O smaku brzoskwiniowej kawy

✒ Recenzja w ramach współpracy recenzenckiej z Natalią Waszak-Jurgiel

❗️ Recenzja może zawierać mały potencjalny spojler pod koniec.

🧡OMG! Naprawdę jestem bardzo mile i pozytywnie zaskoczona z jaką lekkością i przyjemnością czytałam te pozycję. Zawsze miałam duży problem z czytaniem historii o postaciach z polskimi imionami (wiem, że sporo osób tak ma)😅. Jednakże po przeczytaniu opisu tej historii chciałam sięgnąć po te książkę - nie żałuję! Bardzo szybko podczas czytania zapomniałam, że postacie mają polskie imiona - nie bójcie się takich książek!

Historia książki jest przecudowna. Kocham humor, ktory autorka tam wprowadziła. Uwielbiam relację między postaciami, które moim zdaniem są naprawde dobrze napisane. Autorka trafiła w środek mojego serca ponieważ zrobiła zabieg, który uwielbiam czyli wplotła w historię tytuł książki - kocham! Moje serduszko się roztapiało jak czytałam ten fragment 😊

TAK DOBREGO plot twistu dawno nie doświadczyłam. Przysięgam - dosłownie opadła mi szczęka jak doczytałam fragment, który totalnie zawrócił mi całą historią. 😇

Jedyne do czego mogę się doczepić to fakt, iż...❗️❗️potencjalny spojler❗️❗️ bohaterowie dość szybko przestali przysłowiowo drzeć ze sobą koty, a przeszli w bardzo normalne relacje. Doczepki jednak zostały w dalszym ciągu co sprawiało, że ich relacja naprawdę była miłą do poznawania. 🧡

Jesli lubicie historie o przyjaciołach, udawanych związkach, zwrotach akcji to "O smaku brzoskwiniowej kawy" jest zdecydowanie dla Ciebie! 🍑☕

◇Recenzja◇

Premiera 09.08.2024 r.

„O smaku brzoskwiniowej kawy” – @podpisano_waszakjurgiel

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_novaeres @[Adres usunięty]ci

Motywy:

- szalone przygotowania do ślubu

- świadkowie

- cięte rozmowy

- wymuszony związek

„O smaku brzoskwiniowej kawy” to lekka historia o szalonych przygotowaniach do ślubu, gdzie świadkowie muszą stanąć na głowie aby wszystko było tak jak chcą przyszli małżonkowie. Artur i Alicja są zmuszeni do uczestnictwa we wszystkich, chociażby najmniejszych przygotowaniach ślubu Juli i Rafała. Kobieta pragnie ślubu jak z bajki, aby każdy detal był idealnie dopracowany, przez co zachowuje się jak wariatka. Alicja ma anielską cierpliwość, aby znosić wszystkie jej humory. Czytając nie raz miałam ochotę wyrzucić ją przez okno, za swoje zmienne nastroje. Ale mocno także się śmiałam, bo ten weselny absurd przechodził momentami w kabaret. Uśmiałam się za wszystkie czasy.

Alicja jest najlepszą przyjaciółką Julki, natomiast Artur to jej brat. Od samego początku tych dwoje ciężko się z sobą dogaduje. Ciągle się kłócą, wymieniają ciętymi zdaniami, nie mają umiaru w droczeniu się. Przez dziwny zbieg okoliczności są zmuszeni udawać zakochaną parę. Od tej pory w ich życiu już nic nie idzie tak jak zaplanowali. Muszą uwzględniać w nich siebie nawzajem. Przygotowania do weselu, wieczorne spotkania, wymiana wiadomości sprawia, że ich serca zaczynają bić szybciej. Żadne z nich nawet nie przypuszczało, że w tak krótkim czasie można tak wiele poczuć.

Relacja jest typowym slown burnem, który rozwija się z każdym dniem. Bohaterowie mają podobne poczucie humoru, lubią podobne rzeczy, a ich pierwsza nie randka była tak magicznym spotkaniem, że chciałbym przeżyć coś podobnego. Wyglądali jakby znali się od samej podszewki, a nie tylko z kłótni. Każde z nich zauważa małe rzeczy i umie słychać. Uwielbiam kiedy bohaterowie dojrzewają do siebie nawzajem i nie rzucają się od razu na szyję. Jako dorośli ludzie, którzy wiele przeszli rozumieją, że pewne sprawy, a zwłaszcza miłosne nie potrzebują pospiechu, ale pewnych zapewnień.

Autorka pokazała, że w każdym momencie życia możemy spotkać osoby, które zostaną w nim na zawsze. Tak jak w przypadku Juli i Alicji. Czysty przypadek sprawił, że się poznały, a potem przerodziło się w przyjaźń na całe życie. Obie pokazują, że akceptują swoje wady i zalety, ale zawsze stoją za sobą murem.

Tytuł również jest ciekawy, bo jak kawa może mieć posmak brzoskwini. Myślę, że jest to metafora miłości, bo każdy inaczej je widzi i czuje. Każda miłość ma swój znak rozpoznawalny. Z ukochaną osobą może nam się kojarzyć dosłownie wszystko: miejsce, sytuacja, kolor, smak, zapach. Arturowi Alicja kojarzy się kawą i brzoskwiniami. Połączenie niepodrobione i takie, które czuje tylko on.

Uwielbiam historie przy których mogę się zrelaksować, poznać ciekawych bohaterów i ich spostrzeżenia na świat, fabułę, która denerwuje i rozśmiesza zarazem oraz z przesłaniem. Historia jest nacechowana pozytywnymi emocjami, ale nie zabraknie tych smutnych i pełnych cierpienia. Obyczajówka, która zostanie na długo w mojej pamięci, a to za sprawą nietuzinkowych bohaterów z wyczerpującą fabułą, która zainteresowała mnie od pierwszych stron. Z wielką chęcią poznam kolejne książki, które wyjdą spod pióra autorki.

11/10

Książkę otrzymałam we współpracy z autorką. Czasami, dobre jest oderwanie się od swoich własnych książek i zgłoszenie się do recenzji czegoś, po co bym nie sięgnęła w księgarni. Czasami tak jest, że jednak człowiek ocenia książkę po opisie i nie koniecznie chce ją kupić - tutaj się przyznaję, że i ja do tych osób należę. Ale! W większości przypadków, gdybym jej nie miała to bym żałowała że nie przeczytałam. Tym samym, uświadamiam sobie coraz bardziej, że nie warto rezygnować ot tak z książek, tylko po samym opisie.

Świetnie wykreowani bohaterowie, wzbudzili we mnie niesamowitą sympatię - już praktycznie od pierwszej strony, gdy każdego poznawałam razem, bądź z osobna. Idealnie dobrane sytuacje, które w większości przypadków nie nudzą czytelnika, a wręcz przeciwnie. Czytając, nie umiałam się oderwać bo co rusz miałam myśl, co będzie dalej z daną postacią. Jedynie Julia w pewnych kwestiach mnie denerwowała - zachowanie dziecinne, wręcz jak rozpieszczona nastolatka której wszystko się należy i która wszystko może - ale tutaj jest to tylko i wyłącznie moje zdanie. Jednakże, nawet jeśli ona tyle razy mnie denerwowała, to była nieodłączną częścią tej powieści. Gdyby jej zabrakło, to z jednej strony byłoby spokojniej w książce, jednakże z drugiej strony to już nie byłoby to.

Myślę, że nie umiałabym dać najwyższej oceny. Po prostu czuję taki niedosyt czegoś, czego tak naprawdę nie umiem wyjaśnić. Brakowało mi "tego czegoś", by historia była w pełni wyśmienita - nie boję się tego napisać, bo jednak jeśli chodzi o recenzje, to powinny one być pisane tak i w pozytywie jak i negatywie. Tutaj również zgodzę się z koleżanką która o tym wspominała - bo choć książka miała jakiś niedosyt, to gdyby wyszedł film, byłabym pierwsza do obejrzenia.

"O smaku brzoskwiniowej kawy" to historia, w której dzień po dniu, przez ponad miesiąc poznajemy losy wszystkich bohaterów. Julia i Rafał mają się pobrać. Jej brat Artur jest też najlepszym przyjacielem jej przyszłego męża, jest też świadkiem. A świadkową jest najlepsza przyjaciółka panny młodej - Alicja. Alę i Artura ciągnie do siebie, ale Julia robi wszystko, aby ta dwójka nigdy ze sobą nie była. Dlaczego? No i przecież los i tak chciał inaczej, bo ona później tworzy związek z innym, a on ma co chwilę inną pannę u boku. I tak mija dzień za dniem, aż nagle Alicja i Artur zrywają ze swoimi partnerami, a Artur mega potrzebuje partnerki na bal. Wkręca wszystkim, że przyjdzie z Alą, tylko ona jeszcze o tym nie wie. I zaczynają się niezłe perypetie z tą dwójką. Choć wesoło jest tutaj już od pierwszych stron. Naprawdę. Sporo humoru, sporo sarkazmu, czasem takie sytuacje, że wytrzymać nie idzie! Świadkowie lekkiego życia nie mają! A ja pierwszy raz miałam w książce do czynienia z taką upierdliwą i perfekcyjną przyszłą panną młodą! Że świadkowie to przeżyli, to cud prawdziwy! Tylko co będzie dalej? Jak Ala poradzi sobie po wyjeździe zarówno przyjaciółki jak i miłości życia? Co za tajemnice wyjdą tutaj na światło dzienne? Czy pewien przystojniak w końcu odważy się wyznać miłość swojej ukochanej?

"Nie wiem, czy można jednocześnie kochać i nienawidzić tę samą osobę. Co do kochania, nie przeszło mi. ...

... Co do nienawiści, nienawidzę siebie, że go kocham, i nienawidzę jego, że nie kocha mnie."

Bawiłam się z tą lekturą wybornie. Naprawdę bardzo polubiłam wszystkich bohaterów. Przyjaciółki Ali są świetne. A przyjaciele Artura rewelacyjni. Wielkie poświęcenie ze strony Ali dla Julii mnie zaskoczyło. Ale w sumie i zazdrościłam, że przyjaciółka poświęciła tak wiele. Zresztą mam wrażenie, że każdy tutaj coś poświęcił dla kogoś. Te perypetie, to nieszczęście niektórych, a jednocześnie dziwny zbieg okoliczności powoduje, że dzieje się tutaj sporo i jest bardzo ciekawie. Dodatkowo sarkazm w dialogach dodaje pewnej pikanterii całości. Przez tę codzienność w książce poznajemy bohaterów lepiej i bliżej. Ja osobiście uwielbiam Love story w książkach czy filmach. I choć może trochę niektóre sceny były tutaj przewidywalne, to i tak będę bronić tej książki! Autorka w lekki i przyjemny sposób, pokazuje nam jak zrodziła się przyjaźń, jak rodzi się miłość, a jednocześnie jak łatwo można komuś zajść za skórę i jak można czuć latami urazę do kogoś bliskiego. Niby historia o miłości i przyjaźni, a jednocześnie poruszająca też inne tematy ważne i mniej ważne. Czyli wszystko to, co lubię z książce. Jeśli szukacie lektury na odprężenie po świątecznych wariacjach i chcecie dowiedzieć się, czy ślub faktycznie wyszedł perfekcyjnie oraz chcecie dopingować kwitnącej miłości, to zapraszam Was do tej lektury!

Czasami los ma dla nas inne plany. I wprowadza je w najmniej spodziewanym momencie. Nie zawsze jesteśmy na nie gotowi. Ale czy mamy inną możliwość niż poddać się temu co nas czeka?

Mimo trudnej tematyki to zaskakująco pozytywna powieść. Autorka w kontrastowy sposób przedstawiła wzloty i upadki prawdziwego człowieka, pozwoliła nam utożsamić się z pojawiającymi się w tekście problemami a także zasugerowała konkretne rozwiązania. Nie narzuciła nam co powinniśmy myśleć, wręcz przeciwnie - za sprawą plastycznego przekazu, odpowiednio dobranych szczegółów czy wykorzystanej dynamiki zmian zachodzących w życiu postaci ukazała nam obraz naszego otoczenia oraz wydarzeń, które bez problemu mogłyby wydarzyć się tuż obok nas.

Julia i Rafał już niebawem staną na ślubnym kobiercu. Wszystko wydaje się być dopięte na ostatni guzik. To będzie dzień jedyny w swoim rodzaju. Jednak świadkowie mają inne plany. Ktoś podłapał plotkę, że Alicja i Artur są szczęśliwą parą. I muszą takowych udawać, chociaż tak naprawdę darzą się zupełnie innym uczuciem. Słowne przepychanki oraz niechęć wobec tej drugiej osoby nie mogą jednak zmienić ślubu w tragedię. Będą musieli się zatem chwilę ze sobą przemęczyć i poudawać dla dobra sprawy. Nie ma innego wyjścia. Prawda?

Trzeba przyznać, że Natalia Waszak-Jurgiel potrafi posługiwać się płynnie ciętą ripostą. Wspaniale! Wielokrotnie przyłapywałam się na szczerym uśmiechu, kiedy dialogi pomiędzy bohaterami idealnie trafiały w mój gust. To zdecydowanie najmocniejsza strona twórczości autorki, ale tak naprawdę wszystko zasługuje na uznanie. Bohaterowie wykreowani zostali w wiarygodny sposób a ich złożone sylwetki pozwalały nam analizować zachowania oraz podejmowane decyzje. Los pisał wiarygodny scenariusz. Uczucie kiełkowało powoli, wręcz nieśmiało, aby zapuścić korzenie odpowiedniej długości. Autorka w pełni przemyślała swoją fabułę i łącząc prozę obyczajową z rozgrzewającym serce romansem pokazała, że nigdy nie jest za późno, by zacząć od nowa. W przewrotny sposób, zabawnie i z przekąsem poprowadziła bohaterów ku udawanej relacji, która powoli zaczynała przybierać na naszych oczach inne kształty. Nim jednak dzieło się dopełniło pojawiły się nieporozumienia, które w sam raz wzbogaciły akcję.

"O smaku brzoskwiniowej kawy" to serdeczna powieść bardzo otwarta na czytelnika. Angażuje nas bez reszty, mocno wpływa na naszą wyobraźnię. Otula swoimi ramionami dzięki wyjątkowemu klimatowi oraz lawinie pozytywnych emocji. Budzi szczery śmiech, zapewnia momenty zadumy, gwarantuje romans o którym w sekrecie marzy każda dziewczyna. Natalia Waszak-Jurgiel zaskoczyła wykonaniem, wymknęła się schematom i zagwarantowała kilka godzin wspaniałej literackiej uczty. Mam nadzieję, że nie przyjdzie nam długo czekać na jej kolejną powieść. Będę pierwsza w kolejce!