Pomogę ci

Ostatnio zauważyłam istny wysyp książek, w których głównymi bohaterami są psychoterapeuci. Nie wiem, czy to przypadek, czy akurat taka jest teraz aktualna moda. Przeczytałam już dwie takie pozycje, a teraz z ciekawością zabrałam się za kolejną. Zawód terapeuty jest interesujący i inspirujący: daje dużo możliwości tworzenia barwnych i wciągających historii. Pomogę ci to nie tylko kolejna fabuła, w której główną rolę odgrywa psycholog, ale i debiut Moniki Czarnowskiej, a po te zawsze sięgam z przyjemnością.

Anita wiedzie szczęśliwie życie. Ma dobry zawód, przyjaciółkę, z którą prowadzi gabinet psychoterapii, jest lubiana przez studentów, codziennie uczęszcza na basen, kocha swoją pracę i troszczy się o pacjentów. Pewnego dnia przez rozkojarzenie wycofując samochód z miejsca parkingowego, nie zachowała należytej ostrożności i zarysowała auto należące do Norberta Brzezińskiego. Ten na szczęście nie tylko nie zrobił z tego wielkiego problemu, ale od tego momentu zaczęli się spotykać i powoli w sobie zakochiwać. Aneta poczuła się w pełni szczęśliwa do czasu, kiedy do jej gabinetu nie zawitała żona Norberta. Wtedy kobieta powoli zaczęła tracić nad wszystkim kontrolę...

„Nie ma ideałów. Każdy ma w sobie dobro i zło, w różnych proporcjach. I to te proporcje ostatecznie przesądzają, jakim kto jest człowiekiem”.

Wydawało się, że historia jakich wiele. Ona samotna, on uwikłany w nieszczęśliwe małżeństwo. Ona podejmuje się terapii jego żony, mimo iż to nieetyczne i grążące utartą praw do wykonywania zawodu. Jednak Monika Czarnowska zrobiła z tej pozornie banalnej historii coś, co interesuje, porusza i wciąga. Fabułę osnuła na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w Japonii. To seryjny morderca znany jako „zabójca z Twittera”, który wybierał swoje ofiary przez fora, na których zastanawiali się nad samobójstwem, zainspirował Autorkę. Historię zmodyfikowała i przeniosła na polski grunt, opisując zgrabnie nie tylko nasze realia, ale poruszając ważny i trudny temat, jakim jest depresja, związane z nią myśli samobójcze i kryzys psychiczny. Obsadzenie głównej bohaterki w zawodzie psychologa było więc strzałem w dziesiątkę. Podobało mi się też nawiązanie do kintsugi nie tylko jako do sztuki łączenia rozbitych elementów, ale i filozofii, która uczy, że piękno tkwi w niedoskonałości, a kawałki, na które rozbiliśmy się przez jakieś wydarzenie, czynią nas wyjątkowymi i powinny nas umacniać.

Pomogę ci bardzo mi się spodobało, ale myślę, że miłośnicy mocniejszej literatury mogą się poczuć zawiedzeni. Będą mieli wrażenie, że za mało jest thrillera w thrillerze. Przede wszystkim bardzo rozbudowany jest wątek obyczajowy: życie zawodowe i osobiste Anity. Poznajemy wszystkie jej przemyślenia, dylematy, rozterki i gdybania „co by było”. Akurat ja lubię o tym czytać, ale niektórych może to po prostu znużyć. Większe emocje pojawiają się, dopiero kiedy autorka daje dojść do głosu drugiej nieznajomej kobiecie. Słowa „pomogę ci” mają wtedy bardzo złowrogi wydźwięk. To przez nie przechodziły ciarki po plecach. Tajemnicza ONA sprawiała, że człowiek zaczynał czuć się niekomfortowo i przestawał wierzyć w dobre intencje i empatię. Domyślałam się, kim jest ta osoba i okazało się, że dobrze wytypowałam, ale i tak w kilku miejscach końcowe sceny mnie zaskoczyły.

Debiut uważam za udany zarówno pod względem fabularnym, jak i warsztatu pisarskiego. Język prosty bez żadnego zadęcia i używania zawiłych sformułowań, nie ma zbędnych opisów i dialogów, które tylko by akcję zapychały i spowalniały. Myślę, że Monika Czarnowska jeszcze nie raz zaskoczy nas dobrze wykreowaną i wciągającą historią.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuje Wydawnictwu Prozami

Całkiem przyjemna lektura. Poznajemy ją wpierw obecnie, a następnie we wcześniejszym czasie, żeby zobaczyć, co takiego się wydarzyło. Nasza główna postać jest psychoterapeutką i wydawać by się mogło, że jedną z najlepszych. Bardzo lubi porządek, każda rzecz musi mieć swoje miejsce i nie ma życia prywatnego. Uważa, że spełnianie się zawodowo jest priorytetem dla którego żyje. Jej dzień składa się z terapii, uczelni, chodzenia na basen i czytania książek. W pewnym jednak momencie jej życie, obraz ciała, oraz unerwienie zaczyna szwankować. Przez całe życie nosiła maskę profesjonalizmu, a tu nagle pojawił się pewien mężczyzna. Zupełnie niespodziewanie, jakby to przypadek losowy sprawił, że mieli się spotkać. W tym momencie pojawia się pewne zagubienie, gdyż z profesjonalnej kobiety robi się kilka, gdzie jedna chce nadgonić pracę, a druga nie potrafi wymazać z głowy tego dziwnego spotkania. Opowiada o nim przyjaciółce i wciąż czuć u niej tą sztywność. Boi się kogokolwiek poznawać, każdą chwilę uważa za niewłaściwą i czuć, że nie miała chyba takich spotkań w swoim życiu. Chemia jest między nimi widoczna, tylko wszystkie przyjemne uczucia utrudnia im jego żona. Uwierzcie, że gdy do tego dojdziecie, to sami zobaczycie jakie to skomplikowane. Później zaczyna się dziać dużo więcej, kiedy jej osobowość wchodzi na karty książki...

Bycie terapeutką ma to do siebie, że można spotkać całe ogrom osób, które mogą zburzyć to, co sobie zaczęliśmy budować. I właśnie w ten sposób cały spokój zaczął się łamać...

Przyznam się wam, że książka jest naprawdę dobra, tylko momentami aż za bardzo. Jakiego wątku nie dotykamy, to opisy wskazują czego będzie dotyczyło wydarzenie, jak to wygląda, gdzie się znajduje i w ten sposób przedłużone zostaje nasze wyczekiwanie co do konkretów, których łakniemy. Z drugiej strony budzi to ogromne napięcie, co w przypadku thrillera psychologicznego jest wręcz pożądane. Całość jest doskonale skomponowana i trzyma się kupy. Bywa emocjonująco, a im dalej tym gęściej. Piękny wyraźny i nieco większy druk, oraz tajemniczość ukrytych motywów. Na spokojnie można ją polecić:-)

"Pomogę Ci" to niezwykły debiut literacki Moniki Czarnowskiej i wciągający thriller psychologiczny, który zaskakuje nie tylko fabułą, ale i emocjami.

Główna bohaterka, Anita Jankowska to ceniona psychoterapeutka, która życie zawodowe przedkłada nad życie prywatne, nie dla niej przelotne znajomości, związki i miłość. Wszystko zmienia się, gdy przez przypadek poznaje mężczyznę, dla którego traci głowę i serce. Ten nieoczekiwany romans komplikuje się, gdy do gabinetu Anity trafia żona Norberta.

Autorka prowadzi narrację dwutorowo, z jednej strony śledzimy losy Anity, z drugiej poznajemy tajemniczą kobietę, która pod pozorem wsparcia psychicznego manipuluje osobami w kryzysie, popychając je ku tragedii. To zło wcielone. Inspiracją do tej postaci była prawdziwa historia japońskiego mordercy, co dodaje powieści mrocznego realizmu. Atmosfera jest dość gęsta, pełna podskórnego niepokoju i napięcia. Pisarka nieustannie podsuwa nam fałszywe tropy, zmuszając do ciągłego kwestionowania intencji bohaterów.

Czarnkowska porusza tak ważne tematy, jak depresja, samotność i granice etyki zawodowej, prowokując do zastanowienia, gdzie leży granica, w której troska zmienia się w kontrolę a dobre intencje stają destrukcyjną obsesją?

Nieczęsto zdarza się, by debiut od pierwszych stron wzbudził mój niepokój i przykuł uwagę. Monika Czarnowska w thrillerze Pomogę ci stworzyła mroczną, wielowarstwową historię, która pokazuje, że zło nie zawsze ma przerażającą maskę — czasem przybiera postać pomocnej dłoni.

Autorka znakomicie poprowadziła narrację, dając głos zarówno głównej bohaterce, Anicie, jak i antagonistce. Ta podwójna perspektywa pozwala nie tylko zrozumieć ofiarę, ale też wniknąć w psychikę sprawczyni zbrodni. Zamiast klasycznego punktu widzenia śledczych, Monika Czarnowska skupia się na emocjach i motywacjach obu kobiet, co jest niezwykle odważnym zabiegiem.

Największe wrażenie zrobiło na mnie posłowie, gdzie autorka zdradza, że inspiracją była prawdziwa historia japońskiego zabójcy z Twittera, który pod pretekstem pomocy osobom z myślami samobójczymi brutalnie je mordował. To nadaje słowu „pomoc” makabryczne, wypaczone znaczenie.

Anita Jankowska, uznana terapeutka, ma wszystko, oprócz miłości. Pewnego dnia na parkingu, po drobnej stłuczce, poznaje Norberta, który od razu ją fascynuje. To przełom w jej dotychczasowym życiu, bo nigdy wcześniej nie doświadczyła czegoś podobnego.

Pomogę ci pokazuje, że nie każda „pomoc” jest dobra. Anita spotyka osobę, która życzy jej źle, ale ma też wsparcie bliskich. Choć czasem wątpi, nie jest sama. Fabuła na końcu skręca ku obyczajowości, ale autorka unika banału i podkreśla, że terapeuta, zanim zacznie pomagać innym, musi uporać się ze sobą.

Bardzo podobało mi się, że książka zwraca uwagę na wartość wsparcia ze strony bliskich — czasem wystarczy być i słuchać. To ważne przesłanie w czasach, gdy ludzie boją się mówić o emocjach. Depresja to cichy ból, który często ukrywa się za uśmiechem.

Pomogę ci to nie tylko thriller psychologiczny, ale i mocny głos o zdrowiu psychicznym, potrzebie rozmowy i radzenia sobie z codziennością. To historia o zatraceniu siebie, gdy wpuścimy do życia złe osoby. Książka nie romantyzuje depresji, ale obnaża ją, pokazując samotność, bezradność, ale też nadzieję na prawdziwą pomoc.

To poruszająca powieść, która zmusza do refleksji, budzi emocje i uczy rozróżniać prawdziwą troskę od manipulacji.

🧠🧠🧠 RECENZJA 🧠🧠🧠

🧠 Anita Jankowska to polecana psychoterapeutka i lubiana przez studentów wykładowczyni. Na co dzień dobrze zorganizowana i skupiona na pomaganiu innym, życie prywatne i uczuciowe spycha na dalszy plan. Do czasu, aż wpada na Norberta. Odtąd jej poukładane życie wywraca się do góry nogami. Nie dość że wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, to jeszcze podejmuje się terapii jego żony. To jednak nie koniec komplikacji. W swoim otoczeniu ma osobę, która wykorzystuje swoją pracę do krzywdzenia innych. Ta pozornie miła i sympatyczna kobieta namawia osoby w depresji do popełnienia samobójstwa. Tym którzy nie mają odwagi lub chcą się wycofać "pomaga" pożegnać się z życiem.

🧠 Tytuł "Pomogę Ci" ma tu wiele znaczeń. Wokół tych słów zbudowana została cała fabuła. Autorka pokazuje różne oblicza pomocy. Z jednej strony jest to profesjonalna pomoc terapeutyczna z drugiej zaś pozorna pomoc prowadząca do śmierci. Mamy tu również przyjacielskie wsparcie i złudną troskę i sympatię, służącą osiągnięciu nikczemnego celu. Pokazana jest również pomoc osobom starszym i samotnym oraz fałszywą sąsiedzką pomoc, umożliwiającą wykorzystanie niczego nieświadomej staruszki.

🧠 "Pomogę Ci" to świetny thriller psychologiczny, zainspirowany historią japońskiego seryjnego zabójcy, który wyszukiwał swoje ofiary na Twitterze, wśród osób wyrażających myśli samobójcze. Autorka porusza tu problem depresji, samobójstwa, potrzeby wsparcia i opieki przez bliskich, a także fałszywej i złudnej pomocy, ofiarowanej osobom w kryzysie psychologicznym. Polecam.