Podążaj za księżycem

🐺❤️ James Norbury, autor absolutnie cudownej Wielkiej Pandy i Małego Smoka, utkał kolejną baśń która z łatwością zakradła się do mojego serca. Jego najnowsze dzieło, Podążaj za księżycem, to baśń, która, choć prosta w formie, niesie w sobie głębokie przesłanie. Ta opowieść to więcej niż tylko historia – to przewodnik po trudach życia, przypominający, że każdy z nas może odnaleźć drogę, nawet w najciemniejszą noc. Jeżeli tylko w odpowiednim momencie nie będziemy się bać sięgnąć po pomoc.

🐺❤️ Fabuła tej baśni skupia się na Amayi – małym szczeniaczku, który podczas śnieżnej burzy zgubił swoich rodziców. Los małej wydawał się przesądzony, aż do chwili, gdy na swojej pełnej rozpaczy wędrówce spotkała starego, mądrego wilka. Ten doświadczony staruszek odegrał kluczową rolę w jej historii – nie tylko uratował ją przed nieuchronnym niebezpieczeństwem, ale także stał się jej przewodnikiem i towarzyszem w tej trudnej podróży. Razem wyruszają w drogę, podążając śladem księżyca, przemierzając opuszczone miasta, budzące lęk pustkowia i tajemnicze, mroczne lasy. Ich wspólna podróż to coś więcej niż tylko fizyczna wędrówka – to lekcja miłości, przywiązania i akceptacji. Przypomnienie o tym, że pogodzenie się ze stratą jest naturalną częścią życia, a wsparcie i więzi, które tworzymy, pomagają nam odnaleźć drogę nawet w najciemniejszych chwilach.

🐺❤️ Styl Norbury'ego jest niezwykle liryczny i subtelny. Proste, lecz pełne ciepła zdania zapraszają czytelnika do zatrzymania się na chwilę i głębszego zastanowienia nad własnym życiem. Autor doskonale łączy baśniowy klimat z filozoficzną głębią, tworząc książkę, która przemawia zarówno do dzieci, jak i dorosłych. To opowieść, która przypomina nam, jak ważne jest, by nie bać się pytać o rzeczy trudne i by zawsze podążać za własnym „księżycem” – niezależnie od tego, co mówią inni. Absolutnie warto wspomnieć o jeszcze jednym atucie tej książki czyli ilustracjach, które również są stworzone stworzone przez Norbury'ego. Każda strona ozdobiona jest pięknymi, ręcznie wykonanymi rysunkami, które idealnie oddają atmosferę opowieści. Ilustracje, utrzymane w delikatnych, stonowanych barwach, dodają historii niezwykłej lekkości i podkreślają jej baśniowy charakter.

ㅤ

🐺❤️ Podążaj za księżycem to książka, która porusza i inspiruje. Z jednej strony oferuje pocieszenie w trudnych chwilach, a z drugiej daje przestrzeń na refleksję nad własnym miejscem w świecie. Norbury w delikatny sposób przypomina, że każdy z nas ma swoją ścieżkę, a nawet w ciemnościach można znaleźć drogowskaz w postaci światła księżyca. Dzięki swojej uniwersalności książka przypadnie do gustu zarówno miłośnikom filozoficznych przypowieści, jak i osobom szukającym ukojenia w literaturze. „Podążaj za księżycem” to opowieść, do której chce się wracać – jak do ciepłego koca w zimowy wieczór. Polecam ją każdemu, kto potrzebuje odrobiny magii i spokoju w swoim życiu.

Czasami nie potrzeba wiele, by uchwycić to co w życiu najcenniejsze. Idealnym przykładem jest proza Jamesa Norbury'ego, który utrzymując swoją opowieść na bazie ponadczasowych wartości uderza w najczulsze struny serca czytelnika.

Na początku wydaje się, że autor snuje bajkę dla dzieci. Są ilustracje, jest niewiele tekstu. A jednak wystarczą pierwsze słowa, by przekonać się, że fabuła kierowana jest do dorosłego czytelnika, który potrafi czytać między wierszami. Każda strona mocno wpływa na naszą wyobraźnię, zmusza nas do zatrzymania, przewartościowania systemu zasad, spojrzenia na niektóre sprawy z dystansu - to bowiem pięknie poprowadzona, niezwykle plastyczna lekcja życia, której nikt nie powinien przegapić.

Motyw podróży zawsze zwiększa wartość danej książki. Pozwala nam utożsamić się z bohaterami i wraz z nimi nabywać nowe doświadczenia. Każdy krok przed siebie kształtuje charakter, daje możliwość doświadczania, czerpania wiedzy z wyborów bohaterów a także własnej analizy tego co dzieje się dookoła. Proza autora jest wielowymiarowa, złożona i jedyna w swoim rodzaju, bowiem łączy pokolenia i zachęca do wspólnego czytania przez rodziców i ich dzieci. Każdy wyciągnie z tej treści coś swojego i będzie chciał powracać do fabuły, która zawsze uczyć nas będzie czegoś nowego.

Amaya, zagubione szczenię, zgubiła z oczu rodziców podczas burzy śnieżnej. Stary wilk ocalił jej życie i podjął wraz z nią wspólną wędrówkę. Przemierzali zamarznięte tereny, ciemne lasy i opuszczone miasta. Uczyli się siebie nawzajem, zacieśniali nić przyjaźni, zaczęli inaczej rozumieć pojęcie miłości. Uderzyli w serce czytelnika z siłą pocisku rozbrajając mnie na łopatki, ponieważ - szczerze przyznaję - podczas lektury polały się u mnie łzy wzruszenia. To piekielnie mądra opowieść zaskakująca banalną głębią, której nie doceniamy i której na co dzień po prostu nie zauważamy. Norbury stara nam się zatem przekazać oczywistą prawdę, by nie pędzić przed siebie za czymś co nie jest istotne, gdy najbardziej liczą się ludzie towarzyszący nam w naszej wędrówce a kształtują nas nie nabyte przedmioty a doświadczenia, wspomnienia oraz ulotne chwile.

"Podążaj za księżycem" to jedna z tych książek, której sens trudno opisać jakimikolwiek słowami. To proza, którą trzeba doświadczyć, która sięga po głębokie emocje i pozostaje z nami na długo po zamknięciu ostatniej strony. Każda książka autora jest wyjątkowa, uczy czegoś nowego i pozostawia w naszym sercu ważną lekcję, ale powyższy tytuł trafił do mnie najmocniej, jednocząc z bohaterami i rozbrajając emocjonalnie ulotną jak piórko prawdą o życiu, którego nie doceniamy.

James Norbury mieszka w południowej Walii z żoną Ruth i mnóstwem kotów. W wolnym czasie lubi grać na gitarze, grać w gry, uprawiać karate, czytać i dowiadywać się więcej o Japonii, którą chciałby kiedyś odwiedzić. Zmagając się z trudnościami, zdecydował się studiować duchowość (w szczególności buddyzm) i odkrył wiele pomysłów i sposobów patrzenia na życie, które okazały się niezwykle pomocne. Napisał takie książki jak „Wielka Panda i Mały Smok” i „Podążaj za księżycem”, o której zaraz opowiem.

Historia opowiada o zagubionym szczeniaku Amayi, który odłączył się od rodziców. Próbowała, bo to ona, odnaleźć schronienie wśród wilków, ale te nie przyjęły go gorąco, poza jednym, który stał się jej przyjacielem. Razem postanowili podążać za księżycem, aby odnaleźć rodziców pieska. Po drodze spotkali też kota oraz wiele przeciwności losu, ale z mądrością Wilka umieli sobie poradzić ze wszystkim.

Gdy pierwszy raz wzięłam tę książkę do ręki, byłam pewna, że jest dla dzieci, prawdopodobnie przez to, jaka jest krótka i że jest ilustrowana. Dopiero w trakcie czytania zauważyłam, jak wiele ciężkich tematów porusza i ile mądrych cytatów zawiera. Bardzo polubiłam bohaterów, którzy w prosty sposób tłumaczą tajniki wszechświata i wiele nas uczą.

W trakcie czytania utożsamiałam się z zagubioną Amayą i chciałabym, bym mieć swojego „Wilka”, aby tak samo przygotował mnie do tego, że pomimo wielu przeciwności losu i przeszkód trzeba iść dalej i podążać za swoimi marzeniami i celami. Spodobało mi się otwarte zakończenie, po którym rozmyślanie nad dalszymi losami bohaterów prędko nie opuści mojej głowy. A cudne obrazki jeszcze bardziej umilają czytanie.

„Dzięki wytrwałości wszystko jest możliwe” ~ Kot

„Dotarcie do celu, to tylko ułamek podróży” ~ Wilk

Sięgnijcie po tę pozycję po więcej ciekawych cytatów.

N.K.

Szkolny Klub Recenzenta

Trudno napisać o tej pozycji obszernie, pomijając patos i górnolotne sformułowania. No bo jak napisać o treści tak uniwersalnej i zupełnie inaczej odbieranej przez kolejnych użytkowników tej książki. Użyłam tego sformułowania specjalnie, ponieważ z tą książką można współgrać.

Da się ją czytać, oglądać wspaniałe, choć proste ilustracje, można też ją wąchać, bo zapach farby drukarskiej przyjemnie łechce nos, ale można też wgapiać się po prostu w krótki tekst na jednej ze stron i dowolnie go interpretować, albo nawet tłumaczyć sobie na wiele sposobów.

Krótkie sentencje zawarte w tej pięknie wydanej książeczce można odbierać w różny sposób. Wszystko zależy od sytuacji w jakiej akurat się znajdujemy lub od tego, czego akurat nam w życiu trzeba. Można je traktować w formie lekcji, mądrości przewodnika duchowego, albo porad dobrego przyjaciela.

W przypadku tej pozycji gwarantowany jest i uśmiech, i wzruszenie, ale też kilka chwil zadumy. Nie jest to jednak protekcjonalny ani skomplikowany przekaz. Polecam gorąco! Do tej książki można wracać często i w każdej chwili.

Wytrwale dążysz do osiągnięcia swoich celów, czy szybko odpuszczasz? 💬

„Podążaj za księżycem” autorstwa Jamesa Norbury'ego to przepięknie napisana, a także cudownie zilustrowana książka opowiadająca historię szczenięcia i wilka.

Autor, nadając swoim zwierzęcym bohaterom wiele ludzkich cech, porusza tematy trudne i bolesne. Pisze o podążaniu własną drogą oraz odnajdywaniu celu, który staje się naszym motorem napędowym.

Wspólna wędrówka starego wilka i szczenięcia, które zgubiło swoich rodziców, obfituje w wiele niebezpiecznych przygód i chwil zwątpienia. Przede wszystkim jest to jednak okazja do szczerych rozmów o miłości, życiu, stracie bliskich, nadziei i zaufaniu. Niejednokrotnie podczas czytania tej książki pojawiają się momenty, kiedy łza kręci się w oku, a serce kraje się na kawałki. Za każdym razem, gdy nadchodzi zło lub zwątpienie, pojawia się księżyc rozpraszający mrok i dający nadzieję na lepsze jutro.

Prawdy, które przekazuje nam autor, są niezwykle uniwersalne i każdy znajdzie w tej powieści coś dla siebie. To książka o umiejętności cieszenia się tym, co mamy tu i teraz, o bólu i cierpieniu, które są nieodłącznym elementem życia każdego z nas. To opowieść o ogromnej nadziei pokonującej mrok i prawdziwej miłości, z którą można iść przez życie.

„Podążaj za księżycem” to książka, która wzrusza i urzeka swoją wrażliwością oraz mądrością. Obejmuje czytelnika miłością i nadzieją, a jej przepiękne wydanie sprawia, że czytanie staje się ogromną przyjemnością, potęgując doznania z lektury. To inspirująca lekcja życia, którą polecam z całego serca!