Niespokojny duch

„Niespokojny duch” Daphne du Maurier jest moją dwudziestą książką wydaną w zachwycającej oprawie Serii butikowej przez Wydawnictwo Albatros i ósmą powieścią Autorki, tym bardziej wyjątkową, że jest to jej debiut literacki dotychczas niepublikowany w Polsce.

I choć moją liderką pozostaje „Rebeka”, to nie wyobrażałam sobie, by nie sięgnąć po tę gratkę i nie przekonać się, czy da się wyczuć w niej ten tak charakterystyczny dla twórczości Autorki styl, tę lekkość w snuciu opowieści i mrok tajemnicy, który niezmiennie im towarzyszy. I tak, to jest po prostu Daphne du Maurier, którą uwielbiam, choć jeszcze nie tak wyrazista, może nie tak pewna swego pióra, jak w kolejnych powieściach.

Tym razem Autorka niespiesznie snuje opowieść o niespokojnych sercach i duchach, które przechodzą z pokolenia na pokolenie, uwięzione pomiędzy pragnieniem przygody, dążeniem za marzeniami, a prozą życia, obowiązkami rodzinnymi i dostosowaniem się do oczekiwań. Podzielona na cztery części historia ukazuje losy kolejnych pokoleń rodziny Coombe na tle zmieniającego się świata.

To opowieść o przemijaniu, o mgnieniu, które nazywamy życiem. O marzeniach, które często ulatują, schodzą w cień w zderzeniu z codziennością i znikają wraz z nami nie doczekawszy się spełnienia. Ale też tych realizowanych na przekór oczekiwaniom innych. O pragnieniu nieskrępowanej niczym wolności, jaką może dać tylko pływanie po bezkresnych morzach i duchu, który, choć stłamszony rutyną nigdy nie gaśnie.

To też opowieść, której na początku powinniśmy ofiarować nieco cierpliwości a odwdzięczy się w kolejnych rozdziałach budując wciągającą historię skomplikowanych relacji rodzinnych, emocji i marzeń, które nie znają granic czasu. Życie Janet, Josepha, Christophera i Jennifer to trakt pełen wybojów, wzlotów i upadków, trudnych wyborów i marzeń o wolności, a w ich losy angażowałam się bardziej z każdą kolejną stroną. Jednak najciekawszą postacią w moim odczuciu jest Philip przypominający skąpca z "Opowieści wigilijnej" Charlesa Dickensa, który swoimi intrygami i skąpstwem zatruwa życie swoich bliskich.

Jeśli lubicie wielowątkowe sagi rodzinne rozłożone na pokolenia, w których nie brak silnych emocji, tajemnic i poszukiwania własnego miejsca w świecie, to nie tracący na aktualności „Niespokojny duch” przyniesie Wam poczucie dobrze spędzonego czasu.

A może by tym razem sięgnąć po mieszankę romansu, historii i przygody? Jeśli tego oczekujesz od książki, sięgnij po koc, ciepłą herbatę i zanurz się w historię rodziny Coombe w powieści Daphne du Maurier „Niespokojny duch".

Jest to debiutancki utwór autorki, co zdecydowanie potrafi zadziwić niejedną osobę. Sposób, w jaki toczy się historia, jest wręcz hipnotyzujący, a autorka nie daje ani chwili na spuszczenie oczu z tekstu. Opisane losy czterech pokoleń rodziny mają w sobie coś wciągającego i niepowtarzalnego.

Za to główna postać, Janet, jest wykreowana inaczej niż większość bohaterek w książkach, które wychodzą ostatnio (w końcu – Daphne du Maurier tworzyła dość dawno temu), dzięki czemu okazuje się oryginalna. Oczywiście, nie mówię, że jest to jakaś moja faworytka. Pragnie ona wolności, której jej tak brakuje, od kiedy wyszła za mąż, lecz coś ją powstrzymuje przed nierozważnym krokiem. Natomiast kiedy Janet tak sobie marzy o idealnym życiu, rodzina się powiększa, a narracja przechodzi z jednej osoby na drugą. Dzięki temu książka nie traci świeżości.

Bez zbędnego owijania w bawełnę - zdecydowanie polecam zakup tej książki, gwarantuję, że niczego nie pożałujecie i pochłoniecie ją!

Nadia P.

Szkolny Klub Recenzenta

Debiutancka powieść Daphne du Maurier to burzliwa historia wielkiej miłości, odwagi, zdrady i niespełnionych marzeń – saga obejmująca cztery pokolenia rodziny Coombe'ów, marynarzy i szkutników. Bohaterów książki łączą nie tylko więzy krwi, ale też tytułowy niespokojny duch – zbuntowana natura, nieukojona tęsknota, silne pragnienia i poczucie więzi z kornwalijskim Plyn. Podobno du Maurier napisała tę pierwszą powieść w wieku 24 lat – i widać w niej wyraźnie zalążki tego, co tak charakterystyczne dla twórczości autorki: silne poczucie miejsca i czasu, tajemnicza atmosfera, wspaniale zarysowane postacie, złożona fabuła i piękna, plastyczna proza. Zachwyciły mnie opisy kornwalijskiego wybrzeża oraz sposób, w jaki du Maurier splata naturę i duchowość z ludzkim charakterem, światem wewnętrznym i biegiem zdarzeń. W "Niespokojnym duchu" morze i szkutnictwo stanowią integralną część historii, podobnie jak i miłość, macierzyństwo, rodzinne relacje, cykl życia i śmierci, zawiłe losy i trudne wybory. To jedna z piękniejszych "morskich opowieści", jakie miałam okazję czytać.

Niespieszna i nastrojowa rodzinna saga z szumem morskich fal w tle (i echem "Wichrowych Wzgórz" Emily Brontë). Udany literacki debiut du Maurier, warto!

Uwielbiam sięgać po debiutanckie powieści ulubionych autorów, ponieważ to pozwala mi spojrzeć na rozwój ich kariery w innym świetle. W przypadku prozy Daphne du Maurier cofnięcie się wstecz ku pierwszej książce tylko potwierdziło jak dobre od samego początku była w swojej dziedzinie.

W poszukiwaniu niezawodnej pisarki, która z doświadczeniem i wielką wprawą potrafi rozłożyć na czynniki pierwsze ludzkie zachowania, zbudować niepowtarzalny klimat a także w pełni angażującą historię polecam Wam prozę Daphne du Maurier. To niezawodna pisarka, która zjednała sobie moją sympatię już od pierwszej powieści i tak kontynuuje przygodę z jej prozą po dziś dzień. W jej książkach czeka na mnie moc atrakcji, lawina skrajnych emocji oraz nieszablonowe sylwetki postaci, które z przyjemnością rozkładam na czynniki pierwsze i czerpię inspirację z ich doświadczeń. W swojej debiutanckiej powieści du Maurier pisze o wielopokoleniowej rodzinie, tworzy złożoną sagę i pokazuje jak na przestrzeni lat zmieniają się ludzie z tego samego pokolenia. Zaskakuje tym samym czytelnika, intryguje i mocno daje do myślenia, gdy obserwujemy jak dzieci czerpią inspirację z losów swoich rodziców i jednocześnie wyciągają własne wnioski.

Fabuła opowiada o losach rodziny Coombe. O ich marzeniach, rozczarowania, wielkich miłościach oraz porywach gniewu i błędnie podjętych decyzjach. Czytamy o zwykłych ludziach, z którymi bez problemu potrafimy się utożsamić a także o pasji, wolności i miłości wobec otaczającej ich przyrody, bowiem rodzina silnie związana jest z morzem. Wszystko zaczyna się od Janet Coombi, która tęskni za przygodą i wolnością, ale wie gdzie jest jej miejsce. Jest kobietą, więc musi prowadzić dom i tym samym po ślubie z Thomasem buduje wspólną przyszłość. Na szczęście jej wola walki o lepsze jutro przychodzi na synów i potomków, którzy kontynuują tradycję dążenia do swojego miejsca w świecie, jednocześnie pokazując czytelnikowi, że w lawinie obowiązków, które otaczają nas na co dzień nie możemy zatracać siebie.

Rozbudowana fabuła sięga po liczne motywy, intryguje i daje mocno do myślenia. Pozwala czytelnikowi wyciągać własne wnioski z doświadczeń bohaterów i jednocześnie obserwować szereg zachodzących w nich zmian, zależnych od nabytych doświadczeń. Z przyjemnością obserwujemy jak dorastają na naszych oczach, uczą się życia oraz dążą do własnych przyjemności, gdy porywy serca oraz wielkie marzenia stają na pierwszym planie. To spokojnie poprowadzona akcja, która koncentruje się przede wszystkim na głębokich emocjach i analizie zachowań bohaterów, która pokazuje jak na przestrzeni lat zmienia się jeden ród. Otoczeni wspaniałym klimatem, gęstą atmosferą a także w pełni zaangażowani we wszystko co dzieje się dookoła z zawartym tchem przerzucamy kolejne strony, by jak najwięcej szczegółów wychwycić pomiędzy wierszami. To wyjątkowa proza, intensywna w odbiorze i bardzo silnie zakorzeniająca się w sercu czytającego, ponieważ już od pierwszych stron czujemy interakcję z fabułą a także zaprzyjaźniamy się z poznanymi na kartach tej powieści postaciami.

"Niespokojny duch" to lektura, która ma wiele do powiedzenia. Otwarta na czytelnika, w wspaniały sposób opisująca losy licznych bohaterów, pokazująca, że najważniejsze w życiu jest dobro drugiego człowieka oraz poparcie ze strony rodziny. Czytamy o wielkich namiętnościach, niespełnionych marzeniach a także ambicjach, które prowadzą bohaterów do zaskakujących zdarzeń. Jednocześnie czerpiemy inspirację z otaczającego ich świata. Ludzie i natura stoją tutaj na równi, w ten sposób czytelnik otoczony zostaje niepowtarzalnym klimatem, którym nadaje bieg akcji i pobudza naszą wyobraźnię. Zauważyć można, Daphne du Maurier już od swojej pierwszej powieści wykazywała cechy wyjątkowe pisarki.

👨‍👩‍👧‍👦🐚 Absolutnie uwielbiam wszystkie książki Daphne du Maurier, które miałam przyjemność przeczytać. Nie ważne czy będziemy rozmawiać o Rebece, Koźle ofiarnym (zakończenie lekkie rozczarowanko) albo wielu innych. Po prostu te historie idealnie mi udowadniają, że dobrze napisana książka nie straci nic na swojej aktualności mimo faktu, iż mogła być napisana w 1931 roku tak jak Niespokojny duch, o którym dzisiaj chwilkę porozmawiamy.

👨‍👩‍👧‍👦🐚 Książki Daphne zawsze pełne są nietuzinkowych pomysłów i mroku. Nie ważne czy będziemy akurat mierzyć się z nawiedzonym dworem albo doppelgangerem. Jednak w przypadku Niespokojnego ducha mamy do czynienia z czymś kompletnie innym. Janet Coombe to kobieta, która nie przystaje do czasów, w jakich się urodziła. Nie dla niej są miejskie konwenanse czy wybór odcienia atłasu na kolejną suknię. Jej sercem targa nieposkromiona tęsknota. Tytułowy niespokojny duch, który każe jej dążyć za marzeniami jest w wiecznym konflikcie z rozumem i poczuciem obowiązku kobiety. Bohaterkę ciągnie bowiem do morza — ciągnie do przygód i niesamowicie elektryzującej niepewności jutra. Jednak Janet jest świadoma tego, w jakich czasach żyje. Pozwalając więc własnemu sercu usychać z dnia na dzień coraz bardziej decyduje się zostać w domu. Wskutek pewnej sytuacji poślubia więc Thomasa będącego szkutnikiem. Wydawać by się mogło, że to już koniec tej historii? Wręcz przeciwnie — bowiem okazuje się, że tęsknota kobiety nie umarła a jedynie przeszła na następne pokolenie i jeszcze następne..

👨‍👩‍👧‍👦🐚 Niespokojny Duch nie jest więc niczym innym jak historią rodziny okupioną bólem złamanego serca. Na przestrzeni całej historii poznajemy losy czterech pokoleń tej niezwykle smutnej rodziny oraz ich relacji z morzem. Absolutnie urzekł mnie fakt, iż mimo że każde pokolenie rodziny jest pełne nietuzinkowych postaci autorka zawsze w każdym pokoleniu ma jednego z bohaterów którego darzy szczególną uwagą. To dzięki temu czytelnik doskonale wie na kim skupiać większość swojej uwagi i przez cała dość obszerną historię zwyczajnie się nie gubi. Wychodzi więc na to, że każdy z członków tej rodziny jest wyjątkowy. Ktoś będzie gonić za potrzebą wolności, inny z członków rodziny będzie niesamowicie odważy wyróżniając się na tle pozostałych.. A walczyć będą mieli z czym bowiem życie rodziny Janet pełne jest zwrotów akcji często nie należących do pozytywnych.

👨‍👩‍👧‍👦🐚 Du Maurier stworzyła więc niezwykle uniwersalny portret rodziny. Bo czyż nie możemy znaleźć takich osób w swojej własnej rodzinie? Ktoś dąży za marzeniami, w które inni nie wierzą, następny przewróci swoje życie do góry nogami byle by móc dosięgnąć miłości, o którą całe życie zabiegał. Mówimy więc o wzorcach zachowań, które się po prostu nie starzeją. Na szczęście jedyne co się zmieniło to czasy, w jakich żyjemy. Ale czy na pewno? Wciąż w wielu miejscach na świecie kobiety nie mają szansy wyswobodzić się z roli społecznej, którą narzuciło im społeczeństwo, w jakim żyją. Przez całe życie zmuszone są żyć w ramach, a nie według maksym, które odczuwają. A przecież czasami tak niewiele trzeba, aby zyskać odwagę iść pod prąd.

👨‍👩‍👧‍👦🐚 O tym właśnie jest ta historia. O szukaniu swojego miejsca w świecie mimo wielu przeciwności losu. Polecam absolutnie każdemu kto uwielbia sagi rodzinne albo piękne wielowątkowe historie. A wiecie co zaskoczyło mnie najbardziej? Niespokojny duch to debiut autorki. Dacie wiarę?