Waleczna królowa. Królowa. Tom 4

Kto tęsknił za Kali?

Kto wzdychał do Devena albo Braca?

Kto na początku nienawidziły Natesy a później się z nią zakupmlował?

Kto miał ochotę nie raz potrząsnąć Ashwinem?

Kto opłakiwał Jayę?

4 tom o setnej rani. 4 i ostatni tom o przygodach Kali i jej najbliższych.

Całą serię uwielbiam za jej klimat, lekkość i piękną szatę graficzną. "Waleczna Królowa" wieńczy młodzieżową serię, która zawsze będzie mi się miło kojarzyć. Język jest prosty, przypisy w książce ułatwiają obrazowanie sobie pewnych scen. Bohaterowie dobrze wykreowani a świat cały czas tak samo orientalny i kuszący.

Po przeczytaniu tego tomu czuję się usatysfakcjonowana w 90 %. Kali dalej ma swój pazur, jest wierna ideałom, odnajduje swoje ja oraz dawne wcielenia. Mimo wewnętrznego rozdarcia ( i to jakiego!) potrafi odnaleźć w sobie ogień i go wyzwolić. Ashwin, którym nie raz miałam ochotę potrząsnąć, mimo usilnych prób nienaśladowania ojca, w końcu dorasta do rangi radży. Ale w sprawach sercowych dalej pozostaje fajtłapą. Deven nie traci ducha walki, nie poddaje się niszczycielskim cieniom.

Książka nie zwalnia tempa, ciągle się coś dzieje. Kali ma swoją misję i, na szczęście, Ashwin swoją. Obydwoje muszą podjąć się ryzyka, wybierać między dobrem własnym a dobrem innych. Czy pochwycone przez nich decyzje ulegną zmianie, czy będą konsekwentnie realizować plany? Dowiecie się w książce.

Teraz to, co mnie zasmuciło. Po 1, dlaczego tak mało jest tam Braca?! Helloo #teamBrac czuje niedosyt.

A teraz drugi zarzut. W książce Kali spotyka się z Enlilem - bogiem, Strażnikiem Żywego Płomienia oraz z Irkallą - królową umarłych. I coś mi tu nie leży. O ile Irkalla to typowa bogini-suka, władcza, krwawa i całkiem dobrze wykreowana to w Enlilu czegoś mi brak. Po synu bogini i demona spodziewałabym się bardziej "boskich mocy czy onieśmielonych reakcji na niego". Niestety w książce poza ognistym rydwanem mało w nim boskości. Liczyłam na lepiej wykreowany świat bóstw, ale no nie można mieć wszystkiego. W zasadzie mógłby być utalentowanym buhtą a nie bogiem.

A i oczywiście radża Tarek znów się pojawia, w małym stopniu ale jednak. Ten facet nigdy nie odpuszcza.

Reasumując, serię polecam każdemu kto lubi lekkie młodzieżówki o orientalnym klimacie. Bohaterowie drugoplanowi są świetni, barwni. Główna trójka -Kalinda, Deven i Ashwin- może mają swoje niedociągnięcia, ale i tak ich lubię .

Ostatni tom o ognistej Kalindzie już za mną. Ta część zdecydowanie skradła moje serce. To właśnie w tej części toczy się ostateczna bitwa ,by Imperium Tarachandu mogło spokojnie żyć z bhutami. Lecz to nie będzie takie proste. Kalinda chce odzyskać miłość swego życia ,więc postanawia zejść do Odchłani ,by go odzyskać. Do tego potrzebuje pomocy jednego z bogów. Co będzie na nią czekać w świecie umarłych? Czy uda się odzyskać Devena? Jaką cenę za to będzie musiała zapłacić? Ashwin szykuje się do objęcia tronu ,lecz i jego los nie oszczędzi. Rządy dawnego radży są głęboko zakorzenione w ludziach. Postanawia objąć tron z nową wybranką. Niestety na drodze staje im były komendant straży, który skrywa pewną wstrząsającą tajemnicę i chce ją włączyć w życie.

Czy nasi bohaterowie zdołają przetrwać przeciwności losu? Czy w końcu ułoży się tak jak być powinno?

Książka jest niesamowicie emocjonalna jak na fantasy. Łączyłam się ze wszystkimi bohaterami sercem i umysłem. Dzięki temu mogłam wraz z nimi przeżyć niezapomnianą przygodę. Każdy z nich ma swoją opowieść i przeznaczenie ,które muszą wypełnić. Ta część jest dla mnie bardzo szczególna. To tutaj kończy się to co zaczęło na początku serii. Na tą część czekałam z niecierpliwością. Może na początku nie byłam szczególnie nastawiona pozytywnie na tą serię, lecz ostatnią część mogę z czystym sumieniem polecić. To tutaj znajdziecie się nie tylko w krainie wiecznej nocy ,lecz odwiedzicie też królestwo gdzie lód nie topnieje pod wpływem ciepła i oczywiście Turkusowy pałac. Akcja jest naprawdę bardzo wartka ,a lekkie pióro autorki sprawia ,że czyta się szybko i bardzo przyjemnie. Każda strona coraz bardziej zgłębia nas w świat magii.

Polecam 😊

Przy finałowych tomach dobrych serii najczęściej oczekuje fajerwerków i czegoś "super". Poprzeczka zawieszona jest wysoko, bo nie ma nic gorszego niż niesmak, po dobrze zapowiadającej się serii. "Waleczna Królowa" dorównała poziomem pierwszej części, a autorka stanęła na wysokości zadania.

Podobał mi się zabieg prowadzenia powieści dwutorowo i prawie niezależnie. Świat widziany oczami Ashwina jest pełen polityki i dyplomacji, ale i zdrady czy spisków buntowników. Kalinda natomiast prowadzona głosem serca, musi uwolnić Davena z Otchłani. Ani jedno, ani drugie nie ma łatwego zadania, a demony i bogowie będą się bardzo mieszać w sprawy śmiertelników. Ja nie przepadam za rozbudowanymi wątkami politycznymi, (rozumiem jednak, że większość książek trochę by na tym utraciła), ale podoba mi się świetne wyważenie tego wątku z trochę bardziej obyczajowym. Dzięki temu kibicowałam Ashwinowi, a nie czułam się przytłoczona.

Powieść obfituje w legendy, bogów i opiera się na różnych wierzeniach. Wędrówka dusz czy reinkarnacja są mi znane, ale autorka uzupełniła je o nowe, wymyślone. Stworzyła świat kompletny i przemyślany i teraz jest mi trochę smutno, że to już koniec.

Ta część podobała mi się i uważam, że jest dobrym zakończeniem serii. Wszystkie części mogę polecić, a jeśli lubicie klimaty orientu zatopione w młodzieżowej fantastyce, to będzie to strzał w dziesiątkę. Ja gorąco polecam.

„Nasze marzenie rozkwita w moich myślach i staje się wspanialsze niż kiedykolwiek.”, czyli ostatni tom Setnej Królowej.

Waleczna królowa to już czwarty i ostatni tom z serii Setna Królowa. Myślę, że jeśli nie znacie poprzednich tomów, to raczej bez sensu jest czytanie tego.

W ostatnim tomie serii Królowa bojownicza Kalinda będzie musiała zaryzykować wszystko.

Kalinda zaprowadziła pokój w Imperium Tarachandu, przynajmniej chwilowo. Bhutowie już nie muszą ukrywać swoich mocy. Wszystkich rebeliantów wypędzono, a książę Ashwin szykuje się do objęcia tronu radży.

Deven pozostaje uwięziony w Otchłani, chociaż co noc znajduje wśród cieni drogę do Kalindy. Dotąd los był mu łaskawy – przetrwał w podziemnym świecie dłużej niż inni śmiertelnicy. Kiedy pewnej nocy nie przychodzi do swej ukochanej, Kalinda wie, że szczęście przestało mu sprzyjać.

Zrobi wszystko, aby ocalić swego wybranka, nawet jeśli będzie musiała przekonać jednego z bogów, aby został jej przewodnikiem po Otchłani. Uwolnienie śmiertelnika z królestwa cieni wydaje się niewykonalne, lecz Kalinda nie cofnie się przed niczym.

Cała seria ma klimat baśni i w niektórych momentach nawiązuje do hinduskich wierzeń. Waleczna królowa oficjalnie kończy tę serię, więc mamy tutaj rozwiązanie wielu wątków. Większość mnie zadowoliła. Bardzo podoba mi się świat wykreowany przez autorkę – sporo magii i różnych wierzeń. Z początku trochę mi się ciągnęła, ale ostatnie sto stron wynagradza dosyć nudny początek.

Kolejnym aspektem, który przypadł mi do gustu, jest ukazanie kobiet. Potrafią one zjednoczyć siły i wspólnie dążyć do celu. Są to bardzo mocne charaktery, które razem mogą wiele zdziałać. Podczas lektury towarzyszy nam wiele skrajnych emocji. Autorka umiejętnie manipuluje czytelnikiem i powoli wyjawia kolejne sekrety, dzięki czemu książkę czyta się z coraz większą ciekawością. Bardzo polubiłam też bohaterów. Największą sympatię zdobył Ashwin, który jest taką trochę fajtłapą. Wątek Kalindy jest jednym z moich ulubionych. Dobrym pomysłem jest także spis postaci na końcu książki i jeśli ktoś nie pamięta kogoś, to szybko może sobie sprawdzić.

Podsumowując, cieszę się, że jest to ostatni tom tej serii. Lepiej zakończyć z klasą niż przedłużać z jednoczesnym spadkiem jakości. Seria na pewno spodoba się fanom powieści młodzieżowych i fantasy. Jest to lekka i przyjemna lektura. Ciekawi bohaterowie i orientalizm tworzą zgraną całość. Okładki tej serii są zniewalające i ślicznie wyglądają na półce.

Ostatni tom serii, z którą tak bardzo nie chcę się rozstawać :'(

Tak bardzo przywiązałam się do bohaterów, że było mi bardzo, ale to bardzo smutno i ciężko cyztać "Waleczną królową" wiedząc, że nie spotkam się z nimi w kolejnych tomach.

Autorka stworzyła niesamowity świat, cudownych bohaterów i wypełniła go po brzegi magią, ogromną ilością uroku, miłością, nienawiścią i trudnymi do podjęcia decyzjami.

Czwarta część jest chyba jedną z najlepszych jeśli chodzi o tę serię. Z ogromnym zapałem śledziłam losy i decyzje Kalindy i bardzo tuptałam nogami z nadzieją, że wszystko potoczy się po mojej myśli.

Autorka oczywiście miała trochę inne plany i wiele razy udało jej się mnie zaskoczyć, i to bardzo pozytywnie! Zarazem miała odrobinę inną wizję na zakończenie wszystkiego, ale i tak jestem bardzo, ale to bardzo zadowolona!

Już teraz sięgnęłabym po tę serię jeszcze raz, i na pewno niebawem to zrobię! A przynajmniej taki mam plan XD

Z ręką na sercu polecam Setną Królową, szczególnie tym, którzy nie przeadają za fantastyką. Dlaczego? Ja też za nią nie przepadałam, ale kiedy omyłkowo sięgnęłam po pierszy rom po prostu ją pokochałam, a tę serię to już w ogóle darzę ogromną miłością!