Only mostly devastated. Prawie w totalnej rozsypce

Bardzo szybko czyta się tę książkę, ale nieważne jak szybko ją przeczytasz, bo minie o wiele więcej czasu zanim przestanie ci zajmować myśli❤️

Uwielbiam tę historię, tych bohaterów, klimat tej książki. Porusza ważne tematy jak utrata bliskiej osoby. Zdecydowanie warto sięgnąć po tę pozycję❤️

Świetna książka ❤ Baaardzo szybko mi się ją czytało. Główny bohater był bardzo fajny i od razu go polubiłam, tak jak większość postaci 💓 Jedynie jego przyjaciółki były jak dla mnie momentami irytujące (i jeszcze na pewno ktoś, ale tych dziewczyn było w książce sporo) 😅 Książka jest lekka, ale porusza też trudny temat taki jak choroba cioci głównego bohatera, także można się trochę popłakać i wzruszyć. Polecam, dla mnie to świetna historia 🥰😍

Pierwsza książka Sophie Gonzales, jaka pojawiła się na polskim rynku, nie przekonywała mnie do siebie. Perfect on paper nie wywoływało we mnie tego czegoś, co czuję zazwyczaj przy innych premierach – ekscytacji, oczekiwania i takiego zniecierpliwienia. Po pewnym czasie jednak poczułam, że chciałabym mieć swój papierowy egzemplarz, więc obecnie stoi on na mojej półce i cierpliwie czeka. Kiedy dowiedziałam się, że wychodzi kolejna powieść tej autorki, a kolejne recenzje i przedsmaki tylko wzmagały moją radość - nie było innej opcji i musiałam przeczytać tę powieść. Czy Only mostly devastated, Prawie w totalnej rozsypce mnie zachwyciło? Odpowiedź znajdziecie w tej recenzji.

Ollie ma wrażenie, że oto właśnie spotkał swojego księcia na białym koniu. Will od początku wydawał mu się chłopakiem idealnym - był życzliwy, nie wstydził się swoich uczuć i słabości, a co więcej, można było rozmawiać z nim godzinami o wszystkim. No ale niestety, w pewnym momencie wymarzony chłopak przestaje odpisywać, a Ollie nie ma pojęcia, co się wydarzyło. Kiedy chłopak przenosi się do nowej szkoły, nieoczekiwanie spotyka tam... Willa. Jak poradzić sobie ze świadomością, że wymarzony facet nie jest w rzeczywistości tym, za którego się podawał?

Nie będę Was dłużej trzymać w niepewności, po prostu to powiem. CO TO BYŁA ZA KSIĄŻKA, TO JA NIE MAM PYTAŃ. Wciągnęłam się już od pierwszej strony i z zaangażowaniem śledziłam kolejne losy Olliego, jego nowych znajomych oraz jego rodziny. Z ciekawością czekałam na kolejne wydarzenia, a kiedy odkładałam tę powieść chociaż na moment, nie mogłam przestać o niej myśleć - nie wiem jak dla Was, ale dla mnie brzmi to, jak przepis na bardzo dobrą książkę.

Główny bohater z miejsca przypadł mi do gustu. Ollie nie jest postacią idealną i jak każdy normalny człowiek popełnia błędy. Choć raczej mogłabym nazwać go dość wycofanym i takim człowiekiem, który unika konfrontacji, to kiedy zachodzi taka potrzeba, nastolatek zmienia się nie do poznania i staje na wysokości zadania. Komuś trzeba nagadać do słuchu? Proszę bardzo, Ollie jest na to gotowy. Uważam go za świetnie wykreowaną postać, która nie jest tylko i wyłącznie jednokolorowa i płaska, a posiada wiele odcieni, które myślę, że idealnie opisują jego cały charakter.

Sophie Gonzales ma bardzo dobre pióro, które sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko, lekko i przyjemnie. Muszę jednak wspomnieć o tłumaczce, Monice Wiśniewskiej, bez której nie miałabym szansy przeczytać tego tytułu po polsku. Wracając jednak do autorki, porusza ona tutaj dość sporo tematów, które jednocześnie mogą rozbawić, ale i wzruszyć, czego przykładem jest wątek dotyczący rodziny Olliego. W tej książce zachowany został pewnego rodzaju balans – jest miejsce na śmiech, na prawdziwą radość, ale i dla smutku oraz płaczu. Myślę, że dzięki temu powieść ta tak mocno zyskała w moich oczach.

Only mostly devastated. Prawie w totalnej rozsypce to nie tylko kolejna powieść młodzieżowa o nastoletnim zauroczeniu. To powieść o czymś więcej, co bez wątpienia jest warte uwagi i zasługuje na słowa uznania. Jeśli poszukujecie książki, która wciągnie Was bez reszty i zajmie Waszą uwagę na kilka godzin, to właśnie ten tytuł mogę śmiało polecić Wam na początek nowego roku.

Ollie spędza wakacje u ciotki, która jest chora. Zajmuje się jej dziećmi, a w wolnych chwilach spotyka z Willem. Chłopak wpada mu oko, jednak wakacyjny romans ma się szybko zakończyć, a przynajmniej obaj tak myślą. Rodzice Ollie’ego postanawiają, że przeprowadzą się bliżej chorej ciotki, by pomóc jej w codziennych sprawach, a to oznacza, że nastolatek być może jeszcze będzie miał okazję spotkać Willa.

Only mostly devastated to powieść młodzieżowa autorstwa Sophii Gonzales. Autorkę mogliśmy poznać przy okazji innej jej książki, a mianowicie Perfect on paper. Tym razem także bohaterem jest nastoletni uczeń, queer chłopak. Wydarzenia, które poznajemy, widzimy z jego perspektywy.

Fabuła kręci się wokół znajomości Ollie’ego i Willa. Ta relacja jest skomplikowana. Z jednej strony spędzili razem miło czas w wakacje, z drugiej dla każdego oznacza to coś innego. Ollie zadurzył się w Willu, a ten ukrywa, że może mu się podobać chłopak. Boi się, co pomyślą inni.

Tematyka książki nie jest przesadnie rozbudowana. Najciekawszym elementem jest wątek tożsamości. Ollie nie ukrywa, że podobają mu się chłopcy. Już pierwszego dnia zdradza ten fakt na swój temat obcym dziewczynom. Will natomiast ma problem z przyznaniem, co czuje. Nie chce, by koledzy dowiedzieli się nawet o tym, że rozmawia z Olliem. W jakiś sposób obaj igrają z uczuciami drugiej strony - dają sobie nadzieję, wysyłają znaki i za chwilę się z nich wycofują. Dla Ollie’ego ta sytuacja jest równie trudna jak dla Willa.

Inny interesujący wątek to kwestia wyoutowania. Dochodzi do niego wbrew osobom o których mowa. Nie chodzi o złośliwość czy coś złego, czasem dzieje się to przypadkowo. Każdy jednak powinien sam decydować o tym, co i komu o sobie powiedzieć. To ważna kwestia w tej książce. Dlatego zdziwiło mnie, że główny bohater tak ochoczo mówi o tym, z kim spędził wakacje i to obcym osobom. Nie wiedział, czy Will się wyoutował, a zrobił to niechcący za niego.

Nie można też zapomnieć o wątku choroby. W powieści pokazuje się walkę jednej z postaci z ciężką chorobą. Nie dostajemy jednak opisów kolejnych wizyt czy skomplikowanych kuracji. To obraz osób, które są blisko chorego. Szczególnie kwestia ta dotyka Ollie’ego. Odstawia się go na boczny tor, ma swoje zadanie, a jednak odcina się go w jakiś sposób od informacji. Chłopak czuje się zagubiony, nie wie, jak się zachować.

Przyznam szczerze, że czytając tę książkę i myśląc o niej później, miałam wrażenie, że gdzieś całkowicie wypadł mi jej środek. Najlepiej pamiętam momenty z początku i końca powieści. Wszystko pomiędzy streściłabym jako wzajemne przyciąganie i odpychanie się bohaterów. To był interesujący wątek – pierwsze uczucia, zagubienie w świecie dorastania, szukanie własnej tożsamości.

Powieści młodzieżowe poruszają ważne tematy i tak też jest w tym przypadku. Cieszę się, że powstają tego typu pozycje i polecam wam gorąco zerknięcie na tytuły Gonzales.

Bohaterowie „Only Mostly Devastated” przedstawieni w powieści są różnorodni, co powoduje, że ta historia nabiera z każdej strony innego wydźwięku. Opisanie różnych środowisk i ich doświadczeń oraz perspektyw, czasem się ze sobą pokrywa, a czasem wręcz odwrotnie. To sprawia, że powieść jest wzbogacona o naprawdę przeróżne sytuacje. Ukazuje to, jak nastolatki borykają się z samoakceptacją siebie i jak patrzą przez to na społeczeństwo. A ono reaguje w różny sposób.

 

Aspekt romansu w powieści bardzo przypadł mi do gustu. Autorka nie przesadza z cukierkowością, tylko pragnie przedstawić wszystko autentycznie i szczerze. Relacja Olliego oraz Willa rozwija się powoli i z wielkim zastanowieniem. Nie jest to prosta relacja. Ma swoje dobre i te gorsze momenty, ale przez to, że bohaterowie są ciekawie rozwinięci, to czyta się to dobrze. Nie mamy sprowadzenia relacji do błahostki, tylko porządnie przedstawione motywacje i uczucia bohaterów, które łączą się z ich aktualnym stanem. Rozterkami, zmianami i samoakceptacją siebie.