Niespodziewany prezent

Pewnego zimowego dnia Nina i Piotr jako jedyni ze swojej grupy pojawiają się na uczelni. Okazuje się, że zajęcia zostały odwołane. Dziewczyna nie ma najlepszego zdania o Piotrku. Uważa, że jest nadętym, zbyt pewnym siebie podrywaczem. Następnego dnia zostają połączeni w parę – muszą wspólnie przygotować projekt i odbyć staż w domu dziecka, Nina jest załamana, że trafiła akurat na takiego partnera. Jednak przy bliższym poznaniu chłopak zyskuje w jej oczach, a ona dzięki jego obecności otwiera się po nie do końca przepracowanej traumie.

Każde z nich ma za sobą tragiczne historie. Każde z nich próbuje odzyskać siebie, żeby żyć i móc tym życiem się cieszyć. Jednak to nie koniec — wspólnie będą musieli stawić czoła tragicznym wydarzeniom, które los postanowi rzucić im pod nogi na drodze do happy endu.

“Niespodziewany prezent” nie jest typową świąteczną opowieścią. Owszem, klimat świąt jest tu wszechobecny i odgrywa szczególną i ważną rolę w życiu bohaterów, stanowiąc mocne podwaliny dla rozwoju ich relacji. Ten magiczny czas na pewno sprawi, że oboje poczują się na tym świecie bezpieczniej niż do tej pory.

Książkę czyta się z bardzo dobrze. Bohaterowie zmieniają się wraz z rozwojem akcji, a czytelnik poznaje ich głęboko skrywane uczucia i prawdziwe oblicza. Między Piotrem a Niną bez dwóch zdań są fale. Autorka w piękny sposób zaprezentowała rozwijające się między nimi uczucia, pełne wzajemnego szacunku i wsparcia.

Mam jedno małe zastrzeżenie — w moim odczuciu, jak na książkę świąteczną, która ma przygotować odbiorcę do tego magicznego czasu, wprawić go w pozytywny nastrój, pełen miłości i spokoju, za dużo wydarzyło się tu złych rzeczy. Tragedie, które spotkały bohaterów przed laty, spokojnie wystarczyłyby na zbudowanie solidnej historii. W pewnym momencie za dużo dramatycznych wydarzeń nałożyło się na siebie.

__

Tę książkę czytało mi się ją bardzo dobrze, dlatego moja ogólna ocena jest pozytywna. Byłam ciekawa, jak potoczą się losy Niny i Piotrka, a ich wzajemna relacja była cudownie nakreślona, obfitowała w hektolitry wsparcia i wzajemnego szacunku. Bez wątpienia “Niespodziewany prezent” jest historią poruszającą, ale i dającą nadzieję na to, że każdy zasługuje na dobro.

Nina nie przepada za Piotrem. Wydaje się być typowym łamaczem serc studentek. Kiedy lis zsyła im wykonani wspólnego projektu, mają okazję prawdziwie się poznać.

Pobyt w domu dziecka, sposób rozmowy chłopaka z dziećmi i odkrycie jego tajemnicy, zaczyna zmieniać jej sposób myślenia o nim. Na tyle bardzo, że zaprasza go na Święta do swojego rodzinnego domu. Ten czas bardzo ich do siebie zbliży, jednak oboje z własnymi okropnymi przeżyciami, muszą przejść jeszcze długą drogę do szczęścia.

To historia o dwojgu młodych ludzi pokrzywdzonych przez drugiego człowieka. Choć w zupełnie inny sposób, to równie mocno niszczący psychikę.

Gdy ich dusze rwą się do siebie, Nona wciąż nie umie zaufać komukolwiek. Piotr, który zna okrucieństwo od podszewki, opiekuje się nią i tworzy wokół niej kołderkę,dzięki której los wokół serce dziewczyny za syna topnieć.

Ból, cierpienie, brak zaufania- to wszystko sprawia, że ich relacja rozwija się nadwyraz powoli. Dzięki temu jednak jest tak silna, że żadna trauma jej nie zniszczy.

Choć akcja toczy się podczas Świąt, brakowało mi samego klimatu świątecznego, był delikatnym tłem do powieści. Jednak emocji Wam nie zabraknie, a nic tak nie łączy ludzi jak przeżyte dramaty.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, a jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Do sięgnięcia po "Niespodziewany prezent" zachęcił mnie interesujący opis oraz piękna graficzna okładka. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że historię Niny i Piotrka czyta się niesamowicie szybko, ja pochłonęłam ją w jeden poranek i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania! Od pierwszych chwil zostałam wciągnięta do świata bohaterów i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy oraz relację. Kiedy zaczynałam czytać tą książkę byłam pewna, że będzie to lekka, świąteczna niezobowiazuja i przewidywalna lektura z którą po prostu miło spędzę czas, jednak zagłębiając się coraz bardziej w losy bohaterów okazało się, że ta historia sktywa w sobie ogrom emocji i trudnych, bolesnych tematów, a święta są jedynie otoczką. Fabuła została w interesujący i bardzo życiowy sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi zostali naprawdę świetnie wykreowani, to postaci, które tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona oczami głównej bohaterki - Niny, co sprawiło, że mogłam lepiej poznać jej myśli, odczucia, dowiedzieć się z czym się boryka, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. Początkowo żałowałam, że Ania nie pokusiła się o zaprezentowanie także punktu widzenia Piotrka, bo ogromnie ciekawiło mnie co siedzi w głowie tego młodego mężczyzny, jednak później zrozumiałam, że gdyby tak zrobiła wszystko podałaby Czytelnikowi na tacy, a nie o to przecież chodzi. Oboje od pierwszych chwil zaskarbili sobie moja sympatię, ich potyczki słowne wielokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Relacja między głównymi bohaterami została w rewelacyjny sposób zaprezentowana, wszystko toczy się tutaj swoim niespiesznym rytmem pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących Ninie i Piotrkowi. Historia młodego mężczyzny oraz wszystko to co działo się w jego życiu już po poznaniu Niny poruszyło mnie do głębi. Momentami łzy leciały ciurkiem po policzku. Wielokrotnie miałam ochotę "wejść" do książki żeby przytulić, wesprzeć bohaterów i zapewnić ich, że od teraz już wszystko będzie dobrze! To była istną bomba emocjonalna, na którą nie byłam przygotowana! Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Nie będę zdradzała jakie dokładnie problemy Ania tutaj przedstawiła, żeby nie odbierać Wam przyjemności (chociaż w większości to ból oraz poczucie niesprawiedliwości będą Wam towarzyszyć) z czytania. "Niespodziewany prezent" to emocjonująca, na wskroś poruszająca i wartościowa opowieść o dwójce młodych ludzi, którzy muszą się zmierzyć z wieloma przeciwnościami losu. To historia o poszukiwaniu siebie, swojego miejsca w życiu i szczęścia, o traumach, zaufaniu, odwadze, sile ale także o pięknej i prawdziwej miłości, która jest w stanie przenosić góry! Cudownie spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

"Niespodziewany prezent" kusi słodką okładką, ale szata graficzna tej książki jest niesamowicie zwodnicza. W środku nie znajdziemy ckliwej, świątecznej fabuły okraszonej tandetnym poczuciem humoru. Na próżno szukać tam zabawnych dialogów (choć może na początku jakiś się zdarzy),czy też komediowych scen. Za to dostaniemy historię, która złamie serce, boleśnie uświadomi, że święta nie dla każdego są okresem radości, a ludzka tragedia nie baczy na to, jaki aktualnie mamy okres roku.

Anna A. Sosna tą powieścią zafundowała mi dzień z chusteczkami. Sięgając po "Niespodziewany prezent" możecie podziewać się błędnego oceniania po pozorach, niesprawiedliwości świata, ciemnej strony życia. Opis zdradza nam, że Piotrek jest wychowankiem domu dziecka. Mężczyzna z początku daje nam się poznać jako żartowniś, podrywacz, "bananowe dziecko" nie mające problemów. Tak też od zawsze oceniała go Nina, nie próbując nawet bliżej poznać kolegi z roku. dziewczyna dla kontrastu wychowała się w przeciętnej rodzinie klasy średniej: rodzice są dobrze sytuowani, kochają ją, obdarzają miłością, jednak nie zawsze mieli dla niej wystarczająco czasu. Splot pewnych wydarzeń sprawia, że dwójka głównych bohaterów zaczyna coraz więcej czasu spędzać w swojej obecności, a uczucie rodzące się między nimi z każdą chwilą będzie silniejsze. Ich miłość będzie niestety wystawiona na wielką próbę.

"Niespodziewany prezent" jest mało świąteczną książką. Owszem, akcja dzieje się w grudniu, ale samych obrzędów bożonarodzeniowych jest tam niewiele. Ta pozycja bardziej skupia się na uczuciu między dwójką doświadczonych przez życie młodych dorosłych ukazując, że z ogromnej tragedii może zrodzić się przepiękne i szczere uczucie.

Polecam, lubię takie niewyidealizowane historie, są dla mnie bardziej prawdopodobne, niż ckliwe komedie. Ale po te drugie też chętnie sięgam, nie mówię, że nie.

"Śnieg skrzy się w promieniach słońca tak radośnie, jakby miał pozostać tu na zawsze, a przecież już za chwilę go nie będzie. Świat jest dokładnie taki sam jak przed chwilą, jednak coś się zmieniło. Uświadamiam sobie, że to nie on - to ja inaczej na niego patrzę."

❄️❄️❄️

Na tle zimowej scenerii obrazująca nie zawsze idylliczną prozę dnia.

Poruszająca portretami dwóch, tak bardzo zranionych przez los zagubionych dusz.

Że wzruszeniem, ale też nadzieją odzwierciedlająca koleje życia.

Kiedy opublikowałam zapowiedź książki "Niezapomniany prezent", autorka napisała, żebym przygotowała chusteczki, gdyż jest to niezwykle wzruszająca powieść. Oczywiście dostosowałam się do tego zalecenia i powiem Wam, że jeśli macie w planach lekturę tej książki, to nie zapomnijcie o chusteczkach. Zapewniam, że się przydadzą.

"Niezapomniany prezent" przeczołgała mnie emocjonalnie. Wielokrotnie odrywałam się od lektury, tylko po to, by dać sobie czas na refleksje.

Nina i Piotr.

Studenci.

Dwie pokiereszowane i doświadczone przez los dusze, które pewnego dnia, odnalazły drogę do siebie.

Oboje niosą na swoich barkach bagaż ciężkich, życiowych doświadczeń.

Oboje, każdego dnia, walczą z demonami przeszłości.

Oboje zmagaja się z przeciwnościami losu, który nieustannie kładzie im kłody pod nogi.

Ich początkowa relacja nie jest klarowna. Stosunki, jakie ich łączą są dalemje od przyjacielskich. Wszak Nina uważa Piotra za duże dziecko i nie rozumie jego żartów.

Dopiero, gdy razem mają przygotować projekt zaliczeniowy i zmuszeni są przez to spędzać ze sobą więcej czasu, pojawia się między nimi nić porozumienia. Z czasem stają się sobie coraz bliżsi. Zaczynają sobie ufać i to na tyle, że powierzają sobie nawzajem najbardziej wstydliwe, bolesne tajemnice.

"Niespodziewany prezent" to książka, w której zimowa aura towarzyszy czytelnikowi od początku do końca. A poruszony wątek świąt sprawił, że zrobiło się cieplej na sercu. Bo tej wyjątkowej nocy, nikt nie powinien być sam.

"Niespodziewany prezent" to skarbnica pięknych, wartościowych cytatów, do których nie raz będę powracać. Niezwykle realna. Niezwykle wzruszająca. Łamiąca serce i scalająca je na nowo. Pełna bólu, ale też nadziei na lepsze jutro. Pełna żalu, ale też wewnętrznej siły, która cechuje każdego z bohaterów. A oni mają liczne, głębokie rany na duszy. Lecz mimo to wierzą, że mając siebie, uda im się pokonać demony przeszłości i ciemność, jaka kryje się na dnach ich poranionych serc.

Serdecznie polecam 🩵

Historia Niny i Piotra osadzona w czasach studenckich do tego padający śnieg, magiczny czas Świąt i Nowego Roku. Spodobała mi się taka wizja szczególnie w październiku, kiedy rozpoczynają się studia, a lato odchodzi w zapomnienie. Myślałam, że to będzie lekka historia o studenckim uroku. Tymczasem dostałam bohaterów naznaczonych złem ze strony świata, walczącymi o każdy dzień, czasem z uśmiechem, a czasem pomimo wszystko. A to tylko początek.

Oboje naznaczeni przez los

“Oboje jesteśmy potrzaskani, oboje mamy swoje blizny. Istnieje prawdopodobieństwo, że nawzajem poskładamy się do kupy – ale co, jeśli zamiast tego jeszcze bardziej się zranimy?

Bohaterów nie da się nie lubić. Od razu przypadli mi do gustu. Ona zamknięta w sobie, unikająca ludzi. On dusza towarzystwa, żartujący chłopak, którego wszyscy lubią, a większość dziewczyn spogląda na niego maślanym spojrzeniem. Ta dwójka dostaje na zaliczenie wykonanie wspólnego projektu. Udają się do domu dziecka. Kolejne trudny temat. Dom dziecka to czasem jedyny ratunek dla zapomnianych przez rodziców maluchów. To schronienie, które jednak nie jest w stanie zapewnić prawdziwego domu.

Wsparcie i akceptacja…, lecz czy świat zrozumie ?

Historia w zimowym klimacie, do rozgrzania serc i osuszenia łez. Każdy z nas jest jakoś okaleczony przez zdarzenia, los, innych ludzi. Każdego dnia walczymy z demonami i wspomnieniami. Czasem to wszystko blaknie, jednak ciągle jest tłem czy ukrytym w podświadomości podszeptem. Ta historia niesie ze sobą wiele pocieszenia, pokazuje, że jeśli się chce to można cały świat obdarować uśmiechem i ciepłem, które bije do świata by sobie poradzić. Każdy z nas też ma jakiś rany, nie powinniśmy nikogo oceniać nie wiedząc przez co przechodzi. A w tej historii co chwila coś się dzieje. Bohaterowie stawiają czoła życiu, które nie jest proste. Mimo, że są młodzi i z radością i ufnością powinni spoglądać w przyszłość. To jednak przeszłość odcisnęła na nich swoje znamiona.

Dwoje młodych ludzi, którym przydarzyło się coś, co odmieniło ich życie. Dramat jednego i drugiego bohatera sprawia, że im współczujemy. Niełatwo jest żyć z traumą z przeszłości. Kiedy Nina poznaje Piotra, zastanawia się, czy on jest właśnie tym, czego potrzebuje. Czy pomoże uzdrowić jej serce?

Dzięki mieszance humoru, romansu, a także cięższych tematów ta książka sprawi, że będziesz się śmiać i płakać (czasami nawet w tym samym czasie). 🙂

„Chociaż jest równie pokaleczony przez życie jak ja, to dźwiga to wszystko na swoich barkach nie narzekając i jeszcze znajduje w sobie tyle radości. Jego przykład daje mi nadzieję, że i ja z czasem się tego nauczę”.

Nina i Piotr mimo niechęci do siebie muszą razem przygotować projekt na zaliczenie. Organizują zajęcia dla dzieci z domu dziecka. Krótko po tym dziewczyna dowiaduje się, że Piotr jest wychowankiem- tego właśnie domu dziecka. Zbliżają się Święta, a chłopak jest zmuszony spędzić ten dzień samotnie. Dziewczyna zaprasza go do siebie, zaczyna się między nimi coś dziać i to właśnie wtedy los postanawia namieszać…

Jestem mile zaskoczona, bo patrząc na okładkę (piękną) spodziewałam się historii banalnej, oklepanej, na jeden raz, a dostałam coś więcej. Mimo, że pojawił się wątek hate-love, było to zimowe romansidło to pojawia się również [Adres usunięty]. bezbronność, bezinteresowność, porzucenie oraz dorastanie w domu dziecka (co odnoszę wrażenie jest rzadko spotykane w literaturze).

Na plus bohaterowie. Zarówno Nina jak i Piotr imponowali mi niemal cały czas. Polubiłam postać Piotra, a jego serducho… to już w ogóle bajka:). Nawet zdarzyły się momenty w których zaciskałam zęby, oczy, ręce, nogi- byle nie zacząć płakać. Mogłabym się tylko przyczepić do tego, że ja osobiście nie czułam zmieniającego się uczucia między tą dwójką.

Oprócz tych ciężkich tematów chciałam tylko zaznaczyć, że czytając ją- zatęskniłam za zimą. Zimowe opisy sprawiły, że jeszcze bardziej odliczam do naszych białych (mam nadzieję) Świąt. Nie mogę nie wspomnieć o przepięknej graficznej okładce, która (tak samo jak w przypadku innej październikowej premiery) urzekła mnie tak bardzo, że musiałam ją mieć! No i mam.

Osobiście jeszcze nie czytałam żadnej książki tej autorki, ale dzięki wydawnictwu będę teraz śledzić kolejne.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca barterowa.