Njord

Niekiedy sięgam po książkę, która nie jest może moim pierwszym wyborem, bo zawsze pierwszym wyborem będzie fantastyka, jednak praktycznie zawsze, jak sięgam po powieść z innego gatunku, to dobrze trafiam.

A jak to jest u was? Sięgając po coś z innego gatunku, macie szczęście i trafiacie na dobre książki, czy jest to losowe?

Ostatnio sięgnęłam po “Nord” Joanny Gajewczyk, książkę, którą miałam na oku już od premiery, jednak zawsze coś innego mi wpadało do przeczytania i przyznaję, że zdążyłam już o niej zapomnieć. Z pomocą i przypomnieniem, przyszła do mnie sama autorka, proponując mi swoją książkę, nie zastanawiałam się długo, tak jak długo nie zwlekałam z przeczytaniem tej książki.

Bardzo spodobał mi się pomysł na połączenie romansu w oprawie mroźnego norweskiego archipelagu, wraz z przyprawiającym o dreszcz kryminałem i świetnie napisaną obyczajówką.

Autorka porusza w swojej powieści wiele ważnych tematów, przez co cała historia nabiera głębi i na długo nie wychodzi z głowy czytelnika. Wraz z Zoją przeżywałam jej wzloty i upadki, które były bardzo bolesne i zatapiałam się w każdej opowiedzianej historii o duchach. Może i te historie o duchach to tylko dodatek do historii Zoji, a może jest to coś, o czym nie powinniśmy zapomnieć, ponieważ i obok nas może skrada się jakaś dusza, która chce nam coś przekazać, kto wie.

Życie Zoi nie jest łatwe, dlatego postanawia przeprowadzić się do Norwegii, na piękne, lecz również mroźne i niebezpieczne Lofoty. Tam wraz z babcią wynajmuje turystom domki. Jeden taki domek wynajmuje Norweg, który kiedyś mieszkał w pobliżu, jednak teraz wydaje się nie być tym, kim był kiedyś. Zoja odczuwa, że przyczepił się do przystojnego wikinga mrok, a ona stara się od mroku trzymać jak najdalej, ma dość na swojej głowie. Jej głównym celem w życiu, jest zapewnienie szczęścia i bezpieczeństwa jej choremu synowi, który jest dla niej całym światem. Na horyzoncie, oprócz wikinga, pojawia się równie przystojny Włoch, który wydaje się bardzo przyjacielski, może niekiedy nawet aż za bardzo.

Czy Zoja znajdzie w swoim sercu miejsce na kogoś innego niż jej syn, czy potrafi w sobie rozbudzić choć małą iskierkę uczucia dla kogoś nowego?

Lubicie życiowe książki?

Takie, które ukazują prawdziwe życie, nie koloryzują go, pokazują, że życie nie jest tylko usłane różami, że między nimi, są kolce, które potrafią porządnie zranić.

Lubię takie książki i cieszę się bardzo, że miałam możliwość sięgnąć po “Njord” Joanny Gajewczyk, ponieważ właśnie taka jest ta książka. Autorka w genialny sposób przemyciła do fabuły motywy paranormalne, które były świetnym dodatkiem. Przecież nie samym romansem człowiek żyje. Co do romansu, nie był on ani płytki, ani nudny, było czuć pasję między bohaterami, jednak cały czas autorka nie pozwalała swojej bohaterce zapomnieć o tym, co powinno być najważniejsze w jej życiu, jej syn.

Bardzo spodobał mi się klimat tej książki, mroźny, czyli idealny na ostatnie upały, lecz również na swój własny sposób magiczny. Oczywiście malowniczość fiordów również robiła klimat tej książce. Autorka przekazała nam to, co sama poznała i widziała, bardzo cenię takie przygotowanie, więcej o tym jak autorka znalazła się na Lofotach, dowiecie się na sam koniec książki, warto tego nie omijać, ponieważ autorka sporo nam zdradziła ze swojego życia.

Historia porwała mnie od samego początku, bałam się, że w którymś momencie, znajdę jakiś fragment, który ten zachwyt mi minie, jednak nie, całość mnie zachwyciła i porwała, nie mam się do czego przyczepić, jedynie mogę ubolewać, że tak szybko się skończyła.

Dziękuje bardzo autorce za zaufanie.

Magiczna opowieść pełna uczuć, emocji, duchów i legend o północnej Norwegii!

Książka opowiada o Zoji, która wraz z dzieckiem przeprowadza się do swojej babci do Norwegii, żeby zacząć swoje życie od nowa. Tam opiekuje się niepełnosprawnym synkiem i zajmuje się wynajmem domków. To magiczne miejsce na skalistych Lofotach silnie oddziałuje na kobietę jak i na jej bardzo zdolne artystycznie dziecko. Zoja coraz bardziej odnajduje siebie i dokładnie słyszy głos swojej intuicji, kilkuletni Anton natomiast zaczyna malować i robi to jak prawdziwy profesjonalista. W pewnym momencie do jednego z domków wprowadza się pewien Norweg, przypominający wikinga, którego Zoja poznała przed laty, ale teraz mężczyzna jest zupełnie innym człowiekiem. To właśnie on na nowo obudzi w Zoji kobietę.

Niespodziewanie zjawia się kolejny turysta, który chce wynająć domek. Z jednej strony jest pełen dobrej energii i uśmiechu, z drugiej z nieznanych przyczyn synek Zoji unika go jak tylko może. Tajemniczy mężczyzna sprowadzi na rodzinę kłopoty. A legendy powiązane z duchami silnie wpłyną na małego Antona.

Jak dla mnie ta książka jest genialna! Nie dość, że fabuła od razu intryguje i zaciekawia, to jeszcze możemy poznać piękną, magiczną Norwegię. Autorka w taki sposób oddaje magię tego miejsca, że można się poczuć jakby samemu przechadzało się po plaży nad fiordem albo wędrowało się po górach.

Sama miałam przyjemność być dwukrotnie w Norwegii i te widoki i miejsca, które miałam okazję zobaczyć, zapierały dech w piersi. Sama zakochałam się w magicznych fiordach i tej dobrej energii, którą można tam odczuwać całym sobą. W pełni rozumiem zachwycenie głównych bohaterów książki tym miejscem i się z nimi utożsamiam. A książkę naprawdę polecam, bo mi bardzo się podobała!

Tym razem zachęcam was do wspólnej podróży do urokliwej Norwegii pełnej magii i zórz polarnych.

"Njord" to gatunkowy mix, który uwielbiam 🩷 Czytelnik dostaje na raz doskonały obyczaj, delikatny romans, trochę fantasy i zaskakujący thriller z kryminałem 😉

Bardzo klimatyczna lektura idealna na zbliżające się mroźne wieczory i śnieg za oknem.

Pewne święta były dla Zoi zarówno końcem, jak i początkiem. Skończył się jej związek, a zaczęło się nowe życie. Zoja wraz z synkiem wyprowadziła się do Norwegii, na archipelag Lofoty (koniecznie zerknijcie gdzie to i obejrzyjcie zdjęcia tego przepięknego miejsca 🥰). Zoja mieszka tam razem z babcią Oleną i pomaga jej prowadzić rodzinny biznes.

Kobiety wynajmują domki turystom, którzy przyjeżdżają pozachwycać się cudami natury.

Jeden z domków zamieszkuje Runar, dawny znajomy z dzieciństwa, którego Zoja nie darzy zbytnią sympatią. Drugi domek zajmuje atrakcyjny i żywiołowy Włoch.

Który z Panów skradnie jej serce, a który okaże się draniem? 😉

Bardzo ważną postacią w książce jest synek Zoi. Anton ma zespół Sawanta i jest genialnym malarzem. Powiem szczerze, że po raz pierwszy zetknęłam się z tą nazwą i musiałam sobie troszkę doczytać do czego zachęcam również was. Chłopiec wzbudził we mnie ogromną sympatię 🥰

Magia i fantasy mocno powiązane są z legendami i wierzenia norweskim, jest to bardzo ciekawy wątek, który mnie mega zainteresował.

Książka jest niezwykła ze względu na mix gatunkowy, ze względu na niezwykłe otoczenie przyrody, ze względu na Antona, ze względu na fiordy i zorze, ze względu na śnieżyce.... czyli dosłownie ze względu na wszystko 😊

"Njord" Joanny Gajewczyk to historia pełna tajemnic, duchów, mrozu i zimna ale również pięknych krajobrazów. Przenosimy się w niej do pięknej Norwegii, która zachwyca krajobrazami zimową aurą. 

Zoja zaczyna nowe życie. Przeprowadza się do Norwegii wraz z synem, gdzie wraz z babcią prowadzi domki na wynajem. Jej syn, choć chory jest niesamowicie uzdolniony. Jego obrazy zapierają dech w piersiach. I to właśnie one sprowadzają na nich nieszczęście. 

Jeden niespodziewany gość sprowadza na nich kłopoty. Czy uda jej się z tego wyjść cało? 

Czy przystojny Norwerg rozbudzi w Zoo kobietę i prawo do szczęścia? 

Bardzo wciągająca historia. A opisywane krajobrazy powodują chęć odwiedzenia Norwergii i zobaczenia tego wszystkiego na żywo. "Njord" to książka o poszukaniu. Siebie, miłości i swojego miejsca w świecie. Choć akcja dzieje się w mroźnym klimacie bije od niej ciepło. Od bohaterów, ich sposobie bycia i życzliwości jaką mają w sobie. Ale ma również w sobie tajemniczość i magię spowodowaną obrazami dziecka.  Jeśli chcecie zanurzyć się w mroźnej bieli a zarazem ogrzać swoje serce to zapraszam Was do tej lektury. 

Zoja po rozpadzie swojego małżeństwa postanawia całkowicie zmienić swoje życie. Wraz z synkiem, który jest dzieckiem niezwykłym, przenoszą się do Norwegii gdzie mieszka jej babcia. Anton ma zdiagnozowany zespół Sawanta, a jednocześnie niezwykły dar. Chłopiec potrafi pięknie malować, a to, co tworzy, wygląda, jakby wyszło spod ręki wielkiego artysty, a nie dziesięcioletniego chłopca. Żyją sobie w trójkę, utrzymując się z wynajmowania domków turystom. Mają spokój i są szczęśliwi. Nic nie zapowiada zmian, jednak one nadchodzą, nawet jeśli nie są mile widziane.

Po kilku latach wraca Runar i wynajmuje od nich jeden z domków. Jednak nie jest to już ten sam mężczyzna co kiedyś. Zoja pamięta go jako lekkoducha, podrywacza, teraz jest zupełnie inny, wycofany, zamknięty w sobie. Jednak nie tylko on pojawi się w życiu Zoji, a także pewien Włoch. Co połączy ją z Runarem? Dlaczego mężczyzna się tak zmienił? Kim jest tajemniczy Włoch? Jakie ma zamiary? Czy Zoja i jej synek odnajdą swoje miejsce w Norwegii? Czy będą szczęśliwi?

Ta książka bardzo mi się podobała i nawet nie chodzi o samą historię, a o coś zupełnie innego. Co takiego? Autorka przeniosła mnie do Norwegii, tak wszystko przedstawiła, że bez problemu oczami wyobraźni mogłam wszystko zobaczyć. Te wszystkie Lofoty i fiordy mnie po prostu zachwyciły. Wracając do historii, uważam, że była ciekawa, a także dość wciągająca. Autorka umieściła w niej dość sporo, mamy połączenie kilku gatunków i mnie tym kupiła. Jest samotne macierzyństwo, choroba dziecka, miłość i jej różne odmiany, tajemnice, sekrety, niebezpieczeństwo, a nawet duchy. Można pomyśleć „za dużo tego wszystkiego”, nic bardziej mylnego. Wszystko doskonale się z sobą łączy tworząc spójną całość.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani. Bardzo polubiłam zarówno Zoję, jak i babcie, a także małego Antona. Jeśli chodzi o Runar, to nie da się go tak od razu ocenić, najpierw trzeba poznać jego historię i dowiedzieć się, dlaczego zaszły w nim pewne zmiany.

„Njord” to książka, która „przeniosła” mnie do Norwegii pozwalając „zobaczyć” jej piękno, a jednocześnie z ciekawą historią. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA