Pogrzebani. Katie Maguire. Tom 6

"Kiedy raz wyjechałeś z Irlandii, nigdy nie zdołasz powrócić. Nie na dobre. Wszystko, co tutaj kochałeś, zniszczy cię w końcu. Twoje wspomnienia, twoi przyjaciele - by nie wspomnieć o muzyce i deszczu."

Książkę dobrze się czyta, potrafi wciągnąć w fabułę, w której nie brakuje elementów thrillera, kryminału i sensacji. Taka mieszanka gatunków literackich, połączona ze sobą złotym piórem autora i intrygującym pomysłem na scenariusz zdarzeń, sprawdza się wyśmienicie. Akcja powieści wartko rozwija i dzieje się na wielu płaszczyznach. Sporo wątków związanych z detektywistycznymi zagadkami, trzymająca w napięciu atmosfera zagrożenia towarzyszącego zawodowemu i prywatnemu życiu głównej bohaterki, a także osobom z jej bezpośredniego otoczenia. Powieść zapewnia dobrą rozrywkę, chętnie się w nią angażujemy, wszystko odpowiednio wyważone, nie brakuje krwawych i brutalnych scen, jednak wyczekiwałam silniejszego trzymania w niepewności czytelnika, większej tajemniczości wokół dziejących się wydarzeń. Szósty tom, ale spokojnie można zacząć przygodę z serią właśnie od niego, jako niezależnej części, choć zrozumiale nawiązującej do poprzednich odsłon.

Podobało mi się połączenie okrutnych i brutalnych zbrodni sprzed niemal wieku ze współczesnymi zabójstwami, które mocno wstrząsają opinią publiczną, wywołują różne spekulacje i domysły. Polityczne, religijne i społeczne tło zostało fantastycznie wykreowane, doskonale odbieramy irlandzki klimat i kryjące się w nim burzliwe elementy z przeszłości, które wzbudzają silne brzmienie także i dziś. Przyznam, że właśnie to nawiązanie powieści do specyficznej mrocznej irlandzkiej perspektywy zrobiło na mnie największe wrażenie, w znaczący sposób podniosło walor zaproponowanej historii, w której fikcja odwołuje się do faktów. Ciekawym nurtem fabuły okazała się również próba doprowadzenia przed wymiar sprawiedliwości groźnego szefa gangu, władcy imperium tytoniowego, zajmującego się przemytem na szeroką skalę. Powiązania biznesowe, powszechna korupcja, morderstwa na zlecenie, porwania dla okupu i szantażu. Katie Maguire, detektyw nadkomisarz, musi zmierzyć się również ze śledztwem, którego odzew dociera bezpośrednio do jej bliskich, postawić na szali świetnie zapowiadającą się karierę, odważnie zaryzykować i bronić własnych przekonań bez względu na okoliczności. Ale czy faktycznie wszystko przebiegnie po jej myśli i zgodnie z jej zamierzeniami?

[Adres usunięty]

"Pogrzebani"

Graham Masterton

Przeszłość i teraźniejszość czasem łączą tajemnice, których wyjawienie zagraża przyszłości. Dużo nie potrzeba by zachwiać kruchą równowagę i narazić na niebezpieczeństwo niewinnych. Ci, którzy czują się zagrożeni zrobią wszystko by chronić sekrety, nie mają litości dla każdego kto znajdzie się zbyt blisko prawdy lub tego co za nią uważają. Ale czasem role się zamieniają, bo gdy stawką jest ludzkie życie człowiek nie cofnie się przed niczym i staje się nieobliczalny.

Detektyw nadkomisarz Kathleen Maguire nie brakuje trudnych dochodzeń, ma ich na co dzień aż w nadmiarze, szczególnie jedno wydaje się nie mieć końca. Bobby Quilty od lat wymyka się wymiarowi sprawiedliwości, chociaż raczej trzeba by powiedzieć, że gra z nią w ciuciubabkę. Cieszy się wolnością i pod samym nosem Gardy rozwija swoje przestępcze imperium. Jak do tej pory nikomu nie udało się przedstawić wystarczających dowodów przeciwko niemu, pomimo, że jego działalność nie jest tajemnicą. Ale skuteczność w "zacieraniu" śladów ma ogromną i nikt, ot tak sam z siebie, przeciwko niemu nie wystąpi, bo kto chciałby ściągnąć na siebie zemstę? Katie Maguire nie zamierza jednak opuścić rąk i bezradnie przyglądać się jak Quilty rośnie w siłę jeszcze bardziej. Ten ostatni nie lekceważy sobie pani detektyw i także ma wobec niej pewne plany. Bobby nie jest jedyną sprawą jaka zaprząta uwagę nadkomisarz, w remontowanym domu znaleziono ciała kilkuosobowej rodziny i wbrew pozorom to, że zwłoki ukryto przed co najmniej kilkoma dziesięcioleciami, jak nie jeszcze wcześniej, wcale nie ułatwia dochodzenia. Coś takiego jak przedawnienie w historii nie istnieje, szczególnie jeżeli chodzi o Irlandię. Katie zdaje sobie sprawę, iż dużo nie trzeba by wywołać demony, które nie odeszły,a tylko przyczaiły się. Oba dochodzenia muszą być prowadzone ostrożnie, bo wystarczy chwila i potoczą się w niechcianym kierunku. Zresztą jedno z nich już przybrało niepożądany obrót, wydaje się, że tym razem nadkomisarz Maguire jest w sytuacji bez wyjścia. Kiedy w grę wchodzi życie osobiste trudno jest podążać dotychczasową drogą i na to ktoś liczy, lecz czy tym razem będzie to skuteczna zagrywka? Katie żadnego śledztwa nie potraktowała ulgowo i nie przymknęła oka na zło, co zrobi teraz?

Irlandia to nie tylko krajobrazy z zamkami pośród zielonych wzgórz, legendarnymi postaciami i skrzatami strzegącymi garnców złota na tęczy. Ma również o wiele mroczniejszą twarz, o której turyści, a nawet większość miejscowych, nie ma pojęcia. Urokliwe wąskie uliczki i zabytkowe domy nie tylko cieszą oko, ale także skrywają sekrety, jakich ujawnienie może mieć daleko idące konsekwencje. Jednak sprawa z przeszłości to jedno, ale teraźniejsze dochodzenie wydaje się o wiele istotniejsze. Graham Masterton w "Pogrzebanych" bierze motywy z trudnej historii Irlandii, wciąż aktualnej, i łączy z bieżącą sytuacją tworząc thriller pełen pułapek, gdzie atmosfera podejrzeń i zdrady nie pozostaje bez wpływu na postępowanie bohaterów. Dwa odrębne wątki wydają się powiązane jedynie osobą głównej bohaterki, lecz jak to autor ma w zwyczaju, mają one drugie dno, łączące je w kryminał z dużą dawką tak zwanego noir, ale wkomponowanego w irlandzką mentalność. Tytuł "Pogrzebani" doskonale nawiązuje do fabuły, w aspekcie przeszłości jak i teraźniejszości, a nawet przyszłości, ma swoje znaczenie w każdym z planów czasowych. Irlandia w wydaniu Grahama Mastertona przypomina Chicago z lat trzydziestych ubiegłego wieku, gangi, przemyt, przekupstwo i nierówna walka stróżów prawa z przestępcami. Jedni i drudzy nie poddają się, ale w tej w tej wojnie daje się zauważyć jedynie chwilowych zwycięzców. Pozostaje jeszcze kwestia wplecenia wątku z przeszłości, zabieg często spotykany, jednakże w "Pogrzebanych" stanowiący jeden z filarów książki i wpisujący się nie tylko w sensacyjny klimat, lecz przede wszystkim ukazujący oblicze Irlandii nie tylko mało znane, ale i o którym nie pamięta się lub raczej wielu chciałoby zapomnieć.

Mastertona czytam od dawna, ale miałem dużą przerwę, kiedy kilka razy zawiódł mnie swoimi tekstami. Tym razem zaryzykowałem w innym wydawnictwie, na dodatek nie jest to horror, ale kolejny, już VI tom historii z nadkomisarzem Katie Maguire, ale dla mnie pierwszy. Nie czytałem poprzednich tomów. Oczywiście każdy tom to osoba historia i zagadka, więc nie trzeba czytać zgodnie z numerami.

Książkę wybrałem z wielu powodów, ale najważniejszy to taki, że autor snuje opowieść w Cork, a sam miałem okazję zwiedzić to miasto.

Zaczyna się mocno. W czasie remontu domu na przedmieściu zostają odnalezione zwłoki czteroosobowej rodziny i zwierząt. Ekspertyzy wskazują, iż zamordowani zostali dziewięćdziesiąt lat wstecz. To dopiero początek zagadki i jeden z kilku wątków tej fascynującej historii.

Całość zamknięta w ponad 460 stronach jest historią pełną napięcia i tego, czego szuka wytrawny czytelnik u doskonałego autora. Musze przyznać, że odzyskałem wiarę w siłę przekazu Mastertona. Ta historia opowiada o odwadze, poświęceniu, bólu, ale także o miłości, chociaż nie jest to romansidło.

Pani podkomisarz wiele razy zostaje poddana próbie odwagi i lojalności. Podoba mi się język, który jest przekonujący. Wszak trudno, aby bandyci mówili kwiecistym, górnolotnym językiem. Nic nie jest tutaj przesadzone, nic nie jest wyolbrzymione. Sama historia związana z przemytem tytoniu i uprowadzeniami jest napisana w sposób przemyślany. Jak dla mnie rewelacja. Polecam!!!

Bardzo długo zwlekałam z tym, żeby sięgnąć po cykl książek o Katie Maguire. I właściwie wypadałoby zacząć od pierwszego tomu, ale tak jakoś trafiło na szósty. Jednak nie ma w tym nic złego, bowiem każda powieść z tej serii skupia się na innej problematyce, dlatego czytelnik nie ma najmniejszego problemu w tym, aby zrozumieć całkowity sens zawarty w powieści. Może się jedynie pojawić problem z życiem osobistym głównej bohaterki, ale jest to oczywiście sprawa łatwa do nadrobienia! Graham Masterton pisze swoje powieści w takim tempie, że aż dziw człowieka ogarnia. To naprawdę niesamowite, że można w tak krótkim czasie napisać tak wiele wspaniałych książek!

W jednym z domów na przedmieściu w dzielnicy Cork, podczas trwających tam prac remontowych, dochodzi do makabrycznego odkrycia. Robotnicy odnajdują zmumifikowane zwłoki całej rodziny: męża, żony, dwójki ich dzieci, a nawet psa. Wszystko wskazuje na to, że ciała były pochowane pod deskami podłogowymi jakieś 100 lat. Choć policja wie, że sprawca tej zbrodni z pewnością już nie żyje, to postanawia rozwiązać sprawę tajemniczego i brutalnego zabójstwa. Przypada ono w udziale Katie Maguire, która dodatkowo toczy swoją własną walkę z niesamowicie groźnym szefem gangu zajmującego się przemytem. Czy będzie w stanie poradzić sobie z tymi dwiema sprawami? Jedna niezwykle smutna, druga niezwykle niebezpieczna… A gangster nie cofnie się przed niczym i będzie zbierał krwawe żniwo.

Książki Grahama Mastertona pokochałam już lata temu i zalicza się ON do grona moich ulubionych autorów. Jest to człowiek, który nie boi się rzucać swoim bohaterom kłód pod nogi, jest to pisarz, który potrafi zaskoczyć i dać czytelnikowi takiego kopa psychicznego, że chwilami nie pozostaje nic innego, jak głośno przekląć z wrażenia, bądź też mocno stwierdzić: „Kuuuuurde, to jest to!”. Nie ma tutaj czegoś takiego jak taryfa ulgowa – Masterton z niezwykłą dokładnością opisuje pogrzebane zwłoki, tortury czy emocjonalne rozterki bohaterów. Można by pomyśleć, że ten człowiek na co dzień obcuje z psychopatami, bo nie brakuje tutaj mocnych, psychodelicznych sytuacji, w których człowiek aż skręca się z bólu i obrzydzenia – wyobraźnia działa. Gdybyście chcieli sprawić, żeby dany człowiek nie ruszał się z łóżka, to co byście zrobili? Większość ludzi po prostu skułaby więźnia kajdankami czy po prostu mocno go przywiązała. Ale wierzcie mi, Graham Masterton ma gdzieś tak prozaiczne metody. On do tego używa… wiertarki. Witamy, tutaj Wasze najgorsze koszmary.

Katie jest postacią, która przypadła mi do gustu. Myślę, że na dłuższą metę mogłybyśmy się zaprzyjaźnić i wiem, że na pewno postaram się jak najszybciej nadrobić pozostałe części z tego cyklu. To konkretna i silna babka, która ma niesamowite wsparcie w swoich towarzyszach. Chwilami aż ciężko uwierzyć w to, jak można się poświęcić dla drugiego człowieka – Kyna jest doskonałym tego przykładem, podejmuje ogromne ryzyko, aby pomóc Katie. Graham Masterton świetnie kreuje swoich bohaterów, zwłaszcza tych złych, tych psychopatycznych, tych złośliwych. Uwielbiam jego czarne charaktery, bo zawsze potrafią przekraczać wszelkie granice. Lubię mocnych i stanowczych ludzi, dodatkowo uważam, że takie właśnie cechy powinny charakteryzować „tych złych”, a Masterton najwyraźniej ma podobne zdanie, bo jest to świetnie widoczne w jego książkach, również w tej.

Fabuła jest naprawdę świetnie skonstruowana, a dwa wątki są ze sobą ładnie i umiejętnie połączone. Z jednej strony toczy się śledztwo dotyczące pogrzebanej rodziny, gdzie pojawia się motyw tajemnicy i zemsty, a z drugiej mamy wątek gangstera, z którym mierzy się Katie. Obydwa są bardzo dobrze dopracowane i wciągające. W tej książce nie brakuje dynamiki i akcji. Jest moc, i to jaka! Masterton bardzo dosadnie prezentuje też wszelkie ludzkie pobudki i emocje, takie jak chęć zemsty, ból i strach, honor i odwaga czy oddanie. Jego powieści są bardzo namacalne, jakby się oglądało naprawdę dobrze zrealizowany film na podstawie świetnego scenariusza. To kawał dobrej lektury, który potrafi trzymać w napięciu aż do ostatniej strony.

Pogrzebani to naprawdę bardzo dobra pozycja, która uświadomiła mi, jak bardzo tęskniłam za twórczością Grahama Mastertona, bo ostatnio było nam jakoś nie po drodze. Wiem jednak, że zawsze chętnie będę sięgać po jego powieści, choć może nie wszystkie są idealne, ale cykl o Katie zapowiada się naprawdę świetnie. Nie przeszkadza mi to, że zaczęłam od szóstego tomu, ale chętnie zapoznam się z wcześniejszymi sprawami Maguire, a i nie omieszkam sięgnąć po kolejne, gdy tylko pojawią się na rynku. To konkretna i dobrze napisana pozycja, która nie raz wbije Was w fotel bądź też sprawi, że krzykniecie z wrażenia. Zdecydowanie polecam!

[Adres usunięty]

Graham Masterton kolejny raz stworzył niesamowity klimat w swojej powieści. Serio, czytając Pogrzebanych miałam ciary na rękach i na karku. Ta książka była tak świetna, że ciągle o niej myślę... Pierwsze strony sprawiły, że czytając ją w nocy, rozglądałam się po pokoju - taki niepokój mnie dopadł! Aż się bałam, co będzie dalej... A była cała gama emocji. Strach, żal, smutek, niepokój, przerażenie... Niemniej, do śmiechu mi nie było, nawet na chwilę.

Spodziewałam się, że Masterton nie obniży poprzeczki z poprzedniej książki serii o Katie Maguire. Jednak nie spodziewałam się, że ją podniesie. Nie tak dawno czytałam przecież Siostry krwi i pamiętam, jakie wrażenie na mnie zrobił temat poruszany w tamtym tomie. Jednak w Pogrzebanych temat i klimat był jeszcze lepszy. Aż się boję, co będzie dalej!

Wydaje mi się, że ten tom jest brutalniejszy od poprzedniego. Nie, nie wydaje mi się. Właśnie tak jest. Nie wiem czy to dobrze o mnie świadczy, ale podobało mi się to. Te emocje, jakie towarzyszyły mi podczas czytania... To napięcie, które wzrastało z biegiem wydarzeń. To podekscytowanie i niepewność, w której trzymał mnie autor. To wszystko było genialne! Graham Masterton zaskakuje mnie każdą swoją książką i to pozytywnie, ma się rozumieć.

Katie zostaje postawiona w trudnej sytuacji. Musi odstawić uczucia na drugi plan i myśleć racjonalnie. Pracując pod presją nie radzi sobie jednak z trzymaniem uczuć na wodzy, nie jest to wcale takie proste. Jeśli tego nie zrobi, ktoś może stracić życie. Ktoś ważny, ktoś jej bliski. Czy kobieta poradzi sobie z zaistniałą sytuacją?

Po drugie sprawa, którą Katie prowadzi - mrożąca krew w żyłach i przyprawiająca o niepokój. Egzekucja na pewnej rodzinie... Opisy tego wszystkiego, prowadzenie tego wątku - mistrzowskie zagranie. Poważnie. I chociaż sporo jest tutaj brutalnych szczegółów, to osobiście uważam, że dodają one swoistego smaczku całej książce.

Graham Masterton po raz kolejny pokazał czytelnikom na co go stać, a stać go na naprawdę wiele. Jestem w pełni usatysfakcjonowana z lektury Pogrzebanych. Jest moc. Jest konkret. To jest to! Polecam gorąco każdemu czytelnikowi, który lubuje się w takich klimatach. Nawet jeśli nie znacie poprzednich tomów, to sądzę, że nie będziecie jakoś szczególnie odczuwali ich braku. Wiem co mówię, w końcu sama zaczęłam czytać tę serię od Sióstr krwi.

sol-[Adres usunięty]