Odłamki

Zostawić przeszłość za sobą. Łatwiej żyć iluzją, że faktycznie jest zamkniętym rozdziałem niż stawić jej czoła. Jednak ona i tak da o sobie znać, nawet jeśli miną długie lata wystawi rachunek za to, co stało się kiedyś.

Pewne sprawy należy załatwić osobiście. Irmina Łuczak tę zasadę z powodzeniem stosowała w życiu zawodowym, a przełożenie jej na rodzimy grunt wydawało się pomysłem równie dobrym. Pogrzeb matki miało zakończyć tę część przeszłości, jaka dała o sobie znać niespodziewanie i ściągnęła ją do rodzinnej miejscowości po latach. Niestety rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana niż mogła przypuszczać. Okazuje się, iż rodzicielka potrafiła ją zaskoczyć zza grobu. Nie tego spodziewała się Irmina, lecz nie takie rzeczy już widziała, więc i z niespodziewanym spadkiem da sobie radę. Jednak czy mogła być przygotowana na sekrety bliskich, jakie uderzają ją odłamkami roztrzaskanego obrazu, jaki miała przed oczami i przede wszystkim w pamięci? Wizja szybkiego wyjazdu po uporządkowaniu tego, co pozostawiła matka rozpływa się podobnie jak i poranne, bieszczadzka mgła. To, co z niej wyłania się nie jest takie jak Irmina oczekiwała. Przed nią łamigłówka, w której role główne odgrywają ludzi, jakich nie podejrzewała o tajemnice. Co zrobić z nieoczekiwanymi informacjami, skutecznie burzącymi stabilną wizję własnej rodziny? Jak to wpłynie na Irminę i pytanie co zrobi z wiedzą, jaka jest bardziej mroczna niż ktokolwiek podejrzewa?!

Znowu to się stało. Przepadłam podczas lektury najnowszej książki Izabeli Grabdy, nie po raz pierwszy i z pewnością nie po raz ostatni. Na okładce powinno być ostrzeżenie "Grozi zaczytaniem i utratą poczucia czasu!". Czy spodziewałam się takiej fabuły? Nie. Czy jestem zaskoczona? Ogromnie. Oczywiście na plus i to ogromny. Jeśli lubicie nieoczywiste historie, w jakich zwroty akcji następują naprawdę w najmniej spodziewanych momentach to w „Odłamkach” będziecie mieli okazję odczuć to na własnej, czytelniczej, skórze. To, co wydaje się być niezamkniętym, życiowym, rozdziałem oraz rodzinnymi problemami, okazuje się dużo szerszą opowieścią, sięgającą faktycznie przeszłości, lecz także niejednego sekretu. Te ostatnie rzucają nowe światło na dawne zdarzenia, lecz również pokazują jak zmienia się punkt widzenia w miarę ich poznawania. Gęsta sieć intryg oplata małą, bieszczadzką, osadę oraz ich mieszkańców, a im głębiej główna bohaterka wchodzi w tę gmatwaninę biznesowo-towarzyskich powiązań tym bardziej przekonuje się jak mało wie o swoich najbliższych. Czy będzie w stanie z części prawdy, niedopowiedzeń, kłamstw ułożyć rzeczywisty obraz sytuacji, w jakiej znalazła się? Izabela Grabda łączy rodzinne, niepokojące, zagadki, przeszłość i teraźniejszość oraz tajemnice, ukryte pod bieszczadzkimi strzechami w wielowątkową historię, gdzie to, co jeszcze przed chwilą było pewne staje pod znakiem zapytania i to niejednym. A co z finałem? Spodziewajcie się zupełnie nieprzewidywalnego zakończenia, w jakim oczywistość z pewnością nie będzie miała miejsca, za to przewrotność a i owszem.

Nie oceniaj książki po okładce. W tym przypadku jest to zdanie bardzo prawdziwe. Patrząc na okładkę spodziewałam się książki obyczajowej z tajemnicą rodzinną w tle. A tu nagle totalna niespodzianka: klimat rodem z serialowej „Watahy”, ciemne interesy, kłamstwa, przemyty, intrygi. Takie zaskoczenia to ja uwielbiam. Owszem, tajemnica rodzinna to również duża i bardzo ważna część tej książki. I to tajemnica nie byle jaka, wstrząsająca, przerażająca, a przede wszystkim mająca ogromny wpływa na życie głównej bohaterki. Mnie jednak najbardziej zainteresowały wątki nielegalnej działalności oraz to w jaki sposób autorka wodzi nas za nos i do samego końca nie daje odpowiedzi kto tu jest dobry, a kto zły.

Irmina – kobieta sukcesu wraca po latach do rodzinnego domu w przepięknych Stuposianach tylko po to, aby po śmierci matki - Jagny zamknąć wszystkie sprawy łączące ją z dawnym życiem. Okazuje się, że nie jest to taki proste ponieważ firma, którą stworzyła Jagna ma swoje zobowiązania i to niekoniecznie legalne. Nie wiadomo komu można zaufać, kto z mieszkańców mówi prawdę a kto dba tylko o tzw. „swój tyłek”. Na dodatek w sąsiedztwie mieszka Igor – komendant Straży Granicznej, człowiek z bolesna przeszłością. Czy jego przyjaźń jest szczera, czy podobnie jak u innych jest tylko przykrywką dla załatwienia swoich spraw? Zmowa milczenia, trudna przeszłość, prawda o dziadkach, matce, która zniknęła na długie lata po urodzeniu dziecka – to zdecydowanie zbyt dużo jak na jedną osobę. Ale Irmina ma głowę na karku i nie boi się wyzwań.

Jeśli potrzebujecie książki, przy której zapomnicie o wszystkim – czytajcie. Niesamowicie wciągająca fabuła, genialne zwroty akcji i mocny, dosadny język. Przy takich książkach potrafię zapomnieć o całym świecie. I oczywiście Bieszczady – tym razem z tej nieco ciemniejszej strony.

**PATRONAT MEDIALNY**

Dziś zapraszam Was do przeczytania kilku słów o moim patronacie medialnym, który świętował swą premierę kilka dni temu. Zaznaczyć muszę, że jest to historia tak nieoczywista i zaskakująca, że nadal zostaję pod olbrzymim wrażeniem, choć od momentu, w którym skończyłam ją czytać, minęło już naprawdę sporo czasu (miałam wspaniałą okazję poznać ją jeszcze przed wydaniem, dziś jestem już po ponownej lekturze i zachwyca mnie nadal tak samo!)

I z ręką na sercu piszę, że jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tym, w jaki genialny sposób, ta historia została poprowadzona...

"Odłamki" to genialne połączenie powieści obyczajowej z kryminałem, okraszone nutką romansu i mroczną akcją rodem z najbardziej rasowych thrillerów. Nic w tej historii nie jest oczywiste, a posuwając się strona za stroną, odkrywamy misternie utkaną fabułę, w której najdrobniejszy szczegół ma znaczenie i znacząco wpływa na rozwiązanie tajemnicy, która została skryta na kartach tej powieści. Nie będę opisywać szczegółowo fabuły, ale uwierzcie mi na słowo, opis wydawcy nawet w połowie nie zdradza tego co tu się dzieje i nie oddaje tego mrocznego i tajemniczego klimatu, który znajdziecie w środku.

Akcja toczy się dość szybko i potrafi mocno zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Intryga goni intrygę, do głosu dochodzą głęboko schowane urazy, niedomówienia i niedopowiedzenia... demony przeszłości coraz częściej i głośniej domagają się głosu...a wyjawienie tajemnicy sprzed lat wstrząsa i pokazuje, że nie zawsze jest tak, jak próbujemy sobie wmówić, a osoby, które podawały się za naszych przyjaciół, odbierając nam możliwość poznania prawdy, okazują się wyrachowanymi oszustami, którzy chcą mieć nas tylko na wyłączność. Zaczyna się od tego jednego malutkiego kamyczka, który uruchamia całą lawinę niebezpiecznych wydarzeń, splatając ze sobą losy kilkunastu osób i to w tak mroczny sposób, że momentami nie mieści się to, o czym się czyta, w głowie- uświadamiając przy tym czytelnikowi, do czego jest zdolny człowiek, by osiągnąć to, co sobie zaplanował. Powiedzenie, że dąży się do celu po trupach... tutaj pasuje idealnie.

Na jaw wychodzą tajemnice, intrygi, powiązania i rodzinne koligacje. Autorka tym samym pokazuje jak, bardzo hermetycznym miejscem są małe miejscowości. Doskonale został oddany klimat takiej małej miejscowości, gdzie władza i cała"tajemna" wiedza trzymana jest tylko przez wąską grupę blisko związanych ze sobą ludzi. Ale nie jest to opowieść o polityce w małym mieście, jest to historia straty, żałoby i godzenia się ze śmiercią, poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi i dojrzewaniu do tego, by przyznać przed samym sobą, że czas ucieka i trzeba w końcu dorosnąć do brania odpowiedzialności za swoje decyzje i czyny.

Bohaterowie są wykreowani doskonale, każdy z nich jest niezwykle autentyczny, wielowymiarowy i barwny. Nie ma tu nikogo zbędnego, a każdy wnosi do tej historii wiele emocji, i stwarza barwne tło dla pozostałych.

Do tego przepiękne opisy, pobudzają wyobraźnię, zachęcają do złapania plecaka i wyruszenia w te niesamowicie piękne rejony.

Przedstawiona historia jest niesamowicie wciągająca, nie chce się odłożyć książki przed przeczytaniem finałowej sceny. Swoją drogą, zakończenie zostało napisane dość otwarcie, kto wie, może kiedyś poznamy dalsze losy, ja bym z przyjemnością poczytała co u tych postaci słychać.

Napisana ładnym językiem, wiele wątków, wydawałoby się pobocznych i niewiele znaczących łączy się w spójną i klarowną całość zmuszająca czytelnika do refleksji nad ulotnością życia, chwilą szczęścia, ale pokazująca również, do czego jesteśmy zdolni, by osiągnąć, to czego chcemy. Autorka serwuje czytelnikowi mnóstwo emocji, zaskakujących zwrotów akcji, nie brakuje tu odrobiny romansu, ale nie jest on przewodnią nutą tej historii.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To nietuzinkowa opowieść o relacjach międzyludzkich, o trudnej rodzinnej miłości, przyjaźni, samotności w tłumie, ale i walce o siebie. Znajdzie się tu tajemnica i intryga, mnóstwo zagadek i tajemnic, które naprawdę zaskoczą. Każdy z Czytelników znajdzie w niej coś dla siebie.

W swojej powieści ,,Odłamki" Izabela Grabda wprowadza nas w bieszczadzki świat emocjonalnych niedopowiedzeń i tajemnic, milczenia, które przez lata zżera od środka i nie pozwala spokojnie żyć. To historia kobiety, która wraca do miejsca, z którego kiedyś uciekła, a właściwie została odesłana, aby je odzyskać, może zrozumieć i pozbyć raz na zawsze.

💚💚💚Irmina przyjeżdża po wielu latach do rodzinnej wsi Stuposiany, by przejąć spadek po zmarłej matce. O ile można powiedzieć tak o kimś, kogo nienawidzi się całym sercem, a kto zdawał się odwzajemniać to uczucie. Na miejscu okazuje się jednak, że zarówno rodzicielka, jak i dziadkowie skrywali przez lata tajemnice. Irmina to kobieta niezwykle silna, która w życiu wiele osiągnęła, a mimo to wciąż jest w niej ta mała dziewczynka, której nikt nigdy nie wytłumaczył, dlaczego nie chciała jej własna matka. Jej obecne życie, choć z pozoru poukładane, utkane jest z niedopowiedzeń i przemilczeń, przez co kobieta nosi w sobie rany, które nigdy się nie zagoiły.

💚💚💚 Powrót Irminy do rodzinnej wioski, to przede wszystkim konfrontacja z samą sobą. Autorka pokazuje, że trauma nie znika, a czas nie zawsze leczy rany. Wszystko, czego doświadczamy osiada w nas głęboko rozbijając duszę na milionowe odłamki. Tytuł ma tu symboliczne znaczenie - odłamki, to rozpryskane kawałki życia, które ranią i powodują blizny.

Polubiłam Irminę. Nie jest to postać nieskazitelna, ale przez to wydaje się bardziej ludzka. Jej sposób prowadzenia interesów pozostawia wiele do życzenia, a mimo ran, które w sobie nosi - zdaje się wierzyć w ludzi.

,,Odłamki" to obyczajówka z elementami kryminału, doprawiona Bieszczadami, ale nie tymi pięknymi, dla których chcemy rzucić wszystko. Mają one także drugą stronę, tę surową, gdzie mieszkańcy codziennie muszą walczyć o byt. To książka o kobiecie, która próbuje poskładać się na nowo z odłamków przeszłości i teraźniejszości, z tego, co zostało niedopowiedziane. W tej historii nie ma nudy, są kryminalne wątki, afery przemytnicze i miłosne zawirowania. Jeśli szukacie lektury, która porusza, a nie tylko opowiada - ,,Odłamki" to coś, czego szukacie. Polecam!