Pamiętnik diabła. Kuba Sobański. Tom 1

Kiedy rozstępują się bramy piekieł- pojawia się ON- Kuba Sobański. I chociaż swój własny świat nazywa RAJEM, to do raju jest w tej rzeczywistości nad wyraz daleko. Pierwszoosobowa narracja sprawia, że dokładnie dane jest nam poznać to, co "kołysze jego umysłem". Idealnie poukładane (czytaj: wyreżyserowane) życie to tylko fasada dla "żądz falujących pod jego czaszką". Jest jednak coś, co sprawia, że "zmaltretowane nerwy odpoczywają", "koszmarne sny ustają", a wewnętrzne żądze- zostają zaspokojone. Coś, co czyni też bezdusznie nudną odsłonę miasta (Krakowa) o wiele bardziej fascynującą i ekscytującą. A Kuba nie lubi przecież tylko marzyć- on lubi spełniać swoje marzenia. Nawet jeśli konsekwencje tego są nad wyraz ponure... I kiedy tak gra swoją "diabelską muzykę", coraz bardziej przerażającą, coraz mocniej przywłaszcza sobie naszą duszę. Jego demony goszczą również w naszych głowach, a my coraz bardziej zatracamy się w tym makabrycznym "demonicznym tangu" ze śmiercią w tle.

.

"Pamiętnik diabła" to mroczny obraz człowieka ulegającego swoim wewnętrznym demonom. Osobowości psychopatycznej, wyrachowanej, piekielnie inteligentnej, ale także nieprzystosowanej społecznie, chociaż świetnie zasymilowanej z otaczającym go środowiskiem. To także obraz codziennego funkcjonowania "bananowej" młodości na tle studenckiego Krakowa. Ludzi żyjących od imprezy do imprezy, zatraconych w alkoholu, narkotykach i seksie jako odskoczni od nudnej codzienności. Pozornie to życie jest puste i powierzchowne. Na przykładzie głównego bohatera widać jednak, jakie traumy się za tym kryją. Powoli odkrywamy przeszłość Kuby i patrzymy na to, jak rodził się POTWÓR. Przerażające dzieciństwo zamiast złamać - hartuje i sprawia, że demony trzymane są zazwyczaj na smyczy. Lecz kiedy się zrywają... zaczyna się "gra we wszystko albo nic"...

.

To nowe, przeredagowane wydanie serii o Kubie Sobańskim. Niektóre fragmenty zostały usunięte, zdania są krótsze, widać większy porządek w stosowanych czasach. Czuć lepszy warsztat, większą dynamikę i bardziej dopracowane dialogi. Klimat jednak jest ten sam. Makabrycznie, niepokojąco i psychopatycznie. Polecam.

"Kto pomyśli, że przystojny młody człowiek może mieć schowane pod wartą kilkaset złotych bluzą trzy noże bojowe, skórzane rękawiczki i maskę? Mało tego, nawet gdyby ktoś zauważył, że obserwuję atrakcyjną brunetkę, pomyśli, że robię to, żeby w końcu do niej zagadać i zaprosić na drinka do baru."

Kuba to dwudziesto dwu latek, który ma wszystko, czego człowiek w jego wieku może chcieć . Piękna dziewczyna, pieniądze, studia prawnicze, super mieszkanie...

Jednak ma też pewien sekret. Tajemnica, o której ten kto się dowie - ginie.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

To mój drugi raz kiedy czytałam książkę Adriana Bednarka. Poprzednia książka, czyli "ONA" bardzo mi się spodobała. Choć wtedy zdziwiła mnie nieco forma bo spotkałam się z takim stylem pierwszy raz. Tutaj także jest forma pamiętnika, którym dzieli się z nami seryjny morderca - Kuba.

Autor stworzył postać, która jest pozbawienia sumienia i wszelkich skrupułów. Postać, której nie chciałby nikt spotkać naprawdę. Istne zło wcielone.

Jestem zakochana w tej książce, jako fanka seryjniaków. Przysięgam, że przeczytam tę książkę raz jeszcze. Autor dzięki formie pamiętnika pozwala nam wniknąć głęboko w umysł mordercy. Możemy poznać jego myśli i uczucia. Coś niezwykłego, naprawdę.

Kuba, czyli nasz bohater jest świetnym manipulatorem przez co jego ofiary z góry są skazane na porażkę. Jak wielu autentycznych seryjnych morderców, tak samo i ten fikcyjny ma dwie twarze, dwa życia. Z jednej strony spoko gość, z drugiej zaś diabeł w ludzkiej skórze.

Jest to zdecydowanie jedna z mocniejszych historii, jakie czytałam. Mi się ogromnie podobała i będę musiała zapoznać się z innymi tomami serii o Kubie Sobańskim bo inaczej nie będę mogła spać po nocach.

Jestem dosyć wymagająca jeśli chodzi o temat seryjnych morderców ale to ten moment, kiedy słowo "Autor" pisze się przez duże "A". Brawo👏 Wielkie ukłony w stronę Adriana.

Przesadzona, irytująca, nierealna. Przerysowany główny bohater bardziej drażni niż pociąga. Styl prosty, amatorski, ani razu nie dałam się wciągnąć, świat przedstawiony jest zbyt „papierowy”. DNF i generalnie nie mam ochoty na więcej.

Wiedziałam, że prędzej czy później moje spotkanie z Kubą Sobańskim dojdzie do skutku. W końcu przyszedł na to czas.

Otóż Kuba to wydawać by się mogło typowy student prawa. Bogaci rodzice zapewniają mu dogodne warunki do życia na wysokim poziomie. Mieszkanie, dobry samochód, imprezy no i kręcące się wokół piękne dziewczyny.

To jedna strona młodego kawalera.

Druga jest iście odmienna. Bowiem w Kubę wstępuje czasem demon. I to w zupełnym tego słowa znaczeniu. Odpala się i... Wylewa wszystkie swoje mroczne moce. Wypatruje ofiarę. Obserwuje. Zbiera istotne informacje. Aż do dnia, w którym spełnia swoje wszystkie rządzę. Napada, brutalnie morduje, dokonuje spustoszenia z ciałem ofiary. Nagrodą jest chwilowo zaspokojone pożądanie i amulet, który zabiera każdej dziewczynie.

W Krakowie zasiał strach. Nazwany przez społeczeństwo Rzeźnikiem Niewiniątek. Młode dziewczyny obawiając się o swoje życie ograniczają życie towarzyskie. Policja jest bezsilna.

Do momentu zgłoszenia się anonimowego świadka, który donosi na mordercę. Ale przecież Kuba to inteligentny facet, który sam ustala zasady w swoim raju. I to według jego melodii wszyscy grają.

Zawsze po takich lekturach mam przemyślenia co Autor miał w głowie pisząc to. Główny bohater bowiem to postać, która ma niezwykle chorą psychę. Ale też właśnie tacy bohaterowie najbardziej zapadają w pamięć. Słowa, że świetnie się bawiłam czytając tę historię może i nie są na miejscu, ale naprawdę mocno się w nią wkręciłam. Na pewno największa zasługa w tym samego Kuby. To on najbardziej wzbudzał we mnie emocje. Każde jego kolejne poczynienie było tylko większym zaskoczeniem. Po skończeniu uświadomiłam sobie, że mam kolejną serię do nadrobienia i tego się trzymam 😊

Lubię powracać do twórczości @adrian_bednarek_pisarz co jakiś czas, ale niezbyt często, gdyż po każdej jego książce czuję się jakbym tkwiła w jakiejś mrocznej rzeczywistości, w której najlepiej nie wychodzić w ogóle z domu, gdyż możemy do niego już nie wrócić. My - kobiety, cel psychopatycznych umysłów, dla których stajemy się zwierzyną łowną.

I tym razem zupełnie nie byłam zaskoczona klimatem książki.

Kuba ma 22 lata, penthouse w Krakowie, królową piękności jako dziewczynę, i sportowe auto. Studiuje prawo i mógłby wydawać się życiowym szczęściarzem, gdyby nie jego skrzywiona psychika, z której nikt nie zdaje sobie sprawy. Kuba bowiem skrywa sekret. Jest ludzkim odzwierciedleniem diabła, który nie waha się zabić drugiego człowieka.

I wszystko byłoby w porządku, bo fabuła naprawdę wciąga czytelnika, wkręcamy się w ten przesycony złem i brutalnością świat głównego bohatera, ale ja nie kupuję tej historii. Nie mogę bowiem pogodzić się z niesłychanym fartem jaki towarzyszy Kubie. Wszystko uchodzi mu na sucho. Na każdym kroku zderzamy się z nieporadnością służb dochodzeniowych, brakiem dowodów. Kuba jest człowiekiem-duchem, który nie zostawia po sobie żadnych śladów i to bardzo ujmowało wiarygodności książce w moich oczach. Biorąc jednak pod uwagę, że "Pamiętnik diabła" w swojej pierwotnej wersji był debiutem autora, muszę przyznać, że był to debiut z przytupem. 😉

Nigdy jeszcze nie czytałam książki, której umiejscowienie akcji byłyby mi tak bliskie. Znajomość niemal każdego opisywanego miejsca sprawiała, że wydarzenia wydawały mi się bliższe, a przez to bardziej przerażajace. Adrian Bednarek ma bowiem niezaprzeczalny talent do tworzenia historii, po których bacznie będziecie się rozglądać i oglądać za siebie, szukając potencjalnego zagrożenia.

Zapisuję kolejne tomy serii na liście "do przeczytania". 😀

Prawdziwy diabeł, prawdziwy kat, prawdziwy morderca...

Oj ten @adrian_bednarek_pisarz !

Takie książki to ja mogę czytać cały czas !

Początkowo książka wydaje się niewinna. Młody chłopak, luksusowe życie, dziewczyna. Bo czego można chcieć więcej ? Z czasem dowiadujemy się że można ! Krwi, morderstw i nieżywych ciał!

Pamiętnik diabła to bardzo dobrze napisana książka. Głównie go gustu przypadł mi profil psychologiczny głównego bohaterka. To był prawdziwy psychopata. Sama nie nadążałam za jego tokiem myślenia. Był nie tylko skomplikowany ale także realny! I chyba ta realność powodowała we mnie największy strach. Chęć mordu, krwi...

Brutalność to coś co w książkach autora jest wystawione na piedestał. Właśnie o taką brutalność mi chodzi w książkach. Choć jest to fikcja, to budzi mój strach i obawy przed tym że coś takiego może wydarzyć się w prawdziwym codziennym życiu.

Akcja toczy się dość dynamicznie przez co całość nie zanudza a raczej wzbudza ogromną ekscytację i ciekawość.

Kolejny raz przepadałam w twórczości autora, i był to bardzo dobrze spędzony czas z książką!

Cóż czekam na więcej !:)

Nazwisko Adriana Bednarka wymieniam zawsze na jednym tchu obok mojego ukochanego Harlana Cobena i genialnego Chrisa Cartera ilekroć ktoś pyta mnie o trójkę ukochanych pisarzy. Nic w tym dziwnego, autor idealnie wkomponowuje się w moje psychopatyczne preferencje czytelnicze, dostarczając takich właśnie bohaterów przy każdej swojej książce. I mam wrażenie, ze za każdym razem robi to lepiej…

„Pamiętnik Diabła” to debiut literacki autora, tym razem w podrasowanej wersji pod wydawnictwem Zaczytani. Książka opowiada losy Kuby Sobańskiego- dwudziestodwuletniego mężczyzny, który ukrywając swoje psychopatyczne skłonności wiedzie beztroskie życie „bananowego dziecka”, korzystając z jego wszelkich dobrodziejstw.

Adrian Bednarek daje upust swojej fantazji, kreując wizerunek wyjątkowo zepsutego bohatera, całkowicie zagubionego w swoich obsesjach. Szarmancki, pewny siebie i przystojny student prawa za dnia zmienia się niczym za dotknięciem magicznej różdżki w okrutnego, pozbawionego skrupułów seryjnego mordercę, budzącego postrach na ulicach Krakowa. Książkę tę (a raczej jej wydania) przeczytałem dwukrotnie. Dwukrotnie także przesłuchałem w #audiobook i za każdym razem utwierdzałem się w przekonaniu, że ta historia prędzej czy później musi doczekać się ekranizacji. Adrian Bednarek pisząc serię przygód Kuby Sobańskiego wprowadził mnie w stan niewytłumaczalnego uzależnienia. Chcę w nim pozostać. Chcę więcej takich chwil w „raju”…

Tytuł: "Pamiętnik diabła"

Autor: Adrian Bednarek

Data premiery wznowienia: 28.09.2022r.

Wydawnictwo: Zaczytani

Po paru romansach zawsze biorę w rękę thriller albo kryminał. Adrian Bednarek czekał cierpliwie na półce. Twórczość autora już znałam. Z trzech przeczytanych książek podobała mi się "Ona". Aczkolwiek po przeczytaniu "Pamiętnika diabła" to się chyba zmieni...🙈

.

.

Ania. Martyna. Justyna. Julia. Ola. Natalia. Kaja. Joanna. Wioletta. Magda. Ewa... wyliczać dalej?

.

Nie, bo to nie wyliczanka. Te dziewczyny to ofiary. Zarówno zamordowane jak i zmanipulowane... to co ich spotkało to prawdziwa tragedia!

Były niewinne... A on po prostu postanowił sie nimi zabawić.

Pewnie zastanawiacie się kto...?

.

.

.

Kuba Sobański.

To o nim mowa.

Główny bohater zabiera nas do swojego raju. Myślę, że to co dla niego było rajem dla nas jest czymś chorym... Bo jak inaczej nazwać seryjnego mordercę?

To człowiek, który jest chory. No bo jak zdrowa osoba może zabić tyle niewinnych ludzi i czerpać z tego satysfakcję?

To raczej niemożliwe...

Jaki mrok skrywa w sobie Kuba?

Dlaczego zabijanie sprawia mu taką przyjemność?

.

.

Przyznam szczerze, że chyba nie poznałam do tej pory tak dobrze wykreowanego seryjnego mordercy (fakt, że nie czytam dużo takich książek, ale jednak czytam!).

Dobrze, że mam pod ręką kolejną część, bo z chęcią po nią sięgnę! (Ale najpierw wezmę się za jakiś romans🤭😋)

.

.

Adrian Bednarek - gratuluję świetnej książki!

I mam nadzieję, że zobaczymy się na targach i... nabazgrasz coś w moich książkach 😁

"Pamiętnik diabła" to pierwszy tom z serii o Kubie Sobańskim autorstwa Adriana Bednarka.

Na co dzień Kuba prowadzi z pozoru spokojne życie studenta. No dobra prawie... chłopak żyje od imprezy do imprezy, z małymi przerwami na wciągnięcie Białej Damy, zaliczenie swojej panienki. Na brak kasy też nie może narzekać czego przykładem jest wypasione bmw i apartament. Sami przyznacie, że to nic ciekawego, a jednak... Pod osłoną nocy Kuba zamienia się wyrachowanego mordercę, który zrobi wszystko, aby zaspokoić swoje chore żądze...

"Pamiętnik diabła" to mroczny thriller o spełnianiu swoich najskrytszych marzeń, które idą w parze z bestialskim mordowaniem niewinnych kobiet. Już od pierwszych stron poznajemy brzydki sekrecik naszego bohatera, który z czasem rozprzestrzeni się jak zaraza. Kuba wpada w pułapkę swoich własnych żądzy i nie potrafi tego powstrzymać. Jako czytelnicy zaczynamy się zastanawiać czym spowodowane jest zachowanie Kuby. Sam autor dawkuje nam poznanie prawdy na temat przeszłości Kuby, a to właśnie w niej znajdziemy klucz do jego morderczych występków... Ta historia to ogrzewany kotlet, ale z takiego dorodnego prosiaka - z najwyższej jakości mięsa. A teraz poważnie! Zacznijmy od faktów, że seria o Kubie Sobańska, która liczy sobie 5 tomów, już dawno miała swoją premierę, a od wydania pierwszego tomu minęło już 8 lat (!) tak to kawał czasu. Jednak trzeba przyznać, że historia nie straciła nic na swoich walorach. Warto wspomnieć, że cała seria doczeka się nowej szaty graficznej, która na końcu zostanie zwieńczona premierowym 6. tomem i to już niezła niespodzianka dla tych wszystkich, którzy czekają na kontynuacje serii. Książkę czytało mi się bardzo dobrze, historia przedstawiona w ciekawy sposób, nie brakowało krwawych momentów, przy których mieliśmy okazję poznać emocje bohatera. Lubię styl pisania Pana Adriana, bo jego książki, choć poruszają mroczną i brutalną tematykę to jednak lekko się czytają. Tak więc każdy kto sięgnie po ten thriller na pewno nie będzie zawiedziony, mało tego będzie miał ochotę na więcej, a z tym akurat problemu nie będzie, bo lada moment premiera kolejnego tomu.👍

“Pamiętnik diabła” czytałam po raz pierwszy cztery lata temu - pamiętam, że cała seria zrobiła na mnie wtedy duże wrażenie i dzięki niej zaczęłam sięgać po kolejne książki Adriana Bednarka - a także ogólnie po mocniejsze thrillery czy nawet horrory. Teraz cykl o Kubie Sobańskim doczekał się wznowienia - a przy okazji kontynuacji, bo autor zapowiedział dwa kolejne tomy!

“Pamiętnik Diabła” jest książką bardzo, bardzo specyficzną. Główny bohater jest bowiem seryjnym zabójcą, który czerpie radość z pozbawiania młodych dziewczyn życia. Książka pełna jest brutalnych opisów zbrodni, a myśli głównego bohatera są brudne niczym jego narzędzia zbrodni tuż po morderstwie.

Z tego względu ZDECYDOWANIE nie jest to książka dla każdego - zastanówcie się pięć razy, zanim zdecydujecie się po nią sięgnąć!

Kuba Sobański to bohater niezwykle skomplikowany. Szaleństwo i zło wręcz od niego biją, ale jego zachowania - chociaż okrutne - można próbować zrozumieć. Nie będę zdradzać nic więcej. Pan Adrian ma po prostu talent, by kreować swoich bohaterów w taki sposób, że nawet tym najgorszym łajzom czytelnik zaczyna z czasem kibicować. Sama łapałam się na tym, że trzymałam kciuki, aby Kuba nie wpadł w ręce policji i miałam nadzieję, że planowane przez niego akcje się powiodą…

Ta książka jest z jednej strony bardzo zła - dosłownie, bo czyny głównego bohatera cechują się najgorszym rodzajem okrucieństwa. Z drugiej jednak wciąga niesamowicie - jeśli lubicie tego typu książki, “Pamiętnik diabła” na pewno Wam się spodoba.

Ja po kolejne tomy sięgnę z wielką chęcią, bo słabo je pamiętam, ale i tak z największą niecierpliwością czekam na niepublikowane wcześniej części - piątą i szóstą!

„Pamiętnik Diabła” to historia młodego faceta Kuby Sobańskiego, mieszkającego w Krakowie przyszłego prawnika. Można powiedzieć, że w życiu dobrze mu się układa, jednak od czasu do czasu wracają do niego demony z przeszłości i wydarzenie, które wyparł z pamięci, a które bardzo mocno wpływa na jego aktualne życie. Jednak to nie wszystko. Kuba ma tajemnicę – jest seryjnym mordercą i nie potrafi oprzeć się chęci zabijania. A swoje myśli i przeżycia przelewa na papier w formie pamiętnika. Do jakich czynów posunie się Kuba, aby jego sekret nadal pozostał nieujawniony?

Absolutnie genialna pozycja! Kto nie czytał, to koniecznie musi nadrobić.

Było to moje pierwsze spotkanie z piórem Adriana Bednarka i zakochałam się od pierwszej strony, a być może już nawet od pierwszej linijki. I żałuję, że nasza znajomość zaczęła się tak późno. W głowie mi się nie mieści, ile dobrego mnie ominęło. Nie czytałam pierwszej wersji tej książki, ale to co zrobił autor jest po prostu fenomenalne. On nie tylko opisał historię pewnego seryjnego mordercy. On to zrobił w taki sposób, że ja czytając niektóre opisy czułam, jak ciarki biegają mi po plecach.

W czasie lektury poznajemy Kubę na dwóch płaszczyznach i tak naprawdę jako dwie osoby. Jedną jest student prawa z dziewczyną u boku i skłonnością do używek, a drugą diabeł w ludzkiej skórze, który najwięcej przyjemności czerpie ze strachu i bólu kobiet, które przypominają jego nieżyjącą siostrę.

Wciągająca i porywająca, że oderwać się nie sposób. Wszystko idealnie do siebie dopasowane, a narracja pierwszoosobowa sprawia, że zdecydowanie bardziej można się wczuć w odczucia i emocje głównego bohatera. Po raz kolejny możemy przekonać się, jak traumatyczne zdarzenia z dzieciństwa mogą wpływać na dorosłe życie oraz jak głęboko tkwią w podświadomości, nawet jeśli nie są wypuszczane na światło dzienne.

Już nie mogę się doczekać kolejnych części w zmienionym wydaniu, na które czekam z niecierpliwością i przede wszystkim z ogromną ciekawością, co też znowu zaserwuje nam autor.

Czy ktoś z Was czytał pierwszą wersję "Pamiętnik diabła" Adriana Bednarka?

Ja nie miałam tego szczęścia, ale teraz nadrabiam i czekam na więcej...

"PAMIĘTNIK DIABŁA" Adrian Bednarek #zaczytani #nowaWersjaPamietnikDiabla #PamietnikDiablaAdrianBednarek

Takie historie jak te... Pochłaniam, są mroczne, mają swój niepowtarzalny klimat, a główny bohater jest dopracowany w każdym detalu. Często okazuje się, że mordercą jest ktoś na pozór normalny, wzbudzający szacunek, przyjacielski i oddany. A umysł takiego potwora jest dla nas czytelników na wagę złota, bo chcielibyśmy zrozumieć jego poczynania.

Kuba Sobolański ma wszystko, jest przystojny, studiuje prawo, nie umie opędzić się od kobiet, dobrze sytuowany, ma modne auto. Sprawia wrażenie osoby, która wszystko traktuje na luzie, ale gdzieś w zakamarkach jego duszy czai się demon, który pragnie wydostać się na zewnątrz i czerpać satysfakcje z bólu.

Autor po raz kolejny mnie zaskoczył mocno zaakcentowanym rysem psychologicznym złego bohatera, niektóre sceny są przerażające i brutalne. Sposób myślenia jak i cały plan działania może bulwersować, ale dzięki temu mogę poznać seryjnego mordercę. Bardzo mi się podoba, że wiemy dlaczego tak postępuje, jak zasiało się ziarno nienawiści i chęć zemsty na innych. Uważam to za prawdziwy majstersztyk, bo jeszcze żaden autor nie wywoływał we mnie tyle emocji.

Wiem, że to wznowienie książki i niby ta wersja jest poprawiona, niestety nie mam porównania do poprzedniej, nie wiem czy jest lepsza, bo tamtej nie czytałam. Mogę jedynie opisać co teraz czuję... To chęć poznania dalszej historii, bo jestem ciekawa czy ktoś zauważy, że Kuba nie jest do końca normalny. Jak będzie egzystować w swoim życiu, czy w końcu popełni błąd? A najważniejsze chcę bardziej wgłębić się w umysł Kuby i poznać więcej szczegółów, bo to co ma w swojej głowie doprowadza do szaleństwa siebie jak i innych z jego otoczenia. Polecam dla osób o mocnych nerwach.

Adrian Bednarek na polskim rynku debiutował kilka lat temu. Seria, którą rozpoczyna ,,Pamiętnik diabła" jest jedną z wcześniej napisanych przez autora. W związku z tym, iż pojawiła się możliwość jej wznowienia autor od razu postanowił dokonać redakcji tekstu I pozmieniać samego siebie. Zadaniem Adriana Bednarka było sprawienie, żeby przy okazji nowej daty premiery to wydanie stało się dla odbiorcy jeszcze logiczniejsze i pełniejsze. Nie czytałam pierwszej wersji, więc nie mam porównania. Pozytywne opinie o tym mówią same za siebie.

Wydanie jest wyjątkowe pod tym względem, że głównym bohaterem cyklu został Kuba Sobański. W jego personaliach nie ma nic nadzwyczajnego, ale to, że opisy będą miały miejsce z punktu widzenia seryjnego mordercy już tak. To również właśnie z tego względu jest to ciekawa propozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych. Zgodnie z tytułem w tej lekturze czytelnik może zapoznać się z pamiętnikiem seryjnego mordercy, jakim jest sam Diabeł. Kuba Sobański.

W przypadku sięgnięcia po ten cykl po autorskiej redakcji oraz w nowej szacie graficznej ciekawe jest to, że przy tej okazji pisarz stworzył nowe części cyklu. Czytanie pozycji, w której nie brakuje napięcia jest naprawdę super. Miłośnikom tego cyklu na pewno do gustu przypadną również kolejne części serii, na które nie trzeba będzie zbyt długo czekać. ,,Pamiętnik diabła" Adriana Bednarka to dopiero początek cyklu, w którym Kuba Sobański daje poznać się nie od najlepszej strony jako seryjny morderca.

„Pamiętnik diabła”. Gdybym po zakończeniu miała opisać książkę tylko w dwóch słowach to byłyby to słowa: ISTNY MAJSTERSZTYK !!

Uczta literacka, jaką stworzył autor dalej siedzi mi w głowie. Nie da się jej z niej wyrzucić, a to za sprawą tego, że postać Kuby Sobańskiego jest wykreowana w taki sposób, że po prostu mnie fascynuje. Oczywiście nie mam żadnych problemów z głową 🤭 ale psychopatyczny umysł i wyrafinowanie tego człowieka niesamowicie mnie wkręciły.

Historia choć nie należy do krótkich, to w żaden sposób nie pozwala się nudzić i męczyć. Zafascynowana od samego początku przewracałam stronę za stroną z niecierpliwością czekając na to co jeszcze może się wydarzyć. Autor potrafi utrzymać poziom ekscytacji i adrenaliny na bardzo wysokim poziomie. Emocje i ciekawość towarzyszyły mi na każdym kroku. Tak bardzo mnie pochłonęła, że odkładałam wszystko żeby dalej się w nią zagłębiać.

Adrian Bednarek stworzył fabułę, której już w połowie byłam gotowa dać 10/10. Nie zawiodłam się do samego końca. Prawdziwe dzieło sztuki. Zdecydowanie zamierzam teraz nadrobić to co mnie do tej pory ominęło bo naprawdę nie wiem jak to się stało, że było to nasz pierwsze spotkanie. Jeśli jeszcze nie poznaliście tej książki to polecam sięgnąć w każdej możliwej chwili. Ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Jestem bardzo zadowolona z lektury i nie mogę doczekać się kolejnego tomu!

„Gdy zostanie zasiane ziarno paniki i jest regularnie podlewane, bardzo szybko wyrasta z niego roślina. Wyhodowana w ciemnościach na martwej glebie nosi nazwę „paniczny strach”. Taka właśnie roślina wyrosła w Krakowie i wciąż ma tendencję do wzrostu”.

Czytacie książki drugi raz, albo jeszcze kolejny?

Diabelską serię o Kubie Sobańskim czytałam już dawno, ale byłam pewna, że gdy Autor postanowi, że diabeł wróci do raju, ja też tam wrócę.. A nowe nieco zmienione wydanie tej kultowej serii i obietnica dalszego ciągu, były świetną ku temu okazją.

Poznajcie zatem Kubę. Przystojnego, wysokiego, wysportowanego blondyna o niebieskich oczach. Czarującego i szarmanckiego.

Kuba ma 22 lata, studiuje prawo, mieszka w penthouse w Krakowie, jeździ sportowym bmw i uwielbia słuchać klasycznego rocka. Ma też piękną blondwłosą dziewczynę o bajkowym imieniu Julia, grono przyjaciół i szeroko zakrojone plany na przyszłość. Kuba w wolnych chwilach, jak na studenta przystało, lubi imprezować, być na haju, nie pogardzi ziołem, ani śniegiem, które kolorują jego świat i redukują czarne myśli. Kuba ma też głębokie przekonanie o swojej wyjątkowości i przeczucie, graniczące z pewnością, że jego ze szczegółami wyreżyserowany wizerunek świetnie wkomponowuje się w misternie utkany plan świetlanej przyszłości.. w raju, jego raju.

Kuba potrafi oszukać wszystkich, ale nie samego siebie. Ten niepozorny młody człowiek jest wytrawnym myśliwym.. szuka, obserwuje, planuje i atakuje. Demon zła opętał go już dawno. Mrok ukryty głęboko w podświadomości wkrótce nie pozwoli mu jednak normalnie żyć. Mieszkające w jego głowie żądze domagają się zaspokojenia i Kuba Sobański za chwilę stanie się panem czyjegoś losu, a przy okazji ogólnopolską gwiazdą i postrachem Krakowa. Ale zrobi wszystko, by jego raj nie zamienił się w piekło na ziemi, przynajmniej dla niego.

Kuba Sobański jest jak heroina. Uzależnia od pierwszej randki i powoduje szereg skutków ubocznych. Mylę, że jestem gotowa przyjąć koleją morderczą dawkę.. A Ty, odważysz się poznać mroczny sekret diabła w ludzkiej skórze i odkryć źródło jego szaleństwa?

Polecam.

Jeżeli macie ochotę poznać diabła w ludzkiej skórze to świetnie trafiliście.😈

Kuba jest cholernie inteligentny i nie ma zahamowań. Kuba morduje seryjnie. Kuby w rzeczywistości nie chcesz spotkać na swojej drodze...

Odświeżony po latach debiut Adriana Bednarka był moim pierwszym spotkaniem z Kubą Sobańskim. Siła przyciągania czytelnika tkwi w bohaterach, którzy odbiegają od przyjętych form narracji. Tutaj ten zły jest na pierwszym planie i wywołuje w czytelniku niezły mętlik w głowie. Przede wszystkim nie cierpisz bohatera, ale nie w sposób, że chcesz odłożyć książkę. Ta emocja wypływa z jego czynów, a nie treści, która wciąga i fascynuje. Trochę te emocje kojarzą mi się z oglądaniem „Breaking Bad” i tym jak wręcz momentami nienawidziłam Heisenberga. Kuba Sobański wywołuje dokładnie takie emocje, od których wcale nie mam ochoty się uwolnić.

Wniknięcie do głowy seryjnego mordercy przeraża i fascynuje, a przez fabułę się po prostu płynie. Kuba jest wyrachowanym egoistą, który ma za sobą traumatyczne wydarzenia w dzieciństwie, które były zapalnikiem tego co robi. Zresztą osoba, która go skrzywidziła też doznała krzywdy, więc to makabryczny przykład jak przemoc rodzi przemoc. Błędne koło mroku. Kuba do tego wszystkiego studiuje prawo i jest inteligentny, więc wie jak wodzić organy ścigania za nos. To co odwalił w tej książce może nie jest mega zaskakujące, ale niemniej i tak robi wrażenie.

To już totalnie moja własna preferencja, ale bardzo lubię, gdy pojedyńczy tom jakiejś serii jest sam w sobie jednością i tak tutaj jest za co ode mnie kolejny plus. Lubię to poczucie, że dany etap historii jest skończony i mogę, a nie muszę sięgnąć po kolejny tom. Nie cierpię urwanych zakończeń, więc jeżli też tak macie to spokojnie możecie sięgnąć po „Pamiętnik diabła”.

„Tylko wielcy potrafią realizować swoje żądze. Ja jestem największy...”

Nie wiem czy każdy będzie miał takie odczucie, ale można przepaść w momencie, gdy przeczyta się kilka słów z blurba: „Jestem seryjnym mordercą, ludzkim odbiciem diabła. Przedstawiam Ci mój pamiętnik. Gdy go przeczytasz, nic już nie będzie takie samo. Odważysz się?”. Przyznam się, że mnie to wystarczyło. Po takim zaproszeniu nie mogłam nie skorzystać. Odważyłam się…

Początkowo do głowy przychodziły mi porównania do mniej lub bardziej wybitnej powieści Breta Eastona Ellisa „American Psycho”. W miarę jednak jak zagłębiałam się w wątki stworzone przez Bednarka te podobieństwa zaczynały blaknąć. I dobrze, bo kalka z innego dzieła, to byłoby słabe. Na wielką pochwałę zasługuje autor „Córeczek”, bo to debiut i jak na pierwszą powieść w swoim dorobku wypada bardzo dobrze.

Głównym bohaterem i narratorem opowieści jest Kuba Sobański. Kim jest Kuba? To młody dwudziestodwuletni mężczyzna. Niektórzy mogą stwierdzić, że dopiero wchodzi w życie, ale już się w nim zakorzenił. Jest właścicielem penthouse’a w Krakowie i sportowego auta. Ma piękną dziewczynę i studiuje prawo, dzięki czemu marzą mu się prawnicze szczyty. Kuba ma coś jeszcze, ale o tym dowiadują się tylko nieliczni. Jeśli poznasz sekret Kuby, musisz pożegnać się z życiem. I w tym momencie występuje to podobieństwo między „Pamiętnikiem diabła” a „American Psycho” – obaj bohaterowie są seryjnymi mordercami i wydaje im się, że świat dzięki temu będzie bardziej idealny.

Po lekturze „Pamiętnika diabła” w końcu zrozumiałam te różne zdania padające w stronę Bednarka: że nie stroni od okrucieństwa, od realistycznych opisów, a jego książki nie nadają się dla wrażliwych czytelników. Wszystko to prawda. Napięcie i groza udzielają się podczas czytania. Dreszcze przechodzą po całym ciele. W głowie rozlegają się odgłosy jęków, krzyków, rozrywanego ciała, pękających kości. Prawie namacalnie odczuwamy każdy zadany ofierze cios, każdy ból. Może się zdarzyć, że złapiemy się za jakąś część ciała, albo sprawdzimy czy nie leci nam krew.

Książka jest tym bardziej przerażająca, że wszystko, każdą myśl, plan, szczegół poznajemy od strony Kuby. Jednak autor próbuje trochę wytłumaczyć jego złe, bezwzględne zachowanie. Do was należy ocena czy w ogóle można to w jakikolwiek sposób uzasadnić. Niemniej powieść, która stanowi pierwszą część cyklu „Kuba Sobański” polecam, bo to naprawdę dobrze napisana, mroczna historia, ale pamiętajcie, że dla ludzi o mocnych nerwach.

Kto zna twórczość Adriana Bednarka, ten wie, na co stać autora, czym nas dotychczas raczył i zachwycał. W tej serii nadal jest sobą, zaskakują i szokuje. Ani na chwilę się nie zmienia. Ale też od razu uprzedzam, to lektura dla ludzi o mocnych i stalowych nerwach, których widok krwi nie zraża. Ale to dopiero początek, dalej już będzie tylko mocniej i dosadniej … Czy mam rację? A może to tylko moje subiektywne zdanie? Możecie mi wierzyć bądź nie … Przekonajcie się sami …

Kuba Sobański ma dwadzieścia dwa lata i całe życie przed nim. Wiedzie życie godne pozazdroszczenia, studiuje prawo, ma gustowny apartament, sportowe auto i piękną dziewczynę. Czy takiemu młodemu człowiekowi może brakować czegokolwiek do pełni szczęścia? Jak się okazuje, tak. Młody człowiek ma skrywane dogłębnie sekrety, które bardzo chroni przed swoim otoczeniem. Każdy, kto choć odrobinę się do niego zbliży jest narażony na śmierć. Dlaczego? Kuba jest seryjnym mordercą. Poznajemy go, jak właśnie morduje swoją pierwszą ofiarę, młodą studentkę. Z jej ciałem obchodzi się bardzo brutalnie i drastycznie. Opis scen morderstw są bardzo dosadne i rzeczywiste. Wstrząsające. I lawina zdarzeń się rozkręca. Kuba nie ma zahamowań. Kręci go zabijanie, wtedy czuje się spełniony. Ale dlaczego zabija? Aby spróbować zrozumieć jego zachowanie, należy się cofnąć do przeszłości. Coś się wydarzyło tragicznego, co sprawiło, że stał się niebezpieczny i okrutny. Ktoś go mocno zranił. Czyżby mordował w akcie zemsty?

Trzeba przyznać, że Kuba to morderca inteligenty i przewidujący. Zawsze jest krok przed ofiarą. Nikt i nic nie jest w stanie go powstrzymać. Każde zdarzenie planuje z niesamowitą precyzją, w jego planach nie ma żadnych luk, jest przygotowany na każdą ewentualność. Z jednej strony można go podziwiać, za kunszt. Ale to przecież morderca, jego czyny zasługują na potępienie. Dla mnie jest trochę dziwne, że nikt nie wpadł na jego trop, że nikt nie powiązał go z tymi sprawami. Wszystko uchodzi mu płazem i to sprawia, że on nie ma żadnych skrupułów i zabija bez opamiętania. Aby się zaspokoić. Chore i nie do przyjęcia.

Ta lektura to wspomnienia mordercy, mężczyzny w skórze diabła. Tak o sobie mówi i się tym szczyci. Jest dumny, jest niepokonany. I to mnie najbardziej wzrusza, że za swoje zbrodnie dotychczas nie poniósł żadnej kary. Ukazuje się bezkarność takich złych zachowań i być może jest on wzorem dla innych. Jest zbrodnia, nie ma kary.

Pamiętnik diabła to bardzo intrygujący thriller psychologiczny, w którym autor oddał głos bohaterowi. On nas oprowadza przez meandry własnych wspomnień, odczuć i przeżyć. Swoimi oczami ukazuje nam całą fabułę, steruje nami, a czy my bezwolnie się poddajemy? Czy pozwalamy się wodzić za nos? Wszystko zależy od odbiorcy i jego odporności na sugestie innych.

Mną ta powieść wstrząsnęła, przez długi czas miałam przed sobą obrazy ofiar, bestialsko potraktowane, obdarte z człowieczeństwa, znieważone. Kto boi się widoku i zapachu krwi, niech nawet nie sięga po tę lekturę. To pozycja dla wytrwałych i odważnych, dla osób, których niewiele jest w stanie zdziwić czy zszokować.

To pierwsza część przygód Kuby Sobańskiego i z niecierpliwością czekam na kolejne. Mam nadzieję, że bohater poniesie karę za swoje czyny, życie potraktuje go w odpowiedni sposób.

Bednarek w akcji, szaleje i szokuje! Nie ma sobie równych! Wkrocz do mrocznego świata okrutnego diabła i przerwij jego śmiałe poczynania!

Czy diabła można spotkać na ulicach miastach? Czy może ukrywać się w czyjejś duszy, zawładnąć człowiekiem? Zdecydowanie… Kuba Sobański to diabeł wcielony! Z pozoru mogłoby się wydawać, że to miły, sympatyczny, bardzo inteligenty i przystojny facet. Student, koleś który potrafi się zabawić, ale ma w sobie mrok i gwarantuje Ci, że nigdy nie chciałabyś spotkać go na swojej drodze, jeśli to właśnie Ty wpadniesz mu w oko…

Historia, którą przedstawia nam @adrian_bednarek_pisarz jest zatrważająca! Bohater z biegiem fabuły pokazuje na co go stać, a uwierzcie mi, że każdy następny fragment jest coraz bardziej brutalny i okrutny. To co dzieje się w jego umyśle, aż przechodzi ludzkie pojęcie, ale z drugiej strony tak trudno się oderwać od jego myśli. Mimo wszystko, mimo strachu i przerażenia chcesz wiedzieć więcej. Aż boję się pomyśleć do czego będzie jeszcze zdolny, bo #pamiętnikdiabła to zaledwie początek… Za jego miłym uśmiechem kryje się czyste zło, a do tego koleś potrafi doskonale manipulować.

Zapytasz skąd u niego tyle agresji? Wszystko miało swój początek lata temu, kiedy był małym chłopcem, to ówczesne wydarzenia sprawiły, że stał się potworem. Nie zdradzę Ci jakie wydarzenie stało się „momentem zapalnym”, jeśli masz odwagę wedrzeć się do jego umysł sam, Czytelniku, poznaj prawdę. Mogę Ci zagwarantować, że będziesz się momentami bał, ale „wchodzenie” w umysł mordercy jest fascynujące!

To drugie wydanie tej historii, nowe, zmienione… co prawda nie czytałam wcześniejszej wersji i nie mogę powiedzieć czym się owe różnią, ale przyznaję, że jest moc!

Wiem też, że obok twórczość autor nie będę przechodzić obojętnie. Ta książka to niezła cegiełka, ale nie odczułam ani przez jedną krótką chwilę momentu znużenia, wręcz przeciwnie, zadawała, sobie pytanie: to już? to koniec? Czekam na więcej!

Czy to prawda, że ten kto ma władzę może wszystko? Kuba Sobański uważa się za kogoś doskonałego, kto stoi na najwyższej pozycji. Tym samym może osądzać, karać i wyznaczać zasady, których nikt dotąd nie znał. Ma wszystko to, o czym marzą ludzie dookoła niego - pieniądze, szybki samochód, piękną dziewczynę. Jako student żyje z dnia na dzień, z chwili na chwilę, od jednej mocniejszej do drugiej jeszcze bardziej zatracającej imprezy. Każdy chciałby stanąć choćby na moment w cieniu Kuby by poczuć na sobie jego nieskrępowaną władzę - która daje poczucie wielkości i nieograniczonej wolności. Ta jednak prowadzi do czegoś, o czym nikt nigdy nie pomyślał. Niepohamowane instynkty Kuby prowadzą go na drogę brutalności i krwawego samosądu.

Brzmi jak początek niezłego kryminału, prawda? Mocna akcja, dynamiczne sceny, fabuła jak z krwawego horroru - wszystko się zgadza, poza jednym wyjątkiem. Nie zakwalifikowałaby tej powieści do jednego gatunku. Owszem, fabuła mieście w sobie tyle ofiar, że śmiało można jej nadać rangę powieści kryminalnej, ale tak naprawdę nie mamy tutaj nakierowana na pościg za szalonym mordercą. To dosłownie czysty, niczym nie zmącony, spokojny opis samego Diabła w ludzkiej skórze, który w swojej chorej, pierwszoosobowej narracji zabiera czytelnika do swojej głowi i krok po kroku pokazuje mu swoje studium psychologiczne od którego krew na moment zastyga w żyłach.

Największym zaskoczeniem jest dla mnie świadomość, że "Pamiętnik diabła" to debiut. Już dawno nie czytałam tak dobrej, przemyślanej i mocnej historii, która z miejsca wciągnęłaby mnie do swojego świata, wiedząc że to dopiero początek literackiej kariery autora. Jak na dłoni widać wielkie zaangażowanie w rozgrywane wydarzenia, zagłębianie się w sceny, które mocno obrazowe jednocześnie nie zamęczają rozłożoną na czynniki pierwsze drobiazgowością - Adrian Bednarek wykonał kawał dobrej roboty, choć jednocześnie zastanawiałam się skąd wziął pomysł na fabułę, bo przez całą lekturę miałam wrażenie, jakbym siedziała w głowie seryjnego mordercy, psychopaty bez żadnych zahamować - wielkie brawa, bo to jedynie świadczy o realności scen, ale jednocześnie trochę przeraża, bo w końcu człowiek nie chce czytać o drugim człowieku jako o osobie do szpiku kości złej.

Kuba to postać zaskakująca - siedząc w jego głowie myślałam tylko o tym, jak wiele zła i okrucieństwa płynie w jego krwi. A jednak za nic nie mogłam oderwać się od lektury. Nieprzymuszona przewracałam stronę za stroną i z wielkim zaangażowaniem śledziłam kolejne poczynania bohatera bardzo, ale to bardzo zaskakującego i przerażającego w swoich pomysłach. Kuba założył sobie, że jeśli osiągnął już wszystko, przyszedł czas na etap Diabła, może etap Boga - w każdym bądź razie tego, kto stoi najwyżej i kto ma prawo wyznaczać karę za popełnione czyny. Jego postać mocno miesza w głowie, bo gdzieś z tyłu tli się nadzieja, że to tylko fikcja literacka a jednak wiem doskonale, że gdzieś na świecie byli i będą jemu podobni. To chyba najgorsze w tym wszystkim - sama świadomość, że może się to wydarzyć naprawdę.

Trochę zawstydza mnie fakt, że książka tak bardzo przypadła mi do gustu. Nie powinnam cieszyć się z samosądu i kompleksu Boga w tak chorej i pokręconej postaci. Ale jednocześnie nie mogę wyjść z podziwu na realnością rozgrywanych wydarzeń, szczerością scen, pędzącej akcji, wielowymiarowym bohaterem - wszystko to złożyło się na "Pamiętnik diabła" mocny, mroczny obraz możliwej rzeczywistości. Przyznaję: strach się bać! Ale to jednocześnie jedna z lepszych książek jakie czytałam. Mogłabym się przyczepić do stylu autora, do języka jakim się posługiwał, ale w tym wszystkim nie mogę zapomnieć, że przecież to debiut, a w takim przypadku język jest do nadrobienia w kolejnych powieściach.

„ Nikt nie zna mojej historii, nikt nie wie, jaki jestem w środku. Wszystkim wystarczają pozory. ”

Kuba Sobański to młody mężczyzna, przed którym świat stoi otworem. Ma wszystko. Może wszystko. A chce jednego. Chce zabijać. Tylko to tak naprawdę daje mu spełnienie. Karmi swoją duszę widokiem zmasakrowanych ciał swoich ofiar, którymi są młode kobiety. Co doprowadziło do tego, że musi mordować? Do czego jest w stanie się posunąć, by demony przeszłości choć na chwilę znalazły ukojenie?

„ Tylko to może sprawić, że moje zmaltretowane nerwy odpoczną, koszmarne sny ustaną, a żądze w końcu zostaną zaspokojone ”.

Thrillery uwielbiam za to, że dostarczają mi emocje, jakich potrzebuję jako czytelnik. Czytając „ Pamiętnik diabła ”, weszłam do świata zbrodni, którego nie chciałam opuścić. Autor spełnił moje oczekiwania, a nawet i więcej. Zabrał mnie w najciemniejsze zakamarki umysłu psychopaty. Krok po kroku poznawałam jego myśli i odczucia. I choć niektórych może to dziwić, dla mnie było to niesamowite przeżycie.

„ Mogę płakać jak zraniony trzynastolatek. Biedny, niewinny chłopiec, jakim kiedyś byłem ”.

Krzywda z przeszłości boli. Trawi umysł i duszę. Koszmary nie dają spać. Kuba ma za sobą niełatwe przeżycia. Dla niego rodzina to słowo, które nie ma żadnego znaczenia. Bo ta rodzina zadała mu cios, którego nie zdołał udźwignąć. I w tym jednym momencie, poznając jego historię, współczułam diabłu.

I tutaj jest moje uznanie dla autora za to, że nie spłycił postaci Kuby. Nie wykreował jednostki, która potrafi tylko zabijać z zimną krwią, ale taką, która też potrafi odczuwać, a jego mordercze zapędy mają korzenie w tragicznych wydarzeniach z dzieciństwa.

„ Pamiętnik diabla ” to pozycja obowiązkowa dla fanów thrillerów. Jednak nie polecam jej osobom wrażliwym ze względu na mocne i makabryczne opisy scen zabójstw.

Gdyby ktoś mnie zapytał, który z autorów stworzył najbardziej mroczną postać literacką, to na pewno w czołówce będzie Jakub Sobański. Dwudziestodwulatek, młody mężczyzna stworzony przez Adriana Bednarka! Częstochowianin od lat pasjonuje się tematyką kryminalną, tworzy postacie, które przeważnie wcielają się w rolę seryjnych, bezwzględnych i sadystycznych morderców. Do tego jest wielkim pasjonatem czarnego sportu, czyli żużlu. Dodatkowo jest zaawansowanym amatorem biegania... tak jak bohater Pamiętnika diabła. Pierwsza część cyklu o Rzeźniku Niewiniątek z Krakowa to debiut literacki pana Adriana. Od pierwszego wydania autor zebrał liczne grono fanów jego prozy. I już na początku zyskał nowego fana w mojej skromnej osobie. Muszę też dodać, że nie jest to pierwsze wydanie książki, a czwarte i jak możemy przeczytać na okładce: Nowe, zmienione wydanie kultowej serii o Kubie Sobańskim. Sama okładka książki nie oddaje zawartości. Ta z pierwszego wydania była zdecydowanie lepsza. Od razu było można stwierdzić, że kolokwialnie - będzie się działo. Jakub Sobański to młody człowiek, który nie wyróżnia się niczym specjalnym. Studiuje (chce zostać prawnikiem), lubi dobrze się zabawić, jak większość w jego wieku, pociągają go piękne kobiety, alkohol, lubi też wciągnąć kokainę na lepsze samopoczucie. Obraca się w takim towarzystwie, że to, co robi, można traktować jak chleb powszedni. Jak się okazuje, nie jest to najgorsza strona Sobańskiego. Pod maską inteligentnego człowieka, kryje się jednak zupełnie inna osoba.

Nie będzie tajemnicą, gdy napiszę, że już od początku wiemy, kto jest sprawcą morderstw, które wstrząsają dawną stolicą Polski, Krakowem. Narracja jest tutaj pierwszoplanowa, poznajemy najskrytsze myśli człowieka pozbawionego skrupułów. W każdej swojej ofierze widzi swoją starszą siostrę Klarę, a to oznacza, że w młodym wieku coś wydarzyło się między Jakubem a nią. Gdy planuje morderstwo, jest ono dopieszczone do ostatniego szczegółu. Kuba:

Nie morduję dla pieniędzy, z zemsty czy nienawiści. Wybieram przypadkowe ofiary i zabijam dla czystego zaspokojenia.

Czy na pewno?

Powieść zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Od razu miałem też skojarzenia z cyklem powieściowym Chrisa Cartera. Jego mordercy mieli również straszne pomysły na uśmiercanie swoich ofiar. I te pomysły były z życia wzięte przez autora. Po przeczytaniu miałem jeszcze jedno skojarzenie, Tym razem z filmem You, który robi furorę na Netflix. Tam podobne zachowania miał główny bohater Joe. Tam też narracja była pierwszoplanowa. Z niecierpliwością czekam na kolejne, nowe, wznowione tomy powieści, no i te kolejne, do tej pory niewydane.