Okrutny sen

Ostatnio nie potrafię się wczytać w książki fantastyczne. Mam problem ze skupieniem się nad nowymi skomplikowanymi światami. Najwyraźniej nie jest to dla nich odpowiedni czas w moim życiu. Jednak nie odpuszczam i sięgam po kolejne serie, które mogłyby mnie porwać. Podczas lektury “Okrutnego snu” Stacia Stark, miałam ogromny problem w odnalezieniu się w świecie, który autorka nam przedstawiała. Mam wymówkę, że seria, którą zaczęłam Królestwo śmierci, jest już powiązane z inna serią tej autorki. A jeśli jest powiązana, to mogę się gubić, ponieważ nie czytałam Królestwa kłamstw. Szczerze nie szukałam informacji czy te serie mocno się ze sobą łączą, ale czułam przy lekturze “Okrutnego snu”, że coś mnie omija, coś przegapiłam, albo o czymś nie wiem. Przez taką ścianę ciężko było mi się przebić, a przez to ciężko mi się czytało ten tom. Liczę, że w wolnej chwili nadrobię poprzednią serię i zdążę przed drugim tomem tej serii.

Główna bohaterka nie ma łatwego życia. Poznajemy ją w chwili, w której zostaje uwięziona na lata, ponieważ zna położenie bardzo niebezpiecznej mocy, która może zniszczyć świat, jaki zna. Madinia przyrzekła bronić tej mocy i nikomu nie zdradzać położenia jej. Jednak na jej drodze staje ON. Równie przystojny, co niebezpieczny mężczyzna, który właśnie od niej chce dowiedzieć się wszystko o mocy. Bohaterowie szybko orientują się, że gra toczy się o znacznie większą stawkę niż tylko ich własne cele. Czeka ich niebezpieczna i pełna ukradkowych spojrzeń droga, na której końcu czeka ich zbawienie albo śmierć.

Nie powiem wam czy autorka popracowała nad swoim piórem, ponieważ nie znam poprzednich jej książek, ale nie mam się do czego przyczepić jeśli chodzi o jej warsztat. Nie nudziła opisami, sceny erotyczne były napisane ze smakiem i nie były nachalne. Jeśli miałabym przybliżyć wam styl tej książki, to porównałabym go do Krwi i popiołu Armentrout, której jestem wielką fanką.

Dziękuję bardzo wydawnictwu Akurat za możliwość poznania tej historii.

Czasem wyciągnięta ręką to nie ratunek, a kruchy sojusz, bardziej wojna podjazdowa niż tymczasowy pokój. Gdy nie ma się innego wyjścia i coś więcej niż życie wisi na włosku pakt taki przyjmuje się bez skarg, przynajmniej tych głośnych. Nadejdzie moment, kiedy będzie można go zerwać i dotrzymać złożonych wcześniej przysiąg. Jednak czy naprawdę tak łatwo zostanie zerwana powstała więź?

Zwyciężczyni z wczoraj, dzisiaj znajduje się w więzieniu z cierni i grubych murów. Przegrana? Nigdy tak o sobie nie myślała i nawet teraz, kiedy jej wrogom wydaje się, iż jest przegraną, ona daleka jest od by się za taką uważać. Czeka na odpowiedni moment, chociaż jej koszmar trwa i cały czas jest go świadoma. Pomoc przychodzi ze strony kogoś, kto nie robi tego bezinteresownie. Wprost przeciwnie, jest to transakcja wiązana, jedna ze stron zostaje postawiona przed faktem dokonanym, natomiast druga ma konkretne oczekiwania. Jak długo potrwa ten układ? Z pewnością takie początki nie wróżą długiego terminu ważności, ale liczy się cel, a ten jest wbrew pozorom taki sam. Problem w tym, iż ktoś będzie musiał ustąpić lub po prostu zostać do tego zmuszonym. Tym razem nie może być dwóch zwycięzców, a porażka to, coś więcej niż urażona duma. Stawką jest świat lub jego zagłada. Czy w takich okolicznościach brak zaufania i próby działania na własną rękę mogą być niespodzianką? Podstępy, intrygi, w tej rozgrywce wszystkie chwyty są dozwolone, lecz jaką przyjdzie za to zapłacić cenę?

Niepamięć. Brak wspomnień. Przeszłość, w której kryje się tajemnica. Śmiertelnie groźne sojusze. Kiedy już myślisz, że jedyne, co pozostało by znowu spotkać bohaterów jednej z ulubionej serii, może pojawić się niespodzianka z gatunku tych, o jakich nikt, poza autorem, nie myślał. Cykl w tym samym uniwersum, z częścią znanych postaci, lecz tak naprawdę to, co było jest wstępem do dalszej historii i równocześnie całkiem nowej opowieści. Tym razem jest mroczniej, więcej odczuwamy niepewności i przede wszystkim znane nam osoby prezentują nowe oblicza, w których widzimy walkę o siebie oraz dobro wyższe. Mamy więcej osobistych motywacji i bohaterów, jacy myśleli, że ostateczne bitwa za nimi, a tak naprawdę ta najważniejsza dopiero czeka na rozpoczęcie. „Okrutny sen” to nie dopełnienie, a swego rodzaju kontynuacja, bo zło tak łatwo nie poddaje się i odradza się w innym miejscu, czasie oraz pod kolejnymi maskami. Natomiast dobro ma surową twarz, ciało naznaczone bliznami i zamierza wymierzyć sprawiedliwość, bez litości i dawania jeszcze jednej szansy. Stacia Stark pokazuje bohaterów z przeszłością i po przejściach, poszukujących swojej tożsamości i odkrywających sekrety, których są centralnym punktem, chociaż nie do końca są świadomi, co za nimi kryje się. Pierwszy tom niejednokrotnie przynosi zwrot akcji, intrygi, gniew oraz przysięgi, jakie mają dalekosiężne skutki, a także pakty, których finał jest jednym wielkim znakiem zapytania.

Okrutny sen” autorstwa Staci Stark to powieść, która już od pierwszych stron wciąga czytelnika w mroczny, niepokojący świat, gdzie granice między prawdą a iluzją nieustannie się zacierają. To nie jest jedynie historia fantasy — to emocjonalna podróż przez strach, pragnienia i wybory, które mają swoją cenę.

Autorka z niezwykłą precyzją buduje atmosferę — gęstą, momentami duszną, pełną napięcia i niedopowiedzeń. Świat przedstawiony jest brutalny i wymagający, ale jednocześnie fascynujący w swojej złożoności. Nic nie jest tu oczywiste, a czytelnik bardzo szybko uczy się, że pozory mogą być złudne, a zaufanie bywa ryzykowne.

Na szczególną uwagę zasługuje konstrukcja bohaterów. Główna postać nie jest idealna — to właśnie jej wewnętrzne konflikty, wątpliwości i emocjonalne rozdarcie sprawiają, że wydaje się tak autentyczna. Jej rozwój jest wyraźny i stopniowy, a podejmowane decyzje niosą ze sobą realne konsekwencje. Czytelnik nie tylko obserwuje jej drogę, ale wręcz ją przeżywa.

Relacje między bohaterami są jednym z najmocniejszych elementów powieści. Szczególnie wątek romantyczny został poprowadzony w sposób nienachalny, ale intensywny — pełen napięcia, niedopowiedzeń i emocji, które budują się z każdą kolejną stroną. To nie jest prosta historia miłosna — to relacja naznaczona trudnymi wyborami, zaufaniem wystawionym na próbę i uczuciami, które nie zawsze są bezpieczne.

Fabuła rozwija się wielowarstwowo — autorka stopniowo odkrywa kolejne elementy historii, budując napięcie i prowadząc czytelnika przez sieć intryg i tajemnic. Zwroty akcji są przemyślane i dobrze osadzone w narracji, dzięki czemu nie wydają się przypadkowe, a raczej naturalnie wynikają z rozwoju wydarzeń. Każdy kolejny rozdział dokłada nowy element do układanki, jednocześnie pozostawiając miejsce na domysły.

Tytułowy „okrutny sen” można odczytywać wielowymiarowo — jako symbol lęków, z których nie sposób się obudzić, jako metaforę trudnych wyborów lub jako stan, w którym rzeczywistość przestaje być bezpieczna. To właśnie ta symbolika nadaje powieści głębi i sprawia, że zostaje ona z czytelnikiem na dłużej.

„Okrutny sen” to książka dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż lekkiej rozrywki. To historia, która angażuje emocjonalnie, zmusza do refleksji i pozostawia po sobie ślad — nie tylko w pamięci, ale i w odczuciach. To opowieść o sile, strachu, zaufaniu i o tym, jak cienka potrafi być granica między tym, co rzeczywiste, a tym, co podpowiada wyobraźnia.

To jedna z tych książek, które kończy się z poczuciem niedosytu — i jednocześnie z przekonaniem, że ta historia jeszcze się nie skończyła. I może właśnie dlatego tak trudno się od niej oderwać.

Zapraszam na kilka słów o "Okrutnym śnie"!

Jest to pierwszy tom serii, ale uniwersum może być już niektórym znane, bo akcja dzieje się po zakończeniu wydarzeń z cyklu "Królestwo kłamstw".

Stacia Stark zrobiła coś, co bardzo lubię, czyli właśnie połączyła różne historie, zachowując jednak odrębność, więc jeśli nie czytaliście jeszcze "Dworu okrutnego i pięknego" i kolejnych tomów, nic nie szkodzi! Możecie zacząć od "Okrutnego snu", choć, oczywiście, jeśli macie w planach poznać wszystkie książki, to najlepiej iść chronologicznie.😊

Madinia ma arcyważne zadanie. Chronić grymuar, ważną księgę, przed dostaniem się w niepowołane ręce. Wcześniej zdążyła go ukryć przed wzrokiem wszystkich, ale została pojmana w niewolę i, aby nie dało się wydobyć z niej informacji nawet torturami, pozbyła się wspomnień.

Trzy lata spędziła uwięziona w swoim ciele, niemal straciła rozum, aż w końcu nadeszła okazja na uwolnienie.

Ale... pojawił się ktoś, kto przerwał jej zaplanowaną zemstę.

Calysian z początku był tylko kolejnym tajemniczym poszukiwaczem grymuaru. Madinia nie zamierzała mu oczywiście zdradzić miejsca, w którym znajduje się księga, ale postanowiła zawrzeć z nim mały sojusz i skorzystać z jego ochrony.

Tylko czy może mu zaufać?

Różne wydarzenia, a także przebłyski wspomnień będą na zmianę zbliżać i oddalać ich do siebie, ale kiedy Madinia stanie przed prawdziwym obliczem Calysiana, znajdą się w impasie.

Jak ma chronić grymuar, przed Calysianem i wszystkimi, skoro sama czasem potrzebuje ochrony?

Co ma zrobić z księgą, skoro każdy, kto ją posiądzie, może dosłownie zniszczyć świat?

"Dziwne uczucie - świadomość, że możemy powierzyć sobie swoje życie, ale nie pewne informacje."

Ależ to była interesująca podróż!

Po pierwsze - pierwszy raz spotkałam się z piratami w książce! Nie był to może główny wątek, ale całkiem fajny akcent.😊

Sam motyw grymuaru i tego, jaka historia się za nim kryje, stworzył totalnie wyjątkową fabułę. Niby nie pierwszy, nie drugi i nawet nie dziesiąty raz spotykam się w książce ze światem bogów, ludzi i hybryd, z wojnami, magią i motywem podróży, ale i tak tutaj autorka miała bardzo ciekawy pomysł na sam zarys opowieści.

W dodatku dostaliśmy tu fajnie napisanych bohaterów, nie tylko tych głównych, ale i pobocznych. Bardzo podobał mi się fakt, że tak naprawdę cały czas zbliżali się do zagłady. Nie było szans na sensowne, proste i szczęśliwe zakończenie dla wszystkich. Każdy krok był ryzykowny, a nawet uczucie pojawiające się w pewnym momencie, nie było wystarczające.

Oboje musieli walczyć z przeciwnikami, ale przede wszystkim z własnymi demonami, własnymi pragnieniami i charakterami.

Byłam bardzo ciekawa, do czego to wszystko doprowadzi i szalenie spodobało mi się zakończenie!

Taki troszkę pstryczek w nos, mrugnięcie okiem, zapowiadające, że w kolejnym tomie będzie się działo!

Jest to romantasy, ale całkiem dobrze zbalansowane - akcja i elementy fantastyki nie są tłem dla romansu, tylko kwestią wiodącą, a historia uczucia Calysiana i Madinii, choć bardzo ciekawa, nie przytłaczała fabuły.

Bardzo polecam! Ja z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy i mam nadzieję, że wkrótce go dostaniemy.🥰

8/10🥀