Osaczona

"Zanim jeszcze stanęła w progu, wiedziała, z czym będzie się musiała zmierzyć... W pokoju panowała idealna cisza, przerywana jedynie miarowym kapaniem szkarłatnego płynu."

Jedna z pierwszych książek mojej ulubionej autorki. Z przyjemnością powracam do początkowych szlifów pisarskiego pióra Tess Gerritsen (wcześniej przypomniałam sobie "Telefon o północy" i "Czarną loterię"), ponieważ obserwuję ciekawe doskonalenie sztuki tworzenia opowieści i trzymania czytelnika w niepewności. "Osaczona" nie oferuje wielkiego napięcia, akcja jest przewidywalna, mało elementów zaskoczenia, charaktery bohaterów łatwe do odkrycia, ale już daje się zauważyć, że autorka ma nietuzinkowe pomysły na snucie opowieści. Zaproponowano zrównoważony bilans między wątkami kryminalnymi i obyczajowym, urokliwie przeplatającymi się, z tendencją do nakładania się. Nie są to skomplikowane struktury, jednak pokolorowane intrygującymi barwami. Ostatnio życie zafundowało mi sporo stresów, dlatego książkowa odskocznia w takim wydaniu okazała się trafionym pomysłem na złapanie odrobiny relaksu. Przyznam, że takich właśnie książek poszukiwałam, lekkich, bez zadęcia, z łatwą do śledzenia akcją, fabułą swobodnie odciągającą myśli od kłopotów, pozostawiających swobodę w poszukiwaniu rozwiązań osobistych problemów. Powieść z mniej obszernych, do błyskawicznego czytania, bez wielkich emocji i przemyśleń, ale sympatycznie odprężająca.

Wszystkie dowody wskazują na to, że to Miranda Wood z premedytacją zabiła właściciela imperium wydawniczego, szanowanego członka miejscowej społeczności. Teraz pozostaje wymierzenie adekwatnej do czynu kary. Jednak kobieta przekonuje, że jest niewinna, a jako sprzymierzeńca pozyskuje najmniej oczekiwaną osobę w tej roli. Miranda nie zdaje sobie sprawy, w jak niebezpieczny układ została wplątana i jak bardzo pogrąża się w mroku tajemnic, których ujawnienia nikt nie chce, a nawet dla ich nietykalności zabija. Czy naprawdę tak łatwo osaczyć człowieka i zniszczyć mu reputację? Z bardziej wyszlifowanych tytułów Gerritsen polecam znakomity thriller "Igrając z ogniem" i pełen napięcia kryminał "Sekret, którego nie zdradzę".

[Adres usunięty]

Lubię twórczość Tess Gerritsen, zwłaszcza te kryminały z romantycznym wątkiem, więc skusiłam się na wznowienie ,,Osaczonej".

Miranda Wood usłyszała zarzut morderstwa swojego partnera, dla którego była kochanką. Kobieta stara się dowieść, że nie jest winna popełnionej zbrodni. Niestety, mało kto chce jej w to wierzyć. Czy faktycznie jest niewinna, a może tylko bardzo dobrze ukrywa swoje motywy?

Od czasu do czasu lubię zapoznać się z dość krótką, lekką historią i te kryminalne romanse Tess Gerritsen z całą pewnością zaliczają się do tej kategorii. Nie żałuję, że skusiłam się na ,,Osaczoną", aczkolwiek jest to lektura, jak dla mnie, na dwie godziny czytania.

,,Osaczona" Tess Gerritsen to pozycja napisana w lekki sposób, w której do samego końca nie wiadomo, kto jest winny. Wątek romantyczny pojawia się tutaj dość szybko i w niektórych momentach wybija się na pierwszy plan.

Choć Martyna uwielbia twórczość Tess Gerritsen, mi jakoś nigdy nie było po drodze. Na szczęście ukazało się wznowienie ,,Osaczonej", na które postanowiłam się skusić. Jak wypadło pierwsze spotkanie z piórem pisarki?

Można powiedzieć, że Miranda Wodd była winna. Tego, że wdała się w romans ze swoim pracodawcą, Richardem Tremainem oraz tego, że wyszła, gdy ten zapowiedział się z wizytą. Gdy jednak znajduje kochanka w swoim mieszkaniu zamordowanego, akt oskarżenia pojawia się bardzo szybko. Nikt nie chce uwierzyć, żeby Miranda była niewinna, choć ona konsekwentnie powtarza, że nie mogła tego zrobić. Pojawia się jednak niezbyt lubiany brat zmarłego, Chase Tremain, który postanawia rozpocząć prywatne śledztwo. Pomocą będzie mu w tym służyć urocza staruszka. Jak sobie poradzą?

Muszę przyznać, że bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Na początku pojawiło się przybliżenie bohaterów, występujących w powieści. Jest to oddzielna publikacja. Czyta się ją wyjątkowo szybko. Chwilami miałam wrażenie, że przypomina mi wydawane kilkanaście lat temu Harlequiny. Jest tutaj wątek miłosny i kryminalny, wyważony i przedstawiony w angażujący sposób. Tess Gerritsen dała się poznać dzięki dziesiątkom powieści. Jestem przekonana, że chętnie zapoznam się z pozostałymi.

Miranda Wood to redaktorka, która wdaje się w romans z szefem, który... no cóż, nie stroni od damskiego towarzystwa. Przez lata przygląda się temu żona oraz dorosłe już dzieciaki. Kto z nich miał motyw, aby pozbyć się Richarda? Czy Miranda jakimś cudem była w stanie z zimną krwią zamordować kochanka? Jaką rolę odegra w tej scenie powracający po latach brat zmarłego? Jedno jest pewne, nie będziemy się nudzić.

Czytając pierwsze strony ”Osaczonej” Tess Gerritsen, zastanawiałam się, czy zaspokoi kolejną chwilę „książkowego głodu”, czy też okaże się kolejnym kryminałem „taśmowej produkcji” znanej autorki, z dość schematyczną i płytką akcją. Tym razem nie zawiodłam się. już po pierwszych linijkach tekstu stało się jasne, że główna bohaterka, Miranda Wood, została „wrobiona” w morderstwo. A kilkadziesiąt minut wcześniej nic nie zapowiadało tragedii. Miranda postarała się nawet, jak się jej zdawało, zrobić wszystko, aby nie gmatwać sobie życia. Odeszła od kochanka, właściciela miejscowej gazety i członka zamożnej rodziny, zwolniła się z pracy w jego firmie, a kiedy zadzwonił i zapowiedział swoją wizytę u niej, wyszła z domu, by uniknąć spotkania z nim.

Niestety, po powrocie na własnym łóżku zobaczyła zakrwawione zwłoki Richarda. Dla policji i mieszkańców miasta wszystko było jasne: to ona zabiła! Jednak Miranda uparcie twierdziła, że nie ma nic wspólnego ze zbrodnią, pojawiły się też pewne wątpliwości, a w rozwikłaniu zagadki pomógł jej nieoczekiwany sprzymierzeniec – brat zamordowanego. Od tego momentu moje chęci na czytanie thrillera nie spadały wraz z ciągnącą się fabułą, jak to wiele razy się zdarzało. Przeczytałam książkę „za jednym podejściem”, a wyjaśnienie tajemnicy nastąpiło dopiero na ostatnich stronach powieści, co bardzo mi się spodobało.

Mimo że książka nie jest zbyt gruba, to zawiera mnóstwo szczegółów o bohaterach i świecie, w którym żyją, łącznie z sensacjami i plotkami. Dzięki temu mam wrażenie, że nie ma w niej zbędnych zdań „o niczym” dla zapełnienia fabuły.

Jeśli jesteście czytelnikami lubiącymi w miarę proste, ale niebanalne historie z dreszczykiem emocji, polecam „Osaczoną”. Musicie jednak uzbroić się w cierpliwość i poczekać do ostatniej kartki na poznanie ostatecznego wyboru Mirandy Wood. Dla osób lubiących rozwiązywać tajemnice będzie to na pewno wciągająca pozycja.

Zuzia, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

Winna?

Mamy tendencje do upraszczania sobie życia, zaś nasz mózg – ewolucyjnie – podpowiada najprostsze i najbardziej oczywiste rozwiązania. Ułatwia to codzienne życie, sprawia, że nie musimy się zastanawiać nad oczywistymi kwestiami. Niestety, czasami taka „droga na skróty” i łączenie faktów może przynieść wiele krzywdy, sprzyja bowiem pochopnemu wyciąganiu wniosków.

Ofiarą takiego właśnie pochopnego łączenia faktów padła Miranda Wood, korektorka w jednej z lokalnych gazet, należącego do rodziny Tremainów. Kiedy w jej sypialni znaleziono zakrwawione ciało byłego kochanka, Richarda Tremaina, zaś obok nóż kuchenny, którym zadano śmiertelne ciosy, nikt nie miał wątpliwości, że kobieta jest winna. Szybko skojarzono różne informacje, po czym wygodna dla policji wersja mówiła o zbrodni porzuconej kochanki.

Tyle tylko, że to sama Miranda rozstała się z Richardem, złożyła też wypowiedzenie, nie chcąc więcej mieć styczności z mężczyzną. On nie przyjmował jednak odmowy do wiadomości, nachodząc kobietę i szukając z nią kontaktu. Tak było właśnie tego feralnego dnia, zaś Miranda nie chcąc go spotkać, opuściła dom. Okazało się to jej zgubą, bowiem makabryczna scena, jaką zastała po powrocie, jednoznacznie – według policji – wskazuje na winę. Tym samym została ona praktycznie skazana zanim rozpoczął się proces, zaś fakt, iż sprawa dotyczyła znanego wszystkim członka społeczności, na dodatek mającego żonę i dwójkę dzieci, jeszcze pogarsza sytuację Mirandy. Podejrzenie budzi też anonimowa wpłata kaucji, która jednak pozwala kobiecie przeprowadzić własne dochodzenie.

W niewinność Mirandy wierzy jedynie brat zmarłego Richarda, Chase. Czy jednak wspólnie zdołają oni odkryć, co tak naprawdę się stało? Przekonamy się o tym dzięki lekturze książki pt. „Osaczona”, autorstwa Tess Gerritsen. Opublikowana nakładem Wydawnictwa HarperCollins powieść, to kolejna już książka autorki, której lektura gwarantuje nam niesłabnące emocje oraz zagadkę kryminalną, może niezbyt skomplikowaną, ale jednak angażującą czytelnika. Tym samym po tę niewielkiej objętości książkę sięgnąć mogą miłośnicy kryminałów, powieści sensacyjnych, ale również obyczajowych – wiele bowiem w tej pozycji obrazów odzwierciedlających rzeczywistość, cienie i blaski codziennego życia.

Emocje rosną z każdą stroną szczególnie, że Miranda odkrywa wiele niepokojących informacji o ludziach ze swojego otoczenia. Czy Richarda mogła zamordować inna była kochanka, która zresztą w przeszłości została o taki czyn oskarżona? A może właściciel gazety naraził się komuś niepochlebnym artykułem? Wszak miał wielu wrogów, wiele też wiedział o różnych układach i nie do końca czystych interesach. Odpowiedzi na te pytania przyniesie lektura książki, która wciąga już od pierwszej strony. Dzięki swojej lekkości i prostocie, powieść nie wymaga większego skupienia, stając się idealną lekturą na podróż. Musimy tylko uważać, by odkrywając wraz z Mirandą tożsamość mordercy, samemu nie stać się jego celem.

Justyna Gul

Qultura słowa

Jak sama autorka przyznaje w przedmowie skierowanej do Czytelników, jest to jedna z jej pierwszych książek, gdzie jedną z głównych ról grał wątek romansowy na tle kryminalnym. Nie wiem, jak jest teraz, pewnie przeważa już jednak motyw sensacji i trzymania w napięciu do samego końca, bo kolejne książki Tess przede mną. Ważne, że pierwsze koty już za płoty. Ale jak to było?

W życiu różnie bywa. Nie zawsze układa się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli, czasem los stawia przed człowiekiem przeszkody, które nie pozwalają mu podejmować dobrych dla siebie decyzji. Ale jesteśmy tylko ludźmi, zatem błędy są rzeczą zwyczajną, normalną i zdarzającą się codziennie. Ważne, żeby w odpowiednim momencie złapać się za głowę i powiedzieć sobie "Co ja robię?" i zacząć naprawiać to, co zostało popsute. Główna bohaterka "Osaczonej" to Miranda Wood, która właśnie dochodzi do podobnych wniosków. Zaczyna zauważać, że romans z żonatym, posiadającym dwójkę dorosłych dzieci mężczyzną, na domiar wszystkiego jej szefem - to jednak niezbyt dobra opcja na życie. Postanawia definitywnie i ostatecznie zakończyć ów "związek", dając jasno do zrozumienia Richardowi, że nie chce mieć już z nim nic wspólnego. Richard jednak nie może się pogodzić z decyzją kobiety; zaczyna ją nachodzić, napastować telefonami, wymagać zobaczenia się z nią chociaż na chwilę. Pewnego razu Miranda zastaje mężczyznę w swoim mieszkaniu. W swoim łóżku. Ale...

Martwego.

Rozpoczyna się walka z oskarżeniami o morderstwo; na jaw wychodzą kolejne, niezbyt przychylne rodzinie Richarda fakty, w sprawę mieszają się osoby, które chcą zaszkodzić, jak się okazuje, nie tylko Mirandzie... Znikąd pojawia się Chase, wyrodny brat Richarda, który również ma coś do powiedzenia; między nim a Mirandą nawiązuje się nić porozumienia. I co teraz? Kto jest odpowiedzialny za zabójstwo, kto chce wrobić kobietę, której jedyną winą było nieszczęśliwe ulokowanie uczuć? I tu się zaczyna gra niedomówień, dziwnych przypadków i tajemnic, wcześniej skrzętnie skrywanych. Dzieje się!

Tak jak wspomniałam, było to moje pierwsze podejście do pióra pani Tess Gerritsen, jednak z całą pewnością mogę powiedzieć, że na pewno nie ostatnie. Forma wydania książki; spora czcionka (czasem mi to przeszkadza, jednak w tym wypadku było w sam raz!), mała obszerność rozdziałów (przez co ciągle miałam w głowie pojawiające się zdanie: jeszcze jeden rozdział i NAPRAWDĘ idę spać), lekkość stylu, fakt, iż autorka nie rozdmuchuje niepotrzebnie innych wątków, tylko skupia się na jednym czy dwóch, co pozwala Czytelnikowi na szybkie orientowanie się w akcji i samodzielnemu dochodzeniu do odpowiednich wniosków - przy jednoczesnym zaskoczeniu. Nie powiem, do samego końca nie wiedziałam, jak cała akcja się zakończy, wypatrywałam finału z niecierpliwością. I pomimo, iż momentami miałam wrażenie czytania aż za bardzo prostolinijnych tekstów, czy dialogów, to jednak moje odczucia po lekturze są wyłącznie pozytywne. Książka ta jest idealna na jeden czy dwa wieczory; skrupulatnie oderwie Was od rzeczywistości, pochłaniając bez reszty. Widać niedociągnięcia autorki, jednak skoro jest to jej jedna z pierwszych książek, można wybaczyć takie drobnostki. Czyta się naprawdę lekko i przyjemnie, polecam.

Przy jednoczesnym dreszczu emocji i niecierpliwości, które towarzyszą czytaniu książki, nie można się oprzeć wrażeniu, że autorka próbuje przeszmuglować do naszych głów pewne mądrości i życiowe wartości. Otóż... Należy pamiętać, iż każdy błąd da się naprawić, nawet jeśli nic na to początkowo nie wskazuje. Wystarczy tylko mocno walczyć o swoje i się nie poddawać!

[Adres usunięty]