Pojedynek. Intrygi i namiętności. Tom 2

Kolejny raz autorka mnie uwiodła swoją powieścią💖 Druga część sagi "Intrygi i namiętności" znów wprowadziła mnie w świat socjety warszawskiej końca XIX-go wieku. Barwne opisy, ciekawa atmosfera tamtych czasów, to tylko niektóre elementy, które zaczarowują czytelnika od pierwszej strony. Pełnokrwiści bohaterowie ze swoimi wadami i zaletami; tytułowe intrygi, od których aż roi się na kartach powieści... czego tu nie ma!

Polecam! Świetna lektura! Brawo!

"Pojedynek" to druga część sagi rodziny Długopolskich i kolejna książka, która wywołuje ogrom emocji.

Tym razem przyglądamy się narzeczeństwu, a następnie małżeństwu stworzonemu z Henryka i Emili. Małżeństwu kompletnie niedopasowanemu. Oczekującego czego innego od życia, i przez to pełnego nieszczęścia.

Ich podróż poślubna do Wiednia sprawia, że początkowa uraza przemienia się w nienawiść. A ich małżeństwo w pole bitwy.

Każdy ma swoje oczekiwania, każdy ma swoje pragnienia ale też nałogi i braki.

Jakże ciężko oderwać się od sagi, zwłaszcza gdy kolejna część czeka już na półce. Jakże ciężko, gdy pióro autorki @elzbietapytlarz jest tak płynne i doskonale opisujące życie i zwyczaje panujące w XIX. A już tym bardziej gdy dwójka bohaterów zaczyna przemianę, widzi rzeczy, które wcześniej były nic nieznaczące. Jakże przyspiesza serce myśl, że być może pod fasadą tej butności miałoby się urodzić jakieś uczucie 🤭

Tym, którzy znają już sagę tłumaczyć tego nie trzeba, a Ci którzy jeszcze jej nie znają, być może w którejś z moich opinii znajdą jakaś zachętę 😊

Z twórczością Elżbiety Pytlarz zapoznałam się czytając pierwszą część sagi Intrygi i namiętności „Mezalians”. Bardzo mi się spodobała i wyczekiwałam kolejnej części z niecierpliwoscią. Część pierwsza była świetna, ale druga… jest rewelacyjna!

W pierwszej części zapoznaliśmy się z rodzinami Długopolskich i Złotkiewiczów. W drugiej już pełną parą skupiamy się na losach głównych bohaterów, świeżo upieczonych małżonków Henryka i Emilii.

Młodzi, których małżeństwo zostało zaaranżowane przez rodziców, udają się w podróż poślubną do Wiednia. Emilia, po odkryciu prawdy o okolicznościach w jakich Henryk został jej małżonkiem i jego uczuciach wobec niej, czuje się zdradzona i upokorzona. Odmawia mężowi rozmów i tonie w rozpaczy. Henryk natomiast dalej zabawia się z kochanką, którą w sekrecie ściągnął ze sobą do Wiednia.

Małżeństwo tych dwojga oparte jest na kłamstwach, sekretach i planach, których żadne z nich nie jest do końca świadome.

Emilia nie chce trwać w białym małżeństwie, a Henryk powoli uświadamia sobie, że Emilia jest najlepszą rzeczą jaka mu się w życiu trafiła. Zaczyna o nią walczyć tak, jak przystało i powoli znajdują wspólny język. Jednak porywczość Henryka po raz wtóry staje na drodze do ich szczęścia, młodzieniec odkrywa, że był manipulowany przez swego przyjaciela i ojca Emilii.

Jak poradzą sobie młodzi? Czy ktoś jeszcze stanie na drodze do ich szczęścia?

Jest to przepięknie opowiedziana opowieść, kartki przewracają się same od momentu, w którym zaczynamy kibicować Henrykowi i Emilii. Autorka w cudowny sposób przedstawia realia czasów, w których osadzona jest ta historia. Osobiście poczułam się jakbym właśnie tam była i razem z bohaterami szła przez ich życie, spacerując po Wiedniu i Warszawie.

Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu i z całego serca Wam polecam.

Czekałam na drugim tom i się nie zawiodłam. Po raz kolejny dostałam od autorki super akcję, ciekawą fabułę i doskonały kunszt pisarski. Naprawdę jestem bardzo zadowolona z lektury i polecam wszystkim kobietom, które przepadają za książkami tego gatunku. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki autorki, która bez wątpienia jest jedną z moich ulubionych aktualnie pisarek (i co ważne dla mnie - wywodzącą się z Polski). Trochę średnio podoba mi się okładka, ale bez wątpienia środek (treść) wynagradza wszystko.

Jeżeli myślicie, że po pierwszym tomie, czyli "Mezaliansie" już nic was nie może zaskoczyć, to znaczy, że jeszcze nie czytaliście "Pojedynku". To bardzo emocjonujący tom. Nie da się od niego oderwać. Tę książkę czyta się jednym tchem. Dosłownie przez nią się płynie.

Poruszamy się w końcówce XIX wieku. Poznajemy dalsze losy "zakochanej" pary, czyli małżeństwa Henryka i Emilii Długopolskich. Byłam bardzo ciekawa, czy świeżo upieczeni małżonkowie, w końcu dotrą do siebie. Czy raczej życie po raz kolejny ich zawiedzie? Emilia jest zakochana w swoim mężu, jednak jego zachowanie daje wiele do myślenia. Czy Henryk ją naprawdę kocha? Czy raczej jego serce należy do innej? Co się stanie, gdy prawda wyjdzie na jaw? Ich ojcowie, czyli hrabia Alfred Długopolski i bankier Leon Złotkiewicz myślą, że małżeństwo ich dzieci będzie udane. Czyżby nie znali swoich pociech? Pozostali członkowie ich rodzin nie są zadowoleni z tego małżeństwa. Uważają, że to skandaliczne, że Henryk poślubił Emilię i na odwrót. Dlaczego? Odsyłam was do najnowszej powieści Elżbiety Pytlarz.

Autorka w idealny sposób odzwierciedliła tamte czasy. Czytając "Pojedynek" czułam się, jakbym czynnie uczestniczyła w życiu naszych bohaterów. Mocno kibicowałam Emilii. Razem z nią płakałam. Martwiłam się o jej życie.

Henryk powinien zastanowić się, czego tak naprawdę chce od życia. Jest rozpieszczonym młodzieńcem. Uwielbia hazard i robi przy tym ogromne długi. Czy poślubił Emilię dla pieniędzy jej ojca?

Kto tu okaże się prawdziwym przyjacielem, a kto najgorszym wrogiem?

Jestem zachwycona okładką książki. Jestem szczęśliwa, że autorka w posłowiu napisała kilka słów od siebie. Bardzo przydatne jest również drzewo genealogiczne rodziny Długopolskich, które znajdziecie na końcu książki.

"Pojedynek" to przede wszystkim bardzo dobra obyczajówka. Czy ta część kończy się happy endem?

Już się nie mogę doczekać kolejnego tomu i dalszych perypetii Henryka i Emilki oraz ich rodzin, przyjaciół i wrogów.

"Pojedynek" to bardzo dobra fabuła, wartka akcja ze znakomitymi jej zwrotami i problemowi bohaterowie, którzy pragną szczęścia, miłości i oczywiście pieniędzy. Ten, kto ma pieniądze, ma władzę nad innymi i może pociągać za sznurki. Kto tutaj za nie pociąga? Kto rządzi, a kto ulega? Czy nasi nowożeńcy skonsumują swój związek? Czy ojciec Emilki doczeka się męskiego potomka?

Z czystym sercem polecam "Pojedynek". Jeżeli lubicie literaturę obyczajową, której czas akcji to schyłek XIX wieku, to dobrze trafiliście. Nie zawiedziecie się, czytając tę książkę.

Ps.

Czy wiecie, co w tamtym wieku myśleli ludzie o rozwodnikach? Czy kobieta po rozwodzie miała lekko?

Ps. 2

Ten tom jest jeszcze lepszy, niż "Mezalians".

Dla lepszego zrozumienia sytuacji, w której znaleźli się nasi bohaterowie, polecam najpierw przeczytać "Mezalians", a później zabrać się za "Pojedynek". W przygotowaniu jest trzeci tom pod tytułem "Zdrada".