Książka wprowadza w fascynujący świat ramenu i kuchni japońskiej w szerokim kontekście społecznym i kulturowym.
Dowiecie się z niej nie tylko jak przygotować prawdziwy ramen, ale także jakie znaczenie ma on dla Japończyków i na czym polega jego autentyczność. Jest to także swoisty przewodnik, w oparciu o który można zaplanować podróż po Japonii szlakiem najbardziej charakterystycznych dań i tradycji kulinarnych.
To opowieść nie tylko o kuchni, lecz o życiu Japończyków od kuchni, o miejscach, w których jedzą i kulturze jedzenia – tak odmiennej od tradycji europejskiej. Fascynująca to opowieść… Dopełnieniem książki są znakomite, kolorowe fotografie Macieja Komorowskiego, no i 33 autentyczne przepisy na ramen! Smacznej lektury!
Fragment książki
Motywem przewodnim naszej podróży po Japonii będzie ramen, po pierwsze dlatego, że sam podróżowałem po Japonii głównie ramenowymi szlakami i uważam, że to doskonały klucz do układania planu wyjazdu, po drugie dlatego, że ramen jest japońskim daniem, które jest najbardziej zróżnicowane regionalnie. Ramen nie ma jednej oryginalnej wersji, o której można by powiedzieć, że to jest wzorzec ramenu. W wielu miastach i miasteczkach Japonii rozwinęły się lokalne odmiany, które można przypisać do kilku podstawowych kategorii, ale każda jest też samodzielnym daniem z własną historią, często mocno związaną z historią i specyfiką miejsca powstania. Od smaganej syberyjskimi wichrami wysepki na najbardziej północnym krańcu Japonii, poprzez wielkie megalopolis na pacyficznym wybrzeżu Honsiu, po tropikalne wyspy na najdalszym południu, lokalne rameny oddają atmosferę miejsc i są świetnym wprowadzeniem do opowieści o innych japońskich daniach.
Przez całą historię do Japonii docierały chińskie wpływy żywieniowe, od uprawy ryżu począwszy, poprzez herbatę, aż po wiele innych produktów i technik, jednak tempo i rozmach wymiany nigdy nie były takie, jak w drugiej połowie XIX wieku. Pewna liczba Chińczyków przebywała w Japonii, jednak nie mieli oni prawa poruszać się po całym kraju i żyli dość odizolowani w chińskich dzielnicach zlokalizowanych w Jokohamie, Kobe i Nagasaki. Pierwsze wzmianki o tym, że można było u nich zjeść jakieś chińskie danie z makaronem w zupie, prawdopodobnie rodzaj lamian albo kantońskiego lo mien, sięgają lat osiemdziesiątych XIX wieku. Klientami chińskich kucharzy, najczęściej przybyszów z prowincji Guangdong, byli wówczas jednak głównie chińscy studenci, którzy zaczęli na przełomie wieków w dużej liczbie przybywać do rozwijającej nowoczesną edukację Japonii.
Dopiero na początku XX wieku, kiedy chińscy szefowie kuchni w restauracji zaczęli używać do przygotowania swojej zupy z makaronem japońskich składników, takich jak sos sojowy czy marynowane pędy bambusa menma, to tanie pożywne danie zaczęli jeść również japońscy studenci, żołnierze i robotnicy. Nazwa „chiński makaron” (chūka soba albo Shina soba) była w powszechnym użyciu do lat pięćdziesiątych i do dziś w wielu miejscach w Japonii jest synonimem ramenu.
Czy więc ramen jest daniem japońskim czy chińskim? Dla Japończyków nie ma wątpliwości, że jest to danie w stu procentach japońskie.
Generalnie kuchnie azjatyckie opierają się na miejscach oferujących jedno, góra dwa dopracowane dania, a w Japonii jest to szczególnie widoczne. Restauracja z makaronem soba sprzedaje tylko sobę i tradycyjne dodatki, to samo dotyczy miejsc sprzedających udon, okonomiyaki, yakitori, takoyaki, gyudon i wiele innych dań.
Pamiętam jak wielkie opory miał japoński właściciel warszawskiej restauracji Uki Uki serwującej doskonały udon przed wprowadzeniem do karty ramenu, bo w Japonii tak się nigdy nie robi i restauracje z udonem nie mają nigdy w menu ramenu, gdyż to są zupełnie różne kulinarne światy: konserwatywny, osadzony głęboko w wielowiekowej japońskiej tradycji udon i względnie nowy, ciągle ewoluujący i otwarty na zmiany ramen. Dla większości polskich gości było to niezrozumiałe, bo przecież jedno i drugie to japońskie kluski.
O autorach
Marcin Wojtasik – antropolog i socjolog zajmujący się kuchniami azjatyckimi, współzałożyciel rodziny restauracji Yatta Ramen i innych projektów gastronomicznych związanych z kuchnią japońską.
Maciej Komorowski – japonista, fotograf, od lat mieszka w Japonii.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii książki kucharskie
Jakie aspekty kultury japońskiej eksploruje książka "Podróż przez krainę ramenu" poza tematami kulinarnymi?
Książka zagłębia się w szerszy kontekst społeczny i kulturowy kuchni japońskiej, wykraczając poza same przepisy. Omawia znaczenie ramenu dla Japończyków oraz jego autentyczność, oferując głębsze zrozumienie codziennego życia. Czytelnicy dowiedzą się o miejscach, w których Japończycy jedzą, oraz o unikalnej kulturze jedzenia, która znacząco różni się od tradycji europejskich. To opowieść o życiu Japończyków "od kuchni", ukazująca ich zwyczaje i perspektywy.
Dla kogo przede wszystkim przeznaczona jest publikacja "Podróż przez krainę ramenu"?
Książka skierowana jest do szerokiego grona odbiorców, w tym miłośników kuchni japońskiej, pasjonatów podróży oraz każdego, kto pragnie zgłębić kulturę Japonii. Będzie cennym źródłem wiedzy dla osób, które chcą samodzielnie przygotowywać autentyczny ramen w domu, jak również dla tych, którzy planują kulinarną podróż po Japonii. To także idealna pozycja dla osób zainteresowanych antropologią i socjologią jedzenia. Dzięki niej czytelnicy mogą poszerzyć swoją wiedzę o japońskich zwyczajach kulinarnych i ich historycznym tle.
Jakiego rodzaju przepisy na ramen czytelnicy mogą znaleźć w tej książce?
W książce znajduje się dokładnie 33 autentyczne przepisy na ramen, które pozwalają czytelnikom na samodzielne przygotowanie tego japońskiego dania. Przepisy te zostały opracowane z dbałością o wierność regionalnym odmianom ramenu, prezentując jego zróżnicowanie. Czytelnicy mogą liczyć na szczegółowe instrukcje, które pomogą w odtworzeniu smaków prosto z Japonii. Dzięki nim poznają różnorodne techniki i składniki niezbędne do stworzenia prawdziwego ramenu.
W jaki sposób ta książka pełni rolę kulinarnego przewodnika turystycznego po Japonii?
"Podróż przez krainę ramenu" pełni rolę swoistego przewodnika, który umożliwia zaplanowanie podróży po Japonii szlakiem najbardziej charakterystycznych dań i tradycji kulinarnych. Autorzy, opierając się na własnych doświadczeniach, wskazują, jak ramen może być doskonałym kluczem do układania planu wyjazdu. Książka przedstawia regionalne odmiany ramenu, które doskonale oddają atmosferę poszczególnych miejsc. Dzięki niej podróżnicy mogą odkrywać Japonię od strony kulinarnych smaków.
Co sprawia, że eksploracja tematu ramenu w tej książce jest wyjątkowa?
Unikalność książki polega na głębokim przedstawieniu ramenu nie tylko jako dania, ale także w kontekście jego regionalnego zróżnicowania i historycznych wpływów. Autorzy podkreślają, że ramen nie ma jednej "oryginalnej" wersji, a jego lokalne odmiany są samodzielnymi daniami z własną historią, mocno związaną ze specyfiką miejsca powstania. Książka omawia również chińskie korzenie ramenu i jego ewolucję w danie w stu procentach japońskie. Jest to kompleksowe spojrzenie na ramen, od jego kuchni po życie Japończyków.
