Podmiejski na koniec świata

"To wszystko było inne. Miejsce, ludzie, przedmioty"

"Smarkuli zachciało się rządzić. Jeszcze zobaczy, z kim zadarła"

Lubicie czytać literaturę obyczajową? Ostatnimi czasy sięgam po nią bardzo często.

Główną bohaterką jest Alicja. To młoda, wesoła kobieta, która umiejętnie rozwiązuje problemy innych osób. Mieszka ze swoim chłopakiem w Warszawie. Jej związek nie do końca jest udany. Pracuje w dużej firmie i jest z niej zadowolona. Wkłada w nią dużo serca, aby otrzymać awans.. Nieoczekiwanie szef składa jej propozycje wyjazdu i zarządzanie jego drugą firmą, w dużo mniejszej miejscowości. Początkowo dziewczyna jest nastawiona sceptycznie, ale gdy widzi swojego chłopaka w dwuznacznej sytuacji, postanawia wyjechać i przyjąć propozycje szefa. Czy dziewczyna poradzi sobie ze złamanym sercem? Czy sprosta wymaganiom szefa i uratuje firmę? Jak przyjmą ją pracownicy, nowe mieszkanie i sąsiad z psem? Komu pomoże dziewczyna?

Czy ta okładka nie jest cudowna? Jest! Tylko na nią spojrzałam i wiedziałam, że będę chciała zajrzeć do wnętrza książki i odkryć, co w sobie skrywa? A skrywa klimatyczną opowieść o dziewczynie, która nie poddała się pomimo upadku. Ta powieść była klimatyczna, lekka, pewna ciepła i przyjemna. Naprawdę się przy niej odprężyłam. Dla mnie to idealna pozycja na wieczór do winka. Historia Alicji jest naprawdę życiowa. Myślę, że wiele z nas, spokojnie odnalazłoby w sobie cechy charakteru, które skrywa Alicja. Moje serce skradł Piotr. Cudowny facet! No i Gośka. Chciałbym mieć taką przyjaciółkę, która tak cudownie piecze, a do tego jest zawsze szczera do bólu. Od razu miałam nosa do chłopaka Alicji. Wiedziałam, że z pewnością nabroi. To był bardzo miłe spędzony czas! Książka jest trochę przewidywalna, ale można przy niej się zrelaksować. Polecam do niej zajrzeć, gdy potrzebujecie odpocząć po ciężkiej lekturze. ❤️

Chciałabym Was zabrać dziś w podróż do Grodziska Mazowieckiego. Wiem, że część z Was ma tę wycieczkę już za sobą, aczkolwiek ja miałam przyjemność być tam wczoraj :)

Gotowi?

Zatem zaczynajmy! ;)

Stacja pierwsza:

Macie czasami tak, że nie lubicie jakiegoś bohatera, już od momentu pojawienia się w przedstawionej historii? Otóż ja tak miałam z Tymonem. Nie wiem, po prostu po opisie postaci już wiedziałam, że jest to ten typ mężczyzny, którego nie lubię i też tak było. Zapatrzony w siebie wykorzystywacz! Dziwię się, że Alicja z nim tak długo wytrzymała🙈

Stacja druga:

Alicja - bardzo ją polubiłam. Dziewczyna o ogromnym sercu, zawsze chętna do pomocy, lubiana przez innych, zaradna, ogarnięta... po prostu świetna dziewczyna! Dobrze, że pozbyła się Tymona. Szkoda, że dowiedziała się o jego zdradzie w taki sposób, ale chyba w dobrym momencie poznała prawdę :) Tak miało być;)

Stacja trzecia:

Szansa, którą otrzymała Alicja od swojego szefa zdarza się pewnie raz na milion, aczkolwiek dla niej chyba dobrze, że z niej skorzystała! Bardzo jej kibicowałam, chociaż los szykował dla niej różne scenariusze🙈

Stacja czwarta:

Grodzisk Mazowiecki - nigdy tam nie byłam, ale po przeczytaniu tej historii z miłą chęcią wybrałabym się tam na spacer! To musi być bardzo piękne i magiczne miejsce💚

Stacja piąta:

Autorka ma piękny styl pisania. W ciekawy sposób przenosi czytelnika do swojego świata, z którego nie chce się wracać do rzeczywistości! Tak właśnie było ze mną. Bardzo żałuję, że mam tę przygodę za sobą, aczkolwiek mam nadzieję, że niebawem pojawi się kolejna!

Stacja szósta:

Okładka - muszę o niej wspomnieć, ponieważ ona tak dobrze pasuje do tej historii, że to jest istna bajka!😁 Jestem w niej zakochana też z tego powodu, że jest niebieska, a to mój ulubiony kolor!💙

Stacja siódma:

Kasiu! - pisz dalej, bo czekam z niecierpliwością na kolejną Twoją książkę!

A Wam Kochani polecam z całego serduszka wybrać się w podróż do Grodziska Mazowieckiego...bo kto tego nie zrobi straci szansę poznania pięknej historii :)

"Podmiejski na koniec świata" to historia o tym, że nie zawsze to co wydaje nam się idealne jest dla nas idealne.... haha chyba napisałam masło maślane, ale mam nadzieję, że zrozumiesz. Autorka poruszała również tutaj, tak trochę, problem jakim są ambitni rodzice w stosunku do swych dzieci, jak również to, iż przyjaciół i życzliwe osoby możemy spotkać zawsze i wszędzie. Wystarczy otwarty umysł. Nie zapomniała również o tych mniej przyjemnych przygodach i mniej życzliwych osobach, a wszystko przedstawiła w sposób bardzo ciekawy i wciągający.

Od pierwszej strony byłam ciekawa jak potoczą się losy głównej bohaterki. Co ją spotka i jak rozwiąże kolejne problemy. Zastanawialam się czy zmieni swoje podejście do życia i zawalczy. Nie zdradzę jak to się skończyło, ale napiszę, iż warto przeczytać.

Książka idealna na wiosenne wieczory, gdzie z nadzieją spoglądamy w przyszłość. Trochę uśmiechu podczas czytania również zagości na Twojej twarzy. Całość czytało się z przyjemnością wielką i żal było kończyć... lubię takie spokojne, ale jednak pokazujące wartości książki. Tak na rozluźnienie i miłe spędzenie czasu. Po takiej historii chętniej sięgam po kryminały 😁

Zacząć od nowa

Czasami w życiu potrzebne jest małe trzęsienie ziemi, byśmy przebudzili się, wyrwali z marazmu, zostawili to, co nas niszczy i więzi, porzucili wszystko w diabły i zaczęli od nowa. W nowym miejscu, wśród nowych ludzi. Takie otrzeźwienie choć czasem bolesne, jest nam potrzebne.

W takiej sytuacji znajdzie się Alicja, trzydziestodwuletnia bohaterka powieści pani Katarzyny "Podmiejski na koniec świata".

Alicja to mistrzyni w rozwiązywaniu problemów innych ludzi. Chętnie pomaga współpracownikom w pracy, niejednokrotnie wykonując za nich ich obowiązki. To kobieta, która nie potrafi być asertywna, a w sytuacji gdy musi zawalczyć o siebie i swoje interesy zamyka się w sobie i nie potrafi o nie walczyć. Jej życie prywatne też pozostawia wiele do życzenia. Bowiem Alicja marzy o założeniu domu, dzieciach, a jej chłopak, wieczny Piotruś Pan, nawet przez chwilę nie pomyśli o jej marzeniach i potrzebach. To typowy narcyz, zakochany sam w sobie. Dawno nie czytałam o takim egocentryku. To jak traktował Alicję, przyprawiało mnie o ból głowy i złość. Z rodzicami Ala także nie dogaduje się najlepiej, by ich uszczęślwić porzuciła swoje marzenia związane z rysowaniem i zajęła się zarządzaniem biznesem. Mimo wszystko Alicja jest zadowolona ze swojej pracy w Fashion of Warsaw, ale nie narzekałaby gdyby szef dał jej awans i podwyżkę.

Jednak pewnego dnia Alicja dostaje szansę, na którą tak czekała. Szef składa jej propozycję nie do odrzucenia. Miałaby udać się do rodzinnego miasta szefa, Grodziska Mazowieckiego i tam spróbować uratować pierwszą firmę szefa, BudWear. W zamian za pomoc i ratunek dla firmy czekałby na nią po powrocie awans i podwyżka. Alicja nie jest przekonana do tej propozycji. Niespodziewanie z pomocą w podjęciu ostatecznej decyzji przychodzi jej chłopak, Tymon. To co ujrzy Ala na imprezie firmowej Tymona będzie jak zimny prysznic. Załamana i zraniona dziewczyna postanowi przyjąć propozycję szefa i uciec jak najdalej od Warszawy i chłopaka, który tak ją zawiódł. Jak poradzi sobie Alicja w nowym miejscu wśród ludzi, których nie zna? Czy nauczy się mówić nie, czy nauczy walczyć o swoje, a wreszcie czy jej złamane serce da sobie szansę na nowe uczucie? Tego wszystkiego dowiecie się sięgając po "Podmiejski na koniec świata". :)

Ta powieść to wspaniała gratka dla wszystkich fanów ciepłych opowieści obyczajowych. Główna bohaterka to przeurocza, przesympatyczna dziewczyna, która niczym Bridget Jones, zacznie walczyć o swoje plany i marzenia, która zacznie wszystko od nowa w nowym miejscu. Książka ta jest pełna ciepła, pozytywnych emocji, czytając prawie cały czas się uśmiechałam. Pozytywną energię wnosi tu prócz głównej bohaterki, postać Gosi, właścicielki uroczej kawiarni w Grodzisku Mazowieckim, bardzo spodobał mi się pewien pomysł na który wpada Ala by zachęcić ludzi do odwiedzania kawiarni Gosi, nic dziwnego, przecież kocham czytać ;) nie mogłoby być inaczej ! A także mąż Gosi, Darek. Sympatyczną postacią jest też na pewno Piotr, sąsiad Ali w Grodzisku. Ale całe show kradną kudłaci, czworonożni bohaterowie ! Podbili moje serducho, Mefisto, Azor i Łajka to najcudowniejsze psiaki pod słońcem, pokochałam tych łobuziaków całym sercem ! Z bohaterów średnio przypadli mi do gustu pracownicy BudWearu, no i Tymon !

"Podmiejski na koniec świata" to spowita w błękitne okładki wzruszająca, ciepła, pozytywna opowieść o zaczynaniu od nowa, o pstryczkach w nos od losu, który poprzez nie daje nam szansę na coś lepszego, to przeurocza historia o walce z kompleksami, ze słabościami i o akceptowaniu siebie takimi jakimi jesteśmy. Wspaniała historia, idealna dla miłośników powieści obyczajowych. Ja jestem zauroczona i zachwycona ! Polecam !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.

Alicja świetnie sobie radzi w prężnie działającej firmie Fashion of Warsaw, ma przystojnego, zamożnego partnera Tymona, którego zazdrości jej niejedna, o niebo od niej ładniejsza kobieta, mieszkają w pięknym apartamencie. Wydawałoby się życie- marzenie. Kiedy pewnego dnia zostaje wezwana do gabinetu prezesa, jest święcie przekonana, że się wreszcie doczekała podwyżki i lepszego stanowiska. Awans, owszem, to słowo padnie w rozmowie, ale zanim to nastąpi, dziewczyna ma wykonać zadanie specjalne. Uratować maleńką, istniejącą w sumie tylko z sentymentu szefa, firmę odzieżową. Haczyk tkwi w tym, że firma ma swoją siedzibę w położonym Bóg wie gdzie, Grodzisku Mazowieckim. Alicja być może podjęłaby zupełnie inną decyzję, gdyby nie pewien zbieg okoliczności. Tak czy owak, pakuje swój niewielki dobytek i z dnia na dzień zostaje szefową BudWear.

"Podmiejski na koniec świata" to bardzo ciepła powieść. Dramatyczny początek wprowadza nas w zupełnie inny świat. Spokojniejszy, bez tego codziennego pędu, egoizmu. W małym Grodzisku Mazowieckim czas płynie inaczej. Ważni są ludzie, empatia, życzliwość. Wyciągnąć pomocną dłoń to nic nadzwyczajnego, tak samo jak obdarzyć zaufaniem osobę, którą dopiero co poznaliśmy. Jednak nie martwcie się, nie jest znów tak cukierkowo. Niestety i tam nasza bohaterka trafi na czarne charaktery.

Autorka miała świetny pomysł przenieść czytelnika w klimat PRL.

Miasteczko gdzie trafiła Alicja, wydaje się, miejscami zatrzymało się w czasie. Mieszkanie gdzie przyszło jej chwilowo żyć, zakład, a nawet niektórzy pracownicy, sprawiły, że mnie osobiście przypomniał się czas dzieciństwa. Bardzo szczęśliwego dzieciństwa podkreślę. To jak ta kobieta próbuje odnaleźć się w tej sytuacji, chwilami jest bardzo zabawne i wywołuje podczas czytania niekontrolowany śmiech.

Alicja, mimo że jest bardzo inteligentna, operatywna, to jednocześnie brak jej pewności siebie. Ma masę kompleksów, począwszy od wyglądu, po swoje zdolności co sprawia, że inni to wykorzystują. Gdyby nie to, że w jej życiu pojawiają się ludzie, którym na niej naprawdę zależy, czarno widziałbym jej przyszłość. Siła tkwi w przyjaźniach, zaufaniu, oparciu.

Autorka pokazuje, że to, co nas w życiu spotyka, dzieje się po coś, uczymy się na błędach, trafiamy w odpowiednie miejsca na naszej mapie życia, zbierając po drodze doświadczenia. I tak jest w powieści, gdzie bohaterka tak jak każdy z nas, czegoś się boi, ryzykuje, kogoś po drodze rani, a innemu znów uchyla nieba.

Piękna, mądra powieść o przyjaźni, drodze do własnego szczęścia, gdzie nie brak cudownych zwierząt, natury i ludzkich żmij. Polecam.