Pakiet: Kat z Płaszowa, Bestia z Buchenwaldu

Kat z Płaszowa opwieść napisana z rozmachem bez koloryzowania. Podczas czytania wciąga jak kosmiczna czarna dziura nie można się oderwać od czytania. Gorąco polecam

Jeśli chodzi tematykę kryminalną, uważam, że brakowało na scenie pisarskiej właśnie czegoś takiego. W erze podcastów scena kryminalna przerzuciła się mocno z książek na różnego rodzaju streamingi, a zwolennicy przewijania kartek papieru zostali z niczym. Cieszę się bardzo, że Max Czornyj opisał nam, te przerażające zbrodnie w tak dokładny sposób, że aż można poczuć się, jakby samemu brało się udział w tych dantejskich scenach.

Obydwie książki są napisane bardzo dobrze, sprawnie, z mnóstwem informacji, po które może sięgnąć zarówno osoba interesująca się psychologią i historią jak i badacz naukowy, który może powołać się na konkretne fakty. Dobrze, że sugeruje się kolejność czytania, chociaż to akurat wynika z chronologii czasowej. Niesamowicie mocne, porażające badania nad umysłem sadystów, sposobami ich manipulacji i podejścia do więźniów i próba zrozumienia motywacji coraz to dziwniejszych zachowań. Dla czytelników o mocnych nerwach, chociaż są tu pewne informacje i rozdziały, po których warto książkę odłożyć i poddać się refleksji.

Max Czornyj ma zdolność do pisania brutalnego, pozbawionego sentymentu i przerażającego. Tym silniej zgodzę się ze stwierdzeniem, które zawarł w opisie książek, że prawda jest czasami bardziej brutalna od zmyślnej fikcji. Kanwa, którą sobie obrał, nie jest ani trochę łatwa, natomiast najbardziej zadziwia to, że prawie nic w tych książkach nie jest wymyślone, stało się naprawdę. Dobrze, że autor lubuje się w krótkich rozdziałach, po których można sobie zrobić pauzę, bo czytanie długich mogłoby sprawić, że nie do końca będziemy się czuć na siłach, by dokończyć te powieści. Niesamowicie mocna rzecz, zapadająca w pamięć z detalami.

Czornyj ma tendencje do robienia opisów tak brutalnych, że przyznam, że chyba nikt o aż takie w polskiej literaturze się nie pokusił. Przerażenie, jakie płynie z tych książek jest trochę inne, autor oparł się na prawdziwych historiach, badając biografię dwóch morderców nazistowskich. To, co czytamy w lwiej części nie jest fikcją literacką i mam wrażenie, że przez to ma większy wydźwięk emocjonalny. O psychopatach w książkach można łatwo czytać, ale kiedy wiemy, że te historie wydarzyły się naprawdę, to włos się na głowie jeży i serce szybciej bije. Polecam, ale tylko dla ludzi o bardzo mocnych nerwach i tych, którzy są zainteresowani tematyką wojenną. Nie każdy da radę.