One Second to Love. Breaking Waves. Tom 1

@kilka_slow_o_ksiazkach

„Każda fala w pewnym momencie się załamuje, każdy związek w pewnym momencie się chwieje. Pytaniem pozostaje, czy wytrąci nam to grunt spod nóg, czy też zawsze będziemy widzieć światło w tunelu”.

Pięć dziewczyn: Avery, Isabellę, Odinę, Lee i Josie połączyła miłość do surfowania. Dziewczyny poznały się na obozie surfingowym na wyspie Harbour Bridge. Mimo, że każda pochodzi z innego świata, udało im się zaprzyjaźnić i dobrze się bawić. Jednak pewnego dnia Josie zniknęła bez śladu i nikt nie wie, co się z nią stało.

Dziesięć lat później Avery, gwiazda rocka wraca na wyspę, a jej wspomnienia ożywają. Dziewczyna nie może pogodzić się ze zniknięciem przyjaciółki, a także obwinia się, że to przez nią Josie zniknęła. Na jaw wychodzą nowe wskazówki dotyczące zaginięcia Josie. Avery i Odina próbują rozwiązać zagadkę.

Czy przyjaciółkom uda się dowiedzieć czy Josie żyje i dlaczego zniknęła?

„One Second to Love” to pierwsza część serii „Breaking Waves”. Historię poznajemy z punktu widzenia Avery, słynnej gwiazdy rocka. W powieści teraźniejszość przeplata się z przeszłością. Powieść łączy w sobie elementy romansu i kryminału. Jest to historia o miłości, przyjaźni i zaginięciu w tajemniczych okolicznościach. Mamy tutaj tajemnice, spotkanie po latach, wątek romantyczny oraz bolesną przeszłość i zagadkę do rozwiązania. Muszę przyznać, że na początku nie mogłam wciągnąć się w tą historię, ale im dalej czytałam tym bardziej czułam się zaciekawiona. Podoba mi się takie połączenie romansu i kryminału. Autorka potrafi budować napięcie i stopniowo daje nam wskazówki dotyczące zaginięcia Josie. Lektura kończy się w takim momencie, że natychmiast chce się sięgnąć po kolejny tom. Poza tym książka została pięknie wydana, te barwione brzegi idealnie pasują do okładki. Polecam Wam tę lekturę, ja spędziłam z nią miły czas i już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po następną część, napisaną z perspektywy Isabelli.

Kocham maj i kocham książki takie jak "One second to love". Książka pachnąca bzem, ze słonkiem i ciepełkiem, ale i z wiatrem i z ulewą, a nawet z niejedną wiosenną burzą. To również ciepłe poranki i wieczory, to śmiech i czas spędzony z przyjaciółmi. To wszystko tak dobrze czuć w tej książce... UWIELBIAM 💗

*współpraca reklamowa*

Standardowo spodobała mi się okładka, ale też i opis zapowiadał bardzo interesującą lekturę, po którą sięgnęłam z czystą przyjemnością. Wydanie jest naprawdę piękne, zwłaszcza te barwione brzegi imitujące wodę morską. Książka stanowi fajny przykład na mix gatunków, bo mamy i trochę obyczajówki, kryminału, romansu, ale też watki tajemnicy sprzed lat i wątek muzyczny.

Pięć dziewczyn, które poznały się na obozie surfingowym połączyła przyjaźń, która na przestrzeni lat zmieniła się w skomplikowaną relację, zakończoną zaginięciem jednej z nich. Po latach, Avery jako gwiazda powraca na wyspę, żeby odpocząć od wielkiego świata. Pobyt Avery na wyspie obfituje w powrót do wspomnień sprzed lat, kobieta dręczona wyrzutami sumienia i rocznicą smutnych wydarzeń, postanawia pogrzebać w sprawie zaginięcia przyjaciółki.

To zdecydowanie jedna z tych książek, która czyta się sama, napisana jest w tak przyjemnym i lekkim stylu, że ja sama nie miałam ochoty jej odkładać nawet na moment. Pomysł na fabułę jest naprawdę ciekawy, a zastosowanie w powieści wielu popularnych motywów i ciekawych wątków, tylko sprzyja jej czytaniu. Choć wszystko jest poprawne i nawet zajmujące, ja mam wrażenie, że pod względem fabularnym powieść jest nieco niedopracowana.

Książka jest ciekawa, dzieje się dość dużo, bo autorka wprowadza tutaj wiele wątków, ale chyba wszystkie pozostały otwarte, a to też zabieg, który mi podnosi ciśnienie, bo lubię na koniec lektury, przynajmniej czegokolwiek być pewną, a tutaj niestety tak się nie stało, żeby uzyskać odpowiedzi, trzeba czekać na kontynuację, która zapowiada się równie dobrze jak i ta cześć, choć osobiście mam nadzieję, że będzie bardziej dopieszczona.

Jest ciekawie, tajemniczo, muzycznie, momentami komediowo, innym razem nieco dramatycznie a nawet melodramatyczne, a czasami ma się ochotę wstrząsnąć bohaterami. Ogólnie mi się podobało, historia ma potencjał, który mam nadzieję zostanie wykorzystany w kolejnych częściach.

*olilovesbooks2*

Czy można wybaczyć przeszłość, jeśli nigdy nie poznaliśmy całej prawdy?

To pytanie nie dawało mi spokoju przez całą lekturę „One Second to Love” Kristiny Moninger. Książki, która wciągnęła mnie do świata pachnącego morską bryzą, przesyconego niedopowiedzeniami, tęsknotą i dawno pogrzebanymi emocjami. I choć z pozoru może wyglądać jak letnia opowieść o przyjaźni i miłości, skrywa w sobie znacznie więcej – to historia o cienkiej granicy między lojalnością a zdradą, o winie, której echo odbija się latami i o tym, jak jedna sekunda może zmienić wszystko.

Mamy tu pięć dziewczyn, z pozoru tak różnych, że aż trudno uwierzyć, że coś je połączyło. A jednak – wakacyjny obóz na wyspie, surfing i młodzieńcze marzenia zrobiły swoje. Jednak historia nie zaczyna się od beztroskich chwil – a raczej od pustki po Josie, która zniknęła bez śladu, zostawiając pęknięcie w każdej z nich. Szczególnie w Avery, która po latach – jako wypalona gwiazda rocka – wraca na tę samą wyspę i… nie jest gotowa na to, co ją tam czeka.

Moninger pisze w sposób, który chwilami aż boli. Nie owija w bawełnę, nie wybiela postaci. Avery to bohaterka, której nie da się jednoznacznie ocenić – rozdarta między przeszłością a teraźniejszością, między przyjaźnią a zdradą, między Jake’em a ciszą, którą zostawił po sobie ich niedokończony romans. A Jake… cóż, to jeden z tych bohaterów, których jednocześnie się kocha i ma ochotę potrząsnąć. Relacja między nimi jest jak tykająca bomba – pełna niedopowiedzeń, emocji, które buzują tuż pod powierzchnią, a jednocześnie tak przejmująco ludzka. Nieidealna, momentami toksyczna, ale też… prawdziwa.

Największym plusem tej książki była dla mnie atmosfera – duszna, napięta, wakacyjna i jednocześnie przesycona żalem. Czułam, jakby każdy powrót do przeszłości Avery wywoływał kolejne fale, które zmiatają wszystko, co znała. I choć wątek romantyczny mógłby być bardziej rozbudowany (naprawdę chciałam widzieć, a nie tylko słyszeć, co działo się kiedyś między nią a Jake’em), to nadrabiał to klimat i warstwa emocjonalna – wylewały się z każdej strony.

Zaskoczyło mnie, że historia przyjaciółek nie jest tu podana w cukierkowej otoczce. Ich relacje są trudne, pokomplikowane, pełne żalu, zazdrości i sekretów. Zamiast bajkowej paczki dziewczyn z różowymi kokardkami dostajemy obraz brutalnie prawdziwy – i właśnie dlatego ta książka rezonowała ze mną jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Bo przyjaźń, tak samo jak miłość, potrafi być piękna… i boleśnie nieprzewidywalna.

Mam jednak niedosyt – bo wszystkiego było tu trochę za mało. Za mało scen romantycznych, za mało konfrontacji, za mało faktów na temat zniknięcia Josie. Czułam, że Moninger celowo zostawia mnie z tysiącem pytań bez odpowiedzi. I wiecie co? To działa. Bo ja już czekam na drugi tom. Muszę wiedzieć, co dalej.

„One Second to Love” to książka, która wciąga jak wir, nie pozwala się odłożyć, ale też nie podaje wszystkiego na tacy. Nie jest idealna, ale ma w sobie ten pierwiastek uzależniający, który sprawia, że nawet jeśli się frustrujesz – nie przestajesz czytać. I choć spodziewałam się czegoś innego, to jestem zadowolona. A nawet trochę rozbita. Tak jak powinno być po dobrej historii.

🏝W książkach, które czytam, zawsze szukam przede wszystkim emocji – i muszę przyznać, że „One Second To Love” dostarczyło mi ich całą masę. Miałam momentami ochotę rzucić tą książką o ścianę, ale nie byłam w stanie, bo nie potrafiłam oderwać się od treści. Ależ ona mnie wciągnęła! Ta książka ma tyle samo wad, co zalet, ale ma też w sobie coś takiego, co niesamowicie mnie do niej przyciągało i sprawiało, że była dla mnie nie do odłożenia.

☀Ma jednak jedną, zasadniczą wadę - wszystkiego jest w niej za mało. Wątek romantyczny jest słabo rozbudowany i potraktowany po macoszemu, a samej historii kryminalnej też nie odkrywamy zbyt wiele. Autorka skupiła się głównie na relacji przyjaciółek, która momentami pozostawiała wiele do życzenia. Jeżeli liczycie na słodko-pierdzącą historię paczki dziewczyn, które wskoczyłyby za siebie w ogień, możecie być lekko rozczarowani – ta przyjaźń nie zawsze jest kolorowa. Czułam między nimi ogromne napięcie, pełno było negatywnych emocji, zazdrości, tajemnic i tylko czekałam, aż te wszystkie wzajemne żale się wyleją.

🐚Najwięcej emocji dostarczył mi oczywiście wątek romantyczny. Relacja Avery i Jake’a była niesamowicie skomplikowana, a wszystkie niedopowiedzenia między nimi mocno mnie frustrowały. Brak komunikacji rujnował ich związek. Z jednej strony czytelnik czuje, że oni muszą być razem, a z drugiej – wie, jak źle na siebie działają i jak toksyczną są parą. Zazdrość, brak zaufania, wzajemne dogryzanie sobie tylko po to, by zranić… A mimo to jedno za drugie i tak wskoczyłoby w ogień. Ubolewam nad tym, że ich relacji jest tutaj tak mało. Nie jestem też fanką tego, że o większości ich przeszłości dowiadujemy się z krótkich retrospekcji lub opowieści. Chciałabym przeżywać niektóre sceny razem z postaciami, zamiast tylko słuchać o nich z perspektywy jednej z nich. Zbyt dużo tu nawiązań do przeszłości, a za mało bieżących wydarzeń, przez co zarówno romans, jak i wątek kryminalny trochę kuleją. Przymykam jednak na to oko, bo czuję, że autorka nam to wynagrodzi w kolejnych tomach.

🌊Styl Kristiny Moninger jest naprawdę przyjemny i całość czyta się szybko. Ciężko się od tej historii oderwać. Podobał mi się również wykreowany przez nią świat, sam pomysł na fabułę mnie przyciągnął, a bohaterowie intrygowali.

🎵To nie jest jeden z tych słodkich romansów. Momentami czułam, jakby spomiędzy kartek wyciekał brud i toksyczność. Postacie nie były perfekcyjne – miały swoje za uszami, a ja nigdy do końca nie wiedziałam, czego mogę się po nich spodziewać i kto jeszcze namiesza.

🎹Spodziewałam się po tej historii czegoś zupełnie innego, ale nie potrafię jednoznacznie określić, czy jestem rozczarowana tym, co dostałam. Chyba nie, choć liczyłam, że relacja romantyczna bardziej mnie porwie. Zdaję sobie sprawę, że nie każdy odnajdzie się w tej historii i nie każdemu skradnie ona serce. Sama dostrzegam w niej wiele wad, ale jednocześnie wywołała we mnie tyle emocji, że na pewno zostanie w mojej pamięci na długo. Pozostawiła po sobie ogromny niedosyt, dlatego jestem przekonana, że po kolejny tom sięgnę bez zastanowienia. Muszę się dowiedzieć, co się tam dokładnie wydarzyło i jak potoczą się losy pozostałych bohaterek. Jedno jest pewne – autorka potrafi budować napięcie.