Panny na wydaniu. Saga warszawska. Tom 1

"Panna Florentyna, nie po raz pierwszy zresztą, dowiodła, że kobietą jest tylko z wyglądu. Ma powabną postać i słodką twarzyczkę, ale w środku kryje się w niej męski duch."

Lubicie powieści historyczne, gdzie fikcja literacka przeplata się z autentycznymi wydarzeniami historycznymi?

Panny na wydaniu to pierwszy tom Sagi warszawskiej Katarzyny Maludy.

To niesamowita historia, która wywołała we mnie sentyment za czasami, które już nie wrócą.

Pierwsza połowa XIX wieku. Panna Florentyna Glińska przybywa z Paryża do pałacu w Kiernozi, by zorganizować pogrzeb Marii Walewskiej, metresy cesarza Napoleona Bonapartego, której była damą do towarzystwa.

Córka hrabiego Hieronima Żarskiego, do tej pory wychowywana w klasztorze, może odziedziczyć majątek po swojej sławnej ciotce. Jednak jest jeden warunek. Dziewczyna musi wyjść za mąż.

Jak potoczą się losy Helenki i Florentyny? Na jakie kłopoty narazi mieszkańców Kiernozi tajemniczy mężczyzna ze zbyt długą grzywką?

Potraficie sobie wyobrazić, jakby to było móc przejść się ulicami XIX-wiecznej Warszawy? Obejrzeć miejsca, które już nie istnieją?

"Jedną z warszawskich atrakcji były wojskowe parady z upodobaniem celebrowane przez wielkiego księcia Konstantego(...)

Plac otaczały z dwóch stron topole, a widok zamykał okazały pałac kupiony i przebudowany przez wszechmocnego ministra Augusta II Mocnego Henryka Brühla(...)

Trąbki zagrały sygnał. Wjechała kawaleria, na czele Pułk Strzelców Gwardii. Oficerowie, w większości jeszcze napoleońscy, prezentowali się wspaniale w granatowych, szawerowanych złotem mundurach, w białych spodniach."

A może macie ochotę przespacerować się po Ogrodzie Saskim?

"Do Ogrodu Saskiego panna Helenka z Florentyną i hrabią Walewskim udali się wczesnym przedpołudniem. Położony był on tuż za pałacem saskim, a założył go król August II sto lat temu. Niestety park został zniszczony podczas insurekcji kościuszkowskiej i dopiero niedawno zaczęto go uporządkowywać na nowo (...) Teraz park zmieniał swoje oblicze na bardziej naturalne, dziksze, w modnym od niedawna angielskim stylu."

Cudownie plastyczne i barwne opisy, dokładne detale sprawiają, że autorka przenosi nas w przeszłość. Możemy podziwiać codzienne życie mieszkańców Kiernozi i Walewic. Dowiadujemy się, jakie potrawy były w tamtym okresie na porządku dziennym.

Początek XIX wieku nie był łatwym czasem dla mieszkańców nowo utworzonego Królestwa Polskiego, które powstało po Kongresie wiedeńskim w 1815 roku. Księstwo Warszawskie upadło, a nowo powstałe Królestwo Polskie było całkowicie zależne od cara Aleksandra I.

Panny na wydaniu to powieść ukazująca panujące w tamtych czasach nastroje polityczne. Dowiadujemy się, jaki panował rozłam w kraju pomiędzy zwolennikami cara i jego przeciwnikami.

"Był kwiecień 1814 roku, a nasz umiłowany Napoleon podpisał już w Fontainebleau akt kapitulacji (...) Dowodził nami generał Wincenty Krasiński. Jemu ufaliśmy. Powiedział, że przechodzimy pod jurysdykcję rosyjskiego cesarza Aleksandra, więc ze wstrętem, ale przeszliśmy. Car oddał naczelne dowództwo nad nami swojemu bratu, wielkiemu księciu Konstantemu."

Ta historia skłoniła mnie do wielu przemyśleń.

Powiem wam, że ogromnie się cieszę, że kobiety mają prawo głosu i mogą decydować o sobie. Kiedy czytam o tym, jak w XIX wieku znajdowano męża szlachetnie urodzonym pannom, kręcę z niedowierzaniem głową. I choć wiem, że wtedy były inne czasy i aranżowane małżeństwa były na porządku dziennym i tak zastanawiam się, gdzie w tym wszystkim było miejsce na miłość? Kobiety nie mogły same decydować o swoim majątku, który jako posag przechodził w ręce jej przyszłego męża. A jeśli trafił się hulaka, który roztrwonił majątek, życie takiej niewiasty nie wyglądało zbyt ciekawie.

Tym bardziej cieszę się, że panna Florentyna wyprzedzała kobiety swojej epoki i miała swoje zdanie na wiele tematów, także tych, którymi zajmowali się mężczyźni.

"Jak patrzę na to targowisko próżności, to nie wiem, czy śmiać się, czy płakać. Naprawdę nie widzi hrabia, co się wyprawia? Jak matki wożą te biedne dziewczyny z balu na bal, z jednego teatru do drugiego(...) Wystawiają ja na tym targowisku jak przekupki swój towar na straganie (...) Ile to wydatków, ile zabiegów, jaki posag trzeba przygotować, by jakiś się znalazł i z tą posagową dopłatą zechciał wziąć sobie panią domu, matkę swoich przyszłych dzieci, towarzyszkę niedoli, opiekunkę w chorobie. Co jej da w zamian? Swoje nazwisko, konieczność znoszenia swoich humorów, przeświadczenie, że jego zdanie we wszystkim najważniejsze i jego wola dla niej najwyższym prawem. Będzie zarządzał jej majątkiem, a ona utraci do niego niemal wszelkie prawa."

Cóż, chyba jednak zdecydowanie wolę nasze współczesne czasy.

Niewątpliwie ogromnym atutem tej powieści jest dbałość z jaką autorka oddała wszelkie szczegóły tamtej epoki, począwszy od strojów i potraw, a skończywszy na poglądach politycznych.

Jeśli macie ochotę zajrzeć w przeszłość, poznać życie mieszkańców w XIX wieku, odbyć sentymentalną podróż w czasie, gorąco polecam wam tą historię.

Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu w polskiej literaturze jest moda na powieści historyczne osadzone w Warszawie lub w innym miejscu pod zaborami.

Przyznaję, podoba mi się ten trend, ale zawsze jest ostrożna w doborze książki. Nie wiem na ile autor da radę sprostać moim oczekiwaniom, a czytając powieści historyczne stawiam ją wysoko.

Jednak tu się nie zawiodłam, a wręcz jestem zachwycona. Pomijając samą fabułę, książka jest dobrze napisana. Jest tu też wiele odniesień do historii, ale co ciekawe do życia codziennego. Do strojów, kuchni, wystroju wnętrz. Widać, że autorka zna się na tym i tą wiedze misternie wplata w powieść. Ogromny punkt za to, tym mnie kupiła.

A sama fabuła? Hrabia Hieronim Żarski, hrabia bo tytuł kupił, a nie odziedziczył, gości u siebie pannę Florentynę Glińską. Oprócz tego w jego domu w tym samym czasie przebywa jego córka Helena, piękność, która ma być zakonnicą. Biedna dziewczyna całą sobą czuje, że tego nie chce. Z pomocą przychodzi jej właśnie Florentyna, która chwilowo na boczne tory odsuwa swoje plany.

To tylko sam początek powieści. Potem dzieje się dużo więcej.

Muszę jeszcze dodać, że po prostu „wpadłam” w tę książkę. Nie mogłam się oderwać od czytania o tych balach, arystokratycznej Warszawie i wojnach napoleońskich.

Naprawdę powieść jest bardzo dobra, a przy tym napisana przyjemnym językiem. Jestem ciekawa co będzie w drugim tomie i całe szczęście, że on będzie, bo nie mam ochoty rozstawać się z tym światem.

Instagram ksiazki_moja_chwila🌸Książka Panny na wydaniu autorstwa Katarzyna Maludy okazała się przyjemną podróżą do XIX-wiecznej Polski. To powieść historyczno-obyczajowa, w której autorka łączy prawdziwe wydarzenia z fikcyjną historią bohaterów. Dzięki temu książka nie tylko opowiada ciekawą historię, ale też pozwala lepiej wyobrazić sobie realia tamtych czasów.

🌸Główną postacią jest hrabia Hieronim Żarski – człowiek uczciwy, pracowity i świetnie radzący sobie z zarządzaniem majątkami. W sprawach sercowych i rodzinnych nie jest jednak już tak pewny siebie. Jego spokojne życie zaczyna się komplikować, gdy w jego otoczeniu pojawiają się silne i zdecydowane kobiety, a dodatkowo musi zmierzyć się z przyszłością swojej córki Helenki. Dziewczyna, którą chciał umieścić w klasztorze, by zapewnić jej spokojne życie, musi wyjść za mąż, aby odziedziczyć majątek. Od tego momentu zaczyna się prawdziwy galimatias, pełen nieporozumień, emocji i zabawnych sytuacji.

🌸Bardzo podobało mi się również tło historyczne powieści. Autorka zabiera czytelnika do miejsc takich jak Kiernozia, Walewice czy Warszawa. Opisy dawnych ulic, budynków i wydarzeń sprawiają, że można poczuć klimat epoki. Spacer z bohaterami po Ogród Saski czy wspomnienia o czasach Napoleon Bonaparte pokazują, jak mocno historia wpływała na życie zwykłych ludzi.

🌸Styl pisania Katarzyny Maludy jest lekki i przystępny. Książkę czyta się szybko, a język nie jest trudny, dzięki czemu historia płynie naturalnie. Podobało mi się też to, że autorka pokazuje różne charaktery bohaterów – od spokojnego i prostodusznego hrabiego po odważne i niezależne kobiety, które nie zawsze chcą podporządkować się zasadom epoki.

🌸„Panny na wydaniu” to książka spokojna, momentami zabawna, ale też pokazująca realia życia kobiet w XIX wieku, kiedy o ich przyszłości często decydowały konwenanse i majątek. Dla mnie była to ciekawa, lekka i klimatyczna historia, przy której można się zrelaksować i na chwilę przenieść do zupełnie innego świata.

🌸 Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji 🥰 📚

Pierwsza połowa XIX wieku. Panna Florentyna Glinicka przyjeżdża z Paryża do pałacu w Kiernozi, aby zorganizować pogrzeb Marii Walewskiej – kochanki Napoleona Bonapartego, której była damą do towarzystwa. Młoda Helena Żarska została oddana na wychowanie do klasztoru, na szczęście ciotka zapisała dziewczynie w spadku swój majątek. Córka hrabiego Hieronima Żarskiego może otrzymać spadek po swojej sławnej ciotce, ale jest jeden warunek. Musi wyjść za mąż.

Cudowne, barwne opisy i dokładne detale sprawiają, że autorka przenosi nas w przeszłość. Ogromnym atutem powieści jest dbałość autorki o szczegóły z tamtej epoki. Dowiadujemy się jak żyli mieszkańcy Warszawy i jak ona wyglądała. Śledzimy codzienne życie Kiernozi i Walewic. Możemy poznać zwyczaje jakie wtedy panowały i dowiedzieć się co w tamtym czasie jadano, a także jakie były nastroje w nowo utworzonym Królestwie Polskim po upadku Księstwa Warszawskiego. Bardzo obrazowo pokazane jakie zmiany zachodziły w Polsce w pierwszym 10-leciu XIX wieku. Dowiadujemy się jakie panowały nastroje polityczne. Ukazany jest rozłam w kraju między zwolennikami cara i jego przeciwnikami.

W tle wydarzeń dnia codziennego domu w Kiernozi przybliżony jest koszmar wojenny. Życie ludzi nawet tych szlacheckiego pochodzenia nie należało do łatwych i przyjemnych. Zwyczaj wychowania córek tak, aby były dobrą partią dla kandydata na męża, nie wszystkim się podobały. Historia Helenki pokazuje nam jak w tamtych czasach dziewczęta były uzależnione od rodziców. Te, które zdobywały doświadczenie i były samodzielnymi, były postrzegane jako niemoralnymi. Florentyna Glinicka przez społeczeństwo była postrzegana jako stara panna. Bardzo mnie ciekawi jak potoczyły się losy Heleny i Florentyny.

Nie brakuje w tej powieści ani miłości ani historii. Idealna dla miłośników romansów i powieści historycznych, gdzie fikcja literacka spleciona jest z prawdziwymi wydarzeniami.

Mówi się często, by nie oceniać książek po okładce, ale jak zobaczyłam okładki tej serii, jak sroka postanowiłam je zdobyć. Po przeczytaniu jej pierwszej części mogę wam śmiało napisać, że to był idealny wybór. Jest to powieść historyczna, gdzie fikcja przeplata się z autentycznymi wydarzeniami historycznymi. Fikcyjni bohaterowie, żyją wśród autentycznych znanych nam ludzi z lekcji historii. Uwielbiam zatapiać się w takich historiach i przeżywać stare dzieje na nowo.

Książka "Panny na wydaniu" to pierwszy tom Sagi warszawskiej. W opisanej historii będzie można poznać wiele znakomitych osobowości i barwne postacie, które dodają książce wielu barw.

Pierwsza połowa XIX wieku. Panna Florentyna Glińska przybywa z Paryża do pałacu w Kiernozi, by zorganizować pogrzeb Marii Walewskiej, metresy cesarza Napoleona Bonapartego, której była damą do towarzystwa.

Poznamy córkę Hrabiego Hieronima Żarskiego, który chce swoją latorośl wysłać do klasztoru, by zapewnić jej spokój i godne życie. Niestety okazuje się, że jego córka musi wyjść za mąż, by odziedziczyć majątek. Czy znajdzie jej odpowiedniego partnera? Hrabia Hieronim Żarski znakomicie potrafił zarządzać ziemskimi majątkami, które powierzyły mu w opiekę rodziny Walewskich i Łączyńskich. Natomiast przy kobietach nie radzi sobie w ogóle, jest nieporadny i mało okrzesany.

Początek tej serii wprowadza nas w życie głównych bohaterów, w tamten świat i panujący w tamtych czasach klimat. W akcję powieści wplecione są różne wydarzenia historyczne. Bohaterowie na własnej skórze odczuli, że Królestwo Polskie coraz bardziej przypominało państwo policyjne, a swobody obywatelskie nie były w nim respektowane. Spacerujemy wraz z bohaterami po Ogrodzie Saskim albo będziemy obserwatorami parady wojskowej, w których tak lubował się książę Konstanty.

Autorka w piękny i bardzo ciekawy sposób opisała tamte lata, temu czytając tę książkę, widziało się wszystko wyraźnie, tak jakby oglądało się film lub serial. Po przeczytaniu jej i czując jeszcze zapach tamtych lat, od razu zabrałam się za jej drugą część. Ciekawa dalszych losów, pomimo panujących ograniczeń i ucisku, życie płynie swoim nurtem. Kobiety w szczególności to odczuwają, traktowane przez mężczyzn z dominacją, bez prawa do własnego zdania. One natomiast są przebiegłe, sprytne i wiele potrafią. Mężczyźni nieświadomi tego ulegają i tańczą w rytm, w jaki im kobiety grają. Teraz zachęcam Was do poznania tej pierwszej części, a ja zabieram się za jej drugą część, o której za kilka dni Wam napiszę.