Nikt cię nie odnajdzie

Mając pod ręką drugą część serii kryminałów Tove Alsterdal pt. „Nikt cię nie odnajdzie” niezwłocznie po nią sięgnęłam. 

"Nie może być tak, że czło­wiek znika z po­wierzch­ni ziemi i nic się nie dzie­je. Zu­peł­nie jakby nigdy nie ist­niał. Jakby wszy­scy mieli go gdzieś". Tym razem zadaniem Eiry Sjödin będzie śledztwo dotyczące porwania i uwięzienia mężczyzny skazanego na śmierć głodową. Okazuje się, że podobnych spraw jest więcej.

Bohaterów tej serii polubiłam już od pierwszego spotkania, cieszę się na każde kolejne i nieustannie im kibicuję. Trzeba przyznać, że za każdym razem dają z siebie wszystko. Pojawia się kilka tropów, a wiele z nich prowadzi w zupełnie nieoczekiwanych kierunkach. Należy jednak zbadać wszystkie, bowiem sprawca na jednej ofierze nie poprzestanie, a czas goni. Jest na tyle dynamicznie by nie uśpić nas w trakcie lektury, a na pewno nie pozwolą na to niespodziewane zwroty sytuacyjne.

Za każdym razem zachwyca mnie subtelność strony obyczajowej, [Adres usunięty]. sceny relacji pomiędzy Eirą i jej matką, która cierpi na wczesną fazę demencji. Znajdziemy tu zaskakująco wiele skłaniających do refleksji myśli na temat miłości, życia i przemijania. Akcja ma miejsce na szwedzkiej prowincji, gdzie szczególnie wyczuwalny jest ten niezwykły i specyficzny dla Skandynawii klimat.

Kto i dlaczego zamyka i porzuca na pewną śmierć mężczyzn? Czy mają ze sobą coś wspólnego? Wiele pytań przychodzi na myśl po rozpoczęciu tej lektury, ale z biegiem czasu pytań przybywa, możliwości się mnożą, a czas nieubłaganie kurczy. Mam sentyment do głównej bohaterki, a jej życie osobiste mocno się skomplikuje w tej części serii, więc już przebieram nogami na myśl, że za chwilę poznam jej dalsze losy. Wyjaśnienie śledztwa jest ciekawe i zdradzę wam, że ma podłoże psychologiczne. Chyba tacy sprawcy są najgorsi, bo potrafią dopuścić się okropnych czynów z najbardziej błahych i niezrozumiałych dla reszty ludzi powodów. Na deser wrócą sprawy z przeszłości, o których nasza bohaterka chciałaby zapomnieć. Brzmi ciekawie, prawda?

Za oknami mamy iście skandynawski klimat. A gdy sięgniemy po najnowszą książkę Tove Alsterdal to owy klimat rozprzestrzeni się w naszych czytelniczych sercach i umysłach. Nie ukrywam, że literatura skandynawska cieszy się moim ogromnym uznaniem. Za ten klimat. Za historie, które mrożą krew w żyłach. Nie inaczej było podczas czytania książki „Nikt Cię nie odnajdzie”. Znajdziecie w niej to wszystko czego oczekujecie od rasowego kryminału rodem ze Skandynawii.

„Nikt Cię nie odnajdzie” to drugie spotkanie z Eirą Sjödin, którą mieliśmy okazję poznać w pierwszej części pt. „Wiemy, że pamiętasz”. Możecie być pewni, że historię zapisaną na kartach najnowszej książki Alsterdal pamiętać będziecie jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Nad jeziorem Offersjön w opuszczonym domu odnajdziemy zwłoki zagłodzonego mężczyzny. Zbrodnia dokonana w lasach Ångermanlandii jest brutalna, bowiem mężczyzna został pozbawiony dwóch palców u lewej dłoni. Jednak to nie koniec zatrważających informacji, ponieważ w wyludnionej osadzie Malmberget odnaleziony zostaje mężczyzna, który był więziony w piwnicy. Czy te obie sprawy mają wspólny mianownik? Jaki jest punkt zaczepienia? Kto jest odpowiedzialny za te makabryczne czyny? Odpowiedzi na te pytania poszukiwać będziemy razem z Eirą Sjödin. Jednak to nie koniec tajemniczych zaginięć. Zatem policjantkę z Kramfors czeka wiele pracy, a nas mnóstwo przyjemności z lektury tej książki.

Dodatkowym elementem tej historii, który skupia naszą czytelniczą uwagę jest prywatna sytuacja policjantki. Jak się okazuje jej brat odbywa karę więzienia. Mężczyzna przyznał się do zbrodni, której nie dokonał. Dlaczego? Kogo kryje? A może kogoś się boi? Te pytania również nie pozwolą nam oderwać się od lektury.

„Nikt Cię nie odnajdzie” to kryminał przez duże K. To historia, która elektryzuje oraz sprawia, że w naszym umyśle uruchamiają się detektywistyczne cechy. Cechy, które będziemy chcieli wykorzystać, aby poznać finał tej sprawy. A możecie być pewni, że nie prędko wpadniecie na właściwy trop. Już Tove Alsterdal się o to postarała, tworząc zawiłą intrygę, którą będziemy chcieli rozwiązać. Ta książka to prawdziwa gratka dla wymagających miłośników kryminałów, którzy tak jak ja chętnie sięgają po skandynawską literaturę.

Mroczny i tajemniczy klimat to mocny punt najnowszej książki Tove Alsterdal. Również styl autorki w połączeniu wszystkich nitek tej fabuły, sprawi, że lektura tej książki to prawdziwa czytelnicza uczta. Zatem nie czekajcie ani chwili dłużej i sięgnijcie po tę książkę. Zdecydowanie polecam!

Kryminał „Nikt Cię nie odnajdzie” ukazał się nakładem Wydawnictwa Sonia Draga

Współpraca: Wydawnictwo Sonia Draga

Czy lubicie skandynawskie kryminały? Ja muszę przyznać, że różnie z nimi bywa. Znalazłam parę perełek, ale wciąż są takie, po których czuje nie dosyć. Jak było tym razem?

"Nikt cię nie odnajdzie" to drugi tom cyklu z policjantką Eira Sjödin. Nie czytałam części pierwszej, ale nie przeszkadzało mi to i potrafiłam się odnaleźć w kontynuacji. Jest tu bowiem opisane inne śledztwo. Tym razem wraz z panią policjant rozwiązujemy tajemnicze morderstwa…mężczyzn a nie kobiet, jak to zwykle opisywane jest w tym gatunku literackim.

W gęstych lasach Angermanlandi, w opuszczonym starym domu nad jeziorem Offersjon zostaje odnaleziony, zagłodzony mężczyzna. Nieboszczykowi odcięto dwa palce u lewej ręki. Ale czy zrobiono to przed śmiercią mężczyzny czy po?

Siedemset kilometrów na północ od tego zdarzenia, w wyludnionej osadzie górniczej inny mężczyzna zostaje uwięziony w piwnicy pustego domu i pozostawiony bez żywności i picia. Czy przeżył?

Do wyjaśnienia tych spraw zostaje zaangażowana pani Eira Sjodin, która sama ma problemy rodzinne. Jej brat został niesłusznie skazany i odsiaduje swój wyrok.

Na tych dwóch mężczyznach jednak nie kończy się. Znika kolejny i wtedy śledztwo wkracza na życie prywatne pani policjantki, która aby odnaleźć zaginionego jest w stanie poświęcić wiele.

Muszę przyznać, że książkę czytało mi ciężko. Początek bardzo mnie zainteresował i byłam ciekawa kto stoi za morderstwami i jaki miał powód. Do tego autorka stworzyła fajny klimat, który oddaje w pełni w moim wyobrażeniu charakter Skandynawii, jak również mroczny, ciemny i tajemniczy nastrój. Środek książki zaczął mnie nudzić i czekałam kiedy w końcu cos zacznie się klarować. I dopiero ponad połowa książki zaczęła mnie na nowo wciągać. Pomimo wszytko książkę polecam głównie za jej klimat, który uratował całość. Czuć od pierwszej strony dreszczyk i niepokój, który sprawia, że jednak chce się odwrócić kartkę na kolejną stronę. Pani komisarz Eira, głównie spędza czas w samochodzie, ale to też uważam za klimat skandynawskich kryminałów. Jeśli chcecie poznać sprawcę tajemniczych zniknięć oraz jakie miał motywy, koniecznie sięgnijcie po „Nikt cię nie odnajdzie”.