Piękny gangster. Piękni gangsterzy. Tom 1

„Piękny gangster” to moje pierwsze spotkanie z twórczością J.T.Geissinger i uważam je za naprawdę udane, choć…

Wyobraźcie sobie, że na waszej drodze staje przystojny mężczyzna, na widok którego ciepło rozlewa się w waszym całym ciele, a serce bije jak oszalałe. Dostajecie od niego propozycje, aby spędzić z nim 28 dni, a po tym czasie więcej go nie zobaczycie. Co Wy na to? Idziecie na żywioł? :P Czy jednak uważacie to za zbyt ryzykowną zabawę?

Przed takim właśnie dylematem stanęła Tru, studentka prawa i kelnerka, która pewnego dnia zostaje napadnięta, a z opresji ratuje ją właśnie Liam Black. Mężczyzna jest niebezpiecznym gangsterem, ale tego kobieta z początku nie wie. Nazwany przez nią wilkiem, przed owym traumatycznym wydarzeniem, często pojawiał się w knajpie, w której pracuje. I tak jak wspomiałam w pytaniu powyżej, Liam po uratowaniu jej życia, składa jej propozycje. Czy dziewczyna zgodzi się na spędzenie tylu dni ze starszym o 15 lat, tajemniczym nieznajomym mężczyzną, który wywołuje na jej skórze ciarki, a jego wzrok za każdym razem ją hipnotyzuje?

Powiem szczerze, że pomysł na fabułę był naprawdę ciekawy, jednakże wulgaryzmy podczas zbliżeń, z deka mnie irytowały. Odzwyczaiłam się trochę od takich wulgarnych stwierdzeń, przez co za każdym razem przewracałam przy nich oczami. Oczywiście sam opis zbliżeń, był niezwykle gorący i dość dogłębnie opisany :p Jeśli chodzi o same postacie, zostały ciekawie wykreowane, choć momentami postępowanie Tru mocno mnie zaskakiwało, bowiem spodziewałam się po niej większego realizmu, a nie że dziewczyna nijak przejmie się morderstwami, albo tym czym tak naprawdę zajmuje się jej piękny gangster. Między głównymi bohaterami było 15 lat różnicy, ale niestety w ogóle tego nie odczułam, bowiem zachowywali się niemal na równo. Pomimo wszystko książkę czytało się naprawdę przyjemnie i szybko, bowiem styl pisania autorki jest lekki, do tego nie obyło się od kilku zabawnych dialogów, które wprowadziły trochę humoru do całej historii. Przede mną teraz „Piękny kryminalista”, także mam nadzieje, że i przy tej książce spędzę równie dobry czas.

🐺"Mi­łość nie słu­cha lo­gi­ki. Po­dob­nie jak czas, mi­łość ma wła­sną fi­zy­kę i uni­wer­sal­ne za­sa­dy, któ­rych nie mamy szans kon­tro­lo­wać".

.

.

Wydaję mi się, że na pewno każdy z nas doskonale zna treść baśni pt. „Czerwony kapturek” – to właśnie w niej zły wilk połknął babcię dziewczynki noszącej czerwone nakrycie głowy. Nie bez powodu wspominam akurat o tej historii w recenzji „Pięknego gangstera”, gdyż główna bohaterka tejże powieści porównała jednego z klientów knajpki, w której pracowała właśnie do wielkiego, złego wilka. Emanujący spokojem oraz skupieniem mężczyzna przez jedenaście miesięcy siadał przy tym samym stoliku, w sekcji, którą obsługiwała Tru Sullivan i wodził za nią wilczymi ślepiami. Od tak naprawdę jego pierwszej wizyty kobieta zachodziła w głowę, jak nazywał się ten elegancki, fascynujący, mroczny, pewny siebie facet „wyglądający niczym płatny zabójca oraz supermodel w jednym”, potrafiący wytrącić ją z równowagi dosłownie jednym spojrzeniem. Liam Black myślał, że był dość silny, by trzymać się na dystans od tej niewiasty, jednak ciągle wracał do miejsca jej pracy, aby ją ujrzeć, usłyszeć jej śmiech i spojrzeć w jej zachwycające oczy. Wszystkie znaki na niebie oraz ziemi wskazywały, iż powinien zostawić ją w spokoju – w końcu wiódł życie złożone z mnóstwa mrocznych chwil. Aczkolwiek z każdym kolejnym dniem „jego zwykła ochota na zobaczenie jej, przerodziła się w coś znacznie potężniejszego, a co najważniejsze groźnego dla nich obojga”. Przez wiele miesięcy nie nawiązali ze sobą żadnego bliższego kontaktu, nawet nie odważyli się zainicjować zwykłej konwersacji, ale pewnej nocy ta sytuacja uległa diametralnej zmianie. Nagle Liam ze stalkera przemienił się w jej obrońcę. Przybył z odsieczą niczym mroczny rycerz i ją ocalił. Dwudziestoczterolatka wiedziała, że powinna obawiać się tego mężczyzny z wielu powodów, jednak, o dziwo, to właśnie w jego ramionach czuła się szczęśliwa oraz bezpieczna. „Miał w sobie coś, co sprawiało, że człowiek tracił przy nim czujność”. Między tą dwójką dosyć szybko pojawiła się dziwna, uderzająca do głowy chemia, lecz problem polegał na tym, iż Black nie angażował się w stałe związki. Nie pasowały one do jego stylu życia, w dodatku doskonale zdawał sobie sprawę, że jego codzienność pożarłaby Tru, a następnie wypluła same kości. „Miłość w jego świecie to luksus, na jaki nie mógł sobie pozwolić”. Kobieta czuła w głębi serca, iż ich relacja nie miałaby racji bytu, ale pomimo starań nie potrafiła wyrzucić tego boskiego faceta ze swoich myśli, w końcu „był zagadką, którą od dawna próbowała rozwikłać”. Jedyne, co Liam na chwilę obecną mógł jej zaproponować to układ mający termin ważności. „Chciał, żeby byli razem przez dwadzieścia osiem dni. Chciał, żeby się do niego wprowadziła, spędziła z nim cały ten czas. By była jego. Cała jego, w każdym sensie i w każdej minucie – ale potem już nigdy się nie zobaczą”. Czy panna Sullivan przyjmie nietypową propozycję mężczyzny? Czy uda jej się pozbierać po tym, jak zły wilk odejdzie? A co najważniejsze, czy te wspólnie spędzone dni okażą się niszczycielskie tylko dla Tru? Czy może Liam również nie będzie potrafił zapomnieć o kobiecie, która z prędkością światła stała się jego największą obsesją? Czy wilk i lew mogą być dobrymi towarzyszami?

.

Z twórczością J. T. Geissinger miałam już styczność przy okazji lektury „Kontraktu Jacksona” oraz „Układu z Cameronem”. Nie ukrywam, że obie książki całkowicie trafiły w mój gust czytelniczy, zważywszy na to, iż nie brakowało w nich żartów, ciepła, a także wyjątkowego klimatu. Te dwa tytuły to moim zdaniem doskonale przemyślane, ciekawe i dopracowane romanse, które wielbiciele tego właśnie gatunku powinni posiadać na swojej półce. W momencie, gdy zobaczyłam w zapowiedziach, że niedługo na rynku pojawi się seria mafijna spod pióra tej autorki, niezwykle ucieszyłam się z tego powodu, ale jednocześnie poczułam też pewnego rodzaju obawy. Powieści J. T. Geissinger wyróżniają się z tłumu przede wszystkim za sprawą jej niebanalnego poczucia humoru oraz ciętych ripost, dlatego od razu w mojej głowie pojawiło się pytanie: czy aby na pewno połączenie mafii i komizmu okaże się w tym przypadku strzałem w dziesiątkę? Niestety, z bólem serca muszę stwierdzić, iż „Piękny gangster” to historia, która kompletnie mnie nie kupiła. Od samego początku coś mi w niej nie pasowało. Nie potrafiłam wczuć się w nią, prawdopodobnie ze względu na brak wyrazistości oraz sprzeczność, jaką dostrzegłam w kreacji postaci. Brakowało w tej książce autentyczności, czułam w niej taką sztuczność, a także dostrzegłam mnóstwo wyolbrzymionych, absurdalnych sytuacji. Zawsze w opinii biorę pod uwagę fakt, że powieść to dzieło wyobraźni pisarza, ale pomimo tego oczekuję, jednak od książek tej szczypty realizmu, której tutaj bez dwóch zdań zabrakło. Żarty, które znajdziemy na łamach tego tekstu nie przemówiły do mnie, odebrałam je jako żenujące i całkowicie nie w moim stylu. Do kreacji bohaterów również nazbierało mi się sporo uwag. Po pierwsze, Tru to osoba zachowująca się strasznie dziecinnie. Jej postać jawiła mi się jako niedojrzała, a co gorsze irytująca do granic możliwości. Podobno była piękna, urocza, zabawna, mądra, twarda oraz dojrzała jak na swój wiek. Ale czy ja się zgadzam z jej opisem? W przeważającej mierze nie. W pewnej scenie panna Sullivan stała się świadkiem potrójnego morderstwa i zamiast być wstrząśniętą czy też przestraszoną, ją stać było wyłącznie na ciekawość. „Imponowały jej umiejętności Liama w dziedzinie obijania pysków, łamania karków i zakańczania życia innych ludzi, gdyż ona nie potrafiła bez pomocy otworzyć nawet słoika z ogórkami”. Jej myślenie oraz postępowanie wydawały mi się po prostu irracjonalne. Chciałabym wiedzieć, dlaczego autorka porównała brutalne morderstwa do otwierania słoika z ogórkami, gdyż osobiście w tych dwóch czynnościach nie dostrzegłam żadnego wspólnego mianownika. Panna Sullivan nie miała też nic przeciwko patrzeniu na spływającą krew, w końcu „wychowywała się w gospodarstwie pośród zwierząt, które regularnie trafiały na stół”. Zamiast czuć do Liama wstręt i obrzydzenie, on coraz bardziej ją intrygował, czego kompletnie nie rozumiałam. Tru to można powiedzieć introwertyczka z charakterem, która „oprócz wybuchowego charakteru i skłonności do pielęgnowania urazy była też uparta, a poleceń słuchała, co najwyżej w pracy”. Przyznaję się szczerze, że po ludzku nie potrafiłam obdarzyć jej sympatią. Niby uwielbiam bohaterki, które odznaczają się hardością, wojowniczą naturą oraz takie, które w sytuacji zagrożenia nie błagają o litość, nie płaczą i nie poddają się, a walczą ze swoim oprawcą, to jednak ta postać nie przekonała mnie do siebie. Jej teksty typu: „Jeszcze nie zamieniłam z nim słowa, a już dymiło mi się w kroczu” tylko potęgowały we mnie uczucie zażenowania jej osobą.

Jeżeli chodzi o Liama to do niego również mam mieszane uczucia. Ten mężczyzna był nieziemsko seksowny, enigmatyczny, nieprzenikniony, tajemniczy, kulturalny, a zarazem niebezpieczny. Zajmował się egzekwowaniem prawa, poza prawem, gdyż „sam diabeł bał się tego człowieka”. Został ukazany jako potężny, zimny, brutalny facet, który jednocześnie posiadał delikatną stronę. „Jego drugie oblicze było pełne emocji i przebijało się na powierzchnię raz na jakiś czas przez pokrywę żelaznej samokontroli”. Potrafił dostrzegać w ludziach to, co innym umykało. Nie tylko bezmyślnie na nich patrzył, ale także prawdziwie ich widział. Tru mógł przejrzeć dosłownie na wylot, docierały do niego rzeczy takie jak: jej niepokój, mroczne tęsknoty, przetarcia na szwach, które usilnie ukrywała. Jeszcze nigdy nie spotkał kobiety takiej jak ona, która byłaby jednocześnie tak cierpka i słodka. „Panna Sullivan była moją drugą połową, yang dla mojego yin, światłem dla mojej ciemności. Była tym, za czym tęskniłem latami, choć nawet nie zdawałem sobie z tego sprawy. Była miękką poduszką, na którą mogłem bezpiecznie upaść”. Tę dwójkę wiele rzeczy różniło, ale dostrzegłam również między nimi kilka podobieństw. Warto podkreślić, iż oboje pochodzili z wielodzietnych rodzin, a także lubili lody pistacjowe. Uwielbiali dzikie miejsca oraz dorastali w małych miasteczkach. Aczkolwiek przede wszystkim łączyło ich grubą, czarną nicią wspólne, życiowe doświadczenie – śmierć. „Możemy się różnić, ale w najważniejszych kwestiach jesteśmy z wilkiem podobni”. Między nimi od samego początku rozkwitało coś wielkiego, ale jednocześnie przerażającego. „Przyciąganie między nimi było nieuchronne niczym grawitacja, a oni jawili się jako dwie planety w ruchu złączone czymś znacznie silniejszym niż ich indywidualna wola, czymś podstawowym i niezaprzeczalnym”. Podobno strzelały między nimi wyładowania wzajemnego pociągu, ale czy ja to czułam? Niekoniecznie. Liam był o piętnaście lat starszy od Tru, ale powiem Wam, że kompletnie tego nie dostrzegłam. Odniosłam za to wrażenie, iż oboje zachowywali się niczym rozchwiani emocjonalnie nastolatkowie. Muszę zwrócić także uwagę na kwestie, które dodatkowo zabierały mi przyjemność z lektury tego tytułu. W pewnym momencie myślałam, że po prostu oszaleję, a mój stan w głównej mierze zawdzięczałam licznie występującej w tekście partykule wzmacniającej „ano”. Nie potrafiłam sobie wyobrazić gangstera ciągle wypowiadającego „ano”, które prawdę mówiąc kojarzy mi się przede wszystkim ze starszymi osobami. Nie dało się również nie zauważyć nagminnie występujących w zdaniach powtórzeń. Tutaj przykład jednego z nich: „Widzę, że cały czas na mnie patrzy, POTEM ujmuję moją twarz w swoją wielką dłoń, a POTEM mdleję”. Pojawiło się też kilka przestarzałych terminów, które zdecydowanie bym z tej historii wyeliminowała. Czy słyszeliście, aby ktoś w dzisiejszych czasach mówił, iż trafił do czyjegoś „leża”? Albo używał sformułowania „bom ciekawa”? Nie wydaję mi się. Poza tym „Piękny gangster” to kolejna książka od tego wydawnictwa, w której to dominował spójnik „i”. Czy w języku polskim nie istnieją inne spójniki? Naprawdę trzeba używać tylko tego jednego?

.

„Piękny gangster” to tajemnicza, namiętna, niebezpieczna, lecz momentami nudna, żenująca i mało śmieszna opowieść, którą czuję się po części zawiedziona. Na pewno warto podkreślić, iż to nie była całkowicie zła książka, po prostu połączenie mafii oraz specyficznego humoru autorki akurat do mnie kompletnie nie przemówiło. Zresztą spodziewałam się po tym tytule czegoś zupełnie innego. Myślałam, iż będzie on w pewnym stopniu podobny do serii „Slow Burn”, a tutaj ujrzałam odmienne oblicze pisarki i może właśnie dlatego jego treść nie do końca mnie usatysfakcjonowała. Na ogromny plus zasługują bez dwóch zdań gorące, działające na wyobraźnie czytelników sceny erotyczne, a także niespotykane zakończenie – ostatnie rozdziały to w moim mniemaniu najlepsze, co tutaj przeczytałam. Podczas śledzenia tego tekstu praktycznie nie odczuwałam emocji, brakowało w nim też dynamiki, dlatego doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że lada dzień o nim zapomnę. Czy mam w planach sięgnąć po kolejny tom tej dylogii? Dodałam go na półeczkę na Legimi, więc może kiedyś się na niego skuszę, ale na pewno nieprędko...

Piękny gangster to pierwszy tom cyklu Piękni Gangsterzy od autorki J.T. Geissinger.

Powieść wpisuje się w obecne trendy literackie książek z gatunku romansu z elementami mafijnymi w tle. Mimo powielanego już wątku, książka zaskakująco wciąga, ma w sobie elementy tajemnicy, która powoduje, że nie możemy się oderwać od lektury. Powieść pisana prostym językiem, lekkim i nieco zabawnym piórem, nie zabraknie również ciętych ripost, wyrazistych bohaterów oraz dużo namiętności i zwrotów akcji. Dla fanów romansów z dreszczykiem pozycja obowiązkowa :)

Czytaliście może już coś tej autorki? Dla mnie było to pierwsze spotkanie. Słyszałam mnóstwo dobrego zarówno o twórczości autorki jak i odnośnie tej konkretnej książki, ale niestety dla mnie zabrakło efektu wow. Czytając tą książkę może i się nie nudziłam, ale jakoś też nie skradła mego serca niestety. Ostatnio w ogóle mam wrażenie, że mam jakiś zły czas na czytanie chyba, bo mało co mi się podoba 🙊🙈 nie wiem czy to kwestia książek, które dobieram czy może po prostu taki czas 🤣 Bonnie jest wesoło 🤣🤣🤣

Jeśli lubicie książki z wątkiem gangsterskim oraz z nutką namiętności, nawet dużą nutką namiętności to myślę, że właśnie ta książka może Wam się spodobać. To, że na mnie nie wywarła mega wrażenia, nie znaczy, że i na Was nie wywrze więc polecam, sięgnijcie i się przekonajcie!!!

"Piękny gangster" to książka, która porwała mnie swoją tajemniczością!

Tru to piękna kobieta, która ma plany na przyszłość i jej determinacja przybliża ją do osiągnięcia celu! Studia prawnicze, praca kelnerki to wystarczające dowody na to, że pracy się nie boi!

Liam tajemniczy gangster, który swoim wyglądem przyciąga wzrok, ale i budzi szacunek.

Tru ma okazję delektować się widokiem Liama w knajpie, lecz jej nieśmiałość paraliżuje ją, by zrobić pierwszy krok! Czy Tru zdobędzie odwagę, by rozpocząć rozmowę z nieznajomym? Czy niebezpieczny gangster jest skłonny do uczuć? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę!

"Piękny gangster" to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki i uważam, że to był bardzo udany czas z książką! Autorka stworzyła bardzo ciekawą postać Tru, bo mamy tutaj odsłonę kilku twarzy! Na początku książki myślałam, że Tru to szara myszka, która boi się własnego cienia, jednak im głębiej w książkę się zagłębiałam, tym moje zaskoczenie rosło, co dało całej historii niesamowitego smaka! Liam tajemniczy przez całą książkę, nie dał się poznać bliżej, ale właśnie w tym tkwi magia jego osoby, która przyciąga!

Styl autorki jest bardzo przyjemny dla oka, co sprawia, że mimo iż książka jest trochę grubaskiem, to czyta się ją bardzo szybko! Emocji nie brakuje, a w tym wszystkim jest dzika namiętność, która nie jest eksplozją już na samym początku książki, lecz autorka systematycznie buduje napięcie między bohaterami! Polecam!

Poprzednie książki autorki bardzo mi się podobały i wzbudziły we mnie wiele emocji, dlatego „Piękny gangster” był dla mnie pozycją obowiązkową. Czy była to zła książka? Na pewno nie. Ale też nie do końca spełniła moje oczekiwania.

Bardzo długo zajęło mi wciągnięcie się w całą historię. Chociaż pomysł na fabułę był naprawdę dobry, a wykonanie jak zwykle staranne, to czegoś mi w tej książce brakowało. Może to brak szczególnej sympatii do bohaterów? Ponieważ moim zdaniem niczym wyjątkowym się nie wyróżniali. Drażniło mnie również, że Tru, czyli główna bohaterka, bardzo mocno lgnęła do Liama. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że pochodzili oni z dwóch różnych światów. On był gangsterem, a ona zwykłą kelnerką, która ze światem przestępczym nie miała nic wspólnego. Przez jej niezachwiane zaufanie, brak strachu względem mężczyzny i brak instynktu samozachowawczego, była dla mnie postacią mocno naciąganą. Już sama informacja, że mężczyzna, który się nią zainteresował, jest gangsterem, powinna wzbudzić w niej ostrożność. Tymczasem nic takiego nie miało miejsca. W ogóle cała relacja bohaterów i ich wzajemna fascynacja nie przekonały mnie do siebie. Ponadto sama treść tej historii niczym mnie nie zaskoczyła i miałam wrażenie, że niewiele się tam działo. Dopiero końcówka książki mocno mnie zainteresowała i czytałam ją z ogromną przyjemnością. To, jak potoczyła się cała fabuła, było dla mnie zaskoczeniem. Dlatego za końcówkę książka zyskała u mnie dużego plusa.

„Piękny gangster” to nie jest historia, która wywołuje wielkie „wow” i która na długo zapada w pamięci. Ale jest to dość lekka i przyjemna lektura, którą dobrze się czyta i mimo wszystko potrafi zaskoczyć. Mnie zadowoliła 😊

Uwielbiam książki autorstwa J. T. Geissinger, ta kobieta ujęła mnie swoim poczuciem humoru, zabawnymi scenami, świetnymi bohaterami. Kiedy tylko przeczytałam „Kontrakt Jacksona” wiedziałam, że będę sięgała po jej książki bez wahania i będzie znajdowała się w gronie moich ulubionych pisarzy. Sięgając po „Pięknego gangstera” wiedziałam, że będzie to inne spotkanie z mafią niż miałam dotychczas. Byłam bardzo go ciekawa, podeszłam do książki bez większych oczekiwań, nie nastawiałam się w żaden sposób, a mimo to buzia sama mi się uśmiechała. Fabuła wydała mi się ciekawa, a postać „stalkera” tajemnicza. Czym tym razem zaskoczyła mnie autorka? Czy J. T. Geissinger w mafijnej odsłonie mi się spodobała?

Główną bohaterką książki J. T. Geissinger „Piękny gangster” jest Tru Sullivan, to młoda kobieta, która nie tylko studiuje prawo, ale także pracuje jako kelnerka w pewnej knajpce. To silna i zdeterminowana osoba, wychowała się na farmie i nie boi się ciężkiej pracy. Od wielu miesięcy ma pewnego specyficznego klienta, siada przy tym samym stoliku, którego obsługa przypada jej, obserwuje ją uważnie przypinając drapieżnika. Tru nazwała go wilkiem, potrafił wywołać na jej ciele dreszcze samym spojrzeniem, więc, co by się wydarzyło, kiedy by ją dotknął? Pewnego wieczora po skończonej pracy została napadnięta przez trzech mężczyzn, wiedziała, że jest zdana na samą siebie, więc robiła wszystko, aby się obronić. Pojawił się jej wilk, zupełnie jakby wyruszył na nocne polowanie, mężczyzna ją ocalił. Przestał być bezimiennym klientem, Liam Black to człowiek, z którym nie powinno się mieć, ani chcieć mieć cokolwiek wspólnego. Jest ciemnością, jest złem, jest brutalnością i adrenaliną, która rozsadza żyły. Mężczyzna zdaje sobie sprawę z tego, że ma zbyt wielu wrogów, aby pozwolić sobie na coś więcej z Tru, byłaby jego słabością, a w jego świecie na coś takiego nie ma miejsca. Mimo wszystko jej morskie oczy nie pozwalają mu się odsunąć, zapomnieć, mimo wszystko składa dziewczynie pewną propozycję. Jaka ona będzie i czy zostanie zaakceptowana?

„Piękny gangster” to powieść, która wciągnęła mnie na dłuższy czas, pochłonęła i zaabsorbowała całą uwagę, nie pozwalając na to, abym zabrała się za inne czynności. Nic innego się nie liczyło, tylko Tru i Liam i to, co może się wydarzyć za kilka kolejnych kartek. Dla mnie „Piękny gangster” jest fenomenalny, znajdziecie tutaj niebezpieczeństwo, zabawne chwile, a także namiętność i uczucie, przed którym nie można uciec. J. T. Geissinger to świetna autorka, co udowodniła mi po raz kolejny, nie rozczarowałam się, a wręcz przeciwnie, o wiele mocniej polubiłam jej styl. Uważam, że połączenie tej dwójki bohaterów było po prostu fenomenalne, nie nastawiajcie się na mafię, nie ma tutaj zbyt wiele jej elementów, ale wcale mnie to nie przeszkadzało. Liam Black się stał i tyle mi wystarczyło do pełni szczęścia. Autorka stworzyła bohatera niezwykle tajemniczego, groźnego, a jednocześnie takiego, że ta właściwa osoba mogła czuć się przy nim bezpiecznie. Chemia, która narodziła się między nimi była nie tylko mocno wyczuwalna, ale także i uzależniająca czytelnika.

‘Piękny gangster’ to książka z gatunku romans mafijny, choć bardziej zakwalifikowałabym ją do samego romansu, gdyż wątek mafijny jest w niej marginalny. Dość zaskakujące, czyż nie? Zwłaszcza patrząc na tytuł. Pod względem zawartości i proporcji romansu do akcji, do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni w książkach tego typu, ten tytuł wyróżnia się i to bardzo.

Zacznę od tego, że było to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki. Przy czytaniu książki bawiłam się naprawdę dobrze, a to za sprawą dość lekkiego stylu pisania oraz wspaniałego humoru w niej zawartego. Tak kochani, ta pozycja nie dość, że jest lekka to jeszcze zawiera dużą dawkę dobrego humoru, a to dzięki głównej bohaterce, która ma bardzo ostry język. Nie wiem jak Wy, ale ja lubię takie lekko pyskate postacie, które jak coś powiedzą to nie ma zmiłuj. Skoro jesteśmy przy bohaterach, zostali oni wykreowani bardzo dobrze, zarówno główne jak i poboczne postacie. Mamy tu do czynienia z Tru, z pozoru nieśmiałą, cichą postacią, która kiedy trzeba potrafi zawalczyć o siebie, oraz odpowiednio odpyskować. Liam to z kolei istna mieszanka. Tajemniczy, stanowczy, z lekko groźną aurą, który potrafi być czuły, cierpliwy i namiętny. Skoro jesteśmy przy tym, w tej książce mamy do czynienia ze scenami erotycznym, które, mimo iż są napisane ze smakiem, to mogą nie każdemu przypaść do gustu. Dlatego też miejcie to na uwadze sięgając po nią!

Fanów mocnej akcji oraz brutalnych scen muszę zasmucić, nie znajdziecie tu takich. Autorka bardziej skupiła się na romantycznej historii z malutką domieszką świata mafijnego oraz z ogromnym cieniem tajemnicy. Sekret jednego z bohaterów bardzo mnie zaskoczył. Takiego motywu w książkach mafijnych jeszcze nie spotkałam.

Jest to lekka książka, która świetnie nada się dla wszystkich, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z gatunkiem ‘romans mafijny’ i nie są jeszcze gotowi na mocniejsze sceny. Jest to dobrze napisana książka, która polecam.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję vardzo wydawnictwu Niezwykłe.

Tru i Liam. Kelnerka i jej stały, tajemniczy klient. Młoda i piękna studentka i nieziemsko przystojny gangster. On skryty i małomówny, ona pyskata i walcząca o siebie. Co może wyniknąć z tego połączenia? Niezwykle wciągająca i gorąca historia!

Liam był mężczyzną, którego nazwisko znał każdy i któremu każdy schodził z drogi. Mimo, że mężczyzna bronił się przed uczuciem, poznanie Tru wywróciło jego życie do góry nogami. Tru z kolei pokazała jak silną i waleczną jest kobietą. Nie poddała się, gdy groziło jej niebezpieczeństwo.

Czy układ zaproponowany przez Liama, pozostanie tylko układem? Czy tą dwójkę połączy prawdziwe uczucie? Czy prawda o mężczyźnie wyjdzie na jaw?  Jak zakończy się historia Tru i Liama?

Podobał mi się sposób wykreowania bohaterów. Szczególnie postać Tru przypadła mi do gustu. Bardzo ciężko pracowała, aby zrealizować swój cel. Do tego charakterek i poczucie humoru sprawiły, że od pierwszych stron bardzo ją polubiłam. Liam z kolei... Mmm, Liam. Otoczka tajemniczości i niebezpieczeństwa , która była wokół niego sprawiła, że był ON niezwykle pociągający. 

Niebezpieczeństwo, fascynacja, pociąg, tajemnice, miłość i bardzo gorąca namiętność. Co prawda samej mafii było tu niewiele, ale za to nie brakowało tu akcji. Ciągle coś się działo, coś się zmieniało, coś wychodziło na jaw. Ani przez chwilę się przy niej nie nudziłam, a prawda, którą poznajemy na końcu, lekko mnie zaskoczyła. 

"Piękny gangster" to wciągająca, lekka i przyjemna książka, którą bardzo polecam przeczytać.

Dziękuję Wydawnictwu Niezwykłe za egzemplarz do recenzji.

Wiele razy wspominałam, że robię detoks od romansów z motywem mafii, jednak gdy zobaczyłam nową książkę J.T. Geissinger, stwierdziłam, że dam jej szansę! Książki autorki, które czytałam wcześniej (seria Slown Burn) bardzo przypadły mi do gustu, ze względu na styl i świetny humor. W tym wypadku również się nie zawiodłam, a nawet mogę rzec, że zostałam pozytywnie zaskoczona!

Największą zaletą "Pięknego gangstera" są główni bohaterowie. Zostali wykreowani w taki sposób, że polubiłam ich właściwie od pierwszego spotkania. Zarówno Tru jak i Liam, mają "to coś", co przyciąga czytelnika do zapoznania się z ich losami. Autorka zadbała o to, abyśmy czytając historię tej dwójki przeżywali cała masę emocji. Nie raz i nie dwa pojawił się zwrot akcji, na który nie byłam gotowa, oczywiście to nic złego, po prostu byłam zaskakiwana fabułą i niezwykle mi się to podobało!

Liam "kupił mnie" swoją tajemniczością i mrokiem, który czułam gdy tylko się pojawiał. (tacy bohaterowie zawsze wywołują dreszczyk emocji, bardzo pożądany dreszczyk!)

Tru jest młodą, energiczną studentką prawa, pracuje jako kelnerka w restauracji. To właśnie tam zaczęła się znajomość tej dwójki. Patrząc na nich można by rzec, że są jak dwie odrębne planety, w niczym do siebie nie pasujące. Czy jednak jest coś, co może ich łączyć?

"Piękny gangster" to książka, z którą doskonale spędziłam czas. Uwielbiam poczucie humoru autorki, który przemyca w dialogach. Potrzebowałam takiej lekkiej a zarazem trzymającej mnie w pewnego rodzaju napięciu opowieści. Martwiłam się o wątek mafii, że znów będę narzekać "ale to już było", ale na szczęście nic takiego nie czułam. Owszem, ten motyw jest obecny, ale jest ON tak świetnie zaprezentowany, że nawet mi nie przeszkadzało!

Co tu dużo mówić, polecam wam poznać Tru i Liama, wejść w ich historię i przeżyć to razem z nimi. 😊

A mi pozostaje czekać na kolejny tom! ❤️

Hej hej helooooł 🙂

Jak tam Wasze czytelnicze przygody?

Co tam ciekawego aktualnie czytacie?

Jak myślicie, co może wyjść z połączenia świetnej zagranicznej autorki i ulubionego mafijnego wątku? No przecież Wam tego od razu nie zdradzę, ale w zamian za to serdecznie Was zaproszę na moją krótką recenzję 🙂

J.T. Geissinger skradła moje serce historią Jacksona i Bianki, jak i pozostałymi bohaterami z serii „Slow Burn”. Dlatego też, gdy tylko ukazał się „Piękny gangster”, wiedziałam, że koniecznie muszę go poznać. Wydawało mi się, że będzie to połączenie na miarę Bożego Narodzenia w lipcu, no bo przecież ulubiona autorka stworzyła książkę z ulubionym motywem – złą i niebezpieczną mafią (ooooo to będzie coś ekstra). Jednak czy moje oczekiwanie pokryło się z opisaną opowieścią? No cóż, nie do końca. Niby wszystko było poprawnie, statecznie, jednak zabrakło mi tego czegoś, takiego efektu WOW – do którego się przyzwyczaiłam w poprzednich książkach. Chciałabym, żebyście mnie dobrze zrozumieli, nie uważam tej książki za złą, banalną czy niedopracowaną, jest jak najbardziej, dobrą lekturą, ale nie rewelacyjną. Autorka nie zawiodła prawdziwą dawką humoru, dzięki której czyta się jej historie z prawdziwym uśmiechem na twarzy. Wykreowana postać Tru przypadła mi do gustu. To młoda, lekko zwariowana dziewczyna, studentka prawa, która na co dzień pracuje jako kelnerka w restauracji. Od jakiegoś czasu w jej sekcji, za którą jest odpowiedzialna, przesiaduje tajemniczy mężczyzna, którego skrycie nazywa wilkiem. Liam mimo licznych starań nie może zapomnieć o pięknej kelnerce, która przypadkiem skradła jego serce. Odwiedza ją często w restauracji, ale nigdy nie zamienia z nią słowa, aż pewnego dnia Tru za namową koleżanki zaczyna z nim rozmowę. Jakiś czas później to Liam vel Wilk ratuje ją przed niechybną śmiercią w ciemnym zaułku na tyłach jej pracy. Mroczny pan Black ma dla swojej ulubionej kelnerki propozycję, chce, aby dziewczyna spędziła z nim dwadzieścia osiem dni, a po upływie tego czasu każde z nich rozejdzie się w swoją stronę, zapominając o wszystkim. Czy Tru ulegnie i spędzi cztery tygodnie z mężczyzną, którego praktycznie nie zna? Czy po takim czasie będą w stanie wrócić do swojego życia? Czy po wspólnie spędzonym czasie można ot, tak o wszystkim zapomnieć?

Niemniej jednak bawiłam się dobrze i absolutnie nie żałuję poświęconego czasu. Z ogromną niecierpliwością czekam na kolejne pozycje spod pióra autorki.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu NieZwykłemu.

🐺 "Życie jest niesprawiedliwie trudne dla introwertyków. Coś tak zwyczajnego, jak interakcja z inną istotą ludzką, potrafi wytrącić nas z równowagi na wiele dni. Prawdę mówiąc, nie wiem, czy znam choć jeden konkretny plus kontaktów towarzyskich. Gdybym nie musiała zarabiać na życie, nie wychodziłabym z mieszkania."

🐺 Czego w tej książce nie ma. Jest mafia, morderca, stalker, bardzo intrygujący i tajemniczy przystojniak, sarkastyczna i introwertyczna bohaterka (obydwojga pokochałam od początku), jest kapka perwersji, jest wiadereczko erotyzmu i wiadro śmiechu i sarkazmu (to jest bardzo miły akcent w książkach tej autorki) i co nam to wszystko daje? Bombową książkę :D

Po ostatnich książkach autorki podeszłam do tej ostrożnie, bo w tamtych książkach autorka zaczynała fajne historie, a później się gmatwało, robiło nijako, a tutaj autorka utrzymała poziom i to bardzo dobry.

Fabuła potrafiła miło zaskoczyć. Nie raz przy obrocie wydarzeń zaczynałam się szczerzyć, bo albo wjechał sarkazm Tru albo diabelsko urocze teksty Liama :D Niektóre sytuacje były nielogiczne, ale tak napisane, że się uśmiechałam, a czasami i śmiałam się, więc logika w nich nie była potrzebna.

W Tru widziałam siebie przez co bardzo ją polubiłam. Wygadana, sarkastyczna, introwertyczna i w głowie nie zawsze ma nie po kolei - całe my :D Przemiana Liama z tajemniczego wilka w pana Blacka w połowie książki była tak fajna, że ja potrzebuję więcej takich bohaterów. Ach ten Liam... Uroczy to chyba ostatnie słowo z jakim powinien się kojarzyć, ale mówił takie rzeczy i w taki sposób, że ja bardzo chętnie się zamienię z Tru. Tak od już.

Tru Sullivan pracuje jako kelnerka w knajpie i studiuje prawo.

Od wielu miesięcy jest obserwowana przez przystojniaka, który za każdym razem przychodzi i siada przy tym samym stoliku, który obsługuje Tru. Gdy mężczyzna na nią patrzy wywołuje u niej dreszcze i emocje jakich nie znała. Ona w myślach nazywa go wilkiem.

Liam Black pojawił się w tajemniczy sposób pewnej nocy i uratował ją z tarapatów. Wtedy Tru dowiaduje się jakim niebezpiecznym mężczyzną jest Liam i do czego jest zdolny.

W dodatku mężczyzna składa jej pewną propozycję.

Czego oczekuje od niej ten niebezpieczny gangster?

Czy Tru zgodzi się?

Gdy tylko przeczytałam opis z tyłu okładki wiedziałam, że ta książka będzie prawdziwą petardą.

Uwielbiam książki tej autorki i zapewniam, że jej książki można brać w ciemno. Każda z nich jest fenomenalna.

Dla tego romansu mafijnego zarwałam nockę!

Autorka stworzyła ciekawych bohaterów, świetną fabułę z intrygującą fabułą. Genialnie opisała emocje jakie towarzyszą bohaterom powieści.

Książka wciągnęła mnie bardzo a zakończenie zaskoczyło.

Jeśli lubicie klimaty mafijne to ta książka zapewni Wam niesamowitą przygodę!

Będzie niebezpiecznie, gorąco, namiętnie i zabawnie.

Z niecierpliwością będę czekała na następny tom.

Polecam gorąco!

Od tej Autorki nie odmówię sobie żadnego tytułu. To co ona napisze, pożeram w całości i jestem na tyle łasa, że ciągle mi mało. O tak, ci bohaterowie przewrócą ci w głowie. Ta chemia, która powoduje zwarcie w największych elektrownie stają w miejscu. Ta akcja, która wciąga niczym tornado. Pewnie myślicie, no to grubo, jak z początku już takie ochy i achy. Ano grubo !

Tru nie należy do kobiet, które boją się odezwać. Ale jeden mężczyzna zdecydowanie przyciąga ją od pierwszych chwil. Przystojny, ciągle ją obserwuje, ale nie odezwał się do niej przez rok. Pora z tym skończyć. Tru bierze sprawy w swoje ręce, ale odrzucenie boli.

„Wiodę życie złożone z mrocznych chwil u przeciwności, a jednak to jedna z najtrudniejszych decyzji, z jaką przyszło mi stanąć twarzą w twarz.”

Liam tylko obserwuje. Zdaje sobie sprawę z tego, że nie prowadzi normalnego trybu życia i nie może sobie pozwolić na miłość. Ale obserwacja przecież nikomu nie zaszkodzi, prawda ? Tylko ten jeden ostatni raz. Co z tego wszystkiego wyniknie ?

„Wszystko miałem pod kontrolą – szepcze, głaszcząc mnie po policzku. – Ale ciebie nigdy się nie spodziewałem.”

Nie wiem, jak Wam mam tą książkę przedstawić, abyście po nią sięgnęli, bo naprawdę jest wspaniała. Ta chemia, wymiany zdań, opisy są wyważone, takie wiecie – idealne. Bohaterowie są wykreowani w sposób jaki lubię. Są zadziorny, z charakterem i bohaterka, która nie zgrywa sieroty, tylko dąży do wyznaczonego celu. Oczywiście Autorka również Was zaskoczy. Ale co najważniejsze, ja zakochałam się w Liamie. Mężczyzna, który podniesie temperaturę niejednej czytelniczce.

Jeżeli nie znasz jeszcze książek J.T Geissinger to żałuj, bo jej książki są idealnym romansem z wspaniałą fabułą, emocjami i całą tą otoczką, jaką niegrzeczni czytelnicy kochają najbardziej, a lekturę czytasz z wielkim uśmiechem na twarzy, bo to przyjemność sięgać po takie tytuły.

Dla mnie osobiście Geissinger jest moim odkryciem poprzedniego roku. Każda kolejna książka przebija poprzednią.

Zostaje mi tylko szczerze Wam ją polecić.

Okładka przyciągnęła mnie swoją czerwienią oraz delikatnym tytułem.

Tru pracuje w kawiarni i od ponad roku ma tajemniczego klienta który przychodzi co jakiś czas i się jej przygląda. Nigdy nie rozmawiają a ON chce tylko ją. W myślach nazywa go wilkiem ponieważ mężczyzna jest wielki i zawsze ubrany w drogi garnitur. Aż pewnego wieczoru ją ratuje.

Książka na dzień dobry zaczęła mnie denerwować duzo opisów i bohaterka nie przekonała mnie do siebie. Sposób pisania oraz niektóre słowa były trudne i wyszukane przez co męczyłam momentami książkę. Co do samego bohatera również nie poczułam sympatii był sztuczny i bezuczuciowy. Cała fabuła była w miarę fajna ale nic mnie tu nie zaciekawiło ani zszokowało. Mafii zabrakło kompletnie . Niektóre dialogi jedynie mnie rozśmieszyły i nic poza tym. Pomimo że poprzednie książki autorki mi się podobały tutaj niestety czuje się zawiedziona i nie jestem pewna czy kolejnej części dam szanse.

Dzięki serii „Slow Burn" mieliśmy przyjemność poznać autorkę, której twórczość pokochało wielu czytelników. Po wielkim sukcesie losów Jacksona, Camerona oraz Matta, wydawnictwo zdecydowało się wydać kolejną książkę autorki, która okazała się strzałem w dziesiątkę.

Piękny gangster jest powieścią, która od samego początku pokazuje nam czego możemy się spodziewać. W końcu gangster nie może być związany z niczym innym jak z mafią. A przynajmniej tak nam się wydaje i takie wrażenie stwarza Liam Black - główny bohater tej historii. To mężczyzna, który stroni sobie od uczuć i dlatego gdy pierwszy raz spotyka Truvy, nie może zrozumieć dlaczego ciągle siedzi z tyłu jego głowy. Mężczyzna codziennie przychodzi do kawiarni, w której pracuje. Zawsze siada w jej sekcji i zamawie tę samą kawę, aby choć przez chwilę popatrzeć na kobietę, która tak bardzo go zafascynowała. Dzięki odwadze Truvy pierwszy raz ze sobą rozmawiają, a później los sprawia, że oboje wpadają na siebie w najbardziej nieoczekiwanym momencie. Właśnie wtedy młoda kobieta zdaje sobie sprawę, że garnitury od Armaniego nie ukryją „wilka", który się pod nimi skrywa.

Przeczytałam tę książkę w jeden dzień, ponieważ stwierdziłam, że nie jestem w stanie jej odłożyć. Historia Liama i Truvy wciągnęła mnie bez pamięci. Drugi raz czytam książkę spod pióra autorki i znów jestem nią oczarowana. Może dlatego, że mamy tutaj bohaterów bardzo różnych od siebie, a jednak tak podobnych. Truvy wcale nie jest nieśmiałą kobietą. Potrafi wykłócać się o swoje zdanie i nie da nikomu sobą pomiatać. Wychowana na teksańskiej farmie, doskonale potrafi sobie poradzić w kontaktach z innymi i nie boi się użyć swojego ciętego języka. Niektóre jej teksty sprawiały, że zaczynałam się głośno śmiać i komentowałam je słowami „o tak! go girl!".

Liama od samego początku poznajemy z tej mrocznej strony. Trudno go rozgryźć. Jest typem człowieka, który nie lubi mówić niczego o sobie. Dotyczy to również jego pracy. Nie zdziwi nikogo fakt, że prawie całe miasto zna jego imię włączając w to znajomych Truvy. Każdy wie kim jest tylko nie młoda kobieta, która od samego początku tak bardzo mu się spodobała. Liam wie, że nie może pozwolić sobie na długotrwały związek dlatego stara się trzymać od niej z daleka lecz kompletnie mu to nie wychodzi. Zaczyna toczyć walkę z rozumem i sercem, która już na starcie jest przegrana.

„Piękny gangster" jest książką, która nie zawiera jedynie świetnej relacji między bohaterami i bardzo dobrze opisanych scen seksu ale również pokazuje poważny problem z jakim borykają się ludzie, którzy nie mogą poszczycić się swoim statusem materialnym. To kolejny plus, który zachęca czytelnika, aby sięgnąć po tę historię.

Mnie książka urzekła i wyczekuję już premiery drugiego tomu - Piękny kryminalista - która zapowiedziana jest na 23 lutego.

Czytacie ,,Podziękowania” od autorów na końcu książki? Czy raczej zamykacie ją po zakończonym, ostatnim rozdziale?

Nie pytam o to bez powodu. Ja czytam zawsze. Lubię wiedzieć, co czuł autor, jakie emocje mu towarzyszyły po napisaniu książki. Zwykle są schematyczne, to podziękowania, dla rodziny, wydawców, patronów, recenzentów i nas czytelników. Tym razem przeczytałam chyba najbardziej wzruszające podziękowania do tej pory. Autorka nie tylko dziękuje, ale i zdradza nam ciut swojego życiorysu i trosk, które towarzyszyły jej w trakcie pisania i wydawania tej książki. To było poruszające.

Zdradzę wam tylko, że ten, kto nie ich nie czytał, nie wie, że autorka zdradza zakończenie pewnego wątku z fabuły 😉

Wracając do początku…

Ciężko było mi się, w pierwszej chwili wciągnąć w lekturę, bo początek był intrygujący, ale nasuwał coraz więcej pytań i zaskakiwał dziwnymi zachowaniami bohaterów.

Nieznajomy mężczyzna od niemal roku siada w przy tym samym stoliku w kawiarni i nie spuszcza oka z pracującej tam dziewczyny Truvy. Zachowuje się jak stalker, nie wzbudza jednak niepokoju w dziewczynie, która o dziwo czuje się bezpiecznie w jego towarzystwie. Pewnej nocy ze stalkera staje się jej wybawcą, ratuje jej życie i od tego momentu zaczyna robić się jeszcze ciekawiej.

Bardzo dobre kreacje bohaterów stworzyła autorka. Skrajnie różne, a jednocześnie pasują do siebie jak dwa brakujące puzzle.

Niezaprzeczalne jest to, że przy każdym ich spotkaniu iskrzyło od nadmiaru emocji i wrażeń, jakie temu towarzyszyły, a także humorystycznym dialogom.

Tak jak wspominałam wcześniej, ciężko było mi się wkręcić w fabułę, natomiast później nie mogłam oderwać się od czytania. Ze strony na stronę, nie dowierzałam temu, co czytam, a zakończenie tej historii mnie zaskoczyło. Kompletnie nie spodziewałam się poprowadzenia akcji w tym kierunku. Polecam sięgnąć po pierwszy tom serii ,,Piękni gangsterzy”, ja z niecierpliwością będę wypatrywać kolejnego. Czuję, że Killian dostarczy jeszcze więcej emocji!

Witam, dziś mam dla was recenzję książki Piękny gangster ♥️Piękni gangsterzy#1♥️ autorki J.T. Geissinger ♥️.

Tru młoda kobieta studiuje prawo by być dobrym adwokatem i pomścić śmierć swojego brata. Pracuję w restauracji, a tam dzień w dzień od roku przy jej stoliku, który obsługuje, siada mężczyzna. Przystojny, ubrany w elegancki garnitur, jego ciało pokrywają tatuaże, nic nie mówi, tylko obserwuje.

Był jej stalkerem, ale też wybawcą. Pewnej nocy ratuje jej życie, ponieważ zostaje napadnięta przez trzech mężczyzn i od tej pory wszystko się zaczyna.

Kiedy Liam Black ratuje komuś życie, na pewno będzie chciał coś w zamian.

Tru w swoich myślach nazywa go wilkiem, ale w rzeczywistości był kimś bardzo groźnym.

Gangsterem…

Jesteście ciekawi, jak zakończy się ta historia? Przeczytajcie sami. 😉

Piękny gangster to historia, która na pewno wam się spodoba, łączy ze sobą dwa światy, świat sprawiedliwości i mafii, gdzie nic się nie liczy oprócz własnego bezpieczeństwa.

Autorka pokazuje nam, że dwa światy dobry i zły mają ze sobą bardzo dużo wspólnego. Nasi bohaterzy wychowali się w podobnych domach, gdzie nie przelewało się bogactwo. Rodzice musieli zarobić na swoje dzieci i prowadzić farmę, tak by dawała jedzenie.

Oboje przeżyli coś, co skłania ich do tego, by żyć z chęcią zemsty.

Życie nie jest sprawiedliwe, można wkręcić się w coś bardzo złego i niebezpiecznego, z czego nie ma wyjścia, można trafić do więzienia tylko dlatego, że było się w złym miejscu i w nieodpowiednim czasie.

Mamy tutaj do czynienia z bardzo złymi wspomnieniami z dzieciństwa, gdzie na własne oczy widziało się śmierć najbliższych sobie osób tylko dlatego, że trafiło się na bardzo złych ludzi.

Niestety bywa i, tak, że na świecie jest więcej zła jak dobra, można wpaść w pułapkę, gdzie jest się zmuszonym do czegoś, czego nie chce się czynić. A tylko dlatego, że banda, która chce okraść twojego szefa, akurat trafia na ciebie. Niebezpieczeństwo popycha nas w obronę siebie, byleby przeżyć starcie ze złem, ale nie raz nie udaje nam się tego zrobić i potrzeba kogoś, kto odważy się stanąć złu na drodze i uratować kogoś z opresji.

Jeśli się kogoś kocha, zrobi się dla tej osoby bardzo dużo, można nawet specjalnie zranić tę osobę, byleby ją chronić, byle była bezpieczna. Miłość to uczucie, którego niektórzy się boją, boją się odrzucenia czy cierpienia, ale cóż, by to była za miłość, jeśli podana by była wszystkim na tacy ❤️.

Świetna historia, którą pokocha każdy z was, pełna miłości, namiętności, ale także tajemnic i brutalnego, niebezpiecznego świata mafii ❤️.

📖 Co prawda, nie wyjawiłem ci wszystkiego czarno na białym, ale wiedziałaś, kim jestem, odkąd po raz pierwszy na mnie spojrzałaś. Wiedziałaś, a mimo to powiedziałaś, że mi ufasz. 📖

Czasem trafiamy na autora, który spełnia nasze oczekiwania w stu procentach.

I wiemy, że każda kolejna jego książka również nas nie zawiedzie.

Tak jest w przypadku J.T. Geissinger.

Po poprzednich trzech tytułach, po "Pięknego gangstera" sięgnęłam bez chwili wahania.

Z wielką przyjemnością przeczytałam historię Tru, studentki prawa, dorabiającej jako kelnerka, oraz Liama, tajemniczego i wkurzającego przystojniaka w garniturze od Armaniego.

Przyciąganie między nimi jest nie do opanowania, choć początkowo oboje starają się temu oprzeć. Bezskutecznie.

A my świetnie się bawimy, obserwując ich perypetie i pełne humoru dialogi.

Jest zabawnie, namiętnie, momentami niebezpiecznie. To mieszanka, która tworzy pełną uroku lekturę. Lekturę, którą koniecznie musicie poznać. Z pewnością nie będziecie żałować.

❤️ RECENZJA 🖤

"Męż­czyź­ni pro­wa­dzą­cy życie z jedną nogą w trum­nie prę­dzej czy póź­niej wpa­da­ją do niej cali."

Tytuł: Piękny gangster. Tom 1

Seria: Piękni gangsterzy

Autor: J.T. Geissinger @jtgeissingerauthor

Wydawnictwo: Wydawnictwo NieZwykłe @wydawnictwoniezwykle

Premiera: 15.12.2021 r.

"Piękny gangster" to nowa powieść J.T. Geissinger znanej z genialnej serii "Slow burn".

Truvy Sul­li­van to młoda kobieta przygotowująca się do egzaminów prawniczych i dorabiająca jako kelnerka. Jest raczej rzadziej spotykanym typem bohaterki w książkach a to za sprawą połączenia kilku totalnie skrajnych cech charakteru. Z jednej strony spokojna i nieśmiała z drugiej zaś nieprzewidywalna, pyskata, wyszczekana a w dodatku jest niczym tykająca bomba która w każdej chwili może wybuchnąć. Zarazem rozsądna, bystra i inteligentna oraz lekkomyślna i nieco szalona. Jeżeli chodzi o nas bardzo ją polubiłyśmy. Nie do końca można było przewidzieć jej kolejny ruch i to na jaki pomysł dziewczyna wpadnie co na pewno dodaje książce nieco świeżości. Jest także uparta, zawzięta i ma w sobie też spory zapas empatii jednak... Nie dla wszystkich...

"Kiedy mój były zdra­dził mnie pół roku po na­szej prze­pro­wadz­ce do Bo­sto­nu, wy­wa­li­łam jego ciu­chy na chod­nik i je pod­pa­li­łam. Może i je­stem in­tro­wer­tycz­ką, ale z cha­rak­ter­kiem, więc po­tra­fię żywić urazę za trzech."

Jak scharakteryzujemy Liama Blacka? Jako mężczyznę cierpliwego, pewnego sie­bie, niesamowicie ta­jem­ni­czego, intrygującego, enig­ma­tycz­nego, nie­prze­nik­nio­nego i cholernie niecierpliwego. Nie uznaje odmowy i po prostu bierze to co chce ale przed tym się dobrze przygotuje aby nic nie stanęło mu na przeszkodzie. Jest przy tym piekielnie przystojny i pociągający. Potrafi być do tego słodki, kochany, opiekuńczy. Taki wyśniony książe z bajki. Czasami zachowywał się jak kobieta, która mówiąc "nie" myśli "tak" i mimo iż przez kilka miesięcy starał się trzymać z daleka od Truvy i miał zaprzestać jej widywania za każdym razem wracał. Nie jeden się go boi i ludzie niemalże trzęsą się ze strachu na samą myśl o nim - dla nas natomiast bywał uroczy 😍 mężczyzna skrywa również pewną tajemnicę na, którą w życiu byśmy nie wpadły..

"Boisz się go – stwier­dzam cicho.

– Oczy­wi­ście, że się boję – od­po­wia­da ro­ze­dr­ga­nym gło­sem. – Sam dia­beł boi się tego czło­wie­ka."

"Ten facet nie może nic na to po­ra­dzić. Z de­fi­ni­cji jest jak sza­le­ją­ce pie­kło. Nawet gdy stara się za­cho­wy­wać po­wścią­gli­wie, sa­mo­ist­nie try­ska­ją z niego fale żaru."

Początkowe spotkania Truvy i Liama są wypełnione wzajemnym przyciąganiem. Nawet nie znając się ciągnie ich do siebie tak, że żadne nie jest w stanie spojrzeć na kogokolwiek innego. Gdy już jednak zbliżają się do siebie żar między nimi rozpala się do czerwoności a zbliżenia bywają mocne, gwałtowne no i cóż mamy wam powiedzieć... Bardzo bardzo pikantne 🔥 Tru dla Liama jest zagadką. Unikatowym okazem z którym spotyka się pierwszy raz w życiu gdyż nikt do tej pory nie odważył się nawet na niego krzywo spojrzeć. Musicie jednak wiedzieć, że mężczyzna podjął decyzję stawiając Tru pewien warunek po, którym nigdy więcej mogą się nie zobaczyć. Jak zakończy się ta historia? Jaką kobieta podejmie decyzję i... Kim do cholery tak naprawdę jest Liam!?

"– Wszy­scy trak­tu­ją go jak króla, ale ty tego nie rób. On po­trze­bu­je do­kład­nie tego, co mu da­jesz. Tych py­skó­wek i szcze­ro­ści. Je­steś praw­dzi­wa, a dla czło­wie­ka jego po­kro­ju to coś bez­cen­ne­go."

"Liam Black. Kry­mi­na­li­sta? Obroń­ca uci­śnio­nych? Płat­ny za­bój­ca? Ro­man­tycz­ny wo­jow­nik? Ban­dzior z ogła­dą? Dobry facet ro­bią­cy złe rze­czy, czy zły facet ro­bią­cy dobre?"

Jesteśmy przekonane, że z książką tą będziecie się bawić równie dobrze jak i my. Styl pisania autorki sprawia, że przez książkę lecimy nie wiedząc kiedy zbliżamy się ku końcowi a fabuła intryguje przez co czytelnik jest wciągnięty na maksa. Cechuje ją dużo dobrego humoru, erotycznych scen, chemii i napięcia pomiędzy bohaterami. Polecamy Wam ją z czystym sumieniem mając nadzieję, że niebawem doczekamy się kontynuacji 😍

🖤❤️🖤❤️💔/5

J.T. Gessinger poznałam przy serii #slowburn która skradła moje serce pewnym nieznośnym szkotem dlatego kiedy tylko zobaczyłam nową propozycją Autorki, w dodatku w moim ulubionym wątku, nie było możliwości żebym jej nie przeczytała. Romanse z elementem mafii czytam nieprzerwanie już od dwóch lat i zauważyłam, że ostatnio ciężko jest mnie czymś zaczarować, ponieważ poprzeczka ustawiona jest na prawdę wysoko. Jednak.. Autorce się to udało.

"Gdy na zemstę jest już za późno, sprawiedliwość musi dokonać się inaczej"

Przez ostatni rok przystojny nieznajomy w drogim garniturze od Armaniego przychodził na kawę zajmując stolik w sekcji Tru. Obserwował ją niczym potężny zły wilk traktując jak potencjalną ofiarę. Czujny i opanowany, oszczędny w słowach lecz...Z irlandzkim akcentem! Przychodzi tylko dla niej i oboje dobrze o tym wiedzą. Sprawiał, że pragnęła go poznać bardziej mimo, że wciąż była przy nim zdenerwowana. Każda próba rozmowy kończyła się jej kompromitacją i czerwonymi policzkami. Jednak w ostatnim czasie coś się zmieniło... a potem... jej pomógł i złączył ich ścieżki nieodwracalnie...

Silna, pyskata, zadziorna, uparta i potrafiąca odmówić- taka właśnie była Truvy. Bardzo podobało mi się, kiedy prowadziła walkę między tym czego pragnie i przyjdzie jej z tym żyć, a tym co powinna zrobić. Zaparcie dążyła do celu i za to ją uwielbiałam. Z uśmiechem na ustach czytałam jak mocno pomylił się Liam w jej ocenie...

"Można było lwa ubrać w pstrokate stroje, ale i tak zawsze to ON będzie królem dżungli"

Liam Black od początku chciał postąpić właściwie. Wiedział jak bardzo niebezpieczne życie prowadzi i nie chciał być za kogoś odpowiedzialny wiążąc się emocjonalnie z kobietą, ponieważ nigdy nie wiedział kiedy przyjdzie mu zniknąć. Jednak obiekt jego obsesji o pięknych zielonych oczach, który zaczarował go swoim uśmiechem, coraz bardziej władał jego umysłem szukał rozwiązania do sytuacji w jakiej się znaleźli. Pytanie tylko: czy dobrze wybrał?

Jego postać od samego początku sprawiła, że chłonęłam tę książkę. Był seksowny. Po prostu. Tajemniczy i niewytłumaczalnie mnie do niego ciągnęło. Chciałam wiedzieć kim jest, jaki jest, a mrok, który go otaczał utrzymywał tę powieść w ciągłym napięciu. Ciężko mi było przewidzieć kolejne zachowania bohaterów czy wydarzenia w jakie zostaną wplątani więc nie będzie to dla nikogo zaskoczeniem, że końcowego rozwoju sytuacji absolutnie się nie spodziewałam. Różnica wieku i niesamowita chemia jaka towarzyszy tej dwójce oraz poczucie humoru Autorki sprawiły, że nie mogłam przestać jej czytać. Chciałam więcej i nieubłagalnie dotarłam do jej końca.

Podsumowując: polecam poznać Liama i samemu sprawdzić jak mocno będzie potrafił Was zahipnotyzować.

Czasami w nasze ręce trafiają książki, które są magnetyczne, a chemia między bohaterami udziela się również czytelnikowi. "Piękny gangster" był dla mnie właśnie taką książką. Po jej lekturze jestem jeszcze bardziej zakochana w twórczości Autorki.

Nie ukrywam, odnoszę wrażenie, że wszytko co mogło już zostało napisane o gangsterach. Jednak tak spodobała mi się poprzednia seria autorki, że skusiłam się i na nią. I jestem nią oczarowana.

W rewelacyjny sposób oddała relacje między głównymi bohaterami. Czytelnik całym sobą odczuwał ich emocje i towarzyszące im uczucia. I uważam, że to jest najmocniejszy punkt tej historii. Choć nie ukrywam pomysł fabuły był świetny i idealnie zgrywał się z Tru i Liamem, dając im szerokie pole do popisu.

To książka, przy której śmiało można się wzruszać, śmiać i przeżywać milion emocji jednocześnie. Być może nie sprawia takiego wrażenia, lecz jest rewelacyjna. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć i dać się porwać świetnej akcji i kibicować naszym bohaterom, bo przed nimi nie jedno wyzwanie.

Ta książka skrywa w sobie piękno, które warto odkryć.

"Miłość nie słucha logiki. Podobnie jak czas, miłość ma własną fizykę i uniwersalne zasady, których nie mamy szans kontrolować."

@jtgeissingerauthor

Truvy jest studentką prawa, która po godzinach pracuje w barze. Od kilku miesięcy była obserwowana przez tajemniczego mężczyznę, nawyzwanego przez nią wilkiem. Przychodził, obczajał ją niczym swoją ofiarę, po czym wychodził. Od miesięcy nie może go sobie wybić z głowy, wie, że ten mężczyzna to niebezpieczeństwo, jednak ona nie boi się niczego, a siła, która ją pcha w jego ramiona jest ogromna. Liam, bo tak się nazywa jest złem, trzęsie nie tylko miastem, a ludzie słysząc jego nazwisko i imię, uciekają gdzie się da. Coś każe mu ją zdobyć wszelkimi siłami i choć starał się trzymać z daleka nie potrafił. Okazja do pokazania prawdy o sobie trafia się sama, gdy Tru zostaje napadnięta przez kilku mężczyzn. Choć walczyła ze wszystkich sił, to ON był jej wybawieniem, a zarazem zgubą na wieczność. Różnic między nimi jest wiele, ale to wspólne mianowniki przewyższają szalę. Nic już nie będzie takie samo. Ogień ich strawi. Niebezpieczeństwo czyha na każdym kroku.

Tru w swoim życiu doświadczyła wiele, i to właśnie zahartowało jej charakter i temperament. Nie da sobą pomiatać i będzie walczyła do ostatku sił. Choć okazał się jej ratunkiem, jest również zgubą, przez którą będzie cierpiała. Owieczka Tru w starciu z wilkiem Liamem nie ma szans. Był od niej starszy, bardziej doświadczony i miał wiele na sumieniu. Powinien unikać jej jak ognia, jednak nie mógł. Od miesięcy wzdychał do niej, obserwował i polował, aż wreszcie trafił na idealny moment. Uratował ją i zaproponował układ. Tylko ona potrafiła go rozbroić, a na swoim sumieniu i koncie ma wiele grzechów, mrocznych tajemnic i przykrych doświadczeń. Teraz wciągnie ją do swojego świata. Najpierw zamknie w bańce by potem wstrząsnąć i wywrócić wszystko. Pierwszy tom jest wstępem do świata mężczyzn, którzy mają wiele atutów, grzeszków, minusów i skrywają wiele tajemnic tak bardzo zachęcających by je wypuścić na światło dzienne. Rozbroić niczym bombę. Silna kobieta i władczy mężczyzna, cóż można chcieć więcej a można... Kolejne tomy. Bardzo polecam.

"Nie boję się ciebie. Boję się o ciebie, bo powinnaś się mnie bać z wielu powodów, ale tego nie robisz. Myślę, że dałabyś mi to, czego chcę, ale gorzko byś tego żałowała."

Wiem co sobie pomyślicie, kolejna rozpalająca zmysły opowieść osadzona w brutalnym, pełnym przemocy świecie mafii i gansterów. I właśnie co ciekawe, nie jest to do końca prawda, bo o ile wątek romantyczny się zgadza, tak cała reszta jest tylko tłem do opowiadanej historii miłosnej. Ale czy jest to zarzut z mojej strony? W sumie to nie, gdyż autorka serii "Slow Burn" po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać wciągające, przepełnione pożądaniem romanse, które czyta się naprawdę dobrze. Jedyne do czego się przyczepię, to brak konsekwencji w kreacji głównego bohatera, którego postać postać jest zbyt papierowa, a jego przemiana za mało wiarygodna.

Dlatego jeśli jesteście nastawieni na pełen dramatycznych zwrotów akcji romans mafijny, to raczej nie tutaj, ale jeśli oczekujecie pobudzającej wyobraźnię, namiętnej historii, to "Prawdziwy gangster" sprawdzi się jak najbardziej.

Tru jest studentką prawa i pracuje jako kelnerka, a do miejsca, w którym pracuje od roku, przychodzi tajemniczy mężczyzna. W myślach nazywa go wilczkiem, jest nim zauroczona, chociaż tak naprawdę się nie znają. Jednak do czasu. Pewnego dnia kobieta zostaje napadnięta i gdyby nie on, skończyłoby się to bardzo źle.

Była jego nałogiem, chociaż wiele razy sobie obiecywał, znikał na długi czas, w końcu zawsze wracał. Nic nie robił, aby poznać ją bliżej, chciał tylko na nią popatrzeć, tylko przebywać blisko niej. Jednak pewnego dnia musiał się wtrącić, musiał jej pomóc, a to dopiero początek. Liam ma plan i zamierza go wprowadzić w życie.

28 dni i każdy ma iść w swoją stronę. Propozycja Liama mocno zaskakuje Tru. Czy się zgodzi? Czy będzie umieć zaryzykować? Jak potoczą się dalsze losy tej dwójki?

Romans mafijny jednak zdecydowanie inny niż większość. Dlaczego? Bo mamy w nim więcej humoru niż brutalności i muszę przyznać, że mnie się to podobało. Doskonale się bawiłam, czytając książkę, a niejednokrotnie nie potrafiłam powstrzymać śmiechu. Akcja może nie była zbyt szybka, jednak nie była też wolna czy nużąca. Momentami (szczególnie pod koniec) byłam zaskoczona tym, co się dzieje. Książkę czytało się dość szybko, Książkę czytało się dość szybko.

Bohaterowie dość ciekawi.

Tru jest kobietą, którą potrafi o siebie zadbać (a przynajmniej się stara). Jest odważna, pyskata, mająca własne zdanie. To bohaterka, która nie pozwala sobą rządzić, niezależnie kto próbuje to robić.

Liam jest człowiekiem niebezpiecznym, bezwzględnym, bezkompromisowy. Z jednej strony bierze wszystko, na co ma tylko ochotę, a z drugiej strony sam nie wie, czego chce, jeśli chodzi o Tru (co czasem sprawiało, że miałam ochotę nim mocno potrząsnąć).

Ta dwójka bardzo się różni, a to daje ciekawe połączenie. Zdecydowanie plusem były dialogi między nimi, które niejednokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy.

„Piękny gangster” to książka, z którą świetnie się bawiłam i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

J.T. Geissinger powraca w wielkim stylu i to za sprawą "Pięknego gangstera", który był naprawdę świetny!

To takiej książki potrzebowałam od dłuższego czasu. Historii, która mnie porwie, a bohaterowie zaczarują i Liam z Tru właśnie to zrobili. Podobało mi się to, że autorka zachowała dość tajemniczy klimat. Z każdą stroną niby zdobywałam nowe informacje, ale wciąż pragnęłam kolejnych.

Relacji bohaterów nie można odmówić ognia. Ich spotkania, zadziorne rozmowy pełne były emocji, a także chemii. Lubię, gdy to napięcie między postaciami jest w książkach wyczuwalne. Gdy mogę zanurzyć się w fabule i patrzeć na wydarzenia ich oczami.

Liam to mężczyzna, do którego określenie wilk (używane przez Tru) idealnie pasuje. Odznaczał się ON dużą cierpliwością i zbierał informacje zanim wyruszał na polowania. Wielokrotnie wykazywał się także siłą i odwagą. Nie można mu też odmówić męskości. Miał w sobie to coś, co hipnotyzowało i zdecydowanie poruszało serca.

Tru również okazała się bardzo interesującą postacią. Z pozoru nieśmiała kobietka, a w środku drzemiąca lwica, chociaż słowo wilczyca w tym przypadku chyba lepiej by pasowało. Dziewczyna wiedziała, kiedy pokazać pazurki, a jej niektóre teksty wywoływały mój uśmiech.

"Piękny gangster" to książka, z którą naprawdę warto się zapoznać. Może nie mamy tu przedstawionej zbytnio rozbudowanej struktury mafijnej, ale ta historia po prostu urzeka. Jest wciągająca, intrygująca, gorąca i zdecydowanie chciałoby się sięgnąć po kolejną część.

„Wygląda pięknie i przerażająco, jak anioł zemsty niosący zagładę całemu światu.”

Liam od roku przychodzi do restauracji gdzie pracuje Tru. Niby nic takiego, co nie? Klient, restauracja, kelnerka i kawa… Nic dziwnego, ale nie w tym przypadku. Nie w przypadku Liama, bo to nie jest zwykły mężczyzna. Każde ich kolejne spotkanie prowadziło tylko w jednym kierunku, aż któreś z nich pęknie i przerwie ten schemat. I w końcu nastał ten dzień. Mężczyzna składa jej propozycję, 28 dni spędzi z nim a potem się rozstaną, bo tyle może jej dać. Tylko czy można tak igrać z czyimiś uczuciami, by zaspokoić swoje pragnienie? Co wydarzy się przez te dni? Te kilka tygodni odmieniło ich życie całkowicie, dając im coś czego oboje pragnęli, ale nie wierzyli że to pragnienie się spełni.

„Miłość nie słucha logiki. Podobnie jak czas, miłość ma własną fizykę i uniwersalne zasady, których nie mamy szans kontrolować.”

Jeżeli szukacie książki która cały czas będzie wywoływać na waszej twarzy uśmiech i niekiedy salwy śmiechu to jest właśnie ona „Piękny gangster” J.T Geissinger. Styl pisania autorki już dawno pokochałam i poznałam, więc byłam bardzo ciekawa jak poradziła sobie z wątkiem mafijnym. Połączyła wszystko idealnie tworząc naprawdę dobry i zabawny romans z mafią w tle oraz tajemnicami. Jest również trochę strachu. Emocje towarzyszyły mi od samego początku do końca, aż żałowałam że ją już przeczytałam. Chłonęłam ją całą sobą i uwierzcie nie mogłam przestać jej czytać. Akcja, cięte riposty, humor i gorące sceny zapewnią wam poprawę humoru zwłaszcza ich przepychanki słowne 🤣 Tych bohaterów od samego początku polubiłam, zresztą ich się nie da nie lubić, już za nimi tęsknie. Przyciąganie między nimi czuć od samego początku, aż iskry leciały. Mimo, różnicy wieku mają więcej wspólnego ze sobą niż podejrzewali. On niebezpieczny, mroczny, skrywający tajemnice wilk. Ona stroniącą od ludzi, odważna, pyskata przyszła pani adwokat. Oboje mają jakiś cel. Tylko stoją po przeciwnych stronach prawa, ale czy na pewno? Dokąd zaprowadzi ich ta relacja? Ja już wiem, a wam gorąco polecam tę książkę.

Ze wszystkich mi znanych historii autorki ta jest dla mnie najlepsza. Spójna fabuła, wartka akcja i samo zakończenie książki sprawiły, że miałam ochotę przeczytać tę powieść od nowa.

Tru jest pracownicą restauracji, do tego kończy studia prawnicze. W jej życiu nie ma jakiś zaskakujących sytuacji, wiedzie proste życie, do momentu aż pewnego dnia na jej drodze pojawia się mężczyzna. Od roku zamawia kawę i ją obserwuję, a kobieta za każdym razem, gdy znika na dłużej, wypatruje momentu, kiedy znowu go zobaczy. Liam Black jest jej małym uzależnieniem i nocną fantazją. Roztacza mroczną i tajemniczą aurę. Jego sposób bycia przyprawia nie tylko o szybsze bicie serca kobietę, ale również powoduje dreszcze i lekkie przerażenie. Gdy drogi bohaterów przecinają się w ciemnej uliczce za restauracją i Liam staje się kimś więcej niż tylko obserwatorem, życie tych dwojga ulega diametralnie zmianie. W przypadku Tru serce i rozum zaczną toczyć wojnę o jej dobro i szczęście, a Black porzuci swoje obietnice i złamie zasady, aby zatrzymać przez jakiś czas przy sobie kobietę, której tak długo pragnął.

W pewnym momencie podczas czytania myślałam, że znam zakończenie i nic mnie już nie zaskoczy, ale jednak się pomyliłam. Bohaterowie potrafią niekiedy zdenerwować, ale i zauroczyć oraz rozśmieszyć, a w całej tej historii znajdziecie też dużo inności, pomimo osadzenia jej w mafijnym klimacie, który tak często jest powielany w książkach. U @jtgeissingerauthor zdecydowanie powieje świeżością, a bohaterowie zabiorą was w niesamowitą podróż. Nie mogę napisać nic innego, jak polecam gorąco.

"Piękny gangster"

@jtgeissingerauthor

@wydawnictwoniezwykle

Historia miłosna z niewielkim wątkiem mafijnym ale czytało mi się ją bardzo dobrze. To już kolejna książka autorki która miałam okazję poznać i mimo że myślałam że tego wątku gangsterskiego będzie więcej to nie zawiodłam się.

W książce nie zabrakło humoru co było bardzo na plus, bohaterka wykreowana świetnie bo mimo iż każdy gangstera się bał, ON w ogóle się nie przejmowała jego pozycja. Była jak otwarta księga, zawsze mówiła co myśli i nie bała się swoich słów. Była waleczną i twardą babka. Było również niebezpiecznie i bardzo tajemniczo. A te sekrety bardzo namieszały.

Historia nie banalna chociaż początkowo wydawała się że wkradł się typowy schemat mafijnych historii, jednak tu zaskoczenie. Kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia. Co ogromnie zmieniło spojrzenie na tę historię.

"Do diabła z nim i tymi jego przeszywającymi wilczymi oczami!"

Wilk czy gangster?

Tego musicie się dowiedzieć sami.

Polecam❤️

Liam Black jest bardzo tajemniczym i intrygującym mężczyzną, nie ma kobiety, która nie zwróciłaby na niego uwagi. Zawsze prezentuje się nienagannie, a garnitury, które nosi leżą na nim jak druga skóra.

Od jakiegoś czasu mężczyzna przychodzi do kawiarni, w której pracuje Tru, za każdym razem siada przy stoliku, który ona obsługuje. Gdy jest gdzieś na sali wodzi za nią wzrokiem, co bardzo stresuje dziewczynę i wywołuje na jej ciele dreszcze.

Pewnego wieczora, kiedy grozi jej wielkie

niebezpieczeństwo, a na szali jest jej życie, Liam zjawia się z nikąd i pomaga kobiecie.

Czy pomoc, Liama będzie bezinteresowna? Czy Tru zgodzi się na układ, który zaproponuje jej mężczyzna?

Miałam już do czynienia z twórczością autorki i uwielbiam jej poprzednie książki, dlatego z przyjemnością sięgnęłam także po „Pięknego gangstera”. Tu także nie zabrakło humoru, główna bohaterka swoim zadziornym charakterkiem skradła moje serce. Mówiła to, co myślała, nie bała się Liama, przed którym wszyscy trzęśli portkami, dodatkowo była uparta i kiedy stawiała na swoim nie było przeproś.

Mężczyzna taki jak Liam przywykł do tego, że ludzie się go słuchają, jednak nie ona i chyba to mu się w niej najbardziej spodobało. Liam dość mocno bronił się, aby nie zaangażować się w relację z Tru, ale mu się nie udało. Choć ich układ miał być tylko chwilowy to ich relacje stała się bardzo głęboka. Sceny miłosnych uniesień zostały napisane w bardzo subtelny i przyjemny sposób.

Na koniec książki pojawia się bardzo ciekawa postać i mam nadzieję, że spotkam ją w kolejnym tomie.

Piękny gangster" to nowa książka J. T. Geissinger, autorki [Adres usunięty] rewelacyjnego "Kontraktu Jacksona" 😍 książka ta rozpoczyna też nową serię "Piękni angsterzy" i po lekturze tej książki muszę przyznać, że zapowiada się bardzo dobrze 🔥

Tru jest kelnerką w przydrożnej restauracji. Jest ambitna, wie czego chce i dąży do obranego celu. Od dłuższego czasu przy stoliku, który obsługuje przysiada się tajemniczy, przystojny mężczyzna, który cały czas podczas picia swojej kawy śledzi ją wzrokiem nic się nie odzywając. Kobieta w myślach nazywa go wilkiem. Pewnej nocy staje się dla niej kimś więcej, a mianowicie gdy zostaje napadnięta ON jest jej wybawcą.

Jednak gdy ktoś taki jak Liam Black uratuje jakieś życie, jest wielce prawdopodobne, że będzie chciał coś w zamian, dla Tru planuje coś specjalnego...

Trochę bałam się tej książki, najbardziej tego, że ostatnio nie jestem za pan brat z romansami mafijnymi. Jednak styl autorki i fabuła tego romansu utwierdziły mnie w przekonaniu, że moje obawy były zupełnie bezpodstawne :)

Podczas czytania bawiłam się znakomicie, humor, cięte riposty, akcja, napięcie i gorące sceny zapewniły mi świetną rozrywkę na cały wieczór. Głównych bohaterów polubiłam od razu, bił od nich taki magnetyzm, przyciąganie, wywoływali ogrom różnych emocji i co rusz zaskakiwali, głównie Liam, co bardzo mi się podobało. A końcówka 😍 z wielką niecierpliwością czekam na kontynuację 🤩

Bardzo polecam 🔥

[Recenzja zawiera spojler]

Uwielbiam twórczość autorki, seria #slowburn to było coś pięknego, ale ta książka niestety mnie rozczarowała. Miałam chyba wobec niej zbyt duże oczekiwania.

Spodziewałam się groźnych mafiozów, przestępczego świata, przemocy i niebezpiecznych akcji, a dostałam nudną historię z sielanką w tle. I mam na myśli nudną, tylko dlatego, że przez większą część książki nic się nie działo.

Liam jest pewnym siebie facetem, który sięga po wszystko na co ma ochotę, nie zważając na konsekwencje i uczucia innych. Jest również skrzywdzony i nosi w sobie wiele bólu oraz tajemnic, które głęboko skrywa. Tru jest identyczna jak Liam pod względem charakteru. Wie, czego chce i wytrwale dąży do celu. Do tego jest mocna w buzi, pyskata i nie boi się powiedzieć co myśli. Swoim ciętym językiem zwróciła na siebie uwagę Liama i jak ta dwójka się ze sobą zejdzie to mieszanka wybuchowa gwarantowana.

Autorka dobrze poprowadziła ich relację, było czuć chemię i pożądanie oraz rosnące z dnia na dzień uczucie. Wszystko było super do momentu, gdy Tru przyjęła propozycję mężczyzny. Zamieszkali ze sobą i... w sumie później nic już się nie działo. Tru była zajęta nauką do egzaminu, Liam wychodził na cały dzień i zajmował się swoimi sprawami. Niestety zabrakło mi zwrotów akcji i wydarzeń przyspieszających bicie serca.

Zaskoczyło mnie zakończenie, bo tego totalnie się nie spodziewałam. Autorka wyszła poza schemat i stworzyła coś totalnie nowego.

Na plus jeszcze rozdziały pisane z perspektywy dwóch bohaterów, jednak trochę za mało ze strony Liama.

„Miłość nie słucha logiki. Podobnie jak czas, miłość ma własną fizykę i uniwersalne zasady, których nie mamy szans kontrolować.”

Truvy ciężko pracuje, aby osiągnąć to co sobie wyznaczyła. Studiuje prawo, w przyszłości chce być prawnikiem z urzędu, pomagać ludziom, których nie stać na dobrego prawnika. Pracuje jako kelnerka, jest samodzielna, samowystarczalna, uparta, a jej niesamowite poczucie humoru i niewyparzony język zwracają uwagę. Od prawie roku do baru, w którym pracuje, przychodzi bardzo przystojny, nienagannie ubrany roztaczający wokół siebie aurę tajemniczości i mroku mężczyzna. Zupełnie nie pasuje do tego miejsca, zawsze siada w jednym miejscu i uparcie wpatruje się w Truvy. Dziewczyna jest coraz bardziej zdezorientowana, nie wie co myśleć. Pewnego razu zostaje zaatakowana przez trzech mężczyzn, niespodziewanie z pomocą przyszedł jej ów tajemniczy mężczyzna z baru. Uratował jej życie czy będzie chciał coś w zamian? Liam Black to mężczyzna, któremu się nie odmawia…

Biorąc do ręki kolejną książkę Pani J.T. Geissinger byłam całkowicie pewna, że będzie to niesamowita przygoda. I nic, a nic się nie pomyliłam! Styl Autorki jest rewelacyjny, niesamowite poczucie humoru, sarkazm, lekkość, płynność, szczerość, powodują, że książka czyta się sama, przez nią się płynie. Niepodważalnym atutem są dialogi, przekomarzania, cięte riposty – uśmiałam się do łez. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Truvy i Liama – chociaż jego było mi trochę mało. Ciekawie, prawdziwie, naturalnie ukazani bohaterowie powieści. Obydwoje skradli moje serce. Truvy to niesamowita dziewczyna z charakterem, uparta, wytrwała, ambitna, do bólu szczera i pełna wrażliwości na drugiego człowieka. Liam to jedna wielka niewiadoma i tajemnica. Małomówny, charyzmatyczny, niebezpieczny, bardzo pewny siebie mężczyzna.

Relacja naszej pary od samego początku jest skomplikowana i pełna niedomówień, zwłaszcza z jego strony. Obydwoje czują, że coś ich do siebie niesamowicie przyciąga, między nimi iskrzy od nadmiaru emocji, atmosfera coraz bardziej gęstnieje. Ona powinna się go bać, a czuje przy nim bezpiecznie, nazywa go swoim wilczkiem. On jest zdumiony jej bezpośredniością i szczerością, coraz mocniej się do niej przywiązuje, wie, że nie powinien. W jego świecie ona byłaby jego słabością i dobrym celem dla wrogów. Jednak rozum jedno, serce drugie. Obydwoje są zadziorni, chcą postawić na swoim, zaczyna ich łączyć wzajemna fascynacja i silne pożądanie. Autorka stopniowo dawkuje nam przeszłość naszych bohaterów, która pozwala spojrzeć na nich z innej perspektywy.

Niesamowicie opowiedziany romans mafijny! Historia, bawi, wzrusza, niepokoi, całkowicie przykuwa uwagę. Pasja, miłość, namiętność, energia, porządna dawka pozytywnych emocji, a w tle groźna, bezduszna mafia. Powieść jest nieprzewidywalna. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

W morzu powieści romantycznych, które nie wyróżniają się niczym szczególnym i uciekają z pamięci zaraz po zamknięciu ostatniej strony doskonale odnalazła się J.T. Geissinger. Przetartą drogą wyruszyła ku świeżości oraz oryginalności i na czymś znanym zbudowała coś zupełnie nietypowego. Dwie pierwsze książki autorki, które miałam okazję poznać okazały się smacznymi opowieściami o miłości oraz życiowych wyzwaniach a sam styl Geissinger idealnie trafił w mój gust. Szybko trafiła więc na listę moich ulubionych autorek i z niecierpliwością wypatrywałam kolejnych jej dzieł.

Nie ukrywam jednak, że mimo wszystko bałam się tego jak autorka udźwignie pierwszy tom serii mafijnej. Tych książek ostatnio jest tak dużo i wszystkie do siebie ogromnie podobne, że obawiałam się iż nasza znajomość skończy się jednak na pierwszej serii autorki. Nie łatwo jest bowiem przeskoczyć tak licznie napiętrzające się schematy. J.T. Geissinger jednak pochwyciła wyzwanie i przeskoczyła poprzeczkę tworząc historię wciągającą, emocjonalną, miejscami trochę leniwą, jednak na pewno dużo lepszą od niejednej pseudo mafijnej lektury.

Na początku trochę doskwierał mi brak dynamiki, ale pojawiał się ON stosunkowo rzadko, tylko w nielicznych momentach, więc od razu przejdźmy do tego, że tempo akcji nie jest równe. Nie jest to także wada dla tej książki, przynajmniej nie dla mnie, ponieważ autorka skupia się na detalach, na losach bohaterów, na ich dniu codziennym, więc możemy się bliżej przyjrzeć się ich historii, która jest zakręcona i jak to w mafijnym świecie bywa - niebezpieczna. Nie jest to co prawda świat brutalnie nakreślony, bezwzględny czy krwawy, ale na pewno mroczny i nieprzewidywalny co jak sądzę ujawni się lepiej w kolejnych tomach.

Sądzę, że największym atutem pierwszego tomu okazała się kreacja bohaterów a tuż po niej styl autorki. Poznajemy Tru oraz Liama, których wspólny los jest nieźle zagmatwany, ale za to ich charaktery od razu przyciągają uwagę - charyzmatyczni, pewni siebie, odważni i niezależni, otoczeni mnóstwem emocji, dobrze poprowdzonych scen a także humorem tak charakterystycznym dla lekkiego pióra autorki.

Innymi słowy "Piękny gangster" bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Lektura okazała się warta poznania a przy tym pozostawiająca apetyt na więcej. Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów, podobał mi się również sam mafijny świat, który jednak nie odkrył przed nami wszystkich kart, więc możemy liczyć na to, że w kolejnych tomach będzie wszystkiego znacznie więcej. Nie mniej jeśli nie znudził Wam się jeszcze motyw mafijnych romansów lub szukacie takiej serii, której warto poświęcić uwagę - polecam.

To kolejna książka autorki, która trafiła w moje ręce, nie bez powodu. Bardzo lubię jej styl pisania, kreacje bohaterów i lekkość jaką nadaje swoim historiom. „Piękny gangster” posiada wymienione cechy, jeśli jednak ktoś spodziewa się rozwinięcia motywu związanego z porachunkami gangsterów, to tutaj tego nie znajdzie. Mafia owszem, istnieje, ale tylko jako tło, nie ma tutaj absolutnie żadnego zagłębienia się w jakiekolwiek krwawe scenariusze, co mi osobiście, aż tak bardzo nie przeszkadzało.

Główny bohater Liam Black praktycznie przez całą powieść jawi się jako bardzo tajemnicza postać, cechuje go magnetyzm, który sprawiał, że czytałam książkę cały czas zaintrygowana jego osobą. Mężczyzna niczym stalker miesiącami przesiaduje w kawiarni, w której pracuje młodziutka Tru, tylko po to, aby na nią popatrzeć. Od samego początku da się wyczuć gęstniejące emocje, które z czasem przechodzą już w sferę bardziej fizyczną.

Przyznam szczerze, ze najbardziej podobał mi się początek i koniec książki. Środek w tym zestawieniu wypadł dla mnie najmniej ciekawie, miałam wrażenie takiego zatrzymania i ospałości, ponieważ poza czasem spędzanym przez parę w ich gniazdku, nic specjalnego się nie działo. W zestawieniu z innymi tytułami autorki, ten nie będzie na samym szczycie, choćby ze względu na główną bohaterkę, której poczucie humoru pod koniec już było lekko irytujące, natomiast wydarzenia, które miały miejsce, mało przekonujące. Mój odbiór tej książki nie jest równy, ponieważ mimo wszystko, całość czytało się przyjemnie ze względu na lekkie pióro J.T.Geissinger, która buduje chwytliwe dialogi, sceny zbliżeń w jej wykonaniu są bardzo esencjonalne i świetnie uchwycone. Najlepszą postacią niewątpliwie został Liam, który mnie urzekł od początku do końca, a jego sekret naprawdę mnie zaskoczył i to było super. Tak więc, ogólnie książkę polecam.

„Każdą cząstką ciała wyczuwam bicie serca. Muszę się powstrzymywać, by nie obrócić głowy i na niego nie spojrzeć. Wcale mnie to nie dziwi. Nie znałam wcześniej mężczyzny, którego oglądanie sprawiałoby tyle przyjemności”.

Już wiem, że Geissinger jest gwarancją dobrej… NIE! znakomitej lektury, a „Piękny gangster” właśnie stoi na piedestale książek jej autorstwa. Lubię odwołania do klasycznych bajek a tutaj widząc już w pierwszym zdaniu nawiązanie do „Czerwonego kapturka” dosłownie poczułam, że to jest to czego potrzebowałam. I właśnie przede wszystkim przez wzgląd na złego, bardzo złego WILKA, który dosłownie połknął moje serce i zamienił je w papkę. Rozpłynęłam się nad relacją głównych bohaterów, nad zamysłem fabularnym, nad koncepcją całości, ale przede wszystkim nad emocjami – bo dla mnie to one są najważniejsze. A czytając „Pięknego gangstera” śmiałam się, płakałam, czułam ciepło, tęsknotę i ekscytację. Każdemu spotkaniu Liama i Tru towarzyszyła cudowna energia, która dopełniała atmosferę powieści. Chciałabym powiedzieć o wszystkich tych rzeczach, które połączyły ich ścieżki – chociażby o absurdalnych lodach pistacjowych, ale większą radością będzie dla mnie, gdy przekonacie się o tej słodyczy sami. J. T. Geissinger jest mistrzynią tworzenia specyficznych, ale też nieprzewidywalnych powieści, które bombardują humorem z każdej strony – tak, że aż pęcznieje od nich serce. To, że uwielbiam ten tytuł będzie wielkim niedopowiedzeniem – bo ja nim żyłam. Dynamiczna akcja połączona z szczerymi a przede wszystkim naturalnymi bohaterami, którzy swobodnie poruszali się w swoim świecie spowodowała, że czułam piękno ich historii. Los chciał, że czytając zaznaczyłam 59 fragmentów, które odcisnęły piętno na mojej duszy. A to mówi wiele, prawda? Jednak w tym momencie jeszcze bardziej czekam na kolejny tom! Polecam, jako moją #polecajkaodzaczytanej 🦉

Był jej stalkerem. Od blisko dwunastu miesięcy zawsze siadał przy tym samym stoliku i obserwował. Stał się jej wybawcą.

Truvy nazwała go wilkiem. Intrygował i kusił. Liam Black był królem Bostonu. Zawsze dostawał to czego chce, a przed Tru bronił się kilka miesięcy. Połączył ich układ na 28 dni. Czy zwykła dziewczyna i gangster mogą się w sobie zakochać?

"Nie mogę obie­cać ci wiecz­no­ści, ale mogę obie­cać mie­siąc, któ­re­go nie za­po­mnisz do końca swo­ich dni"

Zazwyczaj nigdy nie piszę recenzji w momencie kiedy odkładam książkę. Zawsze staram się ochłonąć i obiektywnie bez wpływu emocji ocenić daną historię. Tutaj dosłownie nie umiem się powstrzymać. Ta książka mnie pochłonęła, miałam trudności żeby ją na chwilę odłożyć, sięgałam pomiędzy zwykłymi zajęciami by przeczytać nawet kilka zdań. Być może historia Truvy i Liama nie jest czymś nowym jednak tak umiejętnie zbudowanej chemii pomiędzy bohaterami dawno nie czułam. Ich pożądanie i fascynacja przeplatała mi się przez palce. Była gęsta niczym mgła i osiadła na każdej kartce tej historii. Do tego należy dodać humor i świetne dialogi. Tru była taką bohaterką, której nie da się nie lubić, nieśmiała wobec obcych, a jednocześnie posiadająca swoje pragnienia, potrafiła rzucić butem choć niecelnie 😉

Koniec tej historii rozdziera serce, ale też otwiera nowy rozdział w życiu obojga bohaterów. Pojawia się też tajemniczy brat i na kontynuację jego losów będę czekać z niecierpliwością.

J. T. Geissinger zapisuje się jako autorka, po której książki warto sięgać, chociażby ze względu na dużą dawkę humoru, rewelacyjne kreacje bohaterów czy sceny intymne, które są napisane ze smakiem.

Świetna książka, temat z tych przyjemnych i bez zawiłości, ale wyjątkowo dobrze się czyta!

🎄ℝ𝕖𝕔𝕖𝕟𝕫𝕛𝕒🎄

Wielu polskich czytelników zna już pióro autorki dzięki serii „Slow burn”, która jest naprawdę świetna (i jeśli jeszcze ktoś nie czytał, to polecam), więc potwierdzę tylko, że „Piękny gangster” jest równie dobrze napisany, co poprzednie trzy książki. 😉

A jak @jtgeissingerauthor poradziła sobie z mafią? 🧐

Nieszablonowo i z humorem. 🙃

Zapraszam na recenzję tej wczorajszej premiery! 🥰

Tru to dziewczyna z południa, która studiuje prawo w Bostonie i dorabia jako kelnerka, gdzie od niemal roku przychodzi pewien piękny mężczyzna.


W myślach nazywa go Wilkiem, co okaże się wyjątkowo trafne. 😉

Liam po prostu nie może się powstrzymać. Ciągle tam przesiaduje i wgapia się w pięknooką dziewczynę, nie pozwalając sobie na nic więcej.

Może w innym życiu, ale w tym nie ma miejsca na miłostki i jakiekolwiek relacje. ☹

To Truvy okazuje się bardziej odważna i w końcu się do niego odzywa, co wcale nie przynosi konkretnych efektów.

Ich znajomość zacznie się dopiero, kiedy mężczyzna uratuje ją przed gwałtem.🥺

W tym momencie kelnerka zobaczy jedno z jego oblicz i zorientuje się, że jest to niebezpieczny człowiek, aczkolwiek będzie się przy nim czuła bezpiecznie.🤷🏼

Niestety, jedyne, co Liam może jej zaproponować, to 28 wspólnych dni, po których rozstaną się na zawsze.

Pewnie myślicie, że Tru od razu się zgodzi, a potem się w sobie zakochają i 28 dni zmieni się w 28 lat? Nic bardziej mylnego. 😄

Kobieta, jak na przyszłą prawniczkę przystało, rozważy wszystkie za i przeciw i odmówi, łamiąc sobie tym serce.💔

Tylko czy pytanie Liama Blacka nie było retoryczne? 🤔

Obawiam się, że może ON nie przyjąć odmowy… 😋

Lubię humor autorki i wrzucam Wam kilka początkowych scen, abyście mogli zobaczyć, jaką fajną postacią była szalona Truvy.


Uwielbiam połączenia energicznych, zabawnych i gadatliwych bohaterek z poważnymi smutasami w garniturach, a dodając do tego 15-letnią różnicę wieku otrzymujemy całkiem fajny duet. 😀

Ale nie myślcie sobie, że to tylko taka komedia… Bywało tutaj również poważnie i smutno, była też atmosfera tajemnicy i dreszczyk niebezpieczeństwa.

Dużo zwrotów akcji i zaskakujące zakończenie to piękne dopełnienie książki, które stanowi o jej wyjątkowości.


Z przyjemnością przeczytam kolejne tomy, a Killian już skradł moje serce, chociaż pojawił się dosłownie na parę minut. 🙃

8/10❤