Podwójne życie Lydii Bird

Poruszająca najbardziej delikatne struny wrażliwości, które wybrzmiewają nostalgiczną melodią miłosną, wzbudzająca łzy, mimowolnie toczące się po policzku, otulająca dojmującym smutkiem kruchości i ulotności, ale również niosąca ciepłą nadzieję.

„Podwójne życie Lydii Bird” to powieść nasączona romantycznym klimatem, na wskroś melancholijna, nieco magiczna, ale jednocześnie realnie bliska w obliczu zobrazowanej na jej stronach straty. Fundamentalnie splata płaszczyznę jawy i snu, które się przenikają, budując dwie rzeczywistości kontrastujące koszmarnym realizmem i iluzorycznym szczęściem. Z subtelną czułością i wyczuciem, Josie Silver kreśli portret tkwiącej boleśnie w sercu żałoby, która determinuje każdy nowy dzień, przytłacza, rani. To także paralelny obraz radzenia sobie z nagłą samotnością, poszukiwania nowej ścieżki życia w momencie, gdy wytyczony wspólnie szlak zasypuje lawina metaforycznych kamieni tragizmu. Niewątpliwie to historia trudna w odbiorze, jednak bezsprzecznie wartościowa i pełna mądrości, które prędzej czy później staną się jawnym drogowskazem egzystencjalnego kierunku. Dla każdego, bez wyjątku. Fabularnie naznaczona skrajnymi odcieniami miłości, relacjonuje także nieobliczalne kolory przyjaźni, a nawet barwy rodzinnych więzi – to książka przesiąknięta mieniącą się jaskrawo feerią emocji, których namacalny wręcz ton wkrada się na dno duszy odbiorcy. „Podwójne życie Lydii Bird” to opowieść skrząca się blaskiem abstrakcyjności, aluzyjnie przekraczająca ramy racjonalności, nadające jej niecodziennego, a tym samym wyjątkowego charakteru. Autorka nie idealizuje uczuć, obnaża potencjalne blaski i cienie, które mogą rozświetlić bądź nakryć całunem nieszczęścia życie. Powieści nie osnuto tylko na rozpaczy, choć przybiera ona całkiem pokaźne rozmiary, jednak spowijająca ją refleksyjna radość, która intencjonalnie pozwala docenić czytelnikowi to, co zsyła los, z brawurą wkrada się w meandry smutku, nadając mu efemeryczną powłokę. To tytuł, który na długo zostaje w pamięci, odważnie panoszy się w myślach, wzniecając kontemplacyjny stan – dewastuje pogodny stan ducha, ale i skleja roztrzaskane kawałki esencją pozytywnych impresji. Swoista historia-lustro, w której fragmentach można dostrzec własne odbicie emocji! Z całą pewnością można ją pokochać do szaleństwa, za każdym razem odnaleźć w niej inny skrawek doznań. Książka idealna na mroźny wieczór i gorące popołudnie – uniwersalna i ponadczasowa, w której można się zatracić. Tak jak w miłości. Wciąż i wciąż na nowo, równie intensywnie…

Książka Josie Silver podnosi na duchu. Mimo, że początkowo dostajemy w niej dawkę nieszczęśliwych wydarzeń, które łamią czytelnikowi serce, to później razem z bohaterką oswajamy się z tym, co się stało. Strata bliskiej osoby zawsze jest bolesna i nie da się na nią przygotować. Autorka pokazuje w swojej książce proces powolnego wychodzenia z żałoby i uczenia się życia, a także szukania przyjaźni i bliskości. To taka historia, która bardzo wpływa na nasz odbiór rzeczywistości i na to, jak myślimy o miłości i stracie.

"Podwójne życie Lydii Bird" to opowieść, skupiająca się wokół życia Lydii, a raczej wokół zmiany, która w nim zachodzi po śmierci jej narzeczonego- Freddiego. Autorka opisuje w tej książce przemianę, która zachodzi w umyśle Lydii po śmierci ukochanego. Daty, które są oznaczone przy kolejnych rozdziałach sprawiają, że momentami książka przypomina dziennik. Pomagają też w "połapaniu się" w przeskokach czasowych, które autorka stosuje. Przeskoki są jednak nie tylko czasowe. Główna bohaterka balansuje bowiem na granicy dwóch światów- pomiędzy światem realnym, a snem, który jest jedyną szansą na spotkanie Freddiego.

Książka Josie Silver opowiada o dwóch zupełnie różnych miłościach. To opowieść, w której bohaterka- Lydia powoli uczy się tego, w jaki sposób godzić się ze startą- niedawno bowiem umarł jej narzeczony, z którym spędziła dużą część swojego życia. Po jego śmierci uczy się żyć od nowa- już bez niego, ale okazuje się, że to nie jest już takie proste- bo Freddie nie znika kompletnie z jej życia. Widzi go w snach i przez to dłużej uczy się tego, jak ma stworzyć sobie nowe życie. Stąd tytuł- Lydia żyje bowiem podwójnie- na jawie i we śnie.

Moim zdaniem książka opowiadająca o życiu Lydii jest bardzo wartościowa- z kilku powodów. Przede wszystkim autorka pokazuje w niej to, w jaki sposób zmienia się życie Lydii i jak kobieta dąży do tego, żeby na nowo ułożyć sobie życie. Moim zdaniem książka ma bardzo wartościowy przekaz, który może pomóc osobom, będącym w sytuacji utraty bliskiej osoby. To piękna historia z bardzo wzruszającym początkiem i zakończeniem. Polecam wszystkim, nie tylko tym, którzy tej straty doświadczyli na własnej skórze.