Ogród zły

Muszę przyznać,że jest to bardzo udany debiut. Jestem nim zachwycona. Były tam lekkie niedociągnięcia lub było niektórych rzeczy za dużo, ale pomimo tego historia sama w sobie dobrze napisana.

Główna bohaterka Hermina Wasylik (nietuzinkowe imię bardzo piękne) to policjantka dla której służba to całe życie. Nie wyobraża sobie życia bez pracy. Gdy dowiaduje się,że jej przyjaciółka z czasów licealnych nie żyje a wszyscy myślą, że była to śmierć samobójcza.Hermina postanawia na własną rękę udowodnić, że to nie było samobójstwo, lecz ktoś się do tej śmierci przyczynił. W czasach szkolnych dziewczyny były nierozłączne do czasu, gdy jedna drugiej odbiła chłopaka za którego wyszła za mąż. Pomimo tej okropności policjantka chcę dowieść,że jej była przyjaciółka nie popełniła samobójstwa. Ciągle zadaje sobie pytanie dlaczego ona ? Matka ,żona ? Miała poukładane życie .Była szczęśliwa. Prokurator Mikołaj Myszkinowi chcę jak najszybciej zakończyć sprawę. Czy , aby na pewno wszystkie poszlaki wskazywały na samobójstwo? Policjantka bierze sprawę we własne ręce . Już odrazu zauważa ,że policja przeoczyła poszlaki wskazujące na morderstwo. Czy śmierć jej byłej przyjaciółki ma w tym wszystkim drugie dno ?

"Ogród zły" to najciekawsza książka, którą czytałam do tej pory.. Zabrała mnie w świat mrocznych tajemnic ,manipulacji, zagadek. Od samego początku czułam dreszczyk emocji. Ta historia nie da wam a także mi 😁 tak szybko o sobie zapomnieć. To co zrobiła z tą powieścią autorka to mistrzostwo. Ja do dnia dzisiejszego ciągle o niej myślę a przeczytałam ją ponad tydzień temu. Wskoczyła do moich myśli i nie chcę z tamtąd póki co wyjść. Autorka tak dobrze ukrywała sprawcę ,że do samego końca nie miałam pojęcia kto nim był. A to nie zdarza mi i się zbyt często. Zazwyczaj jestem dobrym detektywem. Podobało mi i się ,że ta historia była podzielona na trzy części oraz to ,że mamy tu dwie płaszczyzny czasowe przeszłość i teraźniejszość. Uwielbiam takie połączenie. Możemy wtedy się dowiedzieć więcej zaskakujących rzeczy z życia bohaterów. Poznać ich emocje i relacje z bliskimi.

A te nie były łatwe z pewnością . Każdy ukrywa mroczną tajemnicę.Moge wam powiedzieć, że przy tej książce nie będziecie się nudzić. Nie będzie wogole na to czasu. Autorka stworzyła dobrą fabułę i akcję, która biegnie oczywiście swoim tempem.Nie za szybko nie za wolno wręcz idealnie. Jeżeli chcesz posmakować choć troszkę tajemnic i niewyjaśnionego morderstwa i poczuć dużo emocji zachecam po sięgnięcie po tą książkę.

"OGRÓD ZŁY" MAGDALENA SOBOTA

Miałam nadzieję..., że wszystko inaczej się potoczy. Czuje smutek, lekki żal, a nawet rozgoryczenie, życie często jest niesprawiedliwe, czasem brakuje nam szczęścia, a determinacja i wola walki nie wystarczą. Cieszmy się z dnia dzisiejszego, doceniajmy to co mamy, bo może nam to zostać brutalnie odebrane.

Hermina Wasylik ciągle żyje pod presją, ma wybuchowy charakter, nie potrafi wybaczyć matce, że zostawiła ją samą, gdy ona wkraczała w świat dorosłości, że po stracie ojca musiała sama decydować o sobie. Robiąc na przekór rodzinie postanawia zostać policjantką i być równie dobra jak jej tata. Od razu widać, że kocha tą robotę i ma do niej dryg, jest spostrzegawcza i dociekliwa, drąży, nagina zasady, ale w ten sposób osiąga cel. Czasem jest impulsywna co doprowadza ją do zguby i prawdziwych tarapatów. Jednak zawsze może liczyć na swoich policjantów.

Sprawa w którą zostaje wplątana to jej przeszłość, lata młodzieńczych rozterek i miłostek. Czy to możliwe, że jej najlepsza przyjaciółka była nieszczęśliwie zakochana w swoim kochanku i popełniła samobójstwo? Dlaczego pozostawiła sobie ususzoną wiązankę kwiatów? Czy Hermina miała w tym swój udział?

Powiem tylko tyle, że akcja płynie bardzo szybko, bohaterów, albo kochasz, albo nienawidzisz, od początku nie podobał mi się prokurator Myszkin, był bardzo śliski, a jego postępowanie jest karygodne, woli kogoś bezpodstawnie oskarżyć i zrujnować, byle tylko ocalić siebie. Natomiast Bartka chciałabym jako swojego przyjaciela, był epokom i ostoją, w każdym momencie wyciągał pomocną dłoń i nie tylko dla Herminy, ale także do reszty swoich towarzyszy, działał intuicyjnie.

Ciężko mi pogodzić się z taką końcówką, miałam inne wyobrażenie, chodź książka przez to jest bardziej realna, to żal mi bohaterów których polubiłam. Nie oceniam jej źle, bo czytało się ją bardzo szybko, a wydarzenia zaskakiwały. Powrót do przeszłości pokazał sytuacje z różnych perspektyw i przez to mogłam bardziej poznać postacie i stanąć po którejś ze stron. To była emocjonująca podróż z wypiekami na twarzy i refleksją na koniec.