Obserwator śmierci

„Obserwator śmierci” to już 13 tom tej serii. Tym razem morderstwa wyglądają na wypadki lub samobójstwa, ale doktor Carolyn Hove i Robert Hunter wiedzą, że prawa jest inna.

Autor po raz kolejny opisał brutalne i okrutne tortury jakie nieznany morderca dokonywał na swoich ofiarach. I trzeba przyznać, że Chris Carter jest mistrzem malowania makabrycznych obrazów. Wszystko tu jest dopracowane. Zarówno postać głównego bohatera, która zrobi wszystko by złapać mordercę, jak i sam morderca. Jest to postać bardzo inteligentna i znająca się na medycynie. W szczególny sposób również wybierała sobie potencjalne ofiary. Jest również osobą, która nie zostawia po sobie śladów. Jak więc go złapie Hunter? Czy i tym razem Garcia wpadnie w niemałe kłopoty? Przekonajcie się sami!

Książkę czyta się błyskawicznie. Od pierwszych stron wciąga i nie ma mowy o tym by ją odłożyć. Do tego posiada krótkie rozdziały, które dodatkowo zachęcają by czytać dalej i dalej. Emocji tutaj również nie zabraknie. Strach, napięcie, obrzydzenie… Tego Wam nie zabraknie.

„Obserwator śmierci” to książka pełna zwrotów akcji, która na pewno pokocha każdy, kto lubi krwawe sceny. Chociaż po przeczytaniu pierwszych tomów tej serii myślę, że w tej części jest nieco łagodniej. Nie mniej jednak polecam zarówno „Obserwatora śmierci” jak również wcześniejsze części. Ja przeczytałam dopiero 3 pierwsze tomy i wiem, ze musze poznać kolejne.

Chris Carter jest popularnym pisarzem znanym z thrillerów i kryminałów. Jego wnikliwe i mroczne powieści zyskały fanów na całym świecie. Urodził się w Brazylii, tam też spędził dzieciństwo i wczesne lata młodzieńcze. Po maturze wyjechał do Stanów, gdzie studiował psychologię i zaburzenia kryminalne.

Książka pt. ”Obserwator śmierci” jest powieścią kryminalną. Akcja toczy się w Los Angeles. Tym razem Hunter z Garcią muszą zmierzyć się z zadaniem odnalezienia człowieka, który torturuje swoje ofiary, a następnie maskuje

własne czyny [Adres usunięty]. zwykłymi wypadkami. Detektywi nie będą jednak sami. Jak zawsze mogą liczyć na pomoc kapitan Barbary Blake, doktor Carolyn Hove, doktor Susan Slater oraz Shannon Hatcher, które darzą bezgranicznym zaufaniem. W ich drzwiach zjawia się przełożona z żółtą teczką. Jej kolor od razu wzbudził zainteresowanie detektywów, ponieważ zazwyczaj ich sprawy włożone są do czarnych bądź ciemnoszarych teczek. Ta jest inna, gdyż przedstawia ona dokumentację z wypadku samochodowego Shaun’a Danielsa, który został śmiertelnie potrącony przez sprawcę, zaś sprawca uciekł z miejsca zdarzenia, jego ciało trafiło do szefowej Zakładu Medycyny Sądowej w Los Angeles. Jej doświadczone oko zauważyło kilka niepokojących nieprawidłowości, jednak wątpliwości co do tego, czy było to potrącenie, czy nie, rozwiała faktyczna przyczyna zgonu - a była to hipotermia.

Styl powieści jest łatwy, prosty i przyjemny. Dialogi prowadzone między bohaterami są napisane z przyjazną uszczypliwością, która sprawia, że na twarzy czytelnika może pojawić się uśmiech. Dzięki Chrisowi Carterowi kolejny raz można poznać sekrety ludzkiego mózgu.

Książka, pomimo że jest thrillerem, nie jest opisana w brutalny i krwawy sposób. Myślę, że książka mogłaby przypaść do gustu osobom, które interesują się rozwojem umysłu, psychologią oraz lubią nieoczywiste zagadki.

M.P.

Szkolny Klub Recenzenta

To już trzynasty tom, w którym towarzyszymy Robertowi Hunterowi, możecie w to uwierzyć? Tym razem nawet on nie zdoła tak sprawnie rozwiązać sprawy, która do niego trafiła. Po drugiej stronie czai się godny przeciwnik. Autor ostrzegał, że dynamika tej książki różni się od pozostałych i żeby nie zrazić się na początku. Fakt, utknięte śledztwo spowolniło fabułę, ale nie odjęło to książce uroku, bo w końcu mamy tu świetny duet Hunter i Garcię, którzy samymi rozmowami potrafią wciągnąć czytelnika bez reszty. Uwielbiam, gdy Hunter pokazuje swój ogrom wiedzy, który zawsze krótko komentuje „Dużo czytam”. Jeśli chodzi o mordercę, to muszę przyznać powody miał konkretne, a i nie do końca widziałam w nim zło, chociaż czyny mówią zupełnie coś innego. Autor poruszył tu bardzo trudny i ważny temat, ale nie będę go zdradzała, bo jest ściśle powiązany z motywem sprawcy. Kolejna świetna przygoda, kolejny mroczny morderca i rozwiązana sprawa. Czekam z niecierpliwością na następne spotkanie.

"- Wiesz, co jest wspaniałego w stanie, w jakim się teraz znajdujesz? - kontynuował porywacz - Nieważne co ci zrobię (...) nic nie poczujesz."

Mimo wieloletnich badań, ludzki umysł wciąż pozostaje zagadką. Owszem, znane są już podstawowe mechanizmy nim rządzące, jednak wiele zachowań szokuje po dziś dzień. Z pewnych rzeczy nawet sami nie zdajemy sobie sprawy. Grozę budzi wiadomość, że wychowujące się w patologicznych warunkach dziecko, po pewnym czasie zacznie uznawać je za normalne, co więcej, w dorosłym życiu będzie powielać niektóre z wzorców. Osobiście nie interesuję się specjalnie zagadkami umysłu, jednak tę informację odnalazłam w "Obserwatorze śmierci" Chrisa Cartera i wzbudziła ona moją ciekawość. Co więcej, poczułam się zainteresowana, by poznać więcej takich smaczków.

"Obserwator śmierci" to lektura, dzięki której po raz pierwszy zetknęłam się z tym zagranicznym autorem. Nie ukrywam, że dużo o nim słyszałam, zresztą, nie ma się co dziwić, to jeden z poczytniejszych pisarzy ostatnich lat. Świeżo po przeczytaniu książki mogę uznać to zainteresowanie za w pełni uzasadnione. Carter już od pierwszych stron angażuje czytelnika, zapraszając go na pełne tajemnic dochodzenie. Tu nie ma szablonowego śledztwa, tylko szereg niewiadomych, które długo pozostają nieodkryte. Bohaterami są równie oryginalne postaci: dwójka detektywów, wyróżniających się ironicznym językiem i poczuciem humoru. Uwagę od razu zwraca pewna szorstkość języka, charakterystyczna dla męskich autorów. Jeśli o mnie chodzi, nie do końca jestem jej zwolennikiem.

Co do samej historii, to jest mocno rozbudowana, przez co tożsamość sprawcy długo pozostaje nieznana. Przynajmniej dla mnie, być może część z Was już wcześniej miałaby jakieś podejrzenia. Wraz z upływem stron autor odkrywa kolejne karty, przez co stopniowo zbliżamy się do rozwiązania zagadki. Plusem dla mnie jest to, że choć mają tu miejsce budzące grozę wydarzenia, autor oszczędza nam ich opisów, ograniczając się wyłącznie do krótkich wzmianek na ich temat. Dzięki temu książka nie odstrasza scenami zapadającymi w pamięć.

Trochę brakło mi tu kobiecej postaci. To znaczy, pewnie przyzwyczaiłam się do kryminałów pisanych przez kobiety, w których bardzo często mamy, choćby marginalnie, nakreślony wątek miłosny.

"Obserwator śmierci" to kolejny tom cyklu z Robertem Hunterem, jednak w żaden sposób nie dało się tego odczuć. Oczywiście, z pewnością lektura wszystkich części pozwala pełniej zrozumieć wszelkie niuanse między bohaterami, jednak w moim odczuciu nie jest to obowiązkowe. To znaczy, warto zapoznać się z poszczególnymi tytułami, jednak bez znajomości któregoś z nich spokojnie można zrozumieć książkę. Każdą z nich można traktować jako samodzielną powieść, w której znajdujemy skomplikowane śledztwo. Wszak, główni detektywi stanowią swego rodzaju jednostkę do zadań specjalnych, do której trafiają sprawy trudne i o szczególnym stopniu okrucieństwa.

Choć lektura "Obserwatora śmierci" okazała się dla mnie satysfakcjonująca, to jednak zdecydowanie bardziej przemawia do mnie pióro Lisy Regan. Jej seria z Josie Quinn stanowi jeden z moich ulubionych cyklów. Być może wynika to uwagi, że śledzę ją od samego początku i zdążyłam się zżyć z główną bohaterką.

Moja ocena 8/10.

Akcja rozpoczyna się w momencie, gdy na stół sekcƴjny trafia ciałơ kobiety - z pozoru kolejnej [Adres usunięty] wypadku drogowego. 💥🚗 Rutynowa seƙcja zwłơk odsłania jednak przerażającą prawdę - nie był to tragiczny przypadek, ale precyzyjnie zaplanowane mơrdɛrstwơ. 😲 Ślady [Adres usunięty]ƴch tơrtưr, wykrytych na ciele dɛ[Adres usunięty] przez wprawne oko patologa, 👩‍⚕️ stają się pierwszym puzzlem w złożonej układance, którą przyjdzie rozwiązać detektywowi Hunterowi 🕵‍♂️ i jego partnerowi, Carlosowi Garcii. Czy uda im się wytropić mơrɗɛrcę, który idealnie maskuje swoje zɓrơdnie, nie zostawiając żadnych śladów❓️

"Obserwator śmiɛřci", trzynasta część kryminalnego cyklu 📚 o detektywie Robercie Hunterze, wprowadza nas w mroczny świat zɓrơdni doskonałej. 🫣 Autor, czerpiąc inspirację z prawdziwych wydarzeń, stworzył portret serƴjnego mơrdɛrcƴ, który swoim sprytem i metodycznym działaniem rzuca nie lada wyzwanie śledczym. 🔎 Zbrơ[Adres usunięty] jest przerażająco realny, a jego mistrzowska gra w kotka i myszkę z policjantami wywołuje ciary. 🫨 Bezradność organów ścigania wobec genialnie zaplanowanych mơrdɛrstw stanowi jeden z najmocniejszych punktów tej powieści. 💪 Są nim również stopniowo budowane napięcie oraz dynamiczna akcja, która nie pozwala na ani chwilę wytchnienia. 🤩

Uważam, że "Obserwator śmiɛřci" to dość innowacyjne podejście do kryminału, ponieważ największym wyzwaniem nie jest tu znalezienie mơrdɛrcƴ, ale udowodnienie, że zbrơdni@ w ogóle miała miejsce. 🤯 Chris Carter pozytywnie zaskoczył, pokazując tym samym, że jeszcze na wiele go stać. Gorąco polecam❗️☺️