I odpuść nam nasze winy…
Na ile życie jest zależne od naszych wyborów, na ile od przypadku, a może kieruje nim wyłącznie przeznaczenie? Nad tym zastanawia się autorka na łamach najnowszej, dwuczęściowej powieści.
Spotkanie w pociągu. W jednym przedziale trafiają na siebie: kryminalistka po piętnastoletniej odsiadce, młodzieniec opuszczający dom dziecka, by zacząć życie na własny rachunek, i zakonnica udająca się na urlop. Ich losy łączą się w nieoczekiwany sposób – wkrótce okazuje się, że mają ze sobą coś wspólnego. Przypadek? Tak. Dziwny, absurdalny, nieprawdopodobny? Tak. Ale na tego rodzaju „przypadki” trzeba zwrócić szczególną uwagę, bo to właśnie ingerencja przeznaczenia. A co, jeśli je zignorujemy? Cóż… będą się pojawiały tak długo, aż w końcu sprowadzą nas na właściwą ścieżkę.
O autorce
Danuta Noszczyńska – absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz Wydziału Filozoficznego UJ. Pisarka, plastyczka, scenarzystka i reżyserka, twórczyni młodzieżowych teatrów amatorskich i grup teatralnych dla seniorów, twórczyni i organizatorka Ogólnopolskiego Przeglądu Teatralnego Amarantus. Trzy z wydanych do tej pory ponad dwudziestu pozycji („Pod dwiema kosami, czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana”, „Wszystkie życia Heleny P.”, „Harpia”) zostały nagrodzone na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”. Danuta Noszczyńska to kobieta, która (jak mówi sama o sobie) „wszystko potrafi”, poza pisaniem oddaje się na co dzień licznym kreatywnym zajęciom, trudno w jednym zdaniu wyliczyć jakim, ona sama twierdzi, że absolutnie wszystkim, co jest do zrobienia, naprawienia lub popsucia. Z ogromną pasją przerabia wszystko po swojemu, nie posiada niczego, co pozostałoby w takim samym stanie jak w dniu zakupu. Dlaczego? Gdy ją o to zapytać, odpowiada: „Właściwie sama nie wiem, natręctwo takie chyba…”.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa lub z serii Nigdy nie mów na zawsze
Jaką tematykę porusza książka "Nigdy nie mów na zawsze. Tom 1"?
Powieść skupia się na splatających się losach trójki obcych ludzi, analizując wpływ przeznaczenia na ludzkie życie. Autorka zestawia ze sobą skrajnie różne życiorysy: byłą więźniarkę, wychowanka domu dziecka oraz zakonnicę. Historia stawia pytania o granice wolnego wyboru w obliczu nieoczekiwanych zbiegów okoliczności. To propozycja dla czytelników ceniących głębokie studia psychologiczne i literaturę obyczajową z elementami dramatu.
Czy ta historia jest zamkniętą opowieścią w jednym tomie?
Książka stanowi pierwszą część dwutomowego cyklu, co oznacza, że wątki bohaterów znajdują swoją kontynuację w kolejnym tomie. Czytelnik śledzi początki relacji między postaciami, które spotykają się przypadkowo w przedziale pociągu. Struktura powieści buduje napięcie i wprowadza w skomplikowaną sieć powiązań, które wymagają lektury obu części dla pełnego zrozumienia fabuły. Wybór tego tytułu wiąże się z koniecznością sięgnięcia po kontynuację w przyszłości.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może nie być odpowiednia?
Powieść nie jest dobrym wyborem dla osób poszukujących lekkiej, niezobowiązującej komedii romantycznej lub wartkiej akcji typowej dla thrillerów. Tematyka oscyluje wokół trudnych doświadczeń życiowych, takich jak pobyt w więzieniu czy opuszczanie placówki opiekuńczej, co nadaje jej poważny i refleksyjny ton. Czytelnicy unikający motywów religijnych lub filozoficznych rozważań o przeznaczeniu mogą uznać tę lekturę za zbyt obciążającą. Książka wymaga od odbiorcy skupienia na warstwie psychologicznej i emocjonalnej postaci.
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim Danuty Noszczyńskiej?
Autorka posługuje się dojrzałym językiem, łącząc zmysł obserwacji z filozoficznym podejściem do opisywanych wydarzeń. Jako utytułowana twórczyni teatralna i plastyczka, Noszczyńska kreuje plastyczne sceny, które mocno oddziałują na wyobraźnię czytelnika. Jej styl charakteryzuje się dbałością o detale oraz umiejętnością budowania autentycznych, wielowymiarowych portretów psychologicznych. Lektura dostarcza wrażeń estetycznych typowych dla literatury nagradzanej na festiwalach kobiecych.
Jakie główne motywy łączą bohaterów spotykających się w pociągu?
Kluczowym motywem spajającym postacie jest ingerencja przeznaczenia, która stawia ich przed szansą na zmianę dotychczasowej ścieżki życiowej. Spotkanie kryminalistki, młodzieńca z domu dziecka i zakonnicy staje się katalizatorem do rozliczenia się z przeszłością i winami. Powieść bada, jak nieprawdopodobne przypadki mogą determinować przyszłość osób pochodzących z zupełnie innych środowisk. Każdy z bohaterów wnosi do historii unikalny bagaż doświadczeń, który rezonuje z problemami pozostałych pasażerów.
