Perygeum. Za kurtyną. Tom 2

Wyciągam rękę po telefon, a mój wzrok od razu odszukuje różowo-białą ikonkę aplikacji. Klik. Wyświetla mi się strona główna. Klik. Widzę swoje posty. Klik. I znalazłam ten jeden, którego szukałam. Rozwijam wpis.

"[...] zdecydowanie dobrze się bawiłam."

Czytam swoje własne słowa sprzed kilku miesięcy, a znajome emocje powracają, powodując lekki uśmiech. Pamiętam. Pamiętam, jak dużo się śmiałam i pamiętam chaos, które wywołała we mnie świadomość istnienia równoległych wymiarów. Pamiętam dziwne uczucie, które nie opuszczało mnie nawet kilka dni po skończeniu książki. Czułam... dyskomfort. Więc tym razem, kiedy Kurtyna rozsunęła się po raz drugi, przygotowałam się na to samo.

Ale niewygodne wrażenie... nie pojawiło się.

🌷"Za Kurtyną: Perygeum"🌷

– Pamiętasz, jak opowiadałam Ci o tej książce? – zapytałam, wskazując palcem granatową okładkę.

– Czy to tej bohaterce zazdrościłaś długich sukien?

– Tak, dokładnie! – Rozpromieniłam się w odpowiedzi. – Powiedziałam wtedy, że dobrze się bawiłam i naprawdę mocno czekałam na kolejną część. I patrz, jest tutaj! – Tym razem wyciągnęłam książkę z czerwono-pomarańczową okładką. – Trochę długo mi to zajęło, ale udało mi się ją skończyć. I tak bardzo się różnią, wiesz? Tutaj też dobrze się bawiłam, ale ona na pewno nie jest "czystą rozrywką". Jest czymś więcej. Zaskoczyła mnie. Zaskoczyła chemią między bohaterami, której nie poczułam w pierwszej części. Zaskoczyła naturalnością w ich zachowaniach, prawdziwością tych ludzi. Tak, jakby istnieli naprawdę. A czasami, czytając nawet lepsze fabularnie książki, łapię się na myśli: "Hm, w prawdziwym życiu nikt by tak nie postąpił". Więc autorka tej serii zasłużyła na oklaski! Zrobiła ogromny postęp.

– A znowu tak bardzo przeżywałaś to, że równoległy świat może istnieć naprawdę?

– Właśnie nie! Może to, że w tej części mniej czuje się ten równoległy wymiar dla niektórych będzie wadą, ale dla mnie zdecydowanie nie. Wtedy czułam się... niekomfortowo. A teraz po prostu nie musiałam o tym myśleć. Idealnie!

I naprawdę było idealnie. Idealnie na jesienne wieczory z książką, od której nie wymaga się zbyt wiele. Idealnie, jeśli lubi się romanse i trójkąty miłosne. Z delikatnym dodatkiem fizyki kwantowej i klimatem średniowiecza.

Idealnie!

Po iście dramatycznym cliffhangerze nareszcie dostaliśmy kontynuację! W pierwszym tomie Lena wybrała się na wycieczkę wraz ze swoim bratem Dominikiem i kilkoma przyjaciółmi do jaskini. Od jakiegoś czasu krążyły plotki, że nie wszyscy wychodzą z jaskini żywo. Ale to przecież tylko głupie bajeczki, prawda? Prawda… Tylko, że Lena nie wychodzi z jaskini. To znaczy wychodzi ale w zupełnie innym świecie: Ardiven.

W „Perygeum” Lena kontynuuje swoją przygodę w renesansowym mieście. Tylko tym razem będzie musiała podjąć kilka ciężkich decyzji, które zaważą nad jej związkiem z Cedrikiem i silnymi uczuciami do Eavana.

To książka, która zawładnęła moim sercem. Rozpaliła we mnie wszystkie emocje, żeby za chwilę złamać mi serce, skleić je na nowo i kolejny raz złamać ale w inny sposób. Najpierw zarwałam dla niej noc, a potem obudziłam się z kacem czytelniczym (który trwał miesiąc!) i ogromnym niedosytem. Pragnęłam więcej, dostałam cudowną, głębszą historię, a teraz marzę o kolejnej części, która wypełni tą ogromną i ciemną pustkę.

Spodziewałam się, że „Perygeum” może mnie nie raz zaskoczyć, ale nie sądziłam że aż tak zżyję się z bohaterami. To że wyglądam jak Lena to jedno ale ja naprawdę czułam się jakbyśmy stanowiły jedność, jakbym to ja zakochiwała się w Cedriku, jakbym to ja miała najlepszego brata na świecie – Dominika, jakby to ja musiała wybrać między dobrem a złem, jakbym to ja szukała drogi do domu i jakbym to ja przeżyła to wszystko.

Cały czas wracam myślami do tej magicznej przygody w Ardiven. Nigdy jej nie zapomnę i mam nadzieję, że tak jak ja ją pokochacie. Musicie coś wiedzieć: po pierwsze rzadko używam znaczników w książkach, a tutaj mam ich prawie 80! A po drugie pamiętajcie nic nie jest takie jakie może się wydawać na pierwszy rzut oka. Doszukujcie się ukrytych plot twistów.

Jestem niezwykle zaszczycona, że mogę być patronką „Perygeum”. Jednym słowem: to o wiele głębsza, bardziej dopracowana historia z wieloma zwrotami akcji, wyrazistymi bohaterami, niezwykłym klimatem i zakończeniem po którym mam ochotę zatłuc autorkę. 🤭

Czekam na więcej!❤

Recenzja może zawierać spojlery z 1 tomu. Więc jeśli go nie czytał*ś, to wróć do tej recenzji później, jak nadrobisz. 

Kurtyna rozsunęła się po raz drugi i tym razem do Ardiven przybywa Dominik — ukochany brat Leny. Zastaje on swoją siostrę w niezłych tarapatach... a ta później musi mu się nieźle wytłumaczyć z tego, co narobiła pod jego nieobecność. Oczywiście dziewczynie nie jest łatwo i zaraz okazuje się, że musi się przenieść ze stolicy do posiadłości swojego narzeczonego. Więc nim się ogląda wojna staje się jeszcze bardziej realna niż w dzień, kiedy Cedrik i Eavan prawie rzucili się sobie do gardeł na jej oczach. 

Nawet nie wiecie, jak się ucieszyłam, kiedy podczas kolejnego takiego samego dnia w pracy dostałam maila od wydawnictwa z informacją, że można zapisać się na recenzję drugiego tomu trylogii ,,Za kurtyną". Od razu wypełniłam wszystkie formalności i bach! Dwa tygodnie przed premierą w moje rączki trafił pełen emocji romans! 

A wiecie czemu się tak ekscytowałam? Przez to, że w tej części możemy poznać lepiej bohaterów i dowiedzieć się czy Lena przypadkiem nie za bardzo przesadzała z tym, że jej brat jest taki cudowny i opiekuńczy. Oczywiście to nie był  jedyny powód. Strasznie ciekawiło mnie też to, jak autorka opisze cały ten konflikt lojalistów i figurystów, jaki nakreśliła w poprzednim tomie oraz czy Lena znajdzie się samym środku jakiejś bitwy lub jakiejkolwiek akcji.

Co do bohaterów, to od razu wam powiem że mam coraz bardziej mieszane uczucia co do głównej bohaterki - a to głównie przez to, że czasem podejmuje strasznie nieprzemyślane decyzje, a później płacze i płacze... przeżywa i płacze. Naprawdę już się czasem irytowałam, gdy widziałam że ta w trudnych momentach po prostu zamiast spróbować się opanować, to ryczy. Ale cóż... może tak właśnie wychował ją Dominik. Chociaż w to wątpię patrząc na to jak on się zachowuje i jak ją potraktował pod koniec powieści. (O Dominku szybko tylko wspomnę, że to mądry chłop, rozsądny... ale za mało go było jak na mój gust). Co do decyzji, o których wyżej wspomniałam — naprawdę miałam wrażenie, że Lena podejmuje je spontanicznie i nawet nie pomyśli o konsekwencjach (pod koniec się to trochę zmienia... chociaż i tak głupia leci tam, gdzie wie że nie ma dla niej miejsca, ale no cóż... tam już zadziałała po prostu złudna nadzieja). A jeśli chodzi o samych panów to szczerze mam wrażenie, że charakter Cedrika zupełnie się tutaj nie rozwinął (zostały tylko bardziej wyeksponowane cechy, które już wcześniej zdążyliśmy poznać), za to Eavan.... ten to pokazał w końcu charakterek! Tak! Niezły z niego manipulant i trzeba przyznać mu, że chłopaczyna wie kiedy wykorzystać swoją szansę i że zawsze walczy do samego końca o swoje.

Jeśli chodzi o fabułę, to tak jak i w poprzedniej części można po niej pływać spokojnie. Jedynie taką mocną falę w której coś się zadziało i że nie mogłam się oderwać od książki była sama końcówka. Sprawiła ona, że zaczęłam się zastanawiać nad całą tą książką. Postawiłam sobie pewną teorię na temat jednej z postaci i założyłam się z samą sobą o to, kto mógł się pojawić tak naprawdę na ostatniej karcie strony. Myśli mam różne... ale przekonam się czy dobrze trafiłam, dopiero jak dostanę w łapki trzeci tom.

Tak ogólnie podsumowując to... czułam, że książka mi się podoba, ale przez zachowanie Leny nie wpadłam w taki zachwyt, jaki miałam przy pierwszym tomie. Jasne, cieszyłam się podczas czytania, kiedy rozkminiałam o co chodzi z jedną postacią albo gdy pojawiły się prawdziwe konsekwencje działań głównej bohaterki. Również nie było jakoś takich momentów, które mogłabym zaznaczyć znacznikami (a takie pojawiły się w 1 tomie, głównie podczas podrywów Cedrika — tutaj też mi tego zabrakło. Tej jego charyzmy, która mnie tam porwała). 

Nie jest to zła książka. Wręcz przeciwnie, fabularnie bardzo dobrze stoi i jak mówiłam, bohaterowi mają swój blask, zostaje nam pokazane kilka smaczków z tamtejszej religii i wyjaśnione jak działa ta cała kurtyna... ale zabrakło mi czegoś, co mnie tak zachwyciło w pierwszym tomie. Dlatego ten tom dostaje ode mnie 7/10. 

Wystarczyło kilka pierwszych stron, żebym szybko sobie przypomniała, dlaczego tak bardzo nie podobał mi się tom pierwszy. Świat przedstawiony to jeden wielki chaos, nic tu się nie trzyma kupy, nie wiadomo, czego się spodziewać. Za nadruk na koszulce można zostać oskarżonym o czary, bohaterka chodzi w koszuli nocnej i kimonie, a współczesny slang młodzieżowy jest jak najbardziej w porządku. Totalnie nie przekonuje mnie taka fantazja, a dominujący wątek romantyczny jest dla mnie nudny i rozwleczony.

Jeśli komuś spodobał się początek tej historii, to myślę, że i kontynuacja go nie zawiedzie. Jeśli ktoś liczył na polepszenie sytuacji, to niestety do niczego takiego nie doszło.

Ciąg dalszy losów Leny w świecie równoległym. Jednak tym razem dołącza do niej brat, który chce ściągnąć ją do domu. Cały plan psuje jednak wybuch wojny, a skomplikowana sytuacja miłosna coraz bardziej oddała Lenę od planów brata. Pytanie czy uda jej się dokonać wyboru i wrócicie do domu?

Dużo się dzieje, co bardzo mi odpowiada. Dziewczyna, która swoimi nie zawsze mądrymi decyzjami rozpętała wojnę, nie potrafi wybrać między dwoma mężczyznami. Byłam zafascynowana tym jak można sobie namieszać w życiu, nie mogąc podjąć odpowiedniej decyzji. Jak planując kolejne spotkania angażowała się niepotrzebnie w coś, co nie mogło przynieść jej nic dobrego. Usprawiedliwia ją jedynie młody wiek, kiedy wszystko jest dozwolone i ma się prawo do błędów. Sama takie popełniałam 😉

Wojna, którą wywołała nieświadomie jest świetnym dodatkiem i uatrakcyjnia fabułę. Elementy fizyki kwantowej są bardzo interesujące, dowiedziałam się jak można zrobić prowizoryczną bombę 😉

Nie ukrywam, że chętnie przeżyłabym taką przygodę z przejściem do równoległego świata, trochę przypominającego średniowiecze, bo czasy odległe wstecz zawsze mnie fascynowały. Ale tylko wtedy, gdy miałabym szansę powrotu 😂

Dużo komplikacji, miłość, wojna, dwóch mężczyzn, jeśli lubicie takie klimaty to koniecznie przeczytajcie.

Musiało do tej sytuacji dojść, Cedrik i Eaven wreszcie się spotkają i mogą się skonfrontować twarzą w twarz, a Lena musi podjąć najważniejszą decyzję. Nikt jednak nie przypuszczał, że może do tego dołączyć ktoś jeszcze, a dokładniej Dominik, brat głównej bohaterki. Jak udało mu się tutaj dostać? Na razie nie ma czasu na rozmowy, ponieważ za sprawą dziewczyny rozpętała się wojna, gdy Eaven zrezygnował z zaręczyn z księżniczką, a mógł wszystkich ocalić. Wielkie zawiłości fizyki, przeskoki czasoprzestrzenne i miłość do dwóch osób, a wszystko w renesansowym klimacie, to właśnie Was czeka w kontynuacji trylogii Za kurtyną! Kogo wybierze Lena? Czy uda się powstrzymać wojnę? Czy nikt nie zginie? Skoro Dominik pojawił się tutaj, to może istnieje szansa, by Lena mogła wrócić do domu?

Na całe nasze szczęście, długo na kontynuację czekać nie musieliśmy. Zakończenie pierwszego tomu było mocno zaskakujące i sprawiało, że kolejny tom był potrzebny na już, teraz, a najlepiej na wczoraj. Tam zadziały się rzeczy, których się nie spodziewaliśmy, a podświadomie potrzebowaliśmy. Dlatego byłam niezwykle ciekawa, jak potoczą się kolejne wydarzenia. I jestem w wielkim szoku i już opowiadam dlaczego!

Po pierwsze akcja pędzi w niej na łeb na szyję. Od początku jesteśmy wrzuceni w wir wydarzeń i nie zwalniamy tempa. Pierwsza strona i już zostałam pochłonięta! Nie spodziewałam się po sobie, że przeczytam ją w dwa dni! A po skończeniu mam ponownie ten sam stan i potrzebuję kolejnej części na już, na teraz...

Ogólnie po pierwszej części zastanawiało mnie, jak potoczą się miłosne aspekty w powieści i w tej kwestii mam mieszane odczucia. Lena strasznie dużo miało przemyśleń nie zawsze rozsądnych... Niezwykle denerwowało mnie jej podejście i tego jak nie słuchała innych. Okey, fajnie że starała się być wierna swoim odczuciom, ale jedna randomowa sytuacja i jej postanowienia zmieniały się diametralnie. Niezwykle irytowało mnie jej zachowanie i przeskakiwanie z jednego postanowienia w drugie. Co do panów to nawet nie będę rozdzielać swojej opinii na obydwóch, bo zdanie mam takie samo, wariaci, bez rozsądku i zdrowego podejścia. Jestem w szoku jak oni postępują w odniesieniu do Leny. Stali się niezwykle zaborczy, oczekują od niej deklaracji natychmiastowej, nie potrafią przyjąć odmowy i kompletnie nie patrzą na jej uczucia. Naprawdę trudno kibicować któremuś z nich, bo jeden i drugi mają mnóstwo wad i zachowań, które nie powinny mieć miejsca. No ale na szczęście pojawił się jeszcze Dominik, który był w tym wszystkim takim promyczkiem! Jego zachowanie na szczęście się nie zmieniło, potrafił żartować, rozśmieszać, a kiedy to było potrzebne, służył dobrą radą. I podziwiam go, za jego cierpliwość i wyrozumiałość wobec Leny. Może czasami zachowywał się irracjonalnie, ale dało mu się to wybaczyć!

Ogólnie, nie licząc wręcz momentami toksycznych relacji pomiędzy bohaterami to naprawdę jest bardzo dobra kontynuacja. Była wciągająca, trzymająca w napięciu i zaskakująca. Mamy w niej trochę kwestii związanych z fizyków i troszkę chemią, ale na szczęście było to wyjaśniane dość prostym językiem. Styl pisania też się poprawił, było trochę mniej opisów, a więcej dialogów, dzięki czemu fabuła nabrała większej dynamiki. Zakończenie również mocno mnie zszokowało, bo spodziewałam się czegoś trochę innego, ale z drugiej strony, można się po trzecim tomie spodziewać się wiele! Także z mojej strony to już będzie wszystko.

Autor: Laura Savaes

Tytuł: Za kurtyną: Perygeum

Wydawnictwo: Muza

Wciągnęłam się w tę książkę tak bardzo, że nie chciałam jej odkładać. Fabuła została poprowadzona świetnie. Na każdym kroku mnie zaskakiwała.

Nie wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Bałam się, że będzie ona słabsza od poprzedniej. Jest całkowicie ma odwrót! Dostaliśmy jeszcze więcej przygód i emocji!

W kilku momentach siedziałam jak na szpilkach, ze względu na to, co działo się w danej chwili.

Lena chciała pomagać bliskim osobom, czasem nawet aż za bardzo. Nie do końca zdawała sobie ona sprawę z konsekwencji, jednak ją w tym wspierałam. W pewnych sytuacjach postępowała w całkiem inny sposób niż oczekiwałam.

Cedrik razem z Eavanem działali mi na nerwy. Chociaż przyznaję, że nie cały czas. Potrafili być bardzo uroczy, co mi się podobało.

Mają oni podobne charaktery, lecz ciężko mi było zrozumieć ich sposób bycia. Byłam ciekawa, czy w końcu się między nimi ułoży.

Powiem tak, na już potrzebuję kolejnego tomu!

Ocena ⭐⭐⭐⭐/5

„Za kurtyną: Perygeum”- Laura Savaes

Lena trafiła do innej rzeczywistości, zagubiona i szukająca pomocy spotyka na swojej drodze dwóch mężczyzn. Eavan i Cedrik są bardzo ważnymi figurami w starcie lojalistów i figurystów. Pośrednio przybycie dziewczyny wywołało, a przynajmniej przyśpieszyło wojnę.

Kiedy do Ardiven przybywa brat dziewczyny, nie jest już tylko wybór pomiędzy dwoma mężczyznami, a również powrotem do domu.

Jest przygodowo, sporo się dzieje, mamy też masę rozterek głównej bohaterki. Z jednej strony wszystko co lubię, z drugiej mam sporo uwag. Wydaje mi się, że czytając pierwszy tom, bawiłam się lepiej. Tutaj mamy masę miotania się w trójkącie miłosnym, a po przybyciu Dominika miotania się pomiędzy miłością, a rodziną.

Brat jest nadopiekuńczy rozumiem, że czuje taki obowiązek, jest starszy i częściowo zastąpił ojca po jego odejściu. Ale to dorosła dziewczyna i żyje w tym świecie dłużej, a odnosiłam wrażenie, że często traktowana jest jak dziecko, a nie w pełni decyzyjna osoba.

Nagła wybuchowość Cedrika sprawia, że stracił nieco na uroku, a Eavan… moim ulubieńcem nie jest. Za to Lena jest świetną, wychodząca ze swojej ochronnej skorupy kobietą, ryzykuje i walczy o siebie. Jej wybory nie zawsze są najlepsze, ale czyje są, przez cały czas trzymałam za nią kciuki.

Całość czytało się naprawdę nieźle, bo sporo się w tym tomie dzieje. Mamy parę barwnych postaci drugoplanowych, które dodatkowo urozmaicają opowieść. Wybuchła wojna, na bohaterów spadła wiele nowych informacji i wyborów, przez co jest ciekawie.

✨Renesansowy klimat połączony z fazami księżyca, fizyką kwantową, działaniami wojennymi, masą romansu i dramatu.

Jeśli macie ochotę na coś lekkiego, sporo akcji oraz ogrom rozterek miłosnych, to będzie dobry wybór. Książka może mnie nie porwała, ale dobrze spędziłam z nią czas. I nie będę ukrywała, jestem bardzo ciekawa co dalej.

Lena pierwszy raz staje twarzą w twarz z obliczem wojny, którą sama wywołała. Rozstanie z ukochanym. Strach przed niestabilną przyszłością. Ciągłe wyzwania i decyzje - w tej części Lena nie określa już tylko swoich uczuć pomiędzy dwoma mężczyznami, do stawki dochodzi możliwość powrotu do domu...

Wierzę, że można zakochać się w fikcyjnym bohaterze, ale żebym zaangażowała się emocjonalnie w relacje między trzema głównymi bohaterami? Lena, Cedrik i Eavan rozwalili mnie na łopatki, swoją pasją, uczuciami i poświęceniami. To romans fantasy na najwyższym poziomie. Jeśli potrzebujecie emocjonalnego zniszczenia, które sprawi, że będziecie płakać, rzucać książką i krzyczeć na bohaterów to trafiliście idealnie. Pamiętacie, że jednak was ostrzegałam, bo każda z postaci stosuje tę samą zasadę: W miłości i na wojnie wszystkie chwyty dozwolone.

Zabrakło mi rozwoju głównej bohaterki. Tak jak, Cedrik i Eavan pokazali nam się z innych stron, tak Lena, nie nadąża za swoimi i ich uczuciami. Girl...nie wchodzi się do dwa razy do tej samej rzeki, a tym bardziej, jeśli ta rzeka ma dwa strumienie. Ta część jest zdecydowanie lepsza od poprzedniej. Dostarcza dużej dawki humoru, wypieków na twarzy i zwrotów akcji.

PS. Czekam na trzeci tom bo:✨ I'm here for the drama✨. Po pierwszym tomie byłam tym Eavan. Teraz Team Cedrik.

Czekałam na tą książkę z niecierpliwością i spełniła ona wszelkie moje oczekiwania!

Lena trafiła z naszego świata do Ardiven w pierwszym tomie, a jego zakończenie zostawiło nas w takim punkcie wydarzeń, że oczekiwanie na kontynuację można nazwać torturą. Tym razem również autorka postanowiła poddać nas torturom serwując nam jeszcze bardziej cliffhangerowe zakończenie! Nie będę Wam zdradzać fabuły, gdyż cokolwiek chciałabym napisać było by spoilerem do poprzedniej części. Jako, że sama nie znoszę spoilerów, a Was bardzo chcę zachęcić do poznania tej opowieści od pierwszego tomu to przejdę od razu do moich wrażeń po lekturze.

Oczekiwałam po tej powieści bardzo wiele i to co chciałam tu dostałam. Jest odrobinę nauki oraz klasycznego rock'a, co dla mnie jest genialnym połączeniem! Bardzo podoba mi się to iż autorka wytłumaczyła w powieści znaczenie tytułów obu tomów i ich powiązania z fabułą.

Jak wiecie do fanów romansów nie należę, ale czasem lubię przeczytać te napisane ze smakiem i ciekawie. Trochę nie spodobało mi się jak romans w powieści przebiegał i osobowość jednego z bohaterów powieści, ale jestem bardzo ciekawa co będzie działo się dalej. Dostajemy tu trójkąt miłosny pomiędzy Leną i dwoma mężczyznami, którzy są kuzynami. Dylemat związany z wyborem tego jedynego oraz konsekwencje tego wyboru są dla Leny dość skomplikowane. Autorka świetnie ukazuje tu relacje między ludźmi, nie tylko związane z miłością. Mamy tutaj również obraz wojny i pokazany niepokój oraz uczucia z jakimi ludzie muszą się podczas niej zmierzyć.

Świetnie bawiłam się podczas lektury tej książki i wręcz uwielbiam świat wykreowany przez autorkę. To jak świetnie łączy naukowe treści z akcją jest godne podziwu.

Ogromnie Wam polecam tą powieść i mam nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać na finał tej ciekawej i wciągającej historii.

Za egzemplarz recenzencki powieści w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Tak samo jak przy pierwszym tomie mogę śmiało stwierdzić, że naprawdę świetnie się bawiłam!

Lena od dłuższego czasu przebywa w innym wymiarze. A wszystkie jej myśli zaprząta Dominik - brat za którym ogromnie tęskni i którego zostawiła zupełnie w innym świecie. Na szczęście chłopak odnalazł do niej drogę i chce zabrać ją do domu. Tylko czy będzie to takie proste? Czy będzie w stanie zostawić Cedrika i Eavana i po prosto wrócić do domu?

🔹Pierwszy tom miał parę drobnych rzeczy, które mi nie pasowały, ale mimo tego świetnie spędziłam czas. Za to w Perygeum nie jestem chyba w stanie wymienić nawet jednego momentu, który byłby nie taki jak trzeba.

🔹Już w poprzedniej części nasza bohaterka przechodzi ogromną przemianę, jest pewniejsza siebie i potrafi zawalczyć o swoje. Pojawienie się brata, który całe życie jej ze wszystkim pomagał nie sprawia, że z powrotem zamienia się w cichą, szarą myszkę. Co jest ogromnym plusem, bo widać, że cała ta zmiana nie jest tylko chwilowa.

🔹Oprócz dylematu jakim jest powrót do domu Lena musi również wybrać między swoją pierwszą miłością, a tą drugą. Uwielbiam trójkąty miłosne, ze względu na emocje jakich dostarczają, a ten między Leną, Cedrikiem i Eavanem na pewno mnie nie zawiódł. Całą książkę sama nie mogłam się zdecydować z kim dziewczyna powinna zostać. Postacie męskie zostały świetnie wykreowane. Mimo ich oczywistych wad i tak każdemu z osobna mocno kibicowałam 🙈 Chociaż chyba nadal pozostanę przy Team Cedrik 😀

🔹Kolejna ważną męska postacią jest Dominik, do którego z początku nie mogłam się przekonać. Jakoś nie mogłam uwierzyć, że wszyscy od razu pałali do niego, aż taką sympatią, jednak zmieniłam zdanie. Sama zaczęłam go lubić! Chłopak wprowadził do książki pełno dobrego humoru i takiego rozluźnienia, które było niezwykle potrzebne przy tych wszystkich problemach miłosnych, wojennych, a także tych naukowych!

🔹Cudowna historia, przy której można się świetnie bawić, wzruszyć i nawet stresować! Końcówka mocno trzyma w napięciu! Polecam! ♥️

Wow! Co tu się wydarzyło! 🤯. Podobnie jak poprzednim razem, w historię wciągnęłam się właściwie od samego początku i wręcz nie mogłam się od niej oderwać. Styl autorki po raz kolejny mnie nie zawiódł i uważam, że jest on naprawdę świetny, (choć umieszczanie największych plot twistów w zakończeniu powinno być karalne 😭).

Mimo tego, że w dalszym ciągu w fabule pierwsze skrzypce gra romans, to tym razem zostało wprowadzone trochę polityki, co moim zdaniem bardzo urozmaiciło całokształt, a wszystkie te wątki zostały bardzo dobrze wyważone i poprowadzone w taki sposób, że nie sposób się nudzić, mimo troszkę mniej dynamicznej akcji niż w pierwszym tomie.

Jeśli chodzi o bohaterów, to z Leną sytuacja dość mocno się skomplikowała i czasem nie pochwalałam jej wyborów, a wręcz byłam na nią wściekła, ale z drugiej strony jej postać nabrała autentyczności dzięki temu, że popełniała błędy i nie była idealna i nieskazitelna.

Jej brata, Dominika wręcz uwielbiam i bardzo się cieszę, że pojawił się w tym tomie, bo wniósł on ze sobą naprawdę wiele dobrego dla fabuły, a jego teksty i przepychanki [Adres usunięty]. z Kazem niejednokrotnie mnie rozbawiły.

Eavan od ostatniego razu przeszedł swego rodzaju glow up i stał się bardziej pewny siebie i tego, czego chce, jednak mam co do niego w dalszym ciągu mieszane uczucia i z całą pewnością wolę Cedrika, do którego moje uczucia się nie zmieniły, choć w jednej sytuacji nie zachował się (delikatnie mówiąc) zbyt fajnie.

Podsumowując, jest to naprawdę genialna i porywająca kontynuacja, która ogromnie mnie zachwyciła i wywołała wiele skrajnych emocji, przez co po skończonej lekturze nie mogłam przestać o niej myśleć, a co dopiero zasnąć 😅. Jeśli chcecie się trochę pozachwycać, powściekać, popłakać i powyklinać na czym świat stoi z powodu urwania książki w najważniejszym momencie, to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję! 😜

Kurtyna rozsuwa się po raz drugi.

Do Leny zagubionej w innym wymiarze dołącza brat Dominik. Wierzy, że jego siostra żyje i chce ją zabrać do domu. Jednak jak to zrobić, gdy w królestwie wybucha konflikt wojenny? Kto zwycięży w tym polityczno-miłosnym sporze? Czy Dominik i Lena zdołają wrócić do domu? Czy można kochać dwóch mężczyzn jednocześnie? I jak podjąć decyzję, gdy wybór jest tragiczny?

Dopiero co miałam okazję czytać debiut Laury Savaes, a tu już kolejna książka - kontynuacja ,,Za kurtyną: Apogeum”, czyli „Za kurtyną: Perygeum”. Podobnie jak w przypadku pierwszej części otrzymujemy genialną i oryginalną fabułę, w której wyruszamy podróż do innego wymiaru. Wymiaru tak innego od naszego, ale i podobnego. Bo przecież Ardiven to nasz świat, ale za czasu renesansu. Historia bardzo mnie wciągnęła, a napięcie podczas jej czytania było świetnie dawkowane przez autorkę.

Muszę przyznać, że „Perygeum” zdecydowanie bardziej mi się podoba od „Apogeum”. Znacznie więcej się tutaj dzieje, jest więcej zwrotów akcji. Gdy już myślimy, ze wszystko zaczyna się układać autorka wyskakują z nową bombą. W moim odczuciu fabuła wydaje się jeszcze lepiej przemyślana, no i wreszcie otrzymaliśmy romans, którego tak bardzo mi tutaj brakowało po wprowadzaniu kilku wątków w Apogeum! W porównaniu z „Apogeum” jest go naprawdę dużo i wypada on świetnie. Emocje naszej głównej bohaterki stają się bardziej namacalne. I uwierzcie, że także czytelnikom autorka funduje cały kalejdoskop emocjonalny.

Wreszcie poznajemy odpowiedzi na część pytań, które narodziły się po przeczytaniu pierwszej części. Ich wyjaśnienie jest bardzo satysfakcjonujące i czekam na kolejne. Wyjaśnienie tego jak Lena podróż do innego wymiaru okazało się być naprawdę ciekawe.

„Perygeum” to kolejna świetna książka na koncie autorki. Jestem bardzo usatysfakcjonowana z lektury i czekam z ogromną niecierpliwością na zakończenie trylogii. Co jak co, ale Laura Savaes wie jak zakończyć książkę, aby zostawić czytelnika z niedosytem. A i jeżeli nie czytaliście „Apogeum”, a w wasze ręce wpadło „Perygeum” to bez obaw możecie po nie sięgać. Mianowicie w książce znalazło się lekkie streszczenie wydarzeń z poprzedniej części także w historię da się z łatwością wkręcić. Zdecydowanie polecam!

Jeśli nie czytaliście pierwszego tomu i nie chcecie poznać jakichkolwiek szczegółów, które mogłyby wam zaspojlerować Apogeum nie czytajcie tej recenzji.

Jak chodziliście do szkoły, to lubiliście fizykę? A może jeszcze się jej uczycie? Ja nie cierpiałam tego przedmiotu, w gimnazjum lekcje fizyki doprowadziły mnie do nerwicy. Uwielbiam matematykę i chemię, lecz fizyka jest moją piętą achillesową. “Za kurtyną. Perygeum” to powieść nie tylko o miłości, wojnie, ale również o zagadnieniach z fizyki, które są tak naturalne dla Dominika i Leny, a tak bardzo zagmatwane dla mnie. Laura Savaes przedstawia nam drugi tom swojej debiutanckiej powieści o załamaniu czasoprzestrzeni i innym wymiarze, w którym toczy się wojna. Pierwszy tom był ciekawy, wciągnął mnie w ten tak odmienny świat i przebierałam nóżkami, czekając na kolejny tom. 28 września będzie miała premierę druga część “Za kurtyną. Perygeum” i chciałabym wam bardzo polecić ją, ponieważ po raz kolejny historia Leny porwała mnie a zakończenie pozostawiło mnie w szoku. Z niepokojem wyczekuję kolejnego tomu i mam nadzieję, że otrzymamy go niedługo.

Lena na swojej drodze spotyka osobę, za którą ogromnie tęskniła. Szczęście, które wywołało to spotkanie szybko zostaje zaćmione wizją nadchodzącej wojny. Przyszły król zrezygnował z ożenku dla Leny, która podąża za głosem serca i decyduje się pozostać z Cedrikiem. Brat Leny nie poddał się i znalazł sposób, by ją odnaleźć, nawet w innym wymiarze. Dla jego genialnego umysłu i rezolutnego charakteru nie było przeszkody, by odnaleźć się w nowym świecie, szybko zyskał sympatię kilku bardzo wpływowych ludzi i zarazem ważnych dla Leny. Spór między lojalistami a figurystami osiągnął szczyt, tak samo jak spór między Eavanem i Cedrikiem, Lena za to stara się utwierdzić w swojej decyzji, lecz serce nie potrafi zapomnieć ani o Cedriku, ani o Eavanie. Jest to historia pełna miłością, namiętności, sporów, wojny i muzyki, która potrafi połączyć nawet dwa różne od siebie wymiary.

Lubicie motyw trójkąta miłosnego? Tak wiele książek czytałam z tym motywem i za każdym razem wybierałam tą samą postać, którą wybierała główna bohaterka. Tym razem cały czas obstawiałam Eavana, który jest całkowitym przeciwieństwem Cedrika, lecz im bardziej zagłębiałam się w lekturę, tym bardziej rozumiałam co widzi Lena w Cedriku. Nie mogło być inaczej i zaczęłam kibicować jednak temu drugiemu. Wydaje mi się, że dobre powieści z tym motywem mają to do siebie, że ukazują dobre cechy obu kandydatów, przez co nie tylko bohaterka ma problem z wyborem, ale również i czytelnik. Po lekturze drugiego tomu jestem #teamCedrik.

Coś co mnie zachwyciło w tej książce, to przedstawienie podróży między wymiarowej przez autorkę, nie znam się na tym, ale nie chodzi tu o fakty, lecz o przekaz. Nie czułam się zagubiona, tak jak się niejednokrotnie czułam podczas lektury niektórych książek, w których również był motyw podróży do innego świata. W większości takich książek bohaterowie godzili się z tym, że są w innym świecie i wiele nie dociekali, za to tu, autorka przedstawiła wszystko w każdym najdrobniejszym szczególe, nie zapominając o wpleceniu w historię wyjaśnienia tytułów książek, co osobiście uwielbiam.

Główna bohaterka przez większość czasu nie przypadła mi do gustu, za to jej brat to była prawdziwa petarda. Uwielbiam go i mrocznego Kaza, nie mogę również zapomnieć o młodszym bracie Eavana, którego dostałam tak mało w tym tomie, poproszę więcej Lefrica.

Tom drugi przypadł mi bardziej niż pierwszy, a to nie zdarza się często. Mimo dość mało ekscytującej pierwszej połowy książki, historia się rozkręciła i sama Lena przestała mnie tak bardzo denerwować. W końcu wzięła się do roboty i podjęła decyzje.

Jeśli oczekujecie jakiś scen z wojny, to oprócz jednej, niepokojącej to nie otrzymacie ich wiele, historia skupia się bardziej na romansie, fizyce i muzyce, niż na scenach z bitw i walk. Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję wydawnictwu @youandya.

[q] Jest jakaś książka na której wydanie bardzo czekacie?

„Perygeum” to drugi tom debiutanckiej serii Laury Savaes, drugi tom serii którą pokochałam i która zajmuje wyjątkowe miejsce w moim sercu. Jest to chyba najtrudniejsza recenzja jaką piszę, bo nie chcę pominąć żadnego aspektu tej cudownej książki przy której towarzyszyły mi praktycznie wszystkie możliwe emocje. Przeszłam przez płacz ze smutku, płacz z radości, uśmiech i niewyobrażalną złość na zakończenie. Nie chcę mówić tutaj o fabule, żeby przypadkiem nie zaspoilerować czegoś z 1 tomu, dlatego postaram się w krótkich punktach przedstawić to co sprawiło, że historia Leny Rajskiej jest tak absolutnie prawdziwa.

Zacznijmy od początku, czyli świata przedstawionego i tego jak fantastycznie autorka od pierwszej strony pierwszego tomu do ostatniej drugiego tworzy go niesamowicie przemyślanie. Czytając książkę miałam faktyczne wrażenie jakbym była w Ardiven, a wyliczenia z fizyki kwantowej, które były w tym tomie po prostu wbiły mnie w fotel i sprawiły, że jedyne co mogę powiedzieć to WOW. Tutaj wszystko miało sens - od tytułu, po wyliczenia i kreację bohaterów - właśnie to sprawia, że tak bardzo kocham tę serię.

Laura Savaes stawia nas, czytelników, przed dylematami moralnymi. Podczas czytania „Perygeum” musimy odpowiedzieć sobie na pytanie : „czy to jest dobre?” „Po której stronie powinnam/em/om stanąć?”. To zdecydowanie coś co wyróżnia książkę na tle innych historii.

Przez całą opowieść, którą stopniowo poznajemy widać przemianę głównej bohaterki, to jak stopniowo i wolno ona przebiega, i to jak każda podjęta przez nią decyzja kształtuje dalszą historię. Tego nieco brakowało mi w pierwszym tomie, ale teraz widzę, że wszystkie te zabiegi miały sens i od początku 1 tom miał być wprowadzenim do całego świata.

Nie mogę nie wspomnieć o plot twistach, które nie raz sprawiały, że siedziałam w fotelu i czułam się głupia, bo to wszystko było dla mnie zbyt mocne. KIEDY DOWIEDZIAŁAM SIĘ O JEDNYM PLOT TWIŚCIE, KTÓRY JEST ZWIĄZANY Z ZAKOŃCZENIEM OSTATNIEGO TOMU - JESTEM CIEKAWA CZY PO PRZECZYTANIU PERYGEUM BĘDZIECIE WIEDZIEĆ CO MI NIE PASUJE :)

Zakończenie książki szokuje tak samo jak w pierwszym tomie i od razu krzyczymy wewnątrz siebie „CHCE KOLEJNY TOM”. Jeśli chodzi o skargi i zażalenia do autorki to piszcie w komentarzu, bo pewnie macie ich prawie tyle samo co ja.

Recenzji kolejnego tomu „Za Kurtyną” nie byłoby chyba gdybym nie powiedziała w jakim teamie jestem po jego przeczytaniu. Team Cedrik - i nie wiem co musiałoby się stać, aby to zmienić.

Jeszcze raz chciałabym ci podziękować Laura za tak wspaniałą książkę, to że mogłam ci relacjonować jej czytanie na bieżąco i za to, że wspierasz mnie zawsze kiedy tego potrzebuje. Tylko proszę nie licz już tak dużo, bo nawet wyliczyłaś dokładną minutę mojego skończenia #Perygeum

[ we współpracy z youandyabooks ]