OdyseYA Fangirl. Powieść graficzna. Tom 1

Powiem jedynie, że w komiksie nie siadła mi kreska, a reszta zupełnie nie odbiega od oryginału. Nawet lepiej jest tu przedstawiona historia Simona i Baza. W ogólnym rozrachunku fajnie sięgnąć jako dodatek do książki.

🧡"Fangirl. Powiesc graficzna tom I" Rainbow Rowell, Sam Maggs, Gabi Nam; Wydawnictwo Odyseya 🧡

To była moja pierwsza powieść graficzna w życiu i napewno nie ostatnia 😍 Fangirl w wersji zwykłej, do czytania była świetna, a ta- porwała mnie bez końca.

Nie będę rozpisywać się o treści tej części, bo to wszystko znajdziecie w poprzednim poście, ale chętnie zwrócę uwagę na piękne wydanie tej książki. Okładka, środek- wyglądają przepięknie 🥰 kreska, ilustracje i dialogi- wow! Naprawdę to wszystko jest tak dobrze zrobione, że człowiek się nie może oderwać od tego cuda 🧡 czytałabym i czytałabym i zdecydowanie- potrzebuje drugiego tomu na już 🧡

Historia urywa się w mniej więcej połowie 🧡

Bardzo podoba mi się to, że po przeczytaniu książki mogłam sobie jeszcze lepiej wyobrazić te wszystkie sytuacje, te wszystkie dialogi- jakie to jest świetne 🧡 uwielbiam unaocznić sobie coś takiego 😍

Naprawdę jestem zachwycona tą powieścią. Przeczytanie jej dało mi szerszy obraz na całą tą historię i bardzo chętnie poznam dalsze losy bohaterów w tej wersji 🧡 serdecznie Wam polecam, a wy dajcie mi znać o jakichś fajnych powieściach graficznych 😍

⭐5/5

🧡10/10

🌶0,25/5

🧡15+

📖stron: 207

🧡seria: powieści graficzne Fangirl

📍gatunek: powieść graficzna

Wszyscy kochają Simona Snowa. Cath uwiebia czytać fora na jego temat, tworzyć historie, znowu czytać fora. Ten świat jest dla niej azylem i bezpieczną przystanią. Tylko co zrobi w momencie, kiedy prawdziwe życie zacznie pukać do jej drzwi? Cath rozpoczyna studia i jest zdana tylko na siebie.

Powieść graficzna, czyli po prostu komiks był moim takim malutkim celem, do którego chciałam w końcu dojść. W swojej czytelniczej „karierze”, nie miałam styczności z tego typu powieścią.

I niestety wciąż to nie jest dla mnie.

Nie powiem, bo historia była fajna i ciekawa. Dobrze się przy niej bawiłam, jednak zdecydowanie nie tak samo jak przy normalnie wydanej każdej innej powieści. Przy tym komiksie, często nie mogłam się połapać, czytałam jakby nie po kolei co mnie wyprowadzało z równowagi i denerwowało. Tak czy inaczej dotrwałam do końca. Ta powieść graficzna jest tylko 1/4 całej powieści. Fajne były rysunki przedstawiające bohaterów. Po drugą część graficzną, raczej nie sięgnę, ale chętnie się nią z Wami podzielę, jeżeli będzie ktoś zainteresowany.

Dotychczas na palcach jednej ręki mogłam policzyć powieści graficzne jakie przeczytałam w swoim życiu. Możemy więc uznać, że ocenę "Fangirl. Powieść graficzna tom I" rozpocznę z poziomu osoby początkującej. Bardzo się cieszę, że dostałam szansę na zapoznanie się z historią Cath w postaci powieści graficznej. Początkowo przeczytałam książkę i wydaje mi się, że był to dobry pomysł. Sięgając po graficzną adaptację "Fangirl" miałam już obraz sytuacji i znacznie łatwiej było mi odnaleźć się w rysunkowej wersji. Pozwoliło mi to również na dostrzeżenie pewnych różnic, między książką a powieścią graficzną. Rysunkowa adaptacja skupia się jedynie na fragmentach uważanych przez autora za najlepsze i najciekawsze. Nie znaczy to, że jego odczucia pokrywają się z naszymi. Wzbudziło to u mnie pewien niedosyt, ponieważ nie wszystkie moje ulubione momenty znalazły odzwierciedlenie w tym formacie.

"Fangirl. Powieść graficzna Tom I" przeczytałam jednym tchem. Mimo wspomnianych wcześniej różnic bawiłam się doskonale, lepiej niż zakładałam. Podoba mi się, iż za barwną okładką skrywają się proste rysunki, bez dodatkowych kolorów. Bardzo spodobała mi się kreska autora i sposób w jaki odwzorował Cath i innych bohaterów. Niektóre rysunki dokładnie przedstawiają bohaterów tak, jak sama ich sobie wizualizowałam. Szkoda, że nie ma tutaj takiego podziału między rozdziałami, jak w książce, gdzie znajdowały się dodatkowo fragmenty fanfików Cath oraz książek z serii, gdzie bohaterami byli Simon oraz Baz.

Z ogromną chęcią sięgnę po kolejną część powieści graficznej. Uważam, że tom pierwszy został zakończony w bardzo dobrym miejscu. Zaproponowane zakończenie wzbudza ciekawość, co do dalszych losów bohaterów i chęć po natychmiastowe sięgnięcie po kolejną część. Bawiłam się świetnie, kiedy ponownie zagłębiałam się w świat Cath. Wiem, że z całą pewnością nie jest to ostatnia powieść graficzna w moim życiu, wręcz przeciwnie, chyba zacznę sięgać po nie częściej. "Fangirl" w wersji rysunkowej dostarcza dobrą zabawę i pozwala na szybkie ponowne spotkanie z bohaterami, którzy wzbudzili moją sympatię.

Raczej książkę „Fangirl” już większość zna lub wie o czym opowiada. Dla tych co jednak nie wiedzą, to mamy tutaj historię bliźniaczek, które rozpoczynają studia. Jedna z nich, Cath, jest ogromną fanką serii książek o Simonie Snow i czekając na ostatnią część zaczęła pisać fanfik. Dziewczyna jest introwertyczką, dlatego ucieczka do świata fanfikowego to dla niej idealne rozwiązanie. Tylko czy siostry dadzą sobie radę same? Do czego doprowadzi ucieczka do świata fikcyjnego?

Takich nowości na rynku wydawniczy się nie spodziewałam. Książka była wydana w Polsce po raz pierwszy w 2015 roku i ja ją wtedy czytałam i niestety, fanką nie zostałam. Jednak po tylu latach chciałam dać jej drugą szansę, zwłaszcza w nowej formie, bo była szansa, że może wyjść naprawdę dobrze!

Powieści graficzne są o tyle dobre, że jak denerwują nas długie opisy lub za dużą ilość przemyśleń bohaterów, to w tej wersji są one mocno obcięte. Skupiamy się głównie na najważniejszych wydarzeniach i dialogach. Nawet pokusiłam się o to, by najpierw przeczytać powieść graficzną, a potem klasyczną wersję, by powiedzieć Wam, na której stronie dokładnie kończą się wydarzenia w tej okrojonej wersji. Także wyszło mi, że pierwsza część „Fangirl” kończy się dokładnie na 125 stronie, od taka mała ciekawostka.

Za to bardzo spodobała mi się kreska tej powieści! Nie spodziewałam się, że tak ładnie wyjdzie, chociaż główne bohaterki są bliźniaczkami, a w tej kresce tak dobrze tego podobieństwa nie widać. W klasycznej wersji było często wspominane, że ludzie ich ze sobą mylili i gdyby Wren nie ścięła włosów, a Cath zdjęła okulary, to trudno by było je rozróżnić. To taka jedna z rzeczy, które mi się rzuciły w oczy. Poza tym innych jakiś uwag nie mam, bo z przyjemnością śledziłam kolejne wydarzenia.

Tak odnośnie fabuły czy kreacji bohaterów, to szerszą opinię znajdziecie w recenzji pierwotnej wersji i nie chciałabym się powtarzać i na siłę przeciągać. Także jak dla mnie to naprawdę miłe zaskoczenie, że dostaliśmy powieść graficzną tej historii, bo coś czuje, że naprawdę wielu osobom przypadnie do gustu, a dla fanów będzie to super dodatek zobaczyć bohaterów stworzonych przez kogoś innego i nadanie im konkretnego wyglądu. Przy recenzji pierwotnej wersji wspominałam, że naprawdę cieszę się, że mamy wznowienie. Osiem lat temu jej nie doceniłam, teraz się to zmieniło i jestem niezwykle ciekawa, jak będą wyglądać i jak będą grube kolejne części.