Nagroda Literacka Gdynia 2021
Waldemar Bawołek w swojej onirycznej prozie przedstawia historie bliskich, którzy odeszli – wujka Mordawskiego, który z zamiłowaniem opowiadał anegdoty z pracy w milicji i ukradkiem popijał z piersiówki, babci dewotki, uprzykrzającej życie synowej, czy Mateusza, pogrążonego w smutku miłośnika muzyki klasycznej.
Bohater Bawołka, spacerując po wiejskich drogach, rozlicza się ze wspomnieniami, marzeniami i żalem. Rzeczywistość miesza się z senną fantazją, przeszłość z teraźniejszością, a realizm z fikcją. W tle polska wieś, w której każdy musi się zmierzyć ze swoimi lękami.
Pomarli to opowieść o tych, których już nie ma, o niewykorzystanych możliwościach i próbie ucieczki od dotkliwej samotności, a może próbie pogodzenia się z nią?
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska lub z serii Poza serią
W jakim stylu utrzymana jest powieść "Pomarli" autorstwa Waldemara Bawołka?
Książka "Pomarli" to oniryczna proza z nurtu realizmu magicznego, w której granica między jawą a snem ulega całkowitemu zatarciu. Autor łączy surowy obraz polskiej wsi z fantastycznymi wizjami i wspomnieniami o osobach bliskich, które już odeszły. Lektura wymaga od czytelnika dużego skupienia, ponieważ narracja swobodnie przechodzi między teraźniejszością a przeszłością. Jest to proza wybitnie artystyczna, stawiająca na budowanie gęstego klimatu oraz głębię psychologiczną przedstawionych postaci.
Dla kogo ta książka okaże się zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Powieść nie jest odpowiednia dla czytelników poszukujących dynamicznej akcji, liniowej fabuły lub lekkiej, rozrywkowej tematyki. Skomplikowana struktura oniryczna oraz ciężar emocjonalny związany z tematem przemijania stanowią wyzwanie dla osób unikających trudnych, egzystencjalnych rozważań. Bawołek operuje specyficznym, gęstym językiem, który wymaga od odbiorcy cierpliwości i pewnego literackiego wyrobienia. Nie jest to pozycja dedykowana osobom szukającym jedynie prostej i szybkiej lektury do poduszki.
Jakie główne motywy porusza Waldemar Bawołek w swojej nagrodzonej książce?
Głównym tematem utworu jest konfrontacja żywych z pamięcią o zmarłych oraz próba oswojenia dotkliwej samotności. Autor skupia się na skomplikowanych relacjach rodzinnych, ukazując postacie takie jak babcia dewotka czy wujek milicjant w kontekście ich ludzkich wad. Wiejska sceneria służy jako tło dla uniwersalnych lęków, żalu oraz analizy niewykorzystanych w życiu szans. Całość stanowi bolesne, ale niezwykle poetyckie rozliczenie z przeszłością i własnymi, niespełnionymi marzeniami.
Czy ta proza została doceniona przez krytyków i gremia literackie?
Tak, książka została uhonorowana prestiżową Nagrodą Literacką Gdynia w 2021 roku, co potwierdza jej wysoką jakość artystyczną. To wyróżnienie przyznawane jest za wybitne osiągnięcia w literaturze pięknej, co czyni ten tytuł istotnym dla świadomych i wymagających czytelników. Krytycy wskazują na unikalny język autora oraz jego zdolność do budowania dusznej, wręcz klaustrofobicznej atmosfery. Wybór tej lektury gwarantuje obcowanie z polszczyzną na najwyższym poziomie literackim i intelektualnym.
Czego można się spodziewać po atmosferze panującej w tej powieści?
Atmosfera książki jest duszna, melancholijna i przepełniona poczuciem nieuchronnego przemijania wszystkiego, co nas otacza. Czytelnik towarzyszy bohaterowi w spacerach po wiejskich drogach, które stają się metafizyczną podróżą w głąb własnych lęków. Oniryczny klimat sprawia, że postacie zmarłych funkcjonują w tekście na równi z żyjącymi sąsiadami i członkami rodziny. To lektura, która pozostawia po sobie trwały ślad w pamięci i skłania do głębokiej refleksji nad własnymi korzeniami.
