Ogród sekretów i zdrad

Warszawa, Róża młoda marszandka sztuki, zajmuje się organizacją przyjęcia z okazji jubileuszu swojej mamy, poczytnej autorki dreszczowców połączonego z urodzinami jej babci Giny.

Według pomysłu mamy, huczne przyjęcie ma odbyć się w pałacu w Łabonarówce, który przed wieloma laty należał do ich rodziny.

Już po pierwszej wizycie w pałacu, Róży towarzyszy niewyjaśniony lęk, dziewczyna nie jest pewna czy to dobry pomysł, aby przyjęcie odbyło się właśnie tutaj, w pałacu znanym także jaki palais fatale. Uświadamia sobie, że wie bardzo niewiele na temat historii własnej rodziny, rodu Korsakowskich. Mama i babcia nie opowiadały jej wiele na ten temat. Wie tylko, że jej babcia Matylda była kobietą piękną i wielkiej klasy, a jej dziadek popełnił samobójstwo. Dziwne uczucie jakie doświadcza przebywając w Łabonarówce wyzwala u niej ciekawość, którą zaspokoi jedynie poznanie wydarzeń sprzed lat.

W odkrywaniu rodzinnych tajemnic pomaga jej Maks, syn właścicieli pałacu.

Jakie sekrety odkryją? Żeby się dowiedzieć musicie siegnąć po tę ponad pięciuset stronową opowieść, przez którą po prostu się płynie!

Autorka w genialny sposób prowadzi nas po losach rodu Korsakowskich. Historia opowiedziana jest na dwóch płaszczyznach czasowych i wielopostaciowo. Ten zabieg sprawia, ze książka przyciąga jak magnes. Kartka po kartce odkrywamy tę zagmatwaną historię. Dodatkowo przedstawiony przez autorkę świat dwudziestolecia międzywojennego jest absolutnie fascynujący i został bardzo umiejętnie i szczegółowo oddany.

Jeżeli lubicie nietuzinkowe historie nie zastanawiajcie się! Tak książka Was zauroczy. Ja już z niecierpliwoscią czekam na kolejny tom.

Dziś przychodzę do Was z opinią o książce ze zdjęcia, a także pytaniem, które mimowolnie jej lektura mi nasunęła. Czy w Waszych rodzinach też skrywają się, bądź skrywały jakieś sekrety? Jakieś nie jasne historie z przeszłości?

"Pałac był wspaniały, a ona sama dokładała wszelkich starań i nie szczędziła pieniędzy męża, by uczynił na odwiedzających spektakularne wrażenie.

- Ma powalać na kolana- lubiła mawiać.- Każdy, kto przystąpi mój próg, musi wiedzieć kim jestem."- fragment książki

Ach, ciężko jest zebrać myśli po lekturze tej książki... Tyle się tu działo 🫣

Ale może zacznę od tego, że cała fabuła dzieli się na dwie historie, w dwóch różnych strefach czasowych, ale oba te wątki są ze sobą ściśle powiązane 🤫

Jedna jej część to historia Matyldy, jej rodziny i "przyjaciół", której akcja dzieje się w późnych latach dwudziestolecia międzywojennego w przepięknym pałacu Łabonarówka.

Natomiast druga część to losy Róży, Maksa, Doroty, a także postaci, która jest powiązana z samą Matyldą 🤫 Ta część to już czasy współczesne, ale zdecydowanie ściśle związane z przeszłością.

Wielkie intrygi, knowania, manipulacje, marzenia i namiętności. Autorka stworzyła świetne połączenie świata artystycznego, pełnego blichtru i wręcz "narkotycznego natchnienia" ze światem arystokracji, którego cechuje narzucenie określonych form i zachowań.

Niewątpliwie w książce prym wiedzie postać Matyldy Korsakowskiej, która swoimi poglądami i zachowaniem może zszokować, bądź zniechęcić do siebie czytelnika, ale i sprawia, że książka wyróżnia się oryginalną i charakterną bohaterką.

"Ogród sekretów i zdrad" to bardzo dobre połączenie powieści obyczajowej z kryminałem. Napisana jest prostym, nieskomplikowanym językiem, dzięki czemu frunie się poprzez kolejne strony. Ilość tajemnic, a także niedomówień, które są tu zawarte powoduje, że ciężko jest się oderwać od lektury. Nie mówiąc już o tym, że podczas czytania sama tworzyłam w mojej głowie różne scenariusze i teorie. Cóż, co prawda żadna z nich się nie sprawdziła, ale to nic, ponieważ Autorka sprawiła mi tak wiele niespodzianek i zwrotów akcji, że z niecierpliwością będę czekać na kolejny tom. Polecam!!!

Malarstwo, dawne fotografie, stare pałace, większość takich dzieł, obiektów i miejsc skrywa w sobie wiele tajemnic, sekretów, mroku i skomplikowanych historii, które budzą uczucie grozy, pewnego rodzaju niepokój, niepewność, lekki strach, wielką niewiadomą. I właśnie takim miejscem jest Pałac w Łabonarówce, którego mury mają wiele do powiedzenia. To właśnie tam Dorota razem z córką Rożą, marszandką sztuki, organizuje imprezę, której głównym powodem jest jubileusz Giny, nestorki, babci Róży. To miejsce należało kiedyś do przodków pań, ale los sprawił, że obecnie kto inny jest jej właścicielem.

Historię poznajemy z dwóch perspektyw czasowych. Teraźniejszość to opisywanie przygotowań do uroczystości, ale co ważniejsze to fragmenty, w których Róża, razem z synem nowych właścicieli dąży do tego, aby odkryć wszystkie karty, bo czy Gina opowiadając historie rodzinne mówiła prawdę i tylko prawdę, a może ukryła istotne informacje? Druga perspektywa czasowa to lata 20. i 30. ubiegłego wieku i przedstawienie historii rodziny Korsakowskich i nie ukrywam, że to były moje ulubione momenty.

Sami pomyślcie: pałac, spotkania towarzyskie wśród ludzi sztuki, elity, blichtr, długie rozmowy i rauty, koncerty w saloniku muzycznym, poezja, malarstwo…. ach w takich czasach mogłabym żyć, ale za tym „pięknem” czai się coś jeszcze. Skrywa się sekret, który w końcu po wielu latach zostanie ujawniony.

Z wielką przyjemnością i uśmiechem na twarzy wracałam do tej historii i podążałam za Różą, aby poznać wszystkie sekrety rodzinne i rozwikłać intrygi wielu bohaterów. Przyznaję, że pewną panią o imieniu Matylda, chciałam rozszarpać na kawałki, miała kobieta temperament i charakterek. To była bardzo wciągająca lektura. Jeśli miałabym powiedzieć czego mi zabrakło? Hmm tu wszystko było na swoim miejscu, no dobra jakby tej sztuki było trochę więcej, wtedy już totalnie rozpłynęłabym się w zachwycie 😉

Jeśli chcecie wtargnąć do świata sztuki i intryg to historia dla Was! 🙂

Róża uwielbia sztukę prowadzi własną galerie sztuki i idzie jej naprawdę dobrze. Jej babcia przebywa w ośrodku dla osób starszych, ale zbliżają się urodziny babci Giny, a jednocześnie matki Róży Doroty.

Dorota informuje córkę, że chce wyprawić przyjęcie w Łabonarówce w dawnej posiadłości ich rodziny .. to właśnie w tamtej willi mieszkała mała Gina, babcia Róży.. Kobieta nie wue czy jest to dobry pomysł, by kobieta tam wracała, nie wie jak na ten powrót do przeszłość zareaguje, ale mimo wszystko pomaga mamie w przygotowaniach.. Teraz tam na miejscu, jest hotel ale wiele miejsc jest tylko odświeżonych, zachowanych... dzięki temu Róża jest coraz bardziej nakręcona na to by poznać historię swoje rodziny, ponieważ jak do tej pory wiedziała, że jej rodzina ma jakieś znakomite korzenie, tylko, że zawsze wszystko owiane było tajemnicą..

Czego dowie się Róża? Kim była naprawdę jej prababcia, której portret nadal wisi w Łabonarówce? I czy syn właścicielki hotelu, pomoże jej zgłębić wiedzę? Widać, że ten człowiek też chcę poznać historię tego miejsca, ponieważ twierdzi on, że to miejsce ma zły urok i źle wpływa na jego samopoczucie.. Ile jest w tym prawdy? Co się wydarzyło?

Historia napisana jest w dwóch płaszczyznach czasowych kiedyś i dziś, dzięki czemu czytelnik dokładnie zagłębia się w historię rodziny.. Uwielbiam to! Uwielbiam książki gdzie przeszłość miesza się z teraźniejszością.. Muszę przyznać, że na początku myślałam, że to będzie nudna lektura.. Oj nie! Zdecydowanie nie bardziej mylnego! Autorka przedstawia nam życie przedwojennych mieszkańców domu.. a jednocześnie pozwala podziwiać piękno i mrok tego miejsca odkryć tajemnice..

Zapowiada się wspaniała saga rodzinna, bo zakończyło się w takim momencie, że ja dosłownie muszę przeczytać ciąg dalszy!

„A przecież nic na tym świecie nie jest idealnie i nawet nie powinno takie być. Wystarczy, że jest po prostu dobrze”.

Róża odnosi znaczące sukcesy jako młoda marszandka sztuki, razem z przyjaciółką Beatą prowadzi własną galerię sztuki, w której sprzedaje znane i te mniej znane obrazy. Jej matka Dorota jest uznaną pisarką. Niebawem Dorota i babcia Róży, Gina będą obchodziły swoje urodziny. Kobiety postanawiają połączyć te wydarzenia i zorganizować jedno, huczne przyjęcie w Łabonarówce, w miejscu, w którym na świat przyszła babcia Gina. Dawna siedziba rodu skrywa wiele tajemnic, a przeszłość, choć pozornie zapomniana, ma znaczenie i wpływ na teraźniejszość nowego pokolenia. Jakie sekrety pozna Róża, czy odkrywana prawda nie będzie szokująca?

Z przyjemnością i ciekawością przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę, szybko poczułam się jak u siebie. Wielowątkowa, wielowarstwowa, wnikliwa perspektywa. Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Fabuła ciekawie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, toczy się dwutorowo. Mamy czasy współczesne i przeszłość - dwudziestolecie międzywojenne. Zajmująco ukazani bohaterowie, silne, złożone, niejednoznaczne osobowości. Wyróżniająca się postacią jest Matylda ówczesna panią Łabonarówki i matka Giny, kobieta równie piękna co zła. Z niesłabnącą ciekawością śledziłam jej losy i poczynania, muza artystów i bezwzględna kobieta.

Piękno i klimat tamtych dawno minionych czasów. Zajmująca ukazana obyczajowość z fascynującym tłem historycznym dwudziestolecia międzywojennego. Opowieść o kobietach z rodu Kosakowskich, skomplikowanych relacjach rodzinnych, bogactwie, splendorze, artystyczna bohema. Intrygi, kłamstwa, niedopowiedzenia, dobrze przez lata ukrywane sekrety, zdrady, spiski, niewyjaśniona śmierć. Autorka delikatnie podtrzymuje napięcie, chwilami szokuje. Wnikliwe studium ludzkich zachowań, intrygujący, zawiły portret zakłamanych relacji, wzajemne zależności, moralne zakłamanie, zło, zazdrość, próżność, obojętność.

Klimatyczna, niebanalna, absorbująca opowieść. Kawał dobrej literatury, od której nie mogłam się oderwać. Niesamowita, realna pełna uniesień, dramatów i intryg podróż w przeszłość. Już z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Serdecznie polecam, Tatiaszaa i jej książki :)

Zazwyczaj trzymam się z daleka od książek, gdzie znajdziemy historię w jakimkolwiek formacie. Nie przepadam po prostu za nią. Jednak mam za sobą pozytywne zaskoczenia pod tym względem, a skoro opis fabuły mnie zaciekawił, to postanowiłam dać szansę. Dobra, drugim bodźcem była okładka, która naprawdę przykuwa wzrok. Cieszę się, że wzięłam się za czytanie, bowiem bowiem lektura pozytywnie mnie zaskoczyła.

W twórczości @[Adres usunięty]zyk zawsze odnajduję niesamowity klimat, aurę tajemniczości i nutkę nostalgii. 🥰 Tym razem autorka oddaje w nasze ręce fascynującą historię rodziny Korsakowskich. Jest to pierwsza część wspaniale zapowiadającej się sagi rodzinnej. 📚❤️ Mnie już kupiła! 🤩

•

Każda rodzina ma swoją przeszłość. Często jednak ciężko jest nam odkryć pewne tajemnice. Wiele z nich zabieranych jest do grobu, a niczego nie świadomi potomkowie żyją własnym życiem.

Róża ma w końcu okazję bliżej przyjrzeć się intrygującej postaci prababki, baronówny Matyldy Mikanowskiej. Z okazji jubileuszu urodzin babci Giny i mamy - Doroty, szykuje się niemałe przyjęcie. Ma być wystawnie, gustownie i z pompą. Media muszą zauważyć imprezę Doroty! Kobieta wpada na pomysł, żeby zorganizować urodziny w pałacu w Łabonarówce. Nie jest to przypadkowy wybór. Ten o to pałac należał przed laty do ich rodziny. Wiążę się z nim mnóstwo wspomnień babci Giny. Nie wszystkie są pozytywne. Niestety pamięć kobiety szwankuje i miesza jej się wiele wątków. Może jednak odwiedziny w pałacu przywołają brakujące elementy i uda się poskładać historię w całość? Róża bardzo tego pragnie. Wraz z synem nowego właściciela pałacu, postanawiają zabawić się w detektywów i dowiedzieć się, jakie tajemnice skrywają mury Łabonarówki. To co odkryją, zaskoczy obie rodziny.

•

Powieść napisana w dwóch płaszczyznach czasowych. Przeplatane ze sobą rozdziały z współczesnych czasów oraz z przełomu lat 20. i 30. świetnie ze sobą grają. Możemy wręcz na własnej skórze odczuć emocje bohaterów. Poznać ich myśli, plany i knowania. Genialnie wpleciona zagadka kryminalna, której rozwiązanie może szokować. Już nie mogę doczekać się II tomu! 😍 A Wam gorąco polecam #ogródsekretówizdrad ! 🔥🥰

•

Za egzemplarz bardzo dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌺 "Ogród sekretów i zdrad" autorstwa Agnieszki Krawczyk to wielowątkowa historia rodu Korsakowskich, która was oczaruje.

🌺 Z okazji zbliżających się jubileuszu urodzin mamy i babci, Róża postanawia zorganizować rodzinną uroczystość, a za namową matki wybór pada na pałac w Łabonarówce, który był kiedyś siedzibą ich rodu.

Tam Róża poznaje Maksa, syna obecnego właściciela pałacu, który pomoże jej odkryć skrywane przed nią rodzinne sekrety.

Czy Róża pozna losy przodków?

Jakie tajemnice odkryje?

🌺 Autorka ma spory dorobek literacki, jednak nie czytałam jeszcze jej książek, jedynie kilka opowiadań, a jej najnowsza powieść mnie skusiła ciekawym opisem i piękną okładką, także czułam, że to będzie coś dla mnie.

Akcja powieści rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych: obecnie, oraz w okresie dwudziestolecia międzywojennego, co bardzo lubię w książkach.

Jest to wciągająca powieść pełna tajemnic, kłamstw i intryg, a wątek kryminalny nadał jej wyjątkowego charakteru.

Jestem pod wrażeniem stylu autorki, dopracowała tą powieść w najdrobniejszych szczegółach, i dzięki temu porwała mnie ona już od pierwszej strony.

Jest to pierwsza część serii o rodzie Korsakowskich, i z niecierpliwością czekam na kontynuację, gdyż jest jeszcze dużo do odkrycia, a ta historia mnie wręcz zafascynowała.

Jeśli lubicie nieszablonowe historie z dreszczykiem emocji, tajemnicami i odkrywaniem przeszłości, to koniecznie musicie przeczytać tą niezwykłą książkę.

"Ogród sekretów i zdrad" to pierwszy tom historii rodu Korsakowskich.

Dorota, mama Róży i jej babcia Gina planują zorganizować rodzinną imprezę. Ich wybór pada na pałac w Łabonarówce, dawną siedzibę ich rodu, którą stracili w czasie wojny. Pałac skrywa wiele sekretów.

Jeśli chcecie dowiedzieć się jakie tajemnice skrywa przedwojenny dwór to sięgnijcie po tę książkę.

Dzięki autorce możemy przenieść się do dwudziestolecia międzywojennego. Poznajemy rodzinę Korsakowskich, którzy byli właścicielami pałacu w Łabonarówce. To czasy ogromnej fortuny, blichtru, niebezpieczeństwa, namiętności, zdrady, intryg i manipulacji. Z ogromną ciekawością zagłębiłam się w tę niesamowitą fabułę i śledziłam losy bohaterów, by odkryć historie i tajemnice rodzinne. Autorka potrafi ciekawie opowiadać i ja totalnie zachwyciłam się tą historią. Uwielbiam w powieściach przeplatanie teraźniejszości z przeszłością. Autorka dostarczyła mi mnóstwo emocji i znakomicie bawiłam się poznając tajemnice tej rodziny. Nieoczekiwane zwroty akcji i niesamowicie skonstruowana zagadka kryminalna. Nie nudziłam się ani przez chwilę.

Będziecie oczarowani. Ja już czekam z niecierpliwością na kolejny tom.

Rewelacja!

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Żeby saga była interesująca, najważniejszy jest pierwszy tom, w którym trzeba zaznaczyć jak ważna jest rodzina, czym zajmowała się w przeszłości, etc. Najlepiej też osadzić tez fabułę w czasach ciekawych historycznie, lub przeplatać ją ze współczesnością. Do tego kilkoro dość różnych bohaterów i bohaterek, i początek historii jest udany.

Oto przed Państwem pierwszy tom nowej sagi Agnieszki Krawczyk o rodzinie Korsakowskich. Rodzinie wywodzącej się z arystokracji, zamieszkującej luksusowy pałac w Łabonarówce. Czasy dwudziestolecia międzywojennego, pełne przepychu i pieniędzy to kolorowy i radosny czas, który przyniósł i szczęście, i radość, ale kładzie się też cieniem na późniejszych wydarzeniach, a tajemnice snują się za rodem rzez wiele lat. Prawda jest tylko jedna, ale trzeba najpierw trafić na odpowiedni ślad...

Pięknie to autorka rozpisała! Mamy tu i niemal idylliczny, przedwojenny obraz rodziny, niezakłócany i niezmącony przyziemnymi sprawami, pełen artyzmu i blichtru, ale też obraz współczesnej rodziny, pokieraszowanej przez życie. I te dwa światy zderzają się tutaj obyczajowo, powodując, że czytelnik doszukuje się porównań i zastanawia się, który portret tej familii jest prawdziwy.

Wielowątkowość i tajemnice to właściwie najważniejsze cechy tej powieści. Wszystko tu aż skrzy od intryg i niedopowiedzeń, postaci są w nie zaplątane, a niektóre ich występki, mimo, że skrzętnie ukrywane, mogą po latach ujrzeć światło dzienne.

Ta książka to idealny przykład powieści obyczajowej, z mocnymi, krnąbrnymi i mądrymi postaciami kobiecymi, które walczą o siebie, rodzinę, miłość, pieniądze. Walczą nieustannie i z wielkim zaangażowaniem, ale nie oczekują gloryfikacji ani tanich pochwał. Znają swoją wartość i nie poddają się chwili, są wyrachowane, ale zawsze w słusznym celu.

Polecam wszystkim, którzy lubią ładny literacki język, niesztampowe postaci, które zapadają w pamięć na długo i fabułę rozgrywającą się na przestrzeni lat. Wspaniała, wielowątkowa i fascynująca saga!

Literatura obyczajowa nie jest jednym z moich ulubionych gatunków, czego nigdy nie ukrywałam. Tak samo jak i romanse historyczne, których zawsze unikałam, bowiem bałam się, że prędzej zasnę niż dotrwam do końca książki. O połączeniu tych dwóch gatunków nawet nie myślałam, bo byłam święcie przekonana, że to będzie naprawdę nie do przejścia - w moim przypadku. I oto pojawił się "Ogród sekretów i zdrad" Agnieszki Krawczyk, który już swoją okładką i opisem mocno mnie zaintrygował. Skusiłam się na tę powieść, pomimo wszystkich moich dotychczasowych obiekcji przed tego typu literaturą. I nawet nie wyobrażacie sobie jakże wielkie było moje zaskoczenie, gdy zaczęłam czytać i nie mogłam się od niej oderwać. Wręcz niedowierzałem, że można z tak wielkim zapałem i ciekawością brnąć przez każdą kolejną stronę, kombinując w myślach możliwe scenariusze, jeśli chodzi o dalsze losy rodziny rodu Korsakowskich. Ależ to była wspaniała i zaskakująca lektura, napisana w tak przyjemny sposób, że dosłownie rozpływałam się nawet przy opisach wydarzeń dwudziestolecia międzywojennego, który autorka w tak fantastyczny sposób wprowadziła do swojej powieści. Byłam zachwycona wieczorkami organizowanymi przez panią domu, seansami spirytystycznymi, które przyprawiały o ciarki na plecach, oraz tym wszystkimi intrygami i niecnymi występkami, które miały miejsce w Łabonarówce. Niezwykle klimatyczna historia z cudownie wykreowanymi postaciami, przy której nie sposób się nudzić. Nie mogłam uwierzyć, że AŻ TAK mnie ta książka pochłonie, a co za tym idzie, nie wiem czy teraz nie zacznę sięgać częściej po właśnie takie powieści!

"Ogród sekretów i zdrad" to wielowątkowa historia rodu Korsakowskich, w której autorka przeplata czasy obecne z okresem dwudziestolecia międzywojennego. Jedną z głównych bohaterek jest Róża, odnosząca sukcesy młoda marszandka sztuki. Wraz ze swoją przyjaciółką Beatą ma swoją galerię, w której sprzedaje przecudowne obrazy znanych bądź mało znanych artystów. Z kolei jej matka Dorota jest znaną pisarką powieści z dreszczykiem, która już wkrótce będzie obchodzić swoje urodziny. Tak się składa, że oprócz niej urodziny będzie również obchodzić Gina, babcia Róży. Także matka i córka postanawiają połączyć oba wydarzenia i wyprawić naprawdę wielkie przyjęcie. Co więcej, Dorota wpada na pomysł, aby imprezę zorganizować w Łabonarówce - miejscu, w którym urodziła się babcia Gina. Jednakże kobieta nie zdaje sobie sprawy, że to miejsce zawiera w sobie masę tajemnic i niekoniecznie szczęśliwych wspomnień, dla wiekowej już babci Giny. Tajemnice, intrygi, zdrady to tyko garstka tego co odkrywamy już na początku zagłębiania się w rok 1929. Powolne odkrywanie sekretów, przeplatane "śledztwem" Róży, chcącej odkryć prawdę o dzieciństwie swojej babci, jest niezwykle absorbujące, a to co odkrywamy nieraz szokuje, ale też wzbudza jeszcze większą ciekawość. Autorka w naprawdę fajny sposób dozuje emocje, podkręca atmosferę jeśli chodzi o wydarzenia dwudziestolecia międzywojennego, a wszystko to okraszone jest wspaniałym językiem, dzięki któremu człowiek czuje się jakby naprawdę przeniósł się w czasie.

Może Was to zaskoczy, ale ogromnie podobały mi się czasy dwudziestolecia międzywojennego. Jak tylko miałam zaczynać rozdział dotyczący czasów obecnych, to aż mnie skręcało, bowiem najchętniej bym go przeskoczyła i poznawała dalej historię Matyldy Mikanowskiej i całej reszty bohaterów z Łabonarówki. Autorka stworzyła wspaniały klimat w książce, a samo wspomnienie o posiadłości, która oddziaływuje na każdego jej mieszkańca, skutecznie wzbudzał moje zainteresowanie i chęci na więcej. Czułam się wręcz zahipnotyzowana tą historią, także może i mnie dopadła aura tego tajemniczego miejsca 😉 kto wie... Jedno jest pewne, od tej książki naprawdę ciężko się oderwać. Każdy z bohaterów jest świetnie wykreowany i choć zachowanie Matyldy nieraz doprowadzało mnie do białej gorączki, to i tak nie mogłam przestać o niej czytać i nie mogłam się doczekać aż znowu jej osoba pojawi się na kolejnej stronie powieści. Wiecie, takie myślenie - ciekawe co tym razem wymyśli droga Matylda 😏

"Nic mnie tak nie cieszy, jak ludzka zawiść. Im jest jej więcej, tym lepiej ja się czuję."

Równie ciekawa jest postać Adelajdy, siostry babci Giny, która od samego początku jest owiana tajemnicą...nikt nie chce o niej wspominać, a jak już coś powie to w sumie tak jakby do końca nie była to prawda. Także jej osoba, również mnie intrygowała. Zresztą każdy z bohaterów "Ogrodu sekretów i zdrad" jest niezwykle drobiazgowo stworzony, przez co historia jest niezwykle barwna, klimatyczna i ogromnie ciekawa. I choć książka ma ponad 500 stron, serce mi krwawi, że już ją skończyłam. Teraz pozostaje mi tylko wypatrywanie drugiego tomu i mam nadzieje, że długo nie będę musiała na niego czekać, bowiem Agnieszka Krawczyk rozpaliła we mnie chęci na takie właśnie historie! Jestem ogromnie pozytywnie zaskoczona i usatysfakcjonowana lekturą "Ogrodu sekretów i zdrad", dlatego też z przyjemnością Wam ją polecam!

Róża to dorosła kobieta, która prowadzi własną, dobrze prosperującą galerię. Wraz z przyjaciółką uzupełniają się zarówno zawodowo, jak i prywatnie. Róża bardzo silnie związana jest z kobietami ze swojej rodziny – matką, która jest pisarką i trudno jej czegokolwiek odmówić oraz ukochaną babcią, która z racji sędziwego wieku przebywa w domu opieki. I to właśnie tajemnicza przeszłość babci Giny stanowi główny wątek książki. Historia jej bliskich oraz niej samej pełna jest niedopowiedzeń i nieścisłości, a główna zainteresowana zwykła zbywać ten temat. Trudno od niej jednak obecnie wymagać pełnej opowieści o rodzie Korsakowskich, biorąc pod uwagę jej wiek i dolegliwości zdrowotne. Jednak Róża nie jest sama, jeśli chodzi o chęć poznania losów swojej rodziny. A jej pomocnik jest równie zdeterminowany co ona, by odkryć tajemnice niemal sprzed wieku.

„Ogród sekretów i zdrad” to powieść utkana tak precyzyjnie, z dbałością o każdy, nawet najmniejszy szczegół, że aż zapiera dech. Ta książka okryta jest siecią tajemnic z przeszłości, których powolne rozwikłanie angażuje czytelnika bez miary. Napisana przepięknym, kwiecistym językiem, który czaruje na każdym etapie lektury. W tej pozycji znajdziemy dwie perspektywy – teraźniejszą, dotyczącą 2019 roku oraz przeszłą, która przedstawia wydarzenia z okresu dwudziestolecia międzywojennego. I obie te części idealnie się uzupełniają, stanowiąc wręcz doskonałe elementy całokształtu fabuły. Każda postać, która tu występuje jest złożona, ma swoje sekrety, ale również nie można odmówić jej realizmu. Zaręczam, że ród Korsakowskich nie mógłby być lepiej wykreowany. Z książki wyziera ogromny research dotyczący przełomu lat 20. i 30. ubiegłego wieku, który znajduje swoje odzwierciedlenie w genialnym przedstawieniu życia prowadzonego w tamtym okresie – zwłaszcza przez ludzi o wyższym statusie społecznym. Sama Łabonarówka natomiast kusi nas swym pięknem, zagadkowością oraz niebanalnym klimatem, który zachował się mimo upływu lat. I choć niektóre tajemnice ujrzały światło dzienne, tym samym szokując, jak i nieco zasmucając czytelników, to jednak nie wszystko jest jeszcze oczywiste. I moją ciekawość rozbudzają zarówno losy teraźniejsze jak i przeszłe bohaterów, bowiem oba te przedziały czasowe napisane są w równie ujmujący, jak i intrygujący sposób. To jedna z najlepszych pozycji obyczajowych tego roku na polskim rynku i zdecydowanie warto po nią sięgnąć, nie tylko, by zanurzyć się w wybitnie dobrze stworzony świat, ale też po to, by podziwiać ponadprzeciętny kunszt pisarski Agnieszki. Z niecierpliwością czekam na powrót do pełnego tajemnic pałacu!

Róża jest młoda kobietą która razem z przyjaciółką prowadzi galerie sztuki.

Dziewczyna wraz z rodziną szykuje wyjątkowa imprezę z okazji podwójnego jubileuszu jaki obchodzi jej matka i babka.

A że impreza ma być wyjątkowa, to i miejsce w którym odbędzie się musi być wyjątkowe. I tak wybór padł na Łabonarówke, dom rodzinny bohaterów, który stracili w czasach wojny.

Jednak dawna siedziba rodu skrywa pewne tajemnice.

Czy Róży z pomocą Maxa Niezwińskiego uda się poznać historię drzemiące w przedwojennym dworze?

Ile sekretów wyjdzie na jaw podczas przygotowań do imprezy?

,,Ogród sekretów i zdrad " to wielowątkowa historia rodu Korsakowakich, dla których w latach 20-30 Łabonarówka była miejscem spotkań.

Autorka wprowadza nas w piękne i klimatyczne miejsce jakim jest dworek. Dzięki pełnym detali opisom, czytelnik czuje się jakby był tam razem z bohaterami. Książka napisana jest z dwóch perspektyw czasowych, dzięki czemu możemy poznać życie bohaterów z teraz jaki i w latach dwudziestych.

Niesamowita historia, świetna fabuła wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Znajdziemy tu sporo tajemnic, intryg, zdrad, namiętności ale nie zabraknie też zachłanności i próżności.

,,Ogród sekretów i zdrad " to oryginalna podróż w czasie. Bohaterowie są świetnie wykreowani, a dzięki lekkiemu stylowi autorki przez książkę się wręcz płynie.

I zdradzę Wam że nawet ja, osoba która mało kiedy, sięga po książki z historią w tle dałam się wciągnąć w wir zawirowań, w jakie wplątuje nas autorka.

Polecam ❣️

Agnieszka Krawczyk w swojej najnowszej powieści "Ogród sekretów i zdrad" zabiera nas w niezwykłe intrygującą podróż. Początkowo nie mogłam wgryźć się w całą historię, jednak im było dalej, tym było lepiej. Jak dla mnie końcówka książki była najlepsza. Wtedy akcja nabrała odpowiedniego tempa i poznałam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Tak się wkręciłam w całą tę historię, że z przyjemnością przeczytam kolejny tom. Swoją drogą myślałam, że to jest jednotomówka, ale cieszę się, że autorka postanowiła kontynuować przygody głównych bohaterek.

Cała historia dzieje się w dwóch czasach: obecnym i w dwudziestoleciu międzywojennym. Poznajemy losy wnuczki i babci, a nawet i prababci.

Znalazłam tutaj mnóstwo intryg, od których rozbolała mnie głowa. Nie mogłam uwierzyć w to, że człowiek może posunąć się do takiego okrucieństwa. Nie rozumiałam zachowania macochy jednej z bohaterek. Nie trawiłam jej.

W czasach obecnych poznałam ciekawą postać o imieniu Róża. Jest to młoda dziewczyna, która razem ze swoją wspólniczką prowadzi galerię sztuki. Często organizują w niej aukcje.

Drugą bohaterką jest jej babcia Gina (Georgina). We wrześniu będzie obchodziła swoje 95 urodziny. Starsza pani w swoim życiu wiele przeszła. Obecnie ma zaniki pamięci. Ta postać skrywa w sobie wiele tajemnic, które chciałaby poznać jej wnuczka. Czy przypomni sobie, co działo się, gdy była małą dziewczynką? Czy w jej przypadku prawda miesza się z fikcją?

Nasza staruszka była córką przedwojennego milionera z branży naftowej Augustyna Korsakowskiego i biednej baronówny Matyldy Mikanowskiej. Ojciec Giny miał jeszcze jedną starszą córkę, której jego żona nie trawiła. Z tej książki dowiecie się, co kombinowała baronówna. Nie polubiłam Matyldy. Jej się nie da lubić.

Gina bardzo szybko została sierotą. Jak i dlaczego umarli jej rodzice? Czy wyjawi prawdę swojej wnuczce? Przekonacie się o tym, czytając "Ogród sekretów i zdrad".

Poznałam również Dorotę mamę Róży. Byłam bardzo ciekawa czy charakter odziedziczyła po swojej mamie, czy raczej po babci Matyldzie. Liczyłam na pierwszą opcję. Czy się przeliczyłam?

Kolejną bohaterką jest Adelajda. Jest starszą przyrodnią siostrą Georginy. Warto przyjrzeć się bliżej tej postaci. Bardzo jej współczułam. Cierpiałam razem z nią. Nie życzę nikomu takiego życia, jakiego ona miała.

Zachęcam was do odkrycia sekretów pewnego ogrodu.

W tej książce znalazłam pełen wachlarz emocji: od radości do nienawiści. Śmiałam się i płakałam. Jednym zdaniem: bardzo dobra lektura.

Autorka stworzyła ciekawy klimat. Warto przeczytać "Ogród sekretów i zdrad". Idealna obyczajówka.

„Ogród sekretów i zdrad” to książka, która w pełni zaspokoiła mój gust czytelniczy. Znalazłam w niej wszystko to co lubię w obyczajówkach i powieściach historycznych. Akcja książka została osadzona w dwóch płaszczyznach czasowych, co ja osobiście uwielbiam. Zwłaszcza te powieści, których rozdziały opisujące przeszłość występują na przemian z teraźniejszością. Nie każdemu takie przeplatanie udaje się, ale Pani Agnieszka świetnie sobie z tym zabiegiem poradziła i dzięki temu przez książkę płynie się. Autorka również świetnie oddała klimat okresu międzywojennego oraz wspaniale wykreowała główne bohaterki. Bardzo polubiłam Różę oraz jej prababcie. Obie kobiety były silne i wiedziały czego chcą, pomimo, że żyły w innych czasach.

Róża to odnosząca sukcesy w pracy, młoda marszandka sztuki. Jej matka, Dorota i babcia Ginia, niedługo będę obchodzić jubileusz urodzin. Rodzicielka głównej bohaterki wpadła na pomysł by urządzić go w Łabonarówce. W pałacu tym wychowywała się Ginia. Miejsce to jest pełne wspomnień, ale również posiada wiele sekretów z rodziny Korsakowskich. Babcia Róży pochodzi z zamożnej i cenionej kiedyś rodziny. Była córką milionera i baronówny. Georgia nigdy z tym nie obnosiła się. Różna postanowiła udać przed imprezą do pałacu. Dowiedziała w nim wielu ciekawych rzeczy o swojej prababci Matyldzie Mikanowskiej. Dziewczyna postanowiła chciała wiedzieć o wiele więcej. Czuła, że odkrywa świat pełen tajemnic i sekretów. Jakich? I jaką rolę odgrywa w poszukiwaniach Maks Niezwiński? Czy historia opowiedziana przez matkę pokrywa się z tym co odkryła Róża? Przekonacie się sami.

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Pani Agnieszka Krawczyk znana jest głównie z wspaniałych powieści obyczajowych. „Ogród sekretów i zdrad” jest jej pierwszą książką, która posiada tło historyczne. Nie znajdziemy tutaj jednak jakiś politycznych czy wojennych zawirowań, lecz opis prostych ludzi w czasach międzywojennych, o których według mnie mało wiemy. W książce znajdziemy wiele tajemnic, intryg, zdrad, miłości i namiętności. Dzięki czemu dostarcza ona wielu emocji. Nie jeden raz również wywołała uśmiech na twarzy, ponieważ nie da się nie roześmiać z ciekawych pomysłów Doroty.

Książka zdecydowanie jest z gatunku tych co mają jeden minus. Za szybko kończą się. Na szczęście będzie kolejna część i już nie mogę doczekać dalszych przygód bohaterów.

Jeśli lubicie książki, w których cały czas coś się dzieje. Książki, których akcja osadzona jest w przeszłości i przeplata się z teraźniejszością. Książki, które posiadają kolejne tomy, to bardzo polecam „Ogród sekretów i zdrad”.

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Filia

"Ogród sekretów" i zdrad Agnieszki Krawczyk to książka, o której można mówić, mówić i mówić. Dwie płaszczyzny czasowe przeplatają się tak, by nie pozwolić odbiorcy ani na moment znudzić się lekturą, a żaden szczegół tej historii nie znalazł się w niej przez przypadek.

Powolne odkrywanie rodzinnych sekretów, stare zdjęcia, zabytkowa broń, artykuły sprzed blisko 100 lat i tajemnice, o których nie chce mówić 95-letnia Gina. I z drugiej strony przełom lat 20-tych i 30-tych XX wieku, intrygi, zdrady, narkotyki, blichtr i bogactwo, artyści… Każdy element idealnie współgra z innymi sprawiając, że historia ma niepowtarzalny klimat, a czytelnik będzie przewracał stronę za stroną, by jak najszybciej poznać odpowiedzi na wszystkie pytania.

I jak to się czytało! "Ogród sekretów i zdrad" został napisany w stylu, który momentalnie czytelnika przeniesie do pałacu w Łabonarówce. Każdy z bohaterów jest świetnie wykreowaną postacią, przy czym największą uwagę zwraca oczywiście Matylda – matka Giny i właścicielka pałacu, a przede wszystkim zapatrzona w siebie intrygantka, dążąca do celu choćby po trupach. Takie kobiety w literaturze po prostu uwielbiam!

Ta książka zachwyca w każdym szczególe! Agnieszka Krawczyk oddaje w ręce czytelników historię oryginalną, dopracowaną i niezwykle klimatyczną. Spodziewałam się lekkiej powieści obyczajowej, a otrzymałam kompilację obyczajówki z lekkim, ale intrygującym kryminałem oraz historią w tle. I wszystko tu ze sobą doskonale współgra.

"Ogród sekretów i zdrad" to zdecydowanie jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. Oczywiście trafia na półkę “polecam jak nie wiem co!”

Powieści Agnieszki Krawczyk cieszą się moim ogromnym uznaniem. Autorka w piękny sposób kreśli historie, które zabierają mnie do odległego świata. Świata, z którego nie chcę odchodzić, lecz pozostaję we wspomnieniach już na zawsze. „Ogród sekretów i zdrad” jest właśnie taką powieścią, która dostarczyła mi wiele, niezapomnianych chwil, serwując wrażenia, które mocno trafiają do mojej wyobraźni, do mojej czytelniczej pamięci. Ta powieść to pierwsza część tytułowej serii. Nadchodząca premiera drugiej odsłony pt. „Kolekcja straconych chwil” jest okazją, aby sięgnąć po tę pierwszą zatytułowaną „Ogród sekretów i zdrad”.

Nie jest sekretem, że ta książka dostarczyła mi wiele wyjątkowych chwil podczas czytania. Nie zamierzam zdradzać Wam jej fabuły, lecz w tej recenzji pragnę uświadomić Wam, że warto sięgnąć po tę powieść Agnieszki Krawczyk.

Autorka zabiera nas do czasów dwudziestolecia międzywojennego. Na kartach tej powieści poznajemy ród Korsakowskich, w którym nie brakuje namiętności, intryg i zdrad. Otwierając tę książkę, trafiamy do Palais fatal – fatalnego pałacu, mieszczącego się w Łabonarówce. To tutaj poznajemy Różę, młodą kobietę specjalizującą się w sprzedaży dzieł sztuki. Weźmiemy udział w rodzinne imprezie, bowiem zbliża się podwójna rocznica. Urodziny jej matki Doroty Jabłonowskiej oraz babci Giny są okazją do wzięcia udziału w rodzinnej uroczystości, która odbywa się we wspomnianym pałacu. Pałacu skrywającym sekrety rodu Korsakowskich.

Jakie rodzinne tajemnice skrywa fatalny pałac? Jakie sekrety ujawni rodzinne przyjęcie w Palais fatal? Jak bardzo zmienią one życie Róży? Czy to, co dotychczas wiedziała kobieta, było prawdą, czy mgłą sekretów, niedopowiedzeń, zdrad, kłamstw? Pojawienie się w tej historii Maksa Niezwińskiego jeszcze bardziej namiesza w historii rodu Korsakowskich. Co najważniejsze wkraczając do tej rodziny, znajdziemy się w samym centrum wydarzeń, jakie rozgrywały się w latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia. Dzięki tej książce mogłem poczuć klimat wielkiego blichtru i bohemy dwudziestolecia międzywojennego. Bez wątpienia autorce w pełni udało się go nakreślić ducha tamtych czasów.

Jeśli kochacie powieści historyczne z rodzinnymi intrygami w tle to „Ogród sekretów i zdrad” jest właśnie dla Was. Jeśli zaś w literaturze szukacie poruszających historii, zarysowanych pięknym językiem, to książka Agnieszki Krawczyk zaspokoi Wasze czytelnicze oczekiwania i apetyty. A mówiąc o apetytach, to przyznam szczerze, że po przeczytaniu tej książki mam ogromną ochotę, aby bez chwili wahania sięgnąć po drugą część tego cyklu pt. „Kolekcja straconych chwil”.

Powieść „Ogród sekretów i zdrad” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

„Jeśli masz ogród i bibliotekę, masz wszystko, czego potrzebujesz” twierdził Cyceron i jest w tym sporo prawdy. Dodałabym do tego bliskich, życzliwych ludzi, na których można polegać. Z pewnością nie miał jednak na myśli „Ogrodu sekretów i zdrad”, bo ten pokazuje, że „są rzeczy, których o swojej rodzinie naprawdę lepiej nie wiedzieć”.

Agnieszka Krawczyk w swojej wielowarstwowej powieści o kobietach z rodu Korsakowskich zachwyca nie tylko rysem historycznym fascynującego dwudziestolecia międzywojennego, ale też wejrzeniem w skomplikowane relacje rodzinne. Bo duże pieniądze, często są przyczyną tragedii kusząc ludzi pazernych i pozbawionych skrupułów.

Akcję powieści śledzimy w dwóch liniach czasowych. Współcześnie poznajemy Różę prowadzącą galerię sztuki, jej matkę i babkę Ginę. Odwiedziny w byłym majątku rodziny Łabonarówce budzą w młodej kobiecie ciekawość i chęć poznania historii jej przodków. Róża, wraz z pasierbem obecnych właścicieli zaczyna zagłębiać się w spowitej mgłą tajemnicy przeszłości stopniowo odkrywając paskudne intrygi, degrengoladę artystycznej bohemy i zdrady, których nie sposób wybaczyć.

Motorem napędowym powieści i barwnym, choć krwiożerczym motylem czasów minionych jest muza artystów Matylda, ówczesna pani Łabonarówki i matka Giny. To jej bezwzględnym działaniom przypatrujemy się ze zgrozą i fascynacją zarazem, dziwiąc się jak wielkie pokłady zła skrywa ta piękna kobieta. I to ta mroczna historia trzymała mnie w napięciu zdecydowanie bardziej niż współczesna opowieść, choć i w tej drugiej ciekawość budzą próby zakłamywania przeszłości. Jakich sekretów strzegą babka i matka Róży? Dlaczego nie chcą by zostały ujawnione skrywając się za fasadą niewiedzy, niepamięci lub kłamstw?

Autorka umiejętnie operując językiem tworzy prawdziwie żywe i realistyczne obrazy, które wsparte naturalnymi dialogami wciągają bez reszty w świat powieści. Bohaterowie, ich wybory i wynikające z nich konsekwencje budzą całą gamę silnych emocji od pięknych i pozytywnych, po trudne i negatywne. Zakończenie prowokuje pytanie, czy prawda zawsze przynosi wyzwolenie? Odpowiedzi na nie przyjdzie nam szukać w drugim tomie sagi, na który już czekam z niecierpliwością.

Jak to się stało, że dotąd nie przeczytałam żadnej książki Agnieszki Krawczyk? No cóż, mam niebywałą trudność z udzieleniem rzetelnej odpowiedzi na to pytanie. Jedno wiem, że to duża strata. Strata oczywiście dla mnie, bo przeczytaniu 𝑂𝑔𝑟𝑜𝑑𝑢 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑, przekonałam się, że Agnieszka Krawczyk świetnie pisze. I to tak świetnie, że nawet nie zauważyłam, kiedy przeczytałam te 528 stron i zdziwiłam się, że to już koniec, a ja chciałam czytać dalej. Akcja powieści rozgrywa się na przemiennie na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku oraz tych współczesnych.

Zachwyciło mnie w tej powieści dosłownie wszystko. Język, kreacja bohaterów i wspaniały balans pomiędzy dwoma liniami czasowymi. W 𝑂𝑔𝑟𝑜𝑑𝑧𝑖𝑒 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑, autorka opowiada dwie historie, które wzajemnie się przeplatają. Absorbujący romans sprzed lat, liczne tajemnice rodzinne, gdzie kłamstwo łączy się z prawdą oraz podwójny jubileusz urodzin Doroty i jej matki Giny, współczesnych potomkiń rodu Korsakowskich. Łączącą klamrą obie linie czasowe jest pałac w Łabonarówce. Zwykle dwutorowo prowadzona akcja przechyla się na jedną ze stron, rzadko bowiem, któremu autorowi udaje się zachować równowagę pomiędzy nimi, a Agnieszce Krawczyk wyszło to perfekcyjnie. Płynnie manewruje pomiędzy dwiema płaszczyznami czasowymi, by stopniowo odkrywać historię rodu Korsakowskich, która wspaniale zazębia się z losami współczesnych potomków rodu. Autorka stworzyła wciągającą i intrygującą historię powstawania ogromnych fortun i ich upadków, oszustw i tajemniczych śmierci. Na uwagę zasługują barwne i doskonale wykreowane postacie, bez względu na pełnioną przez nich rolę w powieści. Każda z nich jest tu ważna i ma niebywałe znaczenie dla fabuły. 𝑂𝑔𝑟ó𝑑 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑 jest idealnie skonstruowaną powieścią obyczajową, w której pełno jest głęboko skrywanych tajemnic, niespełnionych pragnień, intryg i zdrad, a wszystko okraszone odrobiną kryminału.

Ta powieść jest napisana w doskonałym stylu, przepięknym językiem, dopracowana pod względem stylistycznym, z przemyślaną fabułą. Czego można chcieć więcej? Są takie książki, które przeczytać po prostu trzeba i 𝑂𝑔𝑟ó𝑑 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑 do nich należą.

𝑂𝑔𝑟ó𝑑 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑 to po mistrzowsku napisana powieść, z dwoma jednakowo ciekawymi liniami czasowymi 2019 i 1929, gdyż autorka doskonale utrzymuje balans pomiędzy obiema wątkami, tym współczesnym i tym prawie sprzed stu lat. W żadnym momencie szala nie przechyliła się w którąkolwiek stronę, a wątek Łabonarówki świetnie łączy oba czasy, tworząc spójną i interesującą opowieść, bo losy Róży i jej rodziny oraz wyrachowanej Matyldy, doskonale się uzupełniają i idealnie zazębiają. 𝑂𝑔𝑟ó𝑑 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑 to wspaniała i zaskakująca historia, napisana z niezwykłą dbałością o każdy szczegół i drobiazg z perfekcyjnie skonstruowanymi bohaterami. Wszystkie pojawiające się w powieści postacie były jednakowo barwne i wielowymiarowe, które albo się je kocha, albo nienawidzi. Jednak to postać Adelajdy, siostry babci Giny, chyba najbardziej intryguje i ciekawi, bo od samego początku owiana jest ona tajemnicami i niedomówieniami. Nikt o niej nie chce mówić, a jeśli już, to nie wiadomo, co z tego jest prawdą.

𝑂𝑔𝑟ó𝑑 𝑠𝑒𝑘𝑟𝑒𝑡ó𝑤 𝑖 𝑧𝑑𝑟𝑎𝑑 to zdecydowanie jedna z najlepszych książek obyczajowych przeczytanych przez ze mnie w tym roku. Całość współgra ze sobą jak w szwajcarskim zegarku, bo autorka nic w niej nie zostawiła przypadkowi. Napisana z niezwykłą starannością i wdziękiem, a jej głównymi atutami są ładny literacki język, nietuzinkowe postacie, zapadające w pamięć i fabuła rozgrywająca się na przestrzeni lat. Cudowna lektura z rodzinnymi tajemnicami drzemiącymi w starym przedwojennym dworze i dynamiczną akcją, w której każdy element pojawia się we właściwym czasie i momencie. Wspaniała, wciągająca książka, którą czyta się z zapartym tchem, niczym najlepszy kryminał. Jestem bardzo usatysfakcjonowana jej lekturą, więc nie pozostaje mi nic innego, jak teraz czekać na drugi tom, bo pozostało jeszcze wiele tajemnic do odkrycia.

Róża jest młodą marszandką mieszkającą we Warszawie. Zbliżają się urodziny jej mamy oraz babci, które wypadają w ten sam dzień. Na miejsce imprezy wybierają pałac, skąd pochodzi ich ród. Miejsce to jednak skrywa wiele tajemnic, które mogą mieć wpływ na życie niektórych osób.

✨✨✨

Historia prowadzona jest dwutorowo. Mamy czasy współczesne oraz międzywojenne. Osobiście nie przepadam za takimi zabiegami, jednak tutaj było to niezwykle istotne i jak najbardziej na miejscu.

Tak historia jest bardzo piękna, romantyczna. Autorka używa wyjątkowo pięknego języka, który sprawia, że czytelnik zatraca się w całej książce bez reszty. Przynajmniej ja tak właśnie miałam.

Mogę pochwalić także świetnie wykreowanych bohaterów oraz dość szczegółowo opisane tło całych wydarzeń. Naprawdę, moja wyobraźnia widziała absolutnie wszystko co opisała autorka. Niezwykłe.

Zaskoczyła mnie ilość stron bo ponad 500 , jednak w ogóle tego nie odczułam. Tak fantastycznie została przedstawiona ta historia.

Jeśli lubicie książki, gdzie czasy współczesne przeplatają się z latami 20. i 30. XX wieku, do tego przedstawiają blichtr tamtejszych czasów i obłudę to ta książka wpadnie w wasze gusta!