Ochronię cię

"Ochronię Cię" to powieść dotykająca trudnych i bardzo aktualnych tematów - przemocy domowej oraz stalkingu. Monika Czarnowska pokazuje, jak długo ofiara nosi w sobie lęk i jak trudno odzyskać poczucie bezpieczeństwa po traumatycznych doświadczeniach.

Kamila nie ma szczęścia do mężczyzn. Ledwo udało jej się uwolnić od przemocowego męża, a już staje się obiektem obsesji natrętnego stalkera. Stopniowo poznajemy metody jego działania, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną.

Autorka pozwala nam zajrzeć nie tylko w życie Kamili, ale także do umysłu prześladowcy. To samotny mężczyzna w średnim wieku, opiekujący się schorowanym ojcem po udarze. W swoich ofiarach desperacko szuka namiastki matki, która porzuciła go w dzieciństwie. Ten psychologiczny rys sprawia, że jego postać jest jeszcze bardziej niepokojąca, ale i wiarygodna.

Książkę czyta się bardzo dobrze dzięki przyjemnemu, prostemu stylowi autorki. Z dużym zaciekawieniem śledzimy losy Kamili i krążących wokół niej drapieżników. Z jednej strony były mąż - wciąż agresywny i zdolny do przemocy, z drugiej niebezpieczny stalker, którego obsesja wymyka się spod kontroli.

Monika Czarnowska stworzyła wciągający thriller psychologiczny, który pokazuje, jak cienka bywa granica między fascynacją a obsesją.

Mocne strony

 Obsesja pokazana z przerażającą precyzją: stalker nie jest tu karykaturą. To ktoś, kto wierzy, że robi dobrze. Ktoś, kto buduje własną wersję rzeczywistości, a to czyni go jeszcze groźniejszym.

 Realistyczna, krucha bohaterka: Kamila nie jest „idealną ofiarą”. Bywa nieufna, chaotyczna, irytująca… czyli bardzo prawdziwa. Dzięki temu jej strach działa mocniej.

 Klimat narastającego zagrożenia: akcja nie pędzi, ale gęstnieje. Każdy rozdział dokręca śrubę, aż czytelnik zaczyna czuć tę samą duszność, którą czuje Kamila.

 Motyw przeszłości, która nie chce zniknąć: to, co miało zostać zamknięte, wraca i splata się z teraźniejszością, tworząc jeszcze bardziej niepokojący obraz.

 Brak tanich twistów: Czarnowska nie idzie w szok dla szoku. Stawia na psychologię, konsekwencję i emocjonalny ciężar.

Okładka książki jest matowa z wytłuszczeniami lakierem UV. Na dolnej części widzimy kobietę, na górnej zakapturzoną postać. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie opis innej książki pisarki, a na drugim kilka zdań o samej autorce. Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka. Nie ma tu typowych rozdziałów, a oznaczenia czasowe. Po składzie niestety coś się posypało, trochę błędów składu się pojawiło. Zostało zjedzone zdanie, nagłówek stał się dalszym ciągiem tekstu... A i strony kończyły się w różnych miejscach. Tym razem nie zepsuło mi to odbioru, ale warto przy wznowieniu lub dodruku nad tym popracować.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Wydawała się ciekawą historią, ale gdy zaczynam przygodę z kolejnym nowym autorem, nie robię sobie żadnych nadziei, by się nie zawieść. Tutaj było to zbędne, ponieważ niemalże od razu wpadłam do świata bohaterów i stałam obok nich. Obserwowałam, jednocześnie byłam bardzo ciekawa w jaką stronę to wszystko się potoczy. Czyta się szybko i przyjemnie, wciąga i intryguje – warto to zaznaczyć. Nue spodziewałam się takiej fabuły i byłam pozytywnie zaskoczona. Chętnie sięgnę po inne książki autorki, jeśli są równie dobre, jak ta.

Kamila to kobieta, której nikt chyba niczego nie będzie zazdrościł. Z trudną przeszłością z trudem walczy o dobrą codzienność dla siebie i córki, ale nic nie jest proste. I nie będzie. Bo przeszłość depcze za nią krok w krok. Kiedy pojawia się płomyk nadziei, coś ciągle chce go zgasić... Mocno trzymałam za nią kciuki i chciałam, by jakoś się ułożyło. Nie można mieć jednak wszystkiego... Mimo pozornego bezpieczeństwa... Nie jest bezpieczna. Ale ma też kogoś. Kogoś, kto z całych sił pragnie ją ochronić... Polubiłam tę bohaterkę, ale mocno jej współczułam. Mam nadzieję, że w naszej codzienności takich zdarzeń jak w jej życiu będzie coraz mniej... Autorka ŚWIETNIE wykreowała bohaterów, nie byli jednakowi, mieli swoje charakterki.

Akcja jest dynamiczna, ciągle coś się dzieje. Nudy nie ma. Pisarka chwyciła się trudnych tematów, takich jak: obsesja, przemoc, trauma z dzieciństwa. Pokazała nam jedną z wielu odcienie niepełnosprawności – ojciec jednego z bohaterów jest po udarze. Cieszę się, że autorka nie boi się trudnych tematów i z lekkością udaję się jej to wpleść w fabułę, że wychodzi to całkiem naturalnie i nie przerysowanie. Nie jest też potraktowane po macoszemu. Widzimy i czujemy dokładnie. Przynajmniej ja odniosłam takie wrażenie. Sama chwilę pracowałam jako opiekun osób starszych i wiem z czym to się wiąże.

Nie mogę nie wspomnieć o plot twiście, który zafundowała autorka. Wywalił mnie z butów, a potem doszło do mnie, że jednak coś przeoczyłam. Z początku myślałam, że to błąd, a później... Zapomniałam o tym. A na koniec autorka wylała na mnie wiadro lodowatej wody uzmysławiając mi kilka rzeczy.

Może nie czułam miliona emocji, bo to nie ten rodzaj literatury, ale uważam, że naprawdę dobrze się czytało i chętnie sięgnę po inne książki autorki. Tym bardziej, że w tej pozycji pojawiła się bohaterka z innej książki. Ten plot twist sprawił, że chwilę zbierałam szczękę z podłogi. UWAGA: jest tu scena przemocy i zabójstwo. Nie jest ono zbyt... Czyste. Jest też złe traktowanie drugiej osoby, wyrażanie się... – jeśli nie lubicie o tym czytać, lepiej nie sięgajcie.

Mimo to ja polecam wszystkim zainteresowanym oraz fanom thrillerów. Może się Wam spodobać. Obyście i Wy zostali zszokowani tym plot twistem. ;)

Dziś mam dla Was książkę z gatunku thrillera, który porusza istotne tematy, takie jak trauma po przemocowym związku, obsesja, stalking, iluzja bezpieczeństwa, granica między miłością a chorobliwym uzależnieniem od drugiej osoby oraz walka o odzyskanie kontroli nad własnym życiem.

„Ochronię Cię” Moniki Czarnowskiej to historia, która od pierwszych stron wciągnęła mnie w emocjonalny rollercoaster. Najbardziej zainteresował mnie tutaj motyw obsesji, tej cichej, narastającej, początkowo niemal niewidocznej, a z czasem przybierającej przerażającą formę. Ten motyw w książce sprawił, że czytałam ją z nieustannym napięciem, z tyłu głowy mając jedną myśl... jak daleko może posunąć się człowiek przekonany, że kocha?

Fabuła skupia się na Kamili – kobiecie, która przeszła naprawdę wiele. Udało jej się wyrwać z toksycznego, pełnego bólu małżeństwa i zaczyna wszystko od nowa. Ma swoją przestrzeń, własny biznes, spokojną codzienność i przede wszystkim chce dać bezpieczeństwo swojej córce. To niestety tylko złudne wrażenie, cisza przed burzą… pojawia się ktoś, kto burzy ten porządek.

Jedno przypadkowe spotkanie uruchamia lawinę wydarzeń. Ktoś zaczyna obserwować Kamilę. Krok po kroku poznaje jej życie, jej rytm dnia, jej bliskich. I co najbardziej przerażające, to to, że jest przekonany, że robi to wszystko dla niej. Że ją chroni. Że są sobie przeznaczeni.

Najciekawsze momenty tej książki to dla mnie te, w których Kamila zaczyna powoli dostrzegać, że coś jest nie tak. Te drobne sygnały, które początkowo można zignorować, z czasem układają się w coś znacznie bardziej niepokojącego. Autorka świetnie buduje atmosferę, bo to nie jest nagły strach, to jest napięcie, które narasta powoli, ale nieubłaganie.

Sama Kamila to bohaterka, którą bardzo łatwo zrozumieć i z którą można się emocjonalnie związać. To nie jest ktoś idealny, to zwykła kobieta po przejściach, z bagażem doświadczeń, próbująca po prostu żyć spokojnie. I może właśnie dlatego ta historia tak działa, bo jest prawdziwa. Jej decyzje, lęki, próby radzenia sobie z sytuacją są bardzo autentyczne.

Podczas czytania czeka na Was cała gama emocji, od niepokoju, przez narastający strach, aż po momenty, w których naprawdę czułam napięcie w ciele. Jest też bezsilność, frustracja i takie wewnętrzne „nie, tylko nie to…”. To jedna z tych książek, gdzie emocje nie są dodatkiem, one są fundamentem tej historii.

Najbardziej spodobało mi się to, jak bardzo ta książka działa na psychikę czytelnika. To nie jest thriller oparty na pościgach czy spektakularnych akcjach, tutaj wszystko rozgrywa się bliżej, ciszej, bardziej intymnie. I przez to… bardziej przerażająco. Do tego ogromny plus za wiarygodność, którą czuć, autorka wie, o czym pisze i potrafi oddać emocje w sposób bardzo realistyczny.

Z czystym sumieniem polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią thrillery psychologiczne, skupione na emocjach, napięciu i ludzkiej psychice.

"Spiesz się powoli, a unikniesz błędów".

👁️ Kamila jest mamą ośmioletniej Marianki. Kobiecie, niedawno udało wyrwać się z koszmarnego małżeństwa i zakończyć związek z przemocowym mężczyzną. Pomimo odzyskania wolności nie czuje się jednak bezpieczna. Wciąż ma wrażenie że jest obserwowana, a na widok byłego męża jej ciało automatycznie się spina. Pewność siebie i radość z życia odzyskuje dopiero po poznaniu Piotra. Mężczyzna jest niezwykle troskliwy i okazuje jej ciągłe wsparcie, do tego świetnie dogaduje się z jej córką. Przy nim Kamila odzyskuje równowagę psychiczną i pewność siebie. Ale czy na pewno może mu zaufać?

"Temu, kto umie czekać, czas otworzy każde drzwi".

👁️ Autorka przeplata fabułę zdarzeniami widzianymi oczami nieznanego mężczyzny, który obsesyjnie interesuje się życiem Kamili. Znamy jego myśli i sposób działania. Obserwujemy jak stopniowo pojawi się w życiu kobiety. Mężczyzna wzbudza u nas skrajne emocje. Z jednej strony miły, elokwentny, dobrze wychowany nie narzucający się w żaden sposób. Z drugiej poznajemy go jako obsesyjnie nią zainteresowanego, śledzącego ją z ukrycia, czającego się w mroku. Kim tak naprawdę jest? Co skrywa jego druga twarz? I jakie są jego prawdziwe zamiary?

"Cierpliwość jest gorzka, ale jej owoce są słodkie".

👁️ Postać początkowo tajemniczego mężczyzny wzbudza w nas niepokój od samego początku. Nie wiemy czego się spodziewać i cały czas czekamy na to co się wydarzy. Nie jesteśmy jednak w stanie przewidzieć wydarzeń, które serwuje autorka. Plot twist, który umieściła w fabule, totalnie mnie oszołomił. Wszelkie wyobrażenia jakie miałam do tej pory runęły jak domek z kart. Takiego zakończenia nigdy nie domyśliłabym się. I właśnie tego oczekuję od dobrych thrillerów. Plot twistów robiących papkę z mózgu, mocnego zakończenia i szoku jeszcze długo po zamknięciu książki 🤯

Ogromnie polecam, czytajcie