Pod Czerwonym Aniołem

Raz kozie śmierć

Czy przedstawimy wam dzisiaj kolejnego kandydata na naszej liście ulubionych autorów komedii kryminalnych, w których się lubujemy ? Odpowiedź brzmi : tak !

A mowa o autorze Aleksandrze Rogozińskim, który niedawno wydał swoją nową powieść " Pod czerwonym aniołem " od Wydawnictwa Skarpa Warszawska.

"- A mój jakoś nijak nie chce umrzeć.

- Stefa ! - przyjaciółka popatrzyła na nią z oburzeniem.

- No co się czepiasz ?! - zdziwiła się Szustek. - Od dobrych dziesięciu lat, gdy mi składa życzenia sylwestrowe, mówi,że ma nadzieję, że sobie ułożę życie po jego śmierci. Wiesz, ile ja już przez ten czas zdążyłam sobie zrobić planów ?! A ten stary grzyb dalej żyje i sprawia wrażenie całkiem zdrowego."

Wyobraźcie sobie mały pensjonat, z daleka od ludzi, który podczas zamieci śnieżnej jest odcięty od świata. Czy to nie brzmi jak prawdziwe miejsce zbrodni. 11 osób udaje się tam, w celu spędzenia spokojnie świąt. Ale te święta nie będą spokojne, gdy na horyzoncie czai się morderca.

Kochani ta książka wymiata. Szczególnie główna bohaterka Stefania jest naszą ulubienicą, jej teksty są takie szczere i śmieszne, że musicie je poznać. W cytacie podałyśmy wam zalążek tego co mówiła.

Przyznamy się,że było to nasze pierwsze spotkanie z autorem i na stówkę nie ostatnie, a nawet obiecujemy same sobie,że gdy tylko znajdziemy chwilę powrócimy do jego innych książek.

Opowiadanie te to cudowna nowość dla wszystkich fanów komedii kryminalnych, a nawet według nas to prawdziwa gratka dla większości osób, które lubują się w samych kryminałach. Bo osobiście sądzimy,że to bardziej był kryminał z domieszką komedii niż sama komedia kryminalna. Sądzimy tak dlatego,że jakoś mało było tej komedii a więcej kryminału. Jednak to nie zmienia faktu,że książka przypadła nam do gustu. Wręcz przeciwnie uwielbiamy ją.

Opowieść jest tak poplątana jak motek włóczki i rozplątując go nitka po nitce odkrywamy zagmatwaną zagadkę, której odpowiedź jest bardzo zaskakująca.

Jest to historia z przytupem i to takim konkretnym, którego byśmy się kompletnie nie spodziewały. Opowieść sama w sobie ma bardzo powolną akcję gdyż poznajemy tych kilkunastu bohaterów, jednak ich historię są ważne i straszne.

Fabuła za to jest wdeptująca w ziemię, a właściwie to w zaspy śnieżne. Tu każda strona jest przemyślana i nie dająca dowieść kto właściwie zabił. Uwielbiamy takie historie z tyloma niewiadomymi w tle, zawsze próbujemy zgadywać.

Klimat powieści to zimno, czerwień krwi i święta, cóż tu więcej mówić, dzieje się i czuć to na każdym kroku. Trup tu trup tam, tak nazwałybyśmy tę opowieść.

Bohaterowie to kompletny czad, jak się połapiecie kto z kim i o czym to dajcie znać. Nie chcemy wam wiele zdradzać, ale możemy powiedzieć,że znajomości gonią znajomości, autor musiał się nad tym serio napracować. Plusik za to. No i Stefania, jak już wspominałyśmy kochamy jej teksty !

Co nam się jeszcze podobało. Język był prosty, czytało się szybko i lekko. Opisy nie były za długie i takie w komediach kryminalnych uwielbiamy, bo w nich musi się dziać.

No i rada od autora na końcu wspaniała !

Nie dajcie się więcej namawiać i bierzcie się do lektury. Polecamy :)

#podczerwonymaniołem to komedia kryminalna, w której nic nie jest oczywiste. Autor zabrał nas w zasypane śniegiem górskie rejony. Urokliwy pensjonat i kilku gości, który bardzo chętnie odpoczną w te ostatnie dni starego roku. Co może pójść nie tak, w takim małym społeczeństwie, odciętym od cywilizacji z powodu intensywnych opadów śniegu? Autor pokazał nam, że może wydarzyć się dosłownie wszystko. Najwięcej radości czytając tą książkę sprawiło mi domyślnie się, z kogo ręki zginął dany bohater. Trup ściele się w tej książce bardzo intensywnie. Im więcej śniegu tym coraz więcej morderstw. A im więcej morderstw tym coraz mniej podejrzanych. Morderca znajduje się wśród bohaterów, tylko kto może nim być?

Dowiedzenie się tego jest fajną rozrywką na wieczorny odpoczynek. Pióro autora ma to do siebie, że czyta się książkę z ogromną przyjemnością i z prędkością, której pozazdrościł by nam nie jeden gepard. Dajcie się skusić i pozwólcie zabrać się do Pensjonatu Pod Czerwonym Aniołem.

Alek Rogoziński w pisaniu komedii kryminalnych nie ma sobie równych. Uwielbiam jego sarkazm, ironiczne poczucie humoru a nawet wisielczy styl co zawsze przyprawia mnie o szczery śmiech podczas czytania jego książek. Z przyjemnością więc zabrałam się za jego najnowszą, klimatyczną powieść "Pod Czerwonym Aniołem", która utrzymana jest w typowym dla autora stylu, bardzo wciągająca i dodatkowo pozwalająca czytać pomiędzy wierszami.

Uśmiecham się na myśl o tej historii, ponieważ pełna była pozytywnej energii. To, że pomysłów autorowi nie brakuje i zawsze potrafi mnie zaskoczyć czymś nowym wiem nie od dziś, ale tym razem mam poczucie, że przeszedł samego siebie. W stylu charakterystycznym dla twórczości Agathy Christie zamknął on swoich bohaterów w kameralnym pensjonacie i rzucił pomiędzy nich zagadkę do rozwiązania, która odsłoniła prawdziwe charaktery. Dodał do tego poczucie humoru oraz śnieg za oknem i stworzył atmosferę, która idealnie wpłynęła na moją wyobraźnię.

Od lat dziesięcioro gości spędza ostatnie dni roku w odciętym od świata górskim pensjonacie. Pozornie dobrze się znają i jeszcze lepiej czują w swoim towarzystwie. Jednak tegoroczny zjazd ujawni prawdę, której niewielu się spodziewało. Dochodzi do morderstwa, podejrzanych jest wielu a każdy będzie zmuszony ponownie przyjrzeć się swoim towarzyszom. Ujrzymy nowe charaktery, zmianę nastawienia i odsłonięcie prawdziwego oblicza gości co doda kolorytu fabule i zagwarantuje niezwykle przyjemną kryminalną przygodę z wciągającym wyzwaniem na pierwszym planie.

Jestem ogromną fanką klasycznego kryminału, szczególnie gdy zamykamy bohaterów na niewielkiej przestrzeni. Uważam więc, że Alek spisał się na medal i stworzył wzorową opowieść na którą złożyło się kilka ważnych motywów. Odkrywanie tajemnicy gości, podążanie tropem mordercy oraz przyglądanie się plejadzie barwnych osobowości zapewniło mi kilka godzin cudownej zabawy. Atmosferę podsycił obrazowy, lekki styl autora, humorystyczne dialogi wprowadziły potrzebne emocje a przepychanki między postaciami skutecznie przegoniły potencjalną nudę.

"Pod Czerwonym Aniołem" to przygoda jakiej szybko nie zapomnę. Uwielbiam książki autora i od lat jestem jego fanką, ale każda nowa powieść mimo wszystko zaskakuje mnie zaangażowaniem oraz dopracowaniem z jego strony. Na korzyść Alka Rogozińskiego przemawia sarkastyczne poczucie humoru za którym wręcz przepadam a jego najnowsze dzieło aż pęka od śmiechu i momentów rozbawienia, oczywiście z przestojami na poważne debatowanie o potencjalnym mordercy. Dynamiczna akcja, kameralna przestrzeń oraz charyzmatyczni bohaterowie zabierają nas w podróż bez trzymanki. Zdecydowanie polecam!

Komedia kryminalna osadzona w klimacie świątecznym?

Przedstawiam wam " Pod czerwonym aniołem".

Mamy tutaj kilku bohaterów, którzy udają się w góry, do pensjonatu " Pod czerwonym aniołem", aby spędzić święta Bożego Narodzenia. Szybko okazuje się, że goście pensjonatu są, że sobą w jakiś sposób powiązani. Dodatkowo przyjaciółki, para małżeńska, starsza Pani, znany piosenkarz, biznesmen, każdy z nich ma powód, aby pozbyć się drugiej osoby.

Śnieg sypie, a pensjonat zostaje odcięty od świata. Z nadejściem nowego dnia zostaje znaleziona martwa osoba. Podejrzany jest każdy z pensjonariuszy, a mordercę trzeba znaleźć jak najszybciej, bo giną kolejne osoby.

Od tej książki dostałam to, czego oczekiwałam-humor, zagadkę kryminalną, absurdalne zdarzenia oraz nietuzinkowych bohaterów.

Historia przypomina mi " I nie było już nikogo", moją ulubioną powieść Aghaty Christie ♥️ Pensjonat odcięty od świata, tajemnicze morderstwa, każdy z bohaterów miał motyw, by zabić i być zabitym jednocześnie.

Fajnie wykreowane postaci, zabawne dialogi, motyw śledztwa, a także zimowa atmosfera sprawiły, że ta pozycja umiliła mi przedzimowy czas.

" Pod czerwonym aniołem" to napisany lekkim piórem kryminał z dużą dawką humoru, który gwarantuje przyjemność czytania i oderwanie się od "szarej" codzienności.

Fajna pozycja na poprawę humoru (nie tylko w czasie przedświątecznej gorączki). Polecam.

Górska sceneria. Odcięty od świata pensjonat. Morderstwo…

„Pod czerwonym aniołem” to genialna świąteczna komedia w dość świątecznym wydaniu. Kto zna pod pióro Agathy Christie powie, że pachnie tutaj nudą i to już było, ale uwierzcie, że motyw może i jest oklepany, ale jego wykonanie jest bardzo świeże. Takie „Rogozińskie”. Całość jest naprawdę świetnie napisana i pomimo, że mamy do czynienia z morderstwem to uwierzcie, że nie da się przy tej książce nie śmiać. Opatrzona jest w tak dużą ilość śmiesznych dialogów, że w pewnym momencie ze śmiechy zaczął mnie boleć brzuch. Cała fabuła wciąga od pierwszych stron i została dopracowana w najmniejszym szczególe. Do samego końca nie byłam pewna kto jest mordercą co tylko potęgowało moją ciekawość i nakręcało do szybkiego czytania. Bohaterowie, a tym samym pensjonariusze i nasi podejrzani to bardzo ciekawe grono osobowości. Chociaż emerytki Grażynka i Stefania to mistrzynie. Ich potyczki słowne i analiza tego co zaszło w pensjonacie dostarczają czytelnikowi ogromnej dawki humoru. Uwierzcie, że nikt nie znalazł się w tym pensjonacie przypadkiem i każdy z nich ma na swoim koncie nie lada grzeszki. Ciągle zastanawiamy się kto z kim jest powiązany i o co w tym wszystkim chodzi. Śmiem nawet twierdzić, że autor niejednokrotnie wyprowadził mnie w pole.

„Pod czerwonym aniołem” to świetna dawka kryminalnej rozrywki w najlepszym stylu. Tutaj nie jesteśmy wyłącznie czytelnikami. Stajemy się postaciami drugoplanowymi, które przyglądają się całemu śledztwu z bliska i próbujemy wytypować naszego mordercę. Czujemy grozę sytuacji, ale i świetnie się bawimy! Oczywiście nie zabrakło także do nawiązań do naszej szarej codzienności i trafnych metafor, które autor wbija jak szpileczki. Nie ma co owijać sięgnijcie po „Pod czerwonym aniołem”, bo naprawdę warto!

Wielokrotnie wam wspominałam, że pomimo tego, że nasz rynek wydawniczy obfituje w tytuły z gatunku komedii kryminalnej, to jednak ciężko jest znaleźć dobrą książkę, która zaskoczyła by nas intrygującą zagadką kryminalną wraz z dużą dawką czarnego humoru.

Przeważnie dostajemy jedno albo drugie, gdyż przy dokonanej zbrodni ciężko o cięte riposty jak i dobry czarny humor.

Dlatego jeśli szukacie mrocznej, a zarazem zawiłej zagadki kryminalnej, umiejscowionej w świątecznej scenerii to nie mogliście trafić lepiej.

~ Alek Rogoziński kolejny raz wraz z nową powieścią " Pod czerwonym aniołem" udowodnia nam, że potrafi zaskakiwać!

Tym razem między sielankowy, klimat świąt, którego akcja skupia się głównie w małym górskim pensjonacie, w samym sercu Tatr, wplata krwawe opisy niewyjaśnionego morderstwa.

~To właśnie tam w pensjonacie Pod Czerwonym Aniołem, pierwszego dnia świąt, trafia jedenaścioro nieznajomych, którzy marzą o chwili relaksu w tych ostatnich dniach roku.

Cisza, spokój, bajeczne widoki, mnóstwo śniegu plus urokliwy mały pensjonat to idealny moment na odcięcie się od szarej rzeczywistości...do momentu kiedy to w tajemniczych okolicznościach zaczynają ginąć współtowarzysze wyjazdu, zupełnie obcy ludzie, którzy jednak mają ze sobą wiele wspólnego...

"Pasterze śpiewają, bydlęta klękają... truciciele trują, mordercy mordują"

Kto tak naprawdę jest mordercą? Komu można ufać, a komu nie?

Co łączy gości pensjonatu?

~"POD CZERWONYM ANIOŁEM" Alka Rogozińskiego to wyśmienicie utkana komedia kryminalna, która wprowadza nas w zimowy nastrój, okraszony dreszczykiem emocji i dobrego humoru, gwarantując nam tym samym prawdziwą jazdę bez trzymanki.

~Autor od samego początku swej historii w współudziale świątecznej scenerii, narracji wieloosobowej oraz zupełnie różnym, urokliwych bohaterów ( gadatliwej Pani Stefanii jej przyjaciółki Grażynki, emerytowanego generała, gwiazdy estrady, "kochającego się" małżeństwa ) wrzuca nas w wir nieustających po sobie zdarzeń, co w pewnym stopniu uspokaja naszą czujność.

Aż do momentu, kiedy to przez szalejącą zamieć śnieżną cały pensjonat zostaje odcięty od świata, co wraz z brakiem dostępu do mediów sieje lekki zamęt wśród mieszkańców.

Na domiar złego, aby było jeszcze straszniej i mroczniej, w tajemniczych okolicznościach ginie właścicielka pensjonatu, a zaraz po niej kelnerka.

Całą sytuację próbuje uratować syn właścicielki do chwili kiedy kucharz znajduje zwłoki dziewczyny...

Od teraz na światło dzienne wychodzą skrzętnie skrywane sekrety pensjonariuszy z których okazuje się że każde z nich pojawiło się tam nie przypadkowo...

~Uwielbiam takie historie kiedy każdy jest podejrzany a sama fabuła jest na tyle poplątana i pogmatwana że do samego końca nie jesteśmy pewni dosłownie niczego.

Jak dla mnie jest to kolejna pozycja napisana w wielkim stylu!

Było świątecznie, śmiesznie, a momentami nawet krwawo, czyli tak jak lubię najbardziej.

Książka idealna na teraz na długie melancholijne wieczory pozycja która poprawi humor, a jednocześnie rozbawi nas do łez!

Przyznam, że powoli przestaję wyobrażać sobie około świąteczny czas bez powieści autora. W ubiegłym roku, w drodze do Zakopanego pochłonęłam „Dom (nie)spokojnej starości”, w tym zaś „Pod Czerwonym Aniołem” i tak cudownie, a przede wszystkim z dużą dozą humoru, wprowadziły mnie w zimowy nastrój. Co ciekawe, tym razem w całej historii mocno wyczuwalny jest dreszczyk grozy! Jest mroczniej i jeszcze strasznej.

I nieco w stylu Agathy Christie, bo przecież jest odcięty od świata górski pensjonat Pod Czerwonym Aniołem, jest grupa ludzi ginąca w tajemniczych okolicznościach i… morderca, którym prawdopodobnie jest jeden z pensjonariuszy.

Ale ciiii. Nie zdradzę więcej. Nie zepsuję pysznej zabawy. Szepnę Wam jedynie na uszko, że to moja ulubiona powieść autora i gwarantuję, że będzie dla Was niekończącą się przygodą :)

Autor ma świetny styl,więc książkę czyta się szybko. Ciekawe akcje sytuacyjne, dialogi. Różnorodne postaci,ja szczególnie polubiłam Panią Maję. Tajemnica z przed lat,która mocno wpływa na bohaterów. Okazuje się,że część z nich się już kiedyś poznała. Przypadek, zbieg okoliczności? Nie sądzę. Trup się ściele,krew leje aż groteskowo. Ale o to chyba chodzi w komedii kryminalnej. Przyznam,że nadal nie przepadam za tym gatunkiem,ale czytanie #podczerwonymaniołem na pewno nie było stratą czasu.

@atena1wspak