Pocztówki ze Wschodu

"Pocztówki ze Wschodu" to jedna z tych książek, które po przeczytaniu tkwią w głowie i zmieniają spojrzenie na świat. Ukazuje surową, trudną rzeczywistość, która jeszcze lata temu była codziennością. Jest dobrze napisana, wiarygodna i oparta na faktach, co dodatkowo wzmacnia płynący z niej mocny i szokujący przekaz. Obowiązkowa pozycja dla miłośników historii. Szczególnie tej, którą skrywały piekła nazistowskich obozów koncentracyjnych. Obraz obozu jest bardzo dobrze zilustrowany, stanowiąc swego rodzaju wierny portret mrocznego momentu historii ludzkości. Szczególnie uwagę zwraca pewna uniwersalność i jednocześnie oryginalność postaci. Główny bohater nie jest dokładnie wskazany, mogła to być dowolna z setek kobiet przybyłych do obozu. Jednak mimo to historia jest uderzająca i nie da się przejść obok niej obojętnie.

Do czytania książek o tematyce obozowej muszę mieć odpowiedni nastrój, więc czasami trochę czekają na półce zanim do nich usiądę.

Tym razem rozpoczęłam czytanie na urlopie, mimo, że nie jest to łatwa lektura i zawsze wzbudza we mnie silne emocje. Przerażenie i niedowierzanie, że coś tak strasznego mogło się zdarzyć i strach, że kiedyś może się powtórzyć. Granica człowieczeństwa została przekroczona nie po raz pierwszy. Przykładów eksterminacji narodów, czy grup etnicznych w historii znajdziemy wiele, jednak to o holocauście pisze się najwięcej.

„Pocztówki ze Wschodu” to kolejna łapiąca za serce, osadzona w piekle Auschwitz, historia, której główną bohaterką jest francuska żydówka, Ella. I choć jej postać została wykreowana przez autorkę, to otaczająca ją rzeczywistość fikcyjna nie jest. Opowieść podparta faktami, zdarzeniami i danymi, które tak bardzo poruszają i pokazują ogrom okrucieństwa i odczłowieczenia nazistów.

Dziewczyna, z chwilą trafienia do obozu, zostaje pupilką Marii Mandel, zwanej Bestią i doktora Mengele, Anioła Śmierci. Czy może się uznać za szczęściarę? Mimo przywilejów jest zabawką w rękach zwyrodnialców, jednak żyje, przynajmniej na razie. Jej jedynym celem jest przetrwanie, ale ryzykuje życie, by ocalić od zapomnienia choć niektóre twarze, nazwiska osób torturowanych i zamordowanych przez niemieckich oprawców.

Po wielu latach pudełko Elii z gromadzonymi przez nią w obozie fotografiami i pocztówkami trafia w ręce jej córki Belli. Pocztówkami ze Wschodu, o których nie miała pojęcia. I choć matka już nie żyje, Bella poznaje jej tragiczną historię zapisaną na ich kartach. Historię niewyobrażalnego okrucieństwa, ale i niepozbawioną woli walki i nikłej nadziei na odmianę losu.

Drastyczne opisy bestialskich czynów, składających się na obozową codzienność długo pozostaną w mojej pamięci. I choć nie jest to tematyka łatwa w odbiorze, to wracam do niej co jakiś czas. Bo pamięć ludzka jest ulotna, a historia nieraz pokazała, że lubi zataczać koło.

Autorzy lubią temat Auschwitz, lubią mieszać fikcję z wydarzeniami historycznymi, a ja lubię gdy trzymają się realiów. Nic tak mnie nie odrzuca niż koloryzowanie i przekłamywanie brutalnej prawdy, o której nie możemy zapomnieć. Na szczęście to nie ten przypadek.

To smutna opowieść, pełna nostalgi i bólu. Autorka w pięknym stylu, lirycznym językiem opowiada o bestialstwie II wojny światowej. Powieść podzielona jest na dwie części - na poszukiwanie prawdy przez córkę, oraz na świadectwo matki. Ta przejmująca powieść ma nas zmuszać to refleksji, do zastanowienia się nad okrutnym losem jaki spotkał milion osób. Nie jest to książka łatwa i przyjemna, ale nie może taka być. Dobrze się czyta, jesteśmy wciagnięci i zaangażowani w wydarzenia, ale warto podejść do tej lektury ze skupieniem.

Bardzo mi się podobała, chociaż początkowo przerażał mnie jej gabaryt. Wartościowa, chwytająca za serce.

,,Pocztówki ze Wschodu" Reyes Monforte

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10⭐

51/2021

•

Tych wspomnień nie zniszczy nawet piekło obozu koncentracyjnego.

We wrześniu 1943 roku Ella zostaje wywieziona do obozu w Auschwitz-Birkenau. Od razu staje się uprzywilejowaną więźniarką i pomocnicą Marii Mandel zwanej Bestią. Mimo że Ella ma lepsze warunki niż reszta więźniów, jest zdana na łaskę i niełaskę Bestii, która często wpada w furię i znęca się nad dziewczyną. Ella pracuje w tak zwanej Kanadzie, gdzie w bagażach deportowanych znajduje liczne pocztówki i zdjęcia. Wykrada je i w ukryciu zapisuje na nich obozowe historie, a także imiona towarzyszek, by nikt o nich nie zapomniał.

Prawie czterdzieści lat później Bella próbuje się pogodzić ze śmiercią matki. Kiedy wydaje się, że życie powoli wraca na właściwe tory, dziewczyna dostaje tajemnicze pudełko pełne starych pocztówek, które jej matka przechowywała, będąc więźniarką obozu Auschwitz- Birkenau.

Chciałam, żebyś je miała i oczywiście żebyś je przeczytała. I żebyś zrobiła to we właściwym czasie. Ten czas właśnie nadszedł.

Pocztówki ze Wschodu to chwytająca za serce opowieść o doświadczeniach, które na zawsze nas zmieniają, woli walki i dramacie II wojny światowej.

•

Lubię od czasu do czasu sięgnąć po książkę o tematyce okołoobozowej, nie wiem, dlaczego, ale mam czasem taką potrzebę. Głównie chyba po to, żeby nie zapominać o tym, jakie piekło przeszli tam inni ludzie. Ta historia opowiada historię o Elli, która zostaje wywieziona do obozu Auschwitz, w którym zostaje pomocą Marii Mandel w Kanadzie. Podczas pracy znajduje pocztówki w barażach innych więźniów i zapisuje wszystko tylko po to, by nikt o nich nie zapomniał. Po śmierci Elli pocztówki trafiają w ręce jej córki Belli. Dzięki notatkom z każdego dnia w tym piekle i zdjęciom córka poznaje przeszłość matki, która jest pełna bólu, smutku, cierpienia i tajemnic. Książka wywarła na mnie ogromne wrażenie i wryła się głęboko w pamięć. Emocje, które towarzyszą nam przy książce ciężko opisać, ale każdy powinien to poczuć. Chwyta za serce i jeśli lubicie tego typu książki, to musicie ją przeczytać.

•

•

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomando

Najnowsza książka Reyes Monforte „Pocztówki ze Wschodu” to kolejna przeczytana przeze mnie książka, koncentrująca się wokół spraw związanych z II wojną światową. To smutna i przygnębiająca opowieść o dramacie, który rozpętał się naokoło ludności Żydowskiej. To w końcu przejmująca historia Elli, która wywieziona do obozu Auschwitz – Birkenau, zostaje pomocnicą Marii Mandel. Podczas swojej pracy w Kanadzie, w bagażach nowo przybyłych więźniów odnajduje pocztówki i zdjęcia na których zapisuje obozowe przeżycia, tak, aby ocalić je od zapomnienia. Czterdzieści lat później to właśnie te stare skrawki papieru przechowywane w pudełku i czekające na odpowiedni moment, trafiają w ręce córki Elli, która nie może pogodzić się ze śmiercią matki… Ile tajemnic skrywają tytułowe pocztówki? Ile ludzkich cierpień i bólu upamiętniają?

Książka przepełniona bólem, cierpieniem, obrazami śmierci i niewyobrażalnym okrucieństwem wobec drugiego człowieka. To wstrząsający obraz życia, za którym czaiło się mnóstwo łez w miejscu pozbawionym cech decydujących o człowieczeństwie. Niesamowite emocje o których nawet nie da się opowiedzieć, czy ich opisać. Jestem głęboko poruszona, choć nie jest to pierwsza przeczytana przeze mnie książka o dramacie II wojny światowej.

W prawdzie nie jest to literatura faktu, ale autorka ręcznie i z niezwykłą dokładnością przywołała mnóstwo prawdziwych wydarzeń czy nazwisk zarówno oprawców jak i więźniów, który przyczynili się do upamiętnienia ich na kartach historii. Nie jest to książka, którą da się przeczytać od razu – jej lektura wywołuje potężne emocje, łzy i poruszenie w sercu , a nade wszystko i zmusza do przemyśleń.

Polecam serdecznie tę chwytającą za serce opowieść o tragedii II wojny światowej.