Pałac ze szkła. W blasku zorzy. Tom 2

Autor: Anna Szafrańska

Alexander jest księciem Norwegii, ale jest zupełnie inny niż jego starszy brat. Alex jest kobieciarzem, który nie schodzi z pierwszych stron gazet. W końcu po swoich perypetiach trafia do posiadłości nad jeziorem, gdzie spotyka pokojówkę Ive. Kobieta dopuściła się kiedyś zdrady rodziny królewskiej, więc książę postanawia utrudnić jej życie. Nie przewiduje jednak, że nienawiść od miłości dzieli cienka granica.

Tak jak spodobała mi się pierwsza część tak i ta utrzymała wysoki poziom. Bardzo chciałam poznać bliżej Alexandra, bo wydawał mi się ciekawą postacią i się nie pomyliłam. Autorka bardzo fajnie przedstawiła głównych bohaterów. Byli bardzo wyraziści i tacy realistyczni. Humor i cięte riposty wprost stworzyły całą tą historię.

Chuć chemię między Alexem, a Ive. Bardzo dobrze mogłam wyobrazić sobie ich wzrok, to pożądanie widoczne w ich oczach. Akcja dzieje się w swoim tempie. Nic nie jest wymuszane, ani niepotrzebnie przyśpieszane co jest dużym plusem.

Wszystkie opisy sprawiają, że z łatwością mogę wyobrazić sobie miejsca, które są nam przedstawiane. Aż miałoby się ochotę je zwiedzić.

Nie wiem, który z braci bardziej przyciągnął mnie do siebie. Są różni, ale w każdym znalazłam jakąś pociągającą cechę. Tom pierwszy jak i drugi jest wart przeczytania. Polecam wam zapoznanie się z całą fabułą, bo autorka wie co robi i co chce przedstawić.

„(…) rodzina królewska to nic innego jak pałac ze szkła(…). Pałac ze szkła nie jest kruchy i niepewny Alex. Jest solidny, stabilny, niewinny. Odzwierciedla ciebie i twoje uczucia. Pozwala się w sobie przejrzeć jak w lustrze. To twój dom.”

Druga część serii „W blasku zorzy” wciągnęła i kupiła mnie od pierwszej strony. Nie byłam w stanie się od niej oderwać. Mimo, że podobnych historii czytałam już wiele, to styl autorki jest tak bardzo „mój”, że każdą jej książkę czytam w ciemno i wiem, że podbije moje serce.

W tomie drugim poznajemy księcia Norwegii, Alexandra, który jest drugi w kolejce do tronu, więc nie przejmuje się tym, że skandale z jego udziałem nie schodzą z pierwszych stron gazet. W końcu to jego odpowiedzialny, starszy brat ma zostać królem. Dla księcia najważniejsze są dobra zabawa i piękne kobiety. Niestety jeden z jego wyskoków kończy się wysłaniem Aleksandra do posiadłości nad jeziorem Vansjo. To właśnie tam spotyka Ive – pokojówkę, która zdradziła rodzinę królewską i niemal doprowadziła do rozpadu związku jego brata. Książę w ramach zemsty postanawia być dla dziewczyny wyjątkowo niemiły bowiem według niego, nie zasługuje na jakikolwiek szacunek. Jednak jak twierdzą stare porzekadła – kto się czubi, ten się lubi. Czy dla tej wyjątkowej pary te słowa okażą się prorocze?

Po obejrzeniu wszystkich dostępnych sezonów „The Crown” ogromną przyjemność sprawia mi lektura książek związanych z rodzinami królewskimi, nawet jeśli są one całkowitą fikcją literacką, dlatego tak bardzo przypadła mi do gustu ta seria. Czytając tę pozycję czerpałam przyjemność od pierwszej do ostatniej strony. Autorka w bardzo piękny sposób pokazała, że nie zawsze to, co wiemy i widzimy na pierwszy rzut oka jest jedyną prawdą, ale też pewne sytuacje, zdarzenia i podjęte decyzje mogą wynikać z zupełnie innych przesłanek.

Oczywiście nie mogła mnie nie zauroczyć sama historia miłosna Ive i Alexandra, gdyż była to relacja nieoczywista, wbrew zdrowemu rozsądkowi i protokołowi królewskiemu. Jednak z rodzącym się uczuciem, w które trudno uwierzyć i któremu nieustannie się zaprzecza, niełatwo walczyć. Kiedy ciało samo wysyła sygnały, a serce zdaje się w ogóle nie współpracować z rozumem.

Świetna pozycja, którą absolutnie polecam, ale zachęcam od przeczytania części pierwszej, czyli „W blasku zorzy. Zamek z płatków róż”, wtedy łatwiej nam będzie zorientować się w relacjach pomiędzy bohaterami, a także zrozumieć zachowanie samego księcia.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌺 "Pałac ze szkła" autorstwa Anny Szafrańskiej to drugi tom rewelacyjnej serii pod tytułem "W blasku Zorzy".

🌺 Alexander jest młodszym z książąt Norwegii i wiedzie hulaszcze życie. Jego brat Christopher jest następcą tronu, i wkrótce ma się ożenić. Po kolejnym skandalu z udziałem Alexandra, brat postanawia wysłać go do rodzinnej posiadłości, aby tam przeczekał, aż wszystko się uspokoi. W posiadłości Alex spotyka Ive, pokojówkę, która zdradziła rodzinę królewską, i mężczyzna postanawia uprzykrzyć jej życie.

Czy Alexander dowie się, dlaczego Ive tak postąpiła?

Co takiego ukrywa Ive?

Czy książę i pokojówka mają szansę na wspólną przyszłość?

🌺 Muszę przyznać, że okładki tej serii są przepiękne, i dają taki bajkowy klimat.

Pierwsza część serii mnie zachwyciła, dlatego z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji.

I choć oba tomy są fantastyczne, to jednak pierwszy jest moim ulubionym.

Ten jednak również był świetny, a historia młodszego z braci przypominała mi trochę historię księcia Harrego, a historia Ive historię Kopciuszka.

Autorka ma cudownie lekkie pióro, a pomysł na fabułę był świetny, także ta seria na długo zapisze się w mojej pamięci.

Książkę czytałam z wielką przyjemnością i przykro mi było żegnać się z bohaterami, których naprawdę polubiłam.

Fajnie było choć przez chwilę znów spotkać Gwen i Chrisa, i zobaczyć co u nich słychać.

Jest to naprawdę wspaniała seria, i uważam, że wielbiciele baśniowych historii będą nią zachwyceni. Ja z całego serca polecam wam ją przeczytać

W tej części poznajemy losy młodszego, rozpieszczonego i rozrywkowego księcia Alexandra. Po jednym z poważniejszych skandali jego brat postanawia trochę ukrócić wybryki księcia, którego reputacja staje się coraz gorsza. Umieszcza go w rodzinnej posiadłości nad jeziorem Vansjo. Tam spotyka Ive, która dopuściła się zdrady rodziny królewskiej i prawie doprowadziła do rozpadu związku brata księcia. Kiedy Alex odkrywa, że dziewczyna zajmuje się posiadłością postanawia uprzykrzyć jej życie. Tylko czy pomysły księcia nie przyniosą odwrotnego skutku.

“Jest solidny, stabilny,niewinny. Odzwierciedla ciebie i twoje uczucia Pozwala się w sobie przejrzeć jak w lustrze. To twój dom”

“Pałac ze szkła” to lekki romans o tym drugim księciu czyli Alexie. Przez fabułę płynęłam. Od początku przeczuwałam jednak, jak tak historia się skończy i nie przeszkadzało mi to zupełnie w odkrywaniu kolejnych części historii. W tej części poznajemy bliżej Alexa i odkrywamy sekret Ivy. Jedynym minusem były porównania do brytyjskiej rodziny królewskiej, przez biografię księcia Harrego zaczął mnie trochę irytować ten temat.

"Miłość mnie zaślepiła, zdominowała wszystkie instynkty, zagłuszyła zdrowy rozsądek. To pierwszy raz, kiedy zaczęłam gorzko żałować, że poddałam się temu uczuciu, że pozwoliłam, by zaczęło mną kierować. I przez to, przez wybory, których dokonałam, zniszczyłam coś niewyobrażalnie cennego."

Alexander to książę Norwegii. Rozpieszczony do granic możliwości, bawi się uczuciami innych. Co chwilę bierze udział w jakimś skandalu. Nie zależy mu na dobrej reputacji bo to nie on ma zostać królem, a jego brat. Niestety Alexander w końcu przesadza ze swoim zachowaniem i zostaje wydalony do innej posiadłości. Tam z kolei pracuje pokojówka, która niegdyś dopuściła się zdrady na rodzinie królewskiej. Alexander jest dla niej celowo wredny i robi jej pod górkę by się na niej odegrać za przeszłość...

✨✨✨

Pierwszą część pokochałam. Tutaj też się nie zawiodłam. Autorka zadbała o humor, o ogromną dawkę emocji. Czytając opisy , czułam jakbym była tam, na miejscu. To surrealistyczne, wiem. Jednak autorka ma ten rzadki talent, by rozbudzić w czytelnikach wyobraźnię do niewiarygodnie wysokiego poziomu. Uwierzcie mi, że czytałam i nie musiałam zamykać oczu by przenieść się do świata bohaterów. To niesamowite.

Aleksander i Ive to istna mieszanka wybuchowa. Między nimi co chwilę były jakieś przepychanki słowne. Generalnie zostali stworzeni bardzo realistycznie. Takie hate to love to ja lubię. Naprawdę genialnie się bawiłam z tą historią.

Cieszę się, że fabuła tej książki toczy się odpowiedni tempem. Nic nie dzieje za zbyt szybko ani zbyt wolno. Wszystko jest tak, jak być powinno. Relacja bohaterów rozwija się normalnie, życiowo. To duży atut.

Cieszę się, że poznaliśmy bliżej Alexa bo w pierwszym tomie był postacią drugoplanową i owszem dał się polubić mimo specyficznego charakteru, ale dopiero teraz tak naprawdę możemy go poznać.

Mogę polecić wam tę książkę!

Lubicie czytać książki z wątkiem królewskim? Ja po prostu uwielbiam, może nie jest to wątek, który gości u mnie na pierwszym miejscu, ale z wielką przyjemnością po taki sięgam.

Po przeczytaniu pierwszego tomu serii "W blasku zorzy", wiedziałam już, że koniecznie będę musiała przeczytać kolejny. Autorka swoim piórem i pomysłami na książki zajęła skrawek mojego serca i jej twórczość napewno pozostanie ze mną na dłużej.

Tym razem, w "Pałacu ze szkła" mogliśmy poznać bliżej księcia Alexandra. Nie będę ukrywać, że naprawdę na to czekałam. Mogę nawet stwierdzić, że ten tom podobał mi się troszkę bardziej niż poprzedni, ale żeby nie było, dalej darzę ogromną sympatią Gwen i Chrisa, i tak już pozostanie.

Autorka stworzyła intrygującą i niebanalną fabułę. Emocje towarzyszyły mi na każdym kroku, a sama akcja rozgrywała się w idealnym tempie, dzięki któremu możemy wczuć się w historię i rozwijającą się relację bohaterów.

Anna Szafrańska odwaliła kawał dobrej roboty. Seria "W blasku zorzy" jest wspaniale napisanym romansem, który potrafi rozpalić do czerwoności, a z drugiej strony czuć od niego tą słodycz.

Książkę zdecydowanie wam polecam! Sama okładka już zachęca do sięgnięcia po tę książkę, a jej treść sprawi, że pokochacie ją już od pierwszych stron. Zachęcam was, byście przekonali się o tym sami.

Alexander Christen Oldenburg jest księciem, drugi w kolejce do tronu, a jego życie to ciągła zabawa i wybryki. Co prawda niedawno, kiedy jego brat tego potrzebował i sam nie mógł pełnić funkcji, jakie musi ze względu na to, że jest następcą tronu, dał radę, wykazał się, pokazał, że można na niego liczyć. Jednak to było tylko dlatego, że innego wyjścia nie miał. Kolejny jego wyskok nie kończy się tylko długą i nudną rozmową z bratem. Ma przynajmniej na jakiś czas zniknąć wszystkim, z pola widzenia i zastanowić się czego pragnie od życia. Na swoją samotnię wybiera rodzinną posiadłość nad jeziorem Vansjø. Wtedy jeszcze nie wie, jak ta decyzja zmieni jego życie.

Na miejscu okazuje się, że mieszka tam była pokojówka jego przyszłej bratowej. Ive zdradziła rodzinę królewską i mężczyzna był pewien, że poniosła za to odpowiednie konsekwencje. Nie ważne, że zyskała przebaczenie Gwen i ułaskawienie od Christophera, on zamierza jej pokazać, gdzie tak naprawdę jest jej miejsce.

Ive polubiła swoje nowe miejsce do życia, doskonale zdaje sobie sprawę, jak łaskawie została potraktowana i nie ważne, jakie miała powody, faktem było, że zdradziła. Teraz żyje spokojnie, będąc jedyną pokojówką w rezydencji, z dala od rodziny królewskiej i choć tęskni, wie, że tak jest lepiej. Do czasu kiedy przyjeżdża młodszy z książąt. Alexander, którego tak naprawdę wszyscy lubią, zaczyna robić z jej życia piekło. Cały czas ma o coś pretensję, nie zależnie co by nie zrobiła, jest źle. Kobieta zaczyna domyślać się, o co chodzi. Dlaczego Ive zdradziła? Za co Alexander został „zesłany”? Czy zrozumie, dlaczego Ive zachowała się tak, jak się zachowała? Co połączy księcia i pokojówkę? Czy Alexander odnajdzie własny pomysł na życie?

W pierwszym tomie poznałam Gwen i Christophera, tym razem mamy historię jego brata Alexandra i pokojówki Gwen – Ive.

Książka zdecydowanie przypadła mi do gustu, okazała się tak samo dobra, jak poprzedni tom. Historia wciągnęła mnie praktycznie od pierwszych stron i z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów aż do samego końca. W książce dość dużo się dzieje, mamy zwroty, które potrafią zaskoczyć, a podczas czytania towarzyszą emocje.

To historia o księciu, który tak naprawdę nie wie, co chce od życia. Jest drugi w kolejce do tronu i tylko to go utożsamia. To opowieść o kobiecie, która co prawda zachowała się nie tak, jak powinna, ale miała do tego dość ważne powody. Pełna tajemnic, sekretów, niedomówień, a jednocześnie przyjaźni, nadziei, miłości.

Bohaterowie moim zdaniem dobrze wykreowani.

Ive to skromna, poukładana młoda kobieta, na którą można liczyć (pomimo tego, co zrobiła, poznając powód, jestem w stanie to zrozumieć). Z jednej strony doskonale wie, gdzie jest jej miejsce (a dokładniej gdzie według niej powinno być), z drugiej ma własne zdanie i czasem nie potrafi go zachować dla siebie. Osobiście ją polubiłam.

Alexander z jednej strony nic nierobiący sobie z zasad, często wpadający w tarapaty, lubiący dobrą zabawę, nieliczący się z konsekwencjami. Z drugiej zagubiony, tak naprawdę niewiedzący co chce robić w życiu.

„Pałac ze szkła” to książka, w której znalazłam ciekawą, wciągającą historię o księciu i pokojówce. Ze swojej strony z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

"Pałac ze szkła" Anna Szafrańska

[ współpraca barterowa @wydawnictwo_novaeres ]

Ive po zesłaniu do jednej z królewskich posiadłości wiodła całkiem uporządkowane życie. Dbając o dom, oddając się swojej pasji i pochłaniając się w kuchennych rewolucjach, nie mogła narzekać na swój los. Problemy jednak zaczynają się wraz z przyjazdem księcia Aleksandra. Rozpieszczony i pełen arogancji książę nie sprawia na dziewczynie dobrego wrażenia. Jednak czy ich słowne przepychanki mają szansę przejść na kolejny poziom? Co jeśli między tą dwójkę wpląta się ktoś jeszcze?

Moja ocena to 8/10.

Na pewno każdy z was wie, jak bardzo uwielbiam pióro Anny Szafrańskiej. Jestem zwolennikiem jej ludzkiego i pełnego emocji języka w książkach. Bohaterowie, którzy nie są wyżej od nas, a sprowadzają się do prawdziwej emocjonalności to coś, co u autorki uwielbiam.

Już w pierwszym tomie mieliśmy okazję poznać Alexa od strony bawiącego się życiem mężczyzny, który potrafi poddać się emocjom. W tomie drugim, mimo że na początku również został tak przedstawiony, pokazano nam również skrzywdzonego przez własne środowisko chłopca, który pragnął uwagi swojego brata, a przez ich przeszłość nie zawsze mógł ją uzyskać. Podoba mi się, jak autorka ukazała nam zmianę bohatera i jego postrzeganie miłości, dzięki czemu czytałam książkę z zapartym tchem. Ive jest niesamowitą, skromną i wbrew pozorom zaczepną dziewczyną, która wie, na czym stoi. Dostaliśmy małą dawkę jej tęsknoty do ojca, naiwności i chęci poczucia przynależności do rodziny, a to dało jej idealny obraz z każdej strony.

Klimat książki jak wspomniałam w recenzji poprzedniego tomu jest wciągający, świetnie wykreowany i dodający historii tego "czegoś". Uwielbiam, uwielbiam i jeszcze raz uwielbiam. Spodobało mi się również pokazanie postaci drugoplanowych, które nie zostały bezosobowe, a każda z nich wyróżniała się.

Trzeba również wspomnieć o PIĘKNEJ okładce💕 Polecam serdecznie i gratulacje dla autorki za wydanie kolejnej wspaniałej premiery!💞

Po pięknie napisanej pierwszej części serii W blasku zorzy nie mogłam oprzeć się kontynuacji i od razu zabrałam się za lekturę. Byłam nastawiona na kontynuację poprzednich wydarzeń a jednak autorka pokusiła się o zupełnie nową przygodę i nawet wyszło mi to na dobre, ponieważ bawiłam się jeszcze lepiej niż ostatnio.

Anna Szafrańska wielokrotnie zachwycała mnie swoim piórem, więc i w tym wykonaniu nie pozostaje mi nic innego jak naprawdę ją pochwalić. Pisze pięknie, świadomie, bardzo nastrojowo, klimatycznie i obrazowo, więc już przy pierwszych stronach czułam się jak uczestnik wszystkich wydarzeń i wraz z bohaterami pokonywałam kolejne przeciwności. Wielowymiarowa kreacja bohaterów skusiła mnie do analizy ich zachowań a towarzyszące podczas czytania emocje idealnie uzupełniały dzieła. Sięgamy bo bardzo bajkową formę romansu, trochę przerysowaną, ale w sposób bardzo trafiony i uczuciowy, więc czytałam wszystko z zapartym tchem i nie mogłam oderwać się od tego co dzieje się dookoła.

Książę Norwegii, Alexander Christen Oldenburg pojawia się na pierwszym planie i budzi mieszane uczucia. Z jednej strony jest uroczy i charyzmatyczny, z drugiej zbyt lekko podchodzi do życia oraz kobiet. Skandal z jego udziałem goni kolejny skandal a on sam niekoniecznie się tym przejmuje. Jednak pewnego dnia przelewa się czara goryczy i książę trafia do rodzinnej posiadłości z daleka od wścibskich oczu. Poznaje tam Ive, pokojówkę z piętnem zdrady, której za wszelką cenę postanawia uprzykrzyć życie. Tylko czy na pewno wyjdzie mu to na dobre?

On był arogancki i nie miał wyrzutów sumienia. Ona popełniła błąd, ale chciała odciąć się od przeszłości. Razem tworzyli mieszankę wybuchową, która przywołała na mojej tworzy szczery uśmiech. Dobrze się patrzyło na ich wzajemne przepychanki, ponieważ autorka dużą wagę przywiązała do wiarygodności postaci, ale najlepsza w tym wszystkim była cała bajkowa otoczka przypominająca romantyczny film, czyli w słodki i uroczy (ale nie przesadny) sposób otrzymałam romans od nienawiści do miłości, który poruszył moje lodowe serce.

"W blasku zorzy" ma w sobie wszystko co najlepsze w literaturze swojego gatunku. Postacie z miejsca zaskarbiają sobie sympatię i uwagę czytelnika a wszystko dookoła sprzyja rozwojowi ich znajomości nawet jeśli oni sami jeszcze nie zdaja sobie z tego sprawy. Anna Szafrańska z lekkością oraz wprawą prowadzi nas przez kolejne strony swojej ekscytującej serii a drugi tom podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej niż część pierwsza.

"Pałac ze szkła" jest drugim tomem dylogii W blasku zorzy. Pierwsza część dotyczyła następcy tronu Norwegii. Z kolei ta jest kontynuacją tej historii i dotyczy młodszego brata przyszłego króla. O ile pierwszy tom był utrzymany w iście bajkowym klimacie, niczym baśń "Piękna i Bestia", o tyle ten jest nieco inny, przypomina "Kopciuszka". Jest trudniejszy, poważniejszy, a przede wszystkim bardziej życiowy. Ale nie martwcie się, bajkowość została utrzymana.

Gorzki wydźwięk powieści tworzą liczne rozczarowania, złamane serca, niedotrzymane obietnice i zdeptane zaufanie. To wszystko buduje realność tej historii, gdyż w prawdziwym życiu nie obce są nam tego typu problemy.

W "Zamku z płatków róż" Alexander dał się nam poznać jako lekkomyślny bawidamek, człowiek niepotrafiący okazywać uczuć, z buntowniczą naturą. Teraz, wraz z tym, jak głębiej wchodzimy w tę historię, pokazuje się nam z zupełnie innej strony. Jakby ściągał maskę nadwornego błazna. Czy to za sprawą miłości, która w końcu i jego dopadła? Przecież nie od dziś wiadomo, że miłość zmienia ludzi, prawda? Ale czy wyrzeczenia, jakich będzie musiał dokonać, nie okażą się dla niego zbyt wielkim wyzwaniem? Czy jest na tyle dojrzały, by temu wszystkiemu sprostać? 

Alex i Ive początkowo nie szczędzili sobie docinek. Nawet tych bardzo przykrych. Jednak gdy odrzucili uprzedzenia, szybko zdobyli moje serce. Oczarowała mnie subtelność ich gestów, ukradkowych spojrzeń, przelotnego dotyku. Oczywiście nie zabrakło w ich relacji ognia, tajemnicy. Taka mieszanka uczuć sprawiła, że chciałabym zamienić się z nimi miejscami. I rzecz jasna, ogromnie im kibicowałam.

Autorka nie poprzestaje na parze głównych bohaterów, pozwalając nam sprawdzić, co słychać u Chrisa i Gwen. 

Oprócz wiodącego wątku romansu, autorka duży nacisk położyła na ukazanie tego, by wobec nikogo nie wydawać pochopnych osądów bez znajomości sytuacji czy danej osoby. To również ukazanie dwulicowości i wykorzystywania drugiego człowieka, nienawiści, która może przerodzić się w coś innego. Nie brak też skomplikowanych relacji rodzinnych, intryg i sekretów.

"Pałac ze szkła" to czarująca i pełna emocji powieść o miłości pokojówki i księcia na zamku w Norwegii. Brzmi bajkowo? Zatem zapraszam do lektury!

Ivy jest pokojówką. Z powodu zdrady, której się dopuściła, została zdegradowana do pracy w niewiele znaczącej nieruchomości królewskiej, choć dla wielu osób, to i tak zbyt duża łaskawość dla dziewczyny. Sama Ivy jest dość zamknięta w sobie i niewiele osób zna jej przeszłość. Kocha rośliny, a zajmowanie się nimi daje jej ucieczkę od jej niezbyt kolorowej codzienności. Nie ma nic przeciwko ciężkiej pracy, lecz z drugiej strony cierpi na kompleksy związane ze swoim wykształceniem. Nie widzi swojej siły, dobroci i wytrwałości, za którą inni ją podziwiają. Ponadto, doskonale, znając protokół, zawsze odnosi się z szacunkiem i zachowaniem nadrzędnych reguł do swoich pracodawców, lecz mało kto wie, że Ivy potrafi dość dosadnie wyrazić swoje zdanie – zwłaszcza gdy zostanie wyprowadzona z równowagi. A Alex okaże się w tym mistrzem.

Alex jest młodszym bratem, która nic sobie nie robi z obowiązujących go zasad. Co prawda doskonale zna protokół i zdaje sobie sprawę z wymagań mu postawionych, jednak nie ma najmniejszego zamiaru się do tego stosować, a z wszelkich uwag kierowanych pod swoim adresem nic sobie nie robi. Wywołał już wiele skandali i w mediach słynie ze swojej niefrasobliwości, zamiłowania do imprez i kobiet. Z uwagi na jego występki nikt nie traktuje go poważnie, choć pod fasadą nadwornego błazna skrywa się człowiek o wielkim sercu. Lecz, aby to dostrzec, trzeba chcieć lepiej poznać Alexa. Jednak jego zachowanie i podejście do wielu spraw zdecydowanie tego nie ułatwia.

„W blasku zorzy” to drugi tom serii „Pałac ze szkła” i choć warto zaznajomić się z pierwszą częścią, to ta powieść może także stanowić osobną lekturę. Jest to pozycja oparta na kanwie baśniowej, czerpiąc odrobinę z „Kopciuszka”, jednak bohaterowie muszą mierzyć się w niej z jak najbardziej realnymi problemami. Romans pokojówki i księcia sam w sobie zapowiada się na pełen emocji i tak właśnie jest w przypadku tej historii. Zakazana miłość jednak rodzi się tu z czystej niechęci, jaką pałają do siebie postaci i teoretycznie od początku zna swój termin ważności. Choć zakończenie jest znane już w momencie, gdy sięgamy po książkę, to nie przeszkadza to zupełnie w cieszeniu się podróżą, w jaką zabiera nas Autorka. Dzięki lekkiej i wciągającej narracji mamy okazję żyć sprawami królestwa Norwegii i przeżywać rozterki postaci będące ich udziałem. I choć romans stanowi główny wątek powieści, to znajdziemy tu także wątki poboczne, niemniej interesujące. Dzięki wpleceniu w wydarzenia tematyki akceptacji, rodzinnych niesnasek, ogromnego wpływu mediów na osoby publiczne, a także tego, że błądzić jest rzeczą ludzką, niemniej każdy zasługuje na drugą szansę i kredyt zaufania, jeśli zdaje sobie sprawę z popełnionych pomyłek, książka przybiera formę bardziej znaczącej pozycji, która pozostanie w myślach na dłużej. Ogromnie spodobał mi się także sposób poprowadzenia fabuły przez Autorkę, który momentami, pomimo tego, że mamy do czynienia z romansem, może wydawać się zaskakujący. Miłośnikom takiej literatury ta pozycja powinna się spodobać!

ZARYS FABUŁY

Alexsander Christen Oldenburg jest księciem Norwegii, tym drugim, mniej poukładanym, który nie stroni od skandali i plotek. Jako doskonały materiał dla brukowców notorycznie zawodzi swojego brata, następcę tronu. Kiedy dopuszcza się kolejnej sytuacji wywołującej prawdziwą burzę, zostaje oddelegowany do rodzinnej posiadłości położonej nad jeziorem. Do czasu wywichnięcia sprawy, by mógł przemyśleć sobie swoje zachowanie. Pech jednak chce, że w zacisznej posiadłości pracuje pokojówka Ive, ta, która dopuściła się zdrady rodziny królewskiej. Alexander nie ma pojęcia co nią kierowało i postanawia na własną rękę wymierzyć jej surową karę. A jest nią uprzykrzanie jej życia. Kiedy jednak krok po kroku zaczyna odkrywać jaka tak naprawdę jest Ive i poznaje jej sekrety, zaczyna patrzeć na nią zupełnie inaczej. W końcu nienawiść od miłości dzieli bardzo krucha granica.

POKOJÓWKA I KSIĄŻĘ

Myśląc o księciu Alexandrze czytelnikowi przychodzi do głowy obraz księcia Harrego z dawnych lat. Główny bohater z resztą sam zestawia się z jego postacią zauważając, że obu łączy ich ciągotka do łamania etykiety i zasad. Lekkoduch, skandalista, a zatem niewygodny członek rodziny dla królestwa. Zadzierający nosa, mający poczucie wyższości, snob – w oczach pokojówki, która doświadcza z jego strony wielu przykrości. Jaki tak naprawdę jest? Z kolei Ive to pracownica rodzinnej posiadłości Oldenburgów. Dziewczyna, która w oczach książąt dopuściła się zdrady, nie jest tak naprawdę osobą czerpiącą chorą satysfakcję z czyjegoś nieszczęścia. Ofiara intrygi, pracowita duszyczka, która nigdy nie miała w życiu łatwo. Skomplikowana przeszłość i niesprawiedliwa teraźniejszość sprawiają, że bierze sobie na barki ciężar, którego na pewno nie powinna nieść. W tej całej sytuacji Ive wydawała mi się trochę za bardzo naiwna, ale staram się rozumieć, że pragnienie posiadania rodziny i łaknienie miłości może przysłaniać myślenie. Na pewno jednak z zapartym tchem śledziłam to, co działo się pomiędzy tą dwójką. Bo pomimo ich drobnych wad, po prostu uwielbiałam ich relację. Ale o tym za moment.

HATE-LOVE I SEKRETY

Nietrudno się domyślić, że głównym wątkiem powieści jest miłość. Uczucie rodzące się z uprzedzeń i nienawiści. Etapowo, przekształcając się w troskę, próby zrozumienia, w zazdrość. Jest fizyczne przyciąganie, namiętność, wcale nie wyuzdana, która prawdziwie pobudza zmysły. To było naprawdę dobre. Są także głębsze warstwy uczuć i to na pewno miało ogromny wpływ na mój odbiór powieści. Chemia pomiędzy postaciami musi być i tutaj o nią nietrudno. W powieści nie brak wątków pobocznych. Fałszywi i żerujący na czyjejś dobroci ludzie, skomplikowane rodzinne relacje, przyjaźń z ochroniarzem, która głównemu bohaterowi otwiera oczy na wiele spraw. Intrygi, sekrety, królewskie zasady i piękna Norwegia w tle - kraina zorzy polarnej.

PODSUMOWANIE

„W blasku zorzy. Pałac ze szkła. Tom II” to romantyczna, namiętna, ale na pewno nie wulgarna historia o bajkowej miłości księcia i pokojówki. Być może nie typowo życiowa, wszak takie historie na co dzień raczej rzadko mają miejsce, jednak autorka zadbała o wiarygodność, toteż czytelnik bez obaw może zatopić się w słowach prowokujących do wielu emocji. W przeważającej mierze tych pięknych. Delikatna, akcentująca te istotne wartości, o konieczności rozeznania sytuacji przed wystawianiem pochopnych ocen, o dwulicowości i wykorzystywaniu drugiego człowieka, o nienawiści, która czasem może przerodzić się w coś zupełnie innego. Autorka na pewno mnie nie zawiodła. To była wyjątkowa, angażująca i wartościowa lektura rozegrana w iście baśniowej scenerii. Wielbicielki romantycznych treści na pewno nie będą zawiedzione.

Uwielbiam twórczość Anny Szafrańskiej, więc nie mogłam przejść obojętnie obok jej najnowszej powieści, skierowanej dla młodzieży, ale i dorosłego czytelnika. W pierwszym tomie Gwendolyn O'Sullivan na początku swojej pisarskiej kariery zaufała niewłaściwym ludziom i do jej pseudonimu przylgnęła łatwa romansowej panny. Laura Lewis, bestsellerowa autorka powieści dla młodzieży i dorosłych zdobywa serca czytelników na całym świecie. Na podstawie jej książek powstają seriale, ona sama wyrusza w trasę autorską. A jaka jest prawdziwa Gwen? Po zawodzie miłosnym boi się komukolwiek zaufać. Zapracowana, pod naciskiem szefa wyrusza w rodzinne strony. Nieoczekiwanie postanawia sobie zrobić urlop w Norwegii.

Anna Szafrańska w pierwszej części zabrała nas w podróż do Irlandii, Nowego Jorku oraz mroźnej Norwegii, gdzie Gwendolyn marzy, by zobaczyć zorzę polarną. Choć między nią i Chrisem pojawiają się zmienne uczucia, do końca finał sprawy nie jest przesądzony. W tym tomie z kolei Alexander został wysłany na wygnanie do innej posiadłości. To właśnie tam spotkał Ive, pokojówkę, której postanowił uprzykrzyć życie. Czy jednak tak się stało?

Książki Anny Szafrańskiej są zawsze przeze mnie chętnie wybierane. Jest to związane z tym, że autorka ma bardzo lekkie pióro, co daje się zauważyć już od samego początku. Z tym wydaniem mimo jego obszerności także udało mi się zapoznać całkiem sprawnie.

Recenzja przedpremierowa



Premiera 15.03.2023 r.

Współpraca recenzencka z Novaeres

„W blasku zorzy. Pałac ze szkła. Tom 2” – Anna Szafrańska

„Te wszystkie złe rzeczy, które dzieją się w naszym życiu, hartują nas. Dzięki nim stajemy się twardsi, mądrzejsi.”

Była już jedna historia jak z bajki więc czas na nową odsłonę…. Kopciuszka ?

Ive to spokojna dziewczyna, która zrobiła w życiu jeden błąd, za który płaci do tej pory. Jednak bardzo żałuje tego co się wydarzyło, ale miała ważne przesłanki. Jej dobre serce jest w stanie zrobić wszystko aby zdobyć choć trochę uwagi i uczuć. To bardzo przykre, bo nie powinna tego robić. To dla niej samej ludzie powinni dawać jej atencję. Niestety świat nie jest prosty i Ive szybko przekona się jak bardzo. To dobra kobieta, która z dumą wykonuje swoje obowiązki, jest przy tym bardzo sumienna. Wszystko musi być idealnie. Nie wywyższa się, ale gdy ktoś ją mocno wkurzy to pokaże pazurki.

Alexander to bawidamek o rozdmuchanym ego i żyjącym jak w bajce. Czy aby na pewno to wszystko prawda ? A może za tym kryje się coś innego, bardziej smutnego i przygnębiającego? Aleksander jest buntowniczy i robi wszystkim na przekór. Czasem się wydaje jakby był dużym dzieckiem. Jednak za tą maską kryje się wartościowy facet, który nie raz potrafi zaleźć za skórę ale z drugiej strony jest czuły i delikatny. Nie umie zbytnio okazywać uczuć, ale gdy się za coś weźmie to dokończy to, nawet kosztem samego siebie.

Ich relacja zaczęła się od uprzedzeń i ciętych rozmów. Wzajemne przepychanki nie raz odprowadzały mnie do śmiechu, albo smutku, bo nie wszystkie były miłe. Z czasem gdy pewne tajemnice wyszły na jaw, wszystko się zmieniło. Zaczęło ich do siebie ciągnąć, pragnienie i pożądanie z każdą chwilą rosło i nie przestało dopóki go nie zdusili. W związku z tym sceny intymne były idealne. Delikatne, zmysłowe i rozpalające wyobraźnię. Nie było ich ani za dużo ani za mało. W sam raz.

Autorka wspaniale przedstawiła świat księżniczek i książąt. To wcale nie jest takie łatwe życie. Wymaga wiele poświęceń, a każdy błąd może kosztować krocie. Nie można robić niczego co by zaszkodziło rodzinie. Czasem miałam wrażenie, że opinia innych jest ważniejsza od uczuć członków rodziny.

Cała fabuła jest niezwykle wciągająca, aż nie mogłam się momentami oderwać. Bohaterowie nietuzinkowi, a sceny przemyślane i zgrane. Bardzo mi się podobała, bo bajki choć już stare to miło poznać inną ich odmianę.

10/10