Polowanie na łosia

Książka próbuje połączyć zabawną historyjkę pełną zdarzeń w typie “komedii pomyłek” i niejednoznacznych sytuacji, które zostają opacznie zinterpretowane, z tematyką, która ma nieść pewną lekcję w temacie związków i zawartych w nich relacji. O ile pierwsza część jako tako wychodzi, tak do drugiej można mieć pewne wątpliwości, szczególnie jeśli liczy się na zgłębienie tematu. Niemniej obyczajowa komedia o małżeństwie, kryzysie wieku średniego i zbyt dociekliwej grupie przyjaciółek wypada całkiem dobrze. Lekka i przyjemna w odbiorze lektura, jeśli nie wymaga się od książki “czegoś ambitniejszego”.

„Polowanie na łosia” Agaty Bizuk- To historia odcinka krętej drogi małżeństwa Gabrieli i Edwarda. Krętej i pełnej ludzkich omyłek. 😃😃😃

Nagła zmiana zachowania męża oraz niecodzienne wydatki sprawiają że Gabrysia podejrzewa męża o romans.

W planie zdemaskowania mężczyzny pomagają jej nieodzowne przyjaciółki: Grażyna i Alicja.

Historia zawija i krąży dostarczając nam tym samym garść nieporozumień oraz sporo humoru.

Detektywistyczne trio jest niesamowite. Wspiera się i na wzajem dopinguje. Pomimo tego, że patrzenie na świat mają zupełnie inne.

Moją faworytką wśród bohaterów jest Alicja i jej „Apeluje do Ciebie”. 😆😆😆wspaniała kobieta pełna klasy i gracji pomaga przyjaciółką utrzymać poprawną równowagę życia. Oczywiście według siebie 🙃🙃

Czytajcie i bawcie się dobrze 📖📖📖Komedia małżeńska na całego ❤🔥❤🔥i warto sprawdzić czy udało sie upolować tego łosia ?🤔🤔🤔

Jako mężczyzna wchodzący w kryzys wieku średniego z wielkim zainteresowaniem sięgnąłem po książkę ' Polowanie na łosia' A. Bizuk. Książka ta została mi polecona przez znajomego, zaś fakt że autorką jest kobieta sprawia, że byłem niezwykle zaintrygowany jej perspektywą patrzenia. Muszę przyznać, że spodobał mi się sposób w jaki pisarka porusza pewne tematy, nie czyni tego infantylnie lecz z wyczuciem oraz lekko z 'przymrużeniem oka'. Książka mi się spodobała, więc z pełnym przekonaniem ją polecę. 

****

"Zawsze miał siebie za zabawnego, młodego faceta, takiego do tańca i do różańca, a nagle, w ciągu właściwie jednego dnia, okazało się, że jest zwyczajnym starym piernikiem. I to w dodatku całkiem zadowolonym z siebie, co spotkało się z dezaprobatą nawet w jego własnych oczach."

****

Kiedy otrzymałam propozycję zrecenzowania "Polowania na łosia" nie wahałam się ani chwili, mimo że mało się udzielam ostatnio na blogu. Książki tej autorki sprawiają, że śmieję się podczas lektury, zapominam o troskach i problemach dnia codziennego. Nie inaczej było i tym razem, chociaż nie obeszło się bez zaskoczeń.

Sama okładka mogła sugerować, że będziemy mieli do czynienia z jakimś łotrem, być może mordercą, złodziejem, który podpadł haniebnym czynem i jest poszukiwany, być może też całkiem niesłusznie. Co dostaliśmy naprawdę? Edwarda Wołłejko, potomka pewnego arystokratycznego rodu, o którym wiadomo niewiele, bo zbadanie więzi odwleka się z roku na rok, właściciela wątpliwie atrakcyjnego, rogatego trofeum w salonie, niestety zbiegiem okoliczności zwyczajnie bazarowego. Męża i ojca, mężczyzny z marzeniem o przygodzie życia, najlepiej ukierunkowanej jego pochodzeniem, co wywoła lawinę nieporozumień, wydatków, życiowych zmian nie tylko w rodzinie Wołłejków.

Oprócz Edwarda mamy też szanowną małżonkę Gabrielę, która pewnego dnia dochodzi do przekonania, że mąż ją zdradza, postanawia więc wkroczyć do akcji ze swoimi przyjaciółkami Alicją i Grażyną. Wyobraźcie sobie drodzy Państwo, trzy na jednego, w tym trzy, które mają skrajnie różne charaktery i nie przebierają w środkach.

****

"I pomyśleć, że przecież przekroczył już magiczną czterdziestkę, więc, przynajmniej z założenia, powinien mieć coś w głowie. Jak jednak widać, niektórzy rodzą się idiotami i idiotami umierają. Na przekór zdobytej wiedzy i życiowemu doświadczeniu."

****

"Polowanie na łosia" to cudowna, pełna humoru, nieszablonowych bohaterów komedia, która jest dowodem na to, jak bardzo szkodliwy może być brak komunikacji w małżeństwie. O ile łatwiejsze okazałoby się życie Wołłejków, gdyby w odpowiednim momencie zwyczajnie ze sobą porozmawiali, chociaż z drugiej strony, kto wie, czy wtedy aż tak zmieniłoby się życie ich przyjaciół? Bo przecież nic tak nie zbliża ludzi, jak problemy innych, szczególnie takie gdzie potrzeba wykazać się sprytem i detektywistycznymi zdolnościami.

Scenki sytuacyjne z życia naszych bohaterów, mimo że czasem przewidywalne bawią do łez i powodują wybuchy niekontrolowanego śmiechu, dlatego też cieszę się, że czytałam książkę w domu, tylko przy mężu, który tylko czasem dziwnie na mnie spojrzał i pytał, czy na pewno wszystko w porządku.

Autorka jest mistrzynią w pisaniu komedii, bez nadużywania, czy zapożyczania czasem wątpliwej jakości dowcipów, ona po prostu jest znakomitym obserwatorem, co potem umiejętnie ubiera w słowa i przelewa na papier.

W" Polowaniu na łosia" mamy zagadkę, mnóstwo dowcipu, ale też chwile, gdzie przychodzi czas na refleksje, co w życiu tak naprawdę jest ważne, bo czasem nie warto obierać sobie celu za wszelką cenę, a zwyczajnie odpuścić dla własnego dobra. To świetna lektura na te nadchodzące chłodne i długie wieczory. Polecam!

Ten sławetny okres przeważnie dotyka mężczyzn. Po osiągnięciu połowy średniego życia człowiek staje w miejscu. Zapala się czerwona lampka, myśli szalenie galopują w podświadomości. Pojawiają się refleksje, smutne podsumowanie przebiegu naszego istnienia. Poziom satysfakcji z codziennych osiągnięć - znikoma, lub jej brak. Figura już nie ta, marzenia nie zrealizowane, jak tego oczekiwaliśmy, praca nie jest wcale taka idealna, zdrowie nie domaga, pieniędzy, jak na lekarstwo. Dostrzegamy mankamenty, humor leci, jak łeb na szyję, frustracja puka do drzwi, rozdrażnienie wzmaga niechęć, by ostatecznie zamienić się w rezygnację, żal, porażkę, poczucie braku jakiegokolwiek sensu. By temu zapobiec, staramy się coś zmienić. Szukamy nowych wyzwań, wrażeń, różnych fascynacji. Podejmujemy się czegoś niemożliwego, walczymy, by zostawić za plecami nieuchronnie uciekający czas.

Na takim rozdrożu staje Edward Wołłejko. Niby ma żonę, dzieci, dom, jednak w jego marnym życiu nie dzieje się nic. Wywodzi się ze szlacheckiego rodu Gryzipiór, jego przodkowie wnosili wiele do historii ich pokoleń, walczyli o honor, osiągali sukcesy, spełniali marzenia. A on? Jego egzystencja jest zwyczajna do bólu i toczy się zupełnie spokojnym rytmem, z nieznacznymi trzęsieniami ziemi, które pstryknięciem palcami można rozwiązać. Nie czuje dumy, tylko wszechogarniającą pustkę, która niczym trucizna zatruwa jego żyły i odbiera chęci do czegokolwiek. Jedno wydarzenie sprawia, że głowa zaczyna pracować na wyższych obrotach, pojawia się genialny pomysł odbudowania reputacji szlacheckiego pochodzenia, a jego przodkowie, zamiast rozczarowania, będą czuć dumę. Udowodni wreszcie, że godny jest własnego pochodzenia. Nie wie jednak, że te tajemnice, którymi się oblecze, by spełnić dawno zakurzone marzenia, wprowadzą, do w miarę poukładanego świata, nieco chaosu, przeróżnych spisków, czarnowidztwa, spekulacji, domysłów, niesłusznych oskarżeń.

Lekka opowieść, do połknięcia w jeden wieczór przy lampce wina. Pełna humoru, śmiesznych sytuacji, w których przemyca się ważne i aktualne tematy: jak brak rozmowy, jak skrywane tajemnice wpływają na relacje innych. Jak oczekiwania względem życia potrafią czasami mocno zaskoczyć, jak niedomówienia mogą urastać do rangi niebezpiecznej katastrofy. Jak chęć podniesienia własnej wartości, często na przekór naszym przekonaniom, wpływa na własny odbiór. Do tego przyjaźń, mimo różnic charakteru, sposobu bycia, z którymi można przysłowiowe konie kraść, jedna za drugą wskoczyłaby w ogień, gdzie każda na swój sposób potrzebuje miłości, ciepła, akceptacji, wsparcia i miłych słów od wybranka własnego serca. Bohaterowie nie są ani biali, ani czarni, są wszystkimi odcieniami. Raz popiera się ich dążenie do osiągnięcia celu, za drugim razem beszta, a jeszcze za trzecim wkurza za infantylne decyzje. Są jednak tacy jak my. Z wadami i zaletami, z obawami i marzeniami, z pozytywnymi oczekiwaniami na to, co przyniesie świat i zrezygnowani, gdy kolejny raz mamy pod górkę, a wszystko sprzysięgło się przeciwko nam.

Jeśli poszukujecie lektury, przy której miło spędzicie czas, a jednocześnie, przy której co nieco dowiecie się o życiu, to bardzo polecam waszej uwadze ,,Polowanie na łosia''. Myślę, że sprosta waszym oczekiwaniom. Gorąco polecam!