Pakiet Millennium. Tomy 1-3: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, Dziewczyna, która igrała z ogniem, Zamek z piasku, który runął

Stieg Larsson nazywany jest królem szwedzkiego kryminału nie bez powodu. Cała trylogia, chociaż książki mają pokaźne gabaryty, wciąga tak bardzo, że można ją opanować w tydzień. Ja wracam do niej regularnie, ponieważ nie są to zwyczajne powieści, których fabuła w szybkim tempie zmierza do wyjaśnienia intrygi. Cała atmosfera Sztokholmu i mniejszych miejscowości szwedzkich zachwyca nie mniej niż główni bohaterowie, a przede wszystkim zupełnie nietuznkowa hakerka, Lisbeth Salander. Dodatkowo w książce znajduje się sporo ciekawostek dotyczących polityki i spraw społecznych. Polecam z całego serca!

Kiedyś koleżanka z pracy powiedziała mi "Tomek przeczytaj sobie serię MILLENNIUM Stiega Larssona. Ta historia pochłonie Cię bez reszty". I wiecie co - koleżanka ma czytelniczego nosa do NIK - Najlepszych Interesujących Książek.

Od lat trylogia ta nie schodzi z pierwszego miejsca mojej prywatnej listy. Dlatego też jako fan, miłośnik MILLENNIUM na wieść o nowym, wyjątkowym wydaniu, które ukazało się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca nie posiadałem się z radości. Dziś, gdy jestem w jego posiadaniu moja radość nie ma końca. Z całego serca, zdecydowanie zachęcam Was do lektury książek Stiega Larssona. Nie ukrywam, że seria ta nie ma sobie równych. Wielu pisarzy na całym świecie próbowało stworzyć coś na wzór Millennium, lecz mistrz jest tylko jeden.

Nowe wydanie, zawierające wszystkie trzy części, to nie jest zwykła książka, to coś więcej. To album literackiej sztuki. To pomnik twórczości Stiega Larssona, którego książki narzuciły pewien nurt, kierunek w kryminale, w thrillerze. Seria MILLENNIUM to nie tylko książki, to społeczny fenomen, to kult. Mógłbym tak wymieniać wiele superlatyw na temat twórczości Larssona, bo, to, że jest on mistrzem gatunku, jest oczywistością. Dla mnie i myślę, że dla wielu, którzy sięgnęli po „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”, „Dziewczyna, która igrała z ogniem”, „Zamek z piasku, który runął”.

Pierwsza część trylogii czyli „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet” pochłonęła mnie tak bardzo, że momentalnie po zakończeniu lektury sięgnąłem po część drugą. W tej odsłonie Mikael Blomkvist dziennikarz śledczy pracujący w magazynie MILLENNIUM otrzymuje zlecenie odnalezienia Harriet Vanger. W dniu zniknięcia miała ona szesnaście lat. Od tego feralnego wydarzenia dzieli nas lat czterdzieści. Czy zatem po tak długim czasie dziennikarz zdoła odnaleźć wnuczkę Henrika Vangera? Blomkvist zrobi wszystko, aby tak się stało. Nie będzie odosobniony, ponieważ z pomocą przyjdzie mu Lisbeth Salander – najwybitniejsza specjalistka od researchu w sieci. Jej nieugiętość, bezkompromisowość oraz wola walki są dla mnie wzorem. Ten duet to mój numer jeden w światowej literaturze.

Druga część, czyli „Dziewczyna, która igrała z ogniem”, to historia zapierająca dech w piersiach. Tutaj staniemy oko w oko z grupą przestępczą zajmująca się przemytem ludzi z Europy Wschodniej do Szwecji. Wszystko ociera się nie tylko o branżę seksualną, lecz ma styczność ze światem polityki na najwyższym szczeblu. To połączenie sprawia, że nie oderwiecie się od lektury, dopóty, dopóki nie odkryjecie prawdy. Tutaj główną rolę gra Lisbeth Salander. Lecz znając jej upór, możemy być pewni, że czeka nas ostra jazda bez trzymanki. W rzeczy samej – tak właśnie jest!

Ostatnia część trylogii Stiega Larssona trzyma mocny poziom dwóch wcześniejszych. Salander ledwo uszła z życiem. Mikael Blomkvist zrobi wszystko, aby oczyścić Lisbeth z zarzutu podwójnego morderstwa. Na domiar złego zawodowy morderca Zalachenko depcze dziewczynie po piętach. Jak zakończy się ta część? Czy prawda zostanie ujawniona, a nasz duet bohaterów będzie mógł spać spokojnie? Pewne jest to, że po przeczytaniu MILLENNIUM jeszcze długo przed snem będziecie tworzyć w swej głowie wizje, w których główne role odgrywać będzie Blomkvist i Sanalder.

Przyznam szczerze, że dla mnie śmierć Stiega Larssona jest wielką stratą dla świata literatury. Autor, z takim geniuszem jak Larsson zdarza się raz na iks lat. Owszem David Lagercrantz w oparciu o zapiski pozostawione przez Stiega, podjął się napisania kontynuacji. I nie mówię, że nie udźwignął on tematu – bo to, jest sztuką wręcz niemożliwą. Na pewno zaciekawił, zaintrygował, sprawił, że MILLENIUM otrzymało drugie życie.

Teraz, dzięki nowemu wydaniu trylogii mogę raz jeszcze powrócić do Blomkvista i Salander. A to wyjątkowe wydanie będzie dla mnie celebracją obcowania z literaturą światową na najwyższym poziomie, do którego należy elita elit sztuki pisanej w historii naszej cywilizacji. Stieg Larsson zasiada w niej na głównym, honorowym miejscu. Zatem czytanie jego twórczości to prawdziwa przyjemność. Zdecydowanie polecam i zapewniam Was, że jeśli raz przeczytacie MILLENNNIUM to, tak jak ja sięgniecie po nie za kilka lat. I kilka następnych, następnych, następnych… wszak twórczość Stiega Larssona jest ponadczasowa.

Nowe, piękne, wyjątkowe wydanie trylogii MILLENNIUM w tłumaczeniu Alicji Rosenau, Pauliny Rosińskiej i Beaty Walczak-Larsson ukazało się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca

MILENIUM STEIGA LARSSONA -TE KSIĄŻKI SAME SIĘ CZYTAJĄ WYSTARCZY WZIĄĆ JE DO RĘKI. DOKUPIŁAM TERAZ ICH KONTYNUACJĘ . JESTEM CIEKAWA CZY TEŻ SIĘ W NICH ZATRACĘ ?

Nie dziwię się, że ta trylogia jest uznawana za jedną z najlepszych w historii. Wracam do niej regularnie i za każdym razem świetnie się bawię, bo nie są to zwykłe powieści kryminalne, tylko napisane z rozmachem książki, w których nie brakuje ciekawostek, a przede wszystkim mega interesujących bohaterów, takich jak moja ukochana Lisbeth Salander. Widziałam ekranizację szwedzką i amerykańską, ale w książce jest dużo więcej szczegółów, które warto poznać. Polecam miłośnikom skandynawskich klimatów:)

Trylogia "Millenium" Stiega Larssona pochłonęła mnie bez reszty i z tego, co wiem, nie tylko ja totalnie zatraciłam się w tej historii. Jest tutaj wszystko to, co decyduje o wybitności książek, a przede wszystkim wielkie umiejętności Larssona, nietuzinkowi bohaterowie i akcja, która wkręca od samego początku. Nie potrafię zdecydować, która część podoba mi się najbardziej, a raczej wydaje mi się, że cała seria stanowi spójną całość, w której koniec końców zostają wyjaśnione wszystkie rozpoczęte wątki.