Ostatni Gość Weselny

Proza Jasona Rekulaka zdecydowanie należy do grona moich ulubieńców. Czytałam dwie jego wcześniejsze książki, które wręcz mnie oczarowały, więc wybór "Ostatniego gościa weselnego" był oczywisty. I wiecie co? Mam wrażenie, że autor jeszcze wyżej podniósł poprzeczkę!

Pierwsze wstępne słowa zwiastują nieszablonową opowieść, w której wszystko może się wydarzyć. Uderza w nas imponujący klimat otwarty na czytelnika, pełen mrocznych zasadzek, zwrotów akcji oraz nieprzewidywalnych działań bohaterów. Autor doskonale wie jak zmierzyć się z tematem, by wodzić nas za noc, żonglować emocjami czy po prostu, ubrać całość w odpowiednie słowa, które pobudzą wyobraźnię czytelnika. Wszystko w tej opowieści wydaje się być bowiem na swoim miejscu, od poruszanych współczesnych wartości, przez istotne treści po sam mroczny wydźwięk psychologicznego thrillera, dzięki czemu strony praktycznie przerzucają się same a radość z czytanej powieści nie ma końca.

Frank Szatowski przez trzy lata nie miał kontaktu z córką. Dziś Maggie zaprasza go na swój ślub. Kolejną niespodzianką jest wybranek dziewczyny, syn słynnego miliardera. Ceremonia odbędzie się w ogromnej rezydencji a całość zyska rangę sporego przepychu. Frank chcąc odbudować to co utracił robi wszystko, by zbliżyć się do nowej rodziny córki i zacieśnić z nią więzi. Niestety szybko dostrzega, że rodzina Gardnerów skrywa pewne mroczne tajemnice, która całkowicie skomplikują jego nie łatwą i tak sytuację.

Bardzo, bardzo smaczna historia pełna odpowiednio przedstawionych fabularnych twistów. Głównym motywem jest psychologiczna analiza bohaterów, ich skomplikowana przeszłość rzutująca na aktualne wydarzenia. Zaczynamy rozumieć, że większość wie więcej niż chce zdradzić a całość ubrana w silne emocje szybko pozwala nam zbliżyć się do postaci, typując kto mówi prawdę a kto kłamie. Z fascynacją doszukiwałam się nowych informacji, próbowałam wychwycić to co ukryte pomiędzy wierszami i specjalnie dawkowałam sobie lekturę, by trwała ona jak najdłużej, ponieważ to jeden z lepszych, mocnych, rasowych thrillerów jakie czytałam. Nie oszukujmy się, kto nie lubi rodzinnych zagadek występujących w mrocznej, wielkiej rezydencji i kto nie lubi rozkładać na czynniki pierwsze bogaczy otoczonych grą pozorów? Dorzućcie do tego współczucie wobec ojca, który trochę się pogubił, ale zrobi wszystko, by zdobyć miłość córki, niepewność, garść niepowodzeń oraz burzące krew niesprawiedliwości a otrzymacie mieszankę wybuchową.

"Ostatni gość weselny" to lektura od której trudno się oderwać. Miesza w głowie, wprowadza w ślepe zaułki, bawi się z czytelnikiem wystawiając jego nerwy na próbę. Jason Rekulak odpowiednimi emocjami, za sprawą gęstej atmosfery oraz poprzez podjęcie odpowiednich motywów prowadzi nas przez skomplikowany świat ludzkich słabości gwarantując kilka niezapomnianych wieczorów. I chociaż uważam, że autor spisał się tutaj na medal to nie mogę zapomnieć o jego wcześniejszych, równie imponujących książkach, więc całą jego twórczość ogromnie Wam polecam.

Czy kiedykolwiek byliście na weselu, na którym atmosfera była tak napięta, że bardziej przypominała thriller niż romantyczne święto?

Ja właśnie z takiego wróciłam - i to bez wychodzenia z domu. “Ostatni gość weselny” Jasona Rekulaka to książka, która skutecznie urozmaiciła mój weekend.

To historia Franka Szatkowskiego - ojca, który po latach milczenia dostaje od córki zaproszenie na jej ślub. I już samo to wystarczyłoby, by poruszyć emocjonalne struny. Ale Rekulak nie byłby sobą, gdyby poprzestał na rodzinnych zawirowaniach. Dla mnie ta książka to jak skrzyżowanie thrillera psychologicznego z intymnym dramatem i wywrotową analizą relacji ojciec–córka. I wszystko to opakowane w klimat, który nie daje odetchnąć aż do ostatniej strony.

Frank to nie bohater z okładki magazynu. Nie ma pieniędzy, wpływów, ani białego uśmiechu. Ma za to coś dużo cenniejszego - niepokój. Intuicję. I ojcowską miłość, która każe mu podważać piękne pozory. Maggie, jego córka, wchodzi właśnie w świat, który wydaje się zbyt idealny, by był prawdziwy. I nie jest. Bo pod powierzchnią luksusowej posiadłości i rozbrajającego uśmiechu przyszłego zięcia kryje się coś… paskudnego.

Rekulak idealnie gra kontrastami: luksus kontra zwyczajność, chłód technologicznego imperium kontra ludzka emocjonalność, cisza przy stole kontra krzyki w głowie. Atmosfera? Klaustrofobiczna. Jakby każda scena działa się pod wodą - niby spokojnie, a jednak cały czas brakuje powietrza. To ten typ książki, który nie krzyczy. On szepcze. I to tak, że ciarki chodzą po plecach.

Zatrzymam się na chwilę przy relacji Franka i Maggie. Dla mnie to serce tej opowieści. Rekulak nie ucieka w banał. Nie stara się “naprawić” tej dwójki na siłę. Pokazuje bolesne rozczarowania, poczucie winy, samotność i strach - ten najbardziej pierwotny, o własne dziecko. Z każdą stroną coraz bardziej rozumiałam Franka. Jego niepewność. Jego lęk. I jego determinację, by zaryzykować wszystko, choć wie, że może stracić nawet to, co mu jeszcze zostało.

A teraz powiedzcie mi - co byście zrobili, gdyby wasze dziecko miało poślubić kogoś, kto ma wszystkie pieniądze świata, ale wzbudza w was lęk, którego nie umiecie racjonalnie uzasadnić? Osobiście wielokrotnie zadawałam sobie to pytanie i próbowałam tłumaczyć w głowie wiele zachowań bohaterów. Czy postępowałabym tak samo? Nie wiem.

Wielkim atutem książki jest też jej rytm. Historia nie pędzi, ale i nie przynudza. Jest jak skrupulatnie planowany toast - najpierw zaskakuje lekkością, potem podnosi temperaturę, a na końcu… zostawia was bez słów. I z pytaniem: czy to wszystko naprawdę było tylko o weselu?

Nie mogę nie wspomnieć o humorze - subtelnym, zgryźliwym, bardzo ludzkim. Frank bywa ironiczny, ale nie cyniczny. Jego poczucie humoru to tarcza. I klucz do tej opowieści. Właśnie dzięki temu, mimo ciężaru tematu, książkę czyta się z ogromną przyjemnością. A może właśnie dlatego.

„Ostatni gość weselny” to nie tylko thriller, który trzyma w napięciu. To także opowieść o rodzicielstwie, żalu, klasowych nierównościach i sile intuicji. Jason Rekulak po raz kolejny udowodnił, że potrafi snuć historie, które zostają z czytelnikiem na dłużej niż do ostatniej strony.

Jeśli szukasz książki, która łączy świetną narrację, niepokojący klimat i emocjonalną głębię, to wiesz, co masz robić. A potem wróć tu i powiedz mi: komu tak naprawdę kibicowałeś na tym weselu?

Ostatni gość weselny to opowieść o ojcu, który gotów jest zrobić wszystko, by ocalić córkę. Chce ją cocalić przed decyzją, która może zaważyć na całym jej życiu. To thriller, ale nie w klasycznym rozumieniu, groza czai się pod powierzchnią codziennych gestów, w spojrzeniach, w niedopowiedzeniach i z pozoru zwykłych rozmowach.

Główny bohater, Frank Szatowski, to przeciętny człowiek, kierowca firmy kurierskiej, który przez lata był odcięty od swojej córki Maggie. Niespodziewany telefon z zaproszeniem na jej ślub jest dla niego szokiem. Od pierwszych chwil na miejscu czytelnik, razem z Frankiem, odczuwa, że coś tu jest nie tak. Luksus, wystawność i pozorna uprzejmość zdają się być zasłoną dla czegoś znacznie mroczniejszego. Rekulak zręcznie buduje atmosferę narastającego niepokoju, który gęstnieje z każdą stroną. Nic więcej z fabuły wam nie zdradze. Nie chcę psuć elementu zaskoczenia. Pomysł na książkę i wykonanie są dobre, ale...

Jedną z największych zalet książki jest postać Franka. To bohater, z którym łatwo się utożsamić, prosty człowiek z krwi i kości, z wieloma wadami, ale pełen determinacji i ojcowskiej miłości. Jego niezdarne próby naprawienia relacji z Maggie są poruszające. Maggie, choć mniej wyeksponowana, również została ciekawie nakreślona. Jest rozdarta między chęcią niezależności, a potrzebą znalezienia się w bajkowym świecie, który wcale nie okazuje się tak cudowny, jak mogłoby się wydawać. Rekulak umiejętnie gra konwencjami klasycznego thrillera. Mamy dobrą intrygę, rodzinne sekrety, sygnały zagrożenia i finał, który nie zwala z nóg, ale jest satysfakcjonujący i pasuje do całej historii. To nie jest książka, która zaskakuje brutalnymi zwrotami akcji czy spektakularnymi scenami. Autor oferuje nam jednak ciekawą psychologiczną grę o wysoką stawkę, prowadzoną z wyczuciem i bardzo ciekawym pomysłem.

Bardzo ciekawa jest warstwa spoleczna powieści. Kontrast między światem Franka, pracownika fizycznego, który żyje skromnie i z trudem wiąże koniec z końcem, a światem ultrabogatej elity, której przedstawiciele zdają się żyć według własnych zasad, to jeden z ciekawszych aspektów powieści. Rekulak zdaje się pytać: ile jesteśmy w stanie poświęcić, by dać naszym dzieciom „lepsze życie”? I czy „lepsze” zawsze znaczy „bezpieczniejsze” czy „bardziej wartościowe”?

Ostatni gość weselny to książka, która nie krzyczy, ale nieustannie szepcze coś niepokojącego do ucha. Nie każdemu przypadnie do gustu jej powolne tempo i bardziej emocjonalna niż sensacyjna konstrukcja fabularna, ale ci, którzy cenią sobie thrillery z psychologiczną głębią, będą zadowoleni z lektury. To umiarkowanie intensywny, ale bardzo dobrze napisany thriller o więziach rodzinnych, intuicji i odwadze, która czasem objawia się w zwykłych, cichych gestach. Polecam.