Przewodnik dla damy po halkach i korsarstwie. Rodzeństwo Montague

Gdy tylko przeczytałam pierwszą książkę Mackenzi Lee "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie" i poznałam Felicity, od razu zapragnęłam żeby ta dziewczyna dostała własną powieść! Długo nie musiałam czekać!

"Poradnik dla damy o halkach i korsarstwie" to zdecydowanie jedna z tych "moich" książek. Felicity zawładnęła moim sercem i na długo w nim pozostanie. Śledziłam jej poczynania z zapartym tchem i kibicowałam jej jak starsza siostra. Ta dziewczyna zaskarbiła sobie moją sympatię już w pierwszej powieści autorki, ale niezmiernie się cieszę, że dane mi było poobcować z nią dłużej. Zagłębianie się w przygody tej młodej damy, która jak każdy człowiek ma swoje ambicje i marzenia do których dąży, było jak miód na moje serce. Felicity to przede wszystkim bohaterka z krwi i kości, która popełnia błędy, ale stara się wyciągać wnioski. Potrafi przyznać się do błędu i nie upiera się ślepo przy swoich racjach.

To ambitna, młoda kobieta której przyszło żyć w niefortunnych czasach, gdzie kobiety nie miały wiele do powiedzenia. Albo może inaczej- miały wiele do powiedzenia, ale nikt nie chciał dopuścić ich do głosu.

Ta powieść tak wiele sobą reprezentuje. Uczy nas, że nie ma jednego dobrego sposobu na życie. Możesz pragnąć dzieci, męża, rodziny i wielkiego domu i to jest ok. Możesz też pragnąć spełniać się zawodowo i nie planujesz zakładać rodziny i to też powinno być ok. To Twoje życie i możesz je przeżyć jak tylko sobie wymarzysz.

"Wcale nie jesteś lepsza od innej kobiety tylko dlatego, że przedkładasz filozofię nad bale i nie dbasz o męskie towarzystwo, albo dlatego, że nosisz ciężkie buty zamiast pantofelków i nie zakręcasz loków"

"Wiem już, że nie ma jednego sposobu, by przeżyć życie, nie ma jednego sposobu na bycie silnym czy odważnym, czy dobrym, czy miłym. Ludzie po prostu robią, co mogą, z sercami, którymi zostali obdarzeni..."

To będzie też idealna książka dla wszystkich osób, które lubią gdy cały czas coś się dzieje. Tutaj akcja goni akcje i nie sposób się nudzić!

To książka o przyjaźni, miłości, rodzinie, feminiźmie, kobietach, ambicjach, seksualności, marzeniach, błędach, rozczarowaniach, wybaczaniu i mogłabym tak wymieniać i wymieniać, ale powiem tylko jedno:

Felicity Montague I fuckin love you!

Powiem na początek tyle: Wow! Znów trafiła mi się genialna powieść, podkreślająca, jak wielką siłę mają kobiety! Już pierwszy tom serii o rodzeństwie Montague prezentował wiele interesujących, a jednocześnie trudnych tematów. Tutaj zaś mamy kolejną, bardzo na czasie kwestię - prawa kobiet. Są one pokazane w kontekście różnych zagadnień à propos kilku postaci: Felicity Montague, naszej głównej bohaterki, która od dziecka interesuje się medycyną i pragnie ją studiować, a następnie leczyć, na równi z mężczyznami. Jest też historia jej przyjaciółki Johanny oraz jej matki, a także Sim, nowej członkini załogi znanego nam z 1. tomu statku Ebrahima. Nie będę Wam wyjawiać ich opowieści, poznajcie je sami - a mówię Wam, warto!

Mackenzi Lee bardzo skrupulatnie bada opisywane przez siebie tematy, zaznaczając w posłowiu ewentualne zmiany. Historie XVIII-wiecznych bohaterek nie są jedynie jej wymysłem, włożeniem ducha współczesnej kobiety w ciała ówczesnych niewiast, są efektem inspiracji życia prawdziwych kobiet, które wtedy żyły i walczyły o swoje prawa. O swoje miejsce na Ziemi. Felicity od pierwszych stron książki powtarza niczym mantrę: "Za­słu­gu­jesz, żeby tu być". Ogromnie mnie to ruszało! Ten wątek w książce zrobił na mnie największe wrażenie! Do tego okraszony został barwnymi opisami miejsc (można dosłownie poczuć [Adres usunięty]. brud i smród dawnego Londynu) i brawurową fabułą, przy której nie sposób się nudzić! Bohaterki podróżują (lądem i wodą), dając nam możliwość lepszego poznania ówczesnej medycyny, obyczajów, kobiecych strojów czy pirackich zwyczajów. Tak zajmujące umysł i duszę książki dostają ode mnie 5/5 gwiazdek. Za moje wielkie emocje, łzy i uśmiechy. I za Monty'ego, który też ma tu swoje 5 minut!

Książka totalnie mnie oczarowała!

"- A za cóż przepraszasz? - pyta Monty.

Za to,  że nie zrealizowałam mojego wielkiego celu.  Za to, że jestem uzależniona od chrześcijańskiego miłosierdzia własnego brata - choćby miał go niewiele  - bo moje plany na przyszłość sypią się na każdym etapie.  Bo urodziłam się dziewczyną, która uparcie odmawia akceptacji losu związanego ze swoją płcią."

Kobieca sztama, girl power i przygoda, którą może zapewnić nam tylko asertywna, silna, inteligentna i łamiąca schematy dziewczyną jaką jest Felicity Montague.

Co bardzo mi się tu podoba, to zdrowy feminizm. Dzięki tej książce można nauczyć się, że silna kobieta, nieustępliwa jest feministką w 100%, ale feministką jest też ta, która jest "typowo kobiecą kobietą".

Kolejną rzeczą jest fakt, że historia Felicity jest przyjemniejsza jak dla mnie w odbiorze, niż "Przewodnik dla dżentelmena", co jest związane z faktem, że Felicity w porównaniu do Henry'ego nie jest rozchwiana emocjonalnie, co mnie męczyło.

Jednak jest też mały minus - Felicity jest aseksualna. I o ile koncepcję takiego bohatera bardzo popieram, tak nie będę oszukiwała, czasami jej niezrozumienie emocji innych przyprawiało mnie o przewracanie oczami. 😂 Na czym opiera się fabuła? Już śpieszę z pomocą.

VIII wiek... siostra Henry'ego Montague panikuje gdy słyszy oświadczyny i chciałaby zostać lekarzem. Czy te dwie rzeczy się łączą? Oczywiście! Choć niestety wiele osób, placówek i uniwersytetów odmawia jej dostępu do praktyk i nauki, ponieważ jest kobietą, a od nich wymaga się "ładnego wyglądania", to nasza bohaterka spróbuje wszystkiego i nie podda się łatwo. Spontanicznym wyjazdem do Londynu chce "upiec dwie pieczenie na jednym ogniu" - przekonać zarząd szpitala, żeby pozwolił jej uczyć się u nich, a przy okazji uniknąć ślubu z Callumem, który nie traktuje zainteresowań Felicity poważnie.

Jak to się potoczy dalej? Ja nic nie powiem, tylko zachęcę żebyście sięgnęli po książkę sami, bo naprawdę warto.

Raz na jakiś czas uwielbiam przeczytać niezobowiązującą młodzieżówkę. I tak właśnie sięgnęłam po "Poradnik dla dżentelmena o występku i cnocie". Wtedy też przepadłam, ponieważ dawno tak świetnie nie bawiłam się podczas czytania książki. Dlatego też od razu sięgnęłam po tom drugi, czyli Przewodnik dla damy po halkach i korsarstwie zamówiony z popularnej księgarni internetowej.

Zawsze ciężko jest mi oceniać drugie tomy różnych serii, ponieważ ten pierwszy zawsze zawiesza jakąś poprzeczkę. I w tym wypadku była ona dość wysoka. Pierwsza część o rodzeństwie Montague była zaskakująca oraz pełna rozrywki. Zaskoczyła mnie tym, w którą stronę rozwinęła się akcja. Dlatego też domyślałam się, że historia Felicity parę razy zboczy z wcześniej ustalonych torów. Jednak mimo tego akcja bardzo mi się podobała i zdecydowanie należała do tych ciekawszych.

Następną zaletą jest ustalenie akcji w XVIII wieku. Dało to nam szansę na zobaczenie, jak problematyczne było życie kobiet w tamtych czasach. Brak posiadania męża lub opieki ojca równał się z niemożnością załatwienia czegokolwiek, ponieważ kobieta mała tylko ubiegać się o coś tylko i wyłącznie z pomocą tych dwóch osób. A słowa "Damie nie wypada tego robić" padały tak często, że sama aż gotowałam się w środku.

Główne skrzypce gra Felicity Montague, którą udało nam się poznać już w pierwszym tomie, jako niepokorną siostrę Henry'ego z zacięciem do medycyny. Możliwość zaglądnięcia do głowy tej dziewczyny był wyjątkowy. Dobrze było w końcu poznać bohaterkę, która nie stara się dopasować do innych, nie jest idealna oraz w trakcie książki sporo się zmienia. Dla mnie przemiana bohatera jest ważna i zawsze ciekawa do zaobserwowania, a zmiana, która zaszła w Felicity była bardzo interesująca.

Niestety nie mogłam się wciągnąć w Przewodnik dla dam po halkach i korsarstwie. Możliwe, że to był zły moment dla mnie na przeczytanie tej książki, ponieważ ciężko mi jest powiedzieć, dlaczego się nie wciągnęłam. Następnym minusem był dla mnie spory brak tytułowego korsarstwa. Myślałam, że właśnie ono będzie głównym wątkiem książkowym.

Wydaję mi się, że ta książka, jak i seria spodoba się wielu osobom. Na pewno jest to lekka, zaskakująca opowieść. Może ona być dobra na przełamanie tak zwanego zastoju czytelniczego.

Pamiętajcie żeby zacząć od tomu 1.

W tej części narratorką jest Felicity. Po zakończeniu rocznej wyprawy dziewczyna nie wraca do domu, Monty też ułożył sobie życie w Londynie. Teraz świat stoi przed nimi otworem. Ha! Żeby tak było... Przecież Felicity jest kobietą i z tegoż to powody wiele drzwi jest dla niej zamknięte. Mieszkając w Edynburgu stara się o przyjęcie na Uniwersytet, chce studiować medycynę, chce praktykować to co wyczytała w książkach. Nikt nawet nie chce z nią rozmawiać. Nieco podupadła na duchu odwiedza brata i tutaj nikt nie przyjmie jej do pracy w szpitalu bo jest kobietą. Pojawia się jednak cień szansy gdy dowiaduje się, że jej była przyjaciółka wychodzi za mąż za dr Platta, którego Felicity bardzo ceni za wkład w rozwój medycyny.

Dziewczyna rusza do Stuttgartu, a tam zderza

się z halkami, pudrem, perukami i całą towarzyską etykietą. Cóż, Felicity już dawno udowodniła, że nie da się wcisnąć w ciasne ramy konwenansów. Uparcie dążąc do celu niemal udało jej się zdobyć angaż na wyprawę ekspedycyjną doktora. Nieoczekiwanie jednak narzeczona ucieka z przed ołtarza, a Felicity chyba wie gdzie jej szukać.

Sprawy nieźle się skomplikowały. Powieść pełna zwrotów akcji nie pozwala oderwać się od czytania. Jest dynamicznie, bywa zabawnie ale i niebezpiecznie, nie raz wstrzymałam oddech. Świetnie poprowadzona narracja pierwszoosobowa pozwala zżyć się z bohaterką. Felicity ma pomysł na swoje życie, odznacza się wyjątkową determinacją by osiągnąć cel. Czy jej się uda?

W posłowiu autorka przybliża postacie kobiet które przetarły szlaki w męskim świecie medycyny. W powieści Mackenzi Lee umieściła też wątek kobiet naukowców, XVIII to eksploatacja nowych terenów, to odkrywanie nowych gatunków roślin i zwierząt. A w czasach gdy nie znano jeszcze fotografii umiejętność rysowania była na wagę złota.

Mackenzi Lee inspirując się prawdziwymi bohaterkami stworzyła fikcyjną historię, która zatrzyma was w fotelu na dłużej. Może część druga nie jest aż tak bardzo awanturnicza jak pierwsza ale nie brakuje w niej na prawdę świetnych momentów. Ja jestem tą serią zachwycona! Dajcie się przekonać i wsiądźcie ze mną na ten XVII statek ;)