Niezapominajka

Wraz ze znalezionym przypadkowo listem, w dość nietypowym miejscu, życie Matyldy wkracza na nowe tory. Nie dość, że poznaje intrygującego profesora, to za sprawą pani Zosi otwierają się przed nią drzwi do przeszłości. Do czego nakłoni Matyldę poznanie niezwykłej historii życia tej starszej kobiety? I co łączy obie kobiety z Nawojką, młodą dziewczyną, wychowywaną w klasztorze w czasach średniowiecza? Tego wam nie zdradzę... Musicie sami się przekonać.

"Niezapominajka"... Cóż ja mogę napisać o tej powieści? W jakie słowa ubrać to, co czuję po jej przeczytaniu? Niezwykła, piękna, zaskakująca, intrygująca, urzekająca... To wciąż za mało... Autorka oczarowała mnie historią trzech kobiet, które mimo, iż żyją w różnych epokach, pragną jednego. Kochać i być kochaną. Mierzą się z różnymi trudnościami, jednak ich serca zdają się być ściśnięte tą samą tęsknotą. Każda z nich stała mi się bliska, z każdą z nich dzieliłam emocje i przeżycia. Wykreowane przez panią Ewelinę kobiece charaktery, jednocześnie delikatne i silne, ujęły mnie i zdecydowanie przypadły do gustu. Cudownie było zanurzyć się po uszy w fabule książki, zapomnieć o tym co wokół i pozwolić się porwać biegowi opisywanych zdarzeń. Pomimo tego, że wchodzimy w trzy różne okresy czasowe, to autorka nie pozwala nam się pogubić. Wszystko płynnie ze sobą współgra. Próżno szukać zbędnych i nużących opisów.

A sekret wyjawiony przy końcu tej historii... Ależ to było zaskoczenie!!!

,,Niezapominajka" to moje czytelnicze zaskoczenie. Przyznaję, że ta książka nie zaczyna się zbyt fortunnie. Początek sugeruje leciutką, infantylną, trochę nawiedzoną opowieść dla znudzonych czytelniczek. Jednak to tylko pozory bo zaraz zaczyna się opowieść, od której nie sposób się oderwać. Opowieść pasjonująca, poruszająca, pokazująca siłę kobiet, przepełniona bólem i dramatem ale nie pozbawiona optymizmu i nadziei, opowieść zaskakująca i trafiająca bezpośrednio w emocje.

Zaczyna się niepozornie. Matylda znajduje w ruinach klasztoru list napisany w dziwnym języku. Zaciekawiona próbuje poznać jego treść i w ten sposób trafia do gabinetu profesora archeologii Jakuba, który kieruje ją do starszej pani. Dla starszej kobiety pojawienie się Matyldy staje się pretekstem by opowiedzieć swoją historię, rozgrywającą się w trakcie II wojny światowej.

Trzy kobiety, trzy okresy historii ale jedna wspólna tajemnica. Początkowo byłam przekonana, że wiem co kryje się za tym stwierdzeniem bo czy może być coś banalniejszego niż opowieść o miłości? Autorka mnie jednak zaskoczyła bo stworzyła historię nieoczywistą. Gdy już zacznie się czytać, trudno się oderwać bo widzimy inne oblicze wojny - z perspektywy młodej kobiety, która podjęła się zadania niemożliwego - poświęciła swoją tożsamość by pomagać. Ta bardzo prosta w konstrukcji opowieść niesie w sobie ogromny ładunek emocjonalny, jest pełna zwrotów akcji, niepewności, niepokoju oraz cały czas łudzi nadzieją, że będzie dobrze. To także opowieść o miłości ale innej niż można się spodziewać, to nie banalna historia zakochania ale bardziej skomplikowana relacja, która rozgrywa się na wielu poziomach i skutkująca różnymi zachowaniami, doprowadzającymi zarówno do radości jak i tragedii.

,,Niezapominajka" to książka po którą warto sięgnąć. Niebanalna, poruszająca i napisana w taki sposób, że właściwie nie da się jej odłożyć przed końcem. To opowieść, którą po prostu chce się czytać. Polecam!

Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu Dragon!

Jej fabuła rozgrywa się w trzech liniach czasowych: w średniowieczu, gdzie bohaterką jest Nawojka, podczas II Wojny Światowej, gdzie poznajemy losy Zosi i jej bliskich oraz współcześnie, gdzie bohaterką jest Matylda.

Ta książka to dla mnie taki comfort book. Porusza bardzo trudne tematy jak: wojna, przemoc wobec kobiet, wywołuje nostalgię. Ale równocześnie autorka pokazuje nam jak ważne jest pogodzenie się z samym sobą, zaakceptowanie własnych emocji i słabości. Ewelina Klimko we wzruszający sposób podkreśla jak, pomimo różnicy lat, a czasem wieków, my, kobiety, niewiele się od siebie różnimy. Jesteśmy silne, zdeterminowane i odważne. Walczymy o swoje marzenia i poszukujemy prawdziwej miłości.

Polecam „Niezapominajkę” i mam nadzieję, że będzie to również dla Was niezapomniana lektura

[RECENZJA PATRONACKA]

NIEZAPOMINAJKA

Autor: Ewelina Klimko

Wydawnictwo: Dragon

Premiera: 28.08.2024

TRZY EPOKI, TRZY KOBIETY, TRZY HISTORIE I JEDNO PRAGNIENIE - DOŚWIADCZYĆ MIŁOŚCI

Ewelina Klimko zadebiutowała w lutym 2024 roku książką CZERWONY PAMIĘTNIK. W sierpniu 2024 ukazała się kolejna powieść – NIEZAPOMINAJKA. Już teraz śmiało można powiedzieć, że Autorka lubi łączyć przeszłość z teraźniejszością i stawia na kobiety. Obie powieść przeznaczone są dla Czytelniczek lubiących książki z historią w tle. W pierwszej pojawił się pamiętnik, tym razem jedna z bohaterek trafia na tajemniczy list. Jak jego treść wpłynie na życie kobiety? Czy prawda, którą skrywa okaże się bolesna? A może wręcz odwrotnie przyniesie rozwiązanie dla wielu spraw?

RÓŻNI JE WSZYSTKO – ŁĄCZY JEDNA HISTORIA

Już od samego początku czytając NIEZAPOMINAJKĘ wiedziałam, że będzie to historia jeszcze lepsza i jeszcze bardziej dopracowana niż debiut. Od razu polubiłam współczesną bohaterkę – Matyldę. A później z coraz większą ciekawością zagłębiałam się w historię z przeszłości. W treści czuć włożoną przez Autorkę pracę w dopracowanie szczegółów, ale też ciekawy pomysł na fabułę, a zwłaszcza połączenie wszystkiego w jedną spójną całość. Duży potencjał pisarski i dbałość o detale, do tego piękna okładka i symbolika niezapominajki. Motywy jakie znajdziecie w książce: list, wojna, trudne wybory, siostry, profesor, wspomnienia, przyjaciółki, starsza pani, klasztor, miłość, przewrotny los, śledztwo i wiele innych. Ewelina Klimko po raz kolejny zdecydowała się postawić na temat wojny, przedstawienie i opisanie tamtych czasów, ludzkich dylematów, nie łatwych decyzji, straty, wybierania mniejszego zła. Ale tym razem przenosimy się również do jeszcze wcześniejszych czasów i poznajemy historię – Nowojki, młodziutkiej dziewczyny wychowywanej w klasztorze.

Gwarantuję, że lektura NIEZAPOMINAJKI będzie dla Czytelnika emocjonującą podrożą w czasie, która z pewnością trafi do serca i zapadnie w pamięci. Lekkie pióro Autorki, stawianie na uczucia i wartości, siła kobiet, bardzo szeroka linia czasowa, ale jednoczesne pokazanie, że bez względu na epokę miłość wciąż jest w nas.

Rzadko sięgam po książki z tematyką wojenną. Ba! Można powiedzieć, że wcale. Ale tym razem postanowiłam zrobić wyjątek. Dlaczego? Bo ciekawią mnie przepaście pokoleniowe. Często motywem są kobiety z rodziny np. babcia mama i córka, tym razem są to zupełnie obce sobie kobiety, które żyły w różnych czasach i środowiskach, ale mimo tego, że różniło je tak wiele, miały to samo pragnienie – kochać i być kochaną. Fascynujące, jak świat się zmienia, a nasze marzenia są nadal tak do siebie podobne. Nie zmieni tego odizolowany od świata klasztor czy okrucieństwa wojny. Matylda, Zosia i Nawojka opowiedziały mi swoje historie, często tragiczne, naznaczone śmiercią, przemocą, stratą i bólem. I stworzyły ciekawą i wciągającą książkę, która przepełniona jest kobiecą siłą, a zarazem delikatnością oraz siostrzaną więzią. Usiądź i naszykuj się na cały wachlarz emocji.

Matylda, współczesna zakręcona kobieta, odnajduje w starym kościele tajemniczy list. Seniorka Zosia kieruje ją do profesora Jakuba, który może pomóc w tłumaczeniu jego treści. List łączy Matyldę i panią Zosię. Staruszka decyduje się opowiedzieć Matyldzie historię swojego życia. Wojna zmusiła młodą Zosię do dokonania wielu trudnych wyborów, postawiła przed nią ogrom trudnych zadań. Jak historia dwóch kobiet łączy się z Nawojką? Kobietą z listu?

Ewelina Klimko po raz kolejny przestawia nam emocjonująca i emocjonalną historię, w której teraźniejszości przeplata się z przeszłością. Opowieść o burzliwych wojennych czasach i odwadze tzw słabej płci, która wbrew obiegowej opinii słaba nie jest. Ewelina Klimko pięknie opisuje i kobiety i targające nimi emocje, dzięki czemu "wsiąkamy" w lekturę i przepadamy bez reszty. Żyjemy tą historią aż do samego końca. Pisze o relacjach, trudnych decyzjach, stracie, bólu, ludzkich losach. I robi to znakomicie. Zaczytałam się i znów zachwyciłam!

Współpraca reklamowa

Niezapominajka" Ewelina Klimko

My kobiety na przestrzeni wieków nieustannie pokazujemy, że jesteśmy niezwykle silne i gotowe na to, aby walczyć o to, co jest dla nas najważniejsze. Mimo tego, że płynie czas i zmieniają się okoliczności, w jakich żyjemy, to nasze pragnienia, potrzeby i marzenia pozostają niezmienne. W piękny i niezwykle przejmujący sposób na kartach swojej najnowszej książki „Niezapominajka” tę prawdę ukazuje nam Ewelina Klimko - strona autorska

Autorka bohaterkami swojego wydanego kilka dni temu pod opiekuńczymi skrzydłami Wydawnictwo Dragon literackiego dziecka uczyniła trzy wyjątkowe kobiety, które wydawać, by się mogło, dzieli wszystko, ale jak przekonacie się podczas lektury, życie potrafi spleść ludzkie losy w naprawdę zaskakujący dla nich samych sposób. Jedną ze wspomnianych kobiet jest Matylda, którą poznajemy w dniu jej 35 urodzin. Jak wiemy urodziny to bardzo refleksyjny moment w życiu wielu z nas. W naszej Matyldzie ten dzień wzbudza poczucie wewnętrznej samotności. Choć na co dzień jest przebojową i pewną siebie osobą to, tylko ona wie, że tak naprawdę jest to wyłącznie maska kogoś, kto pokazuje innym, czym jest szczęście, podczas gdy tak naprawdę nigdy go nie doświadczył. Wie natomiast, czym jest poczucie pustki.

Choć Matylda nie ma jeszcze świadomości tego, co już wkrótce wydarzy się w jej życiu, wam mogę zdradzić, że przed nią wiele emocjonalnych przeżyć i doświadczeń, które staną się początkiem wielu zmian przede wszystkim w niej samej. A wszystko za sprawą tajemniczego listu, który znalazła w murach zwiedzanego wspólnie z przyjaciółką średniowiecznego klasztoru. Niestety żadna z nich nie jest w stanie odczytać jego treści, gdyż został on napisany w nieznanym dla nich języku. Dlatego też musi prosić kogoś o pomoc w jego przetłumaczeniu. Wybór pada na profesora Jakuba Antosiewicza. Spotkanie to nie przebiegło tak, jak spodziewała się tego Matylda, a jej roztargnienie sprawiło, że zyskało ono dość osobliwy charakter. Nie to jednak jest w tym momencie istotne, a fakt, że przez przypadek Matyś zabiera z gabinetu Antosiewicza jego pracę badawczą, o Nawojce, której lektura wciąga ją bez reszty. Historia Nawojki jest swego rodzaju wehikułem czasu, który przenosi nas do XV wieku, gdzie trafiamy do klasztoru, do którego oddała ją matka, ofiarując swoją maleńką córeczkę Bogu. Dorastając czuła, że chce doświadczać tego, co dzieje się za murami klasztoru i żyć pełnią życia. Jak się możemy domyślać, takie pragnienie dla kobiety żyjącej w tamtych czasach jest bardzo trudne, a wręcz niemożliwe. Dziewczyna jednak podejmuje ryzyko i buntuje się, co pozwala jej wkrótce poznać smak miłości. Jednak jej szczęście nie trwa długo, gdyż za te piękne chwile będzie musiała zapłacić gorzkimi łzami. O tym jednak musicie przekonać się sami, sięgając po tę poruszającą do głębi opowieść.

Tymczasem wróćmy do wspomnianego wcześniej listu, którego próby rozszyfrowania zaowocowały niezwykłym spotkaniem Matyldy z panią Zosią. Ta wyjątkowa kobieta, wykazując się wielką otwartością wobec nowo poznanej, poczuła potrzebę podzielenia się z nią swoją skrywaną gdzieś na dnie serca bolesną przeszłością, którą ukształtowała wojenna rzeczywistość. Ta będąc wówczas młodą dziewczyną, której duszę przepełniało poczucie patriotyzmu i oddania dla ojczyzny ryzykowała własnym życiem. Każdego dnia swoim postępowaniem i zachowaniem pokazywała, czym jest najwyższy wymiar poświęcenia w imię dobra wyższego. To ona zna znaczenie słów „wyrzeknij się siebie” i stań kimś, kim nigdy nie chciałaś być. Żyjąc w ciągłym strachu i mając dotkliwą świadomość niepewności jutra, niejednokrotnie zmuszona była dokonywać trudnych wyborów, często wbrew sobie. Imponująca odwaga i determinacja, by zrobić wszystko, co w jej mocy, aby pomóc Polakom w walce z bezwzględnym okupantem, kosztowała ją naprawdę wiele. Śmiało można powiedzieć, że weszła do paszczy lwa, aby uśpić jego czujność, a przede wszystkim zrobić wszystko, co tylko możliwe, aby udaremnić jego działania dążące do zagłady narodu polskiego. Za ten bohaterski czyn, o czym przekonacie się poznając koleje losów Zosi, zapłaciła naprawdę wysoką cenę. Zdana na łaskę i niełaskę potwora w ludzkiej skórze doznała wiele krzywd także tych naznaczonych przemocą fizyczną. Nie obcy stał się dla niej również ból straty tego, co dla niej, jako kobiety stało się sensem w świecie pełnym cierpienia i nadzieją na to, że jeszcze może być pięknie.

„Niezapominajka” to przykład książki, o której można by mówić bez końca, ale jednocześnie opowiadając o niej ciągle towarzyszy nam poczucie, że nie ma takich słów, które w odpowiedni sposób oddadzą jej wyjątkowość. A to dlatego, że owa wyjątkowość tkwi w silnych emocjach, które budzą się w każdym, kto zechce spędzić z nią swój wolny cenny czas. Ewelina Klimko jest rewelacyjnym wirtuozem emocji. Gra na najczulszych strunach ludzkich dusz. Dlatego tej książki się nie czyta, a chłonie i przeżywa całym sobą. Wszystko wokół przestaje istnieć, a ty czytelniku czujesz się częścią wydarzeń, o których czytasz. Mało tego, tracisz kontakt z otaczającą cię rzeczywistością, gdyż jesteś przekonany, że to właśnie ta książkowa rzeczywistość jest twoją. Wszystkie uczucia budzące się w nas podczas czytania od pierwszych stron książki są bardzo silne i pozostają takie do ostatniego zapisanego w niej zdania. Wzruszenie ściska za gardło, a łzy cisną się do oczu. No i oczywiście ani na chwilę nie opuszcza nas ciekawość tego, jak splotą się nici losów Matyldy, Nawojki i Zosi. A samo zakończenie rozkruszyło moje serce na miliony kawałków i na pewno jeszcze bardzo długo nie będę w stanie poskładać ich w jedną całość. Ten tytuł to gwarancja zachwycającej lektury o próbie zrzucenia ze swoich barków ciężaru poczucia winy i wybaczeniu przede wszystkim samemu sobie, której nigdy nie zapomnicie i na pewno tak jak było to w moim przypadku, odłożycie na półkę, czując, że była to jedna z najlepszych książek, jaką przeczytaliście w tym roku. Jestem pod ogromnym wrażeniem twórczości Eweliny Klimko. Zadebiutowała wspaniale przyjętym przez książkowe środowisko „Czerwonym pamiętnikiem”, a „Niezapominajka” jest równie piękna. Nie pozostaje mi więc nic innego, jak napisać, że zdecydowanie chcę więcej i z niecierpliwością czekam na kolejną zapowiedź książki, która wyjdzie spod jej pióra.