Nieśmiertelne zasady. Seria Krew Edenu. Tom 1

Kiedy w fabule „Nieśmiertelnych zasad” pojawiły się wampiry, ożyły wspomnienia, choć tutaj wampiry są zdecydowanie mroczniejsze i bezwzględne.

Alison żyje w świecie, w którym rządzą wampiry. Jako człowiek walczy o przetrwanie każdego dnia, bo nie należy do zarejestrowanych, którzy oddają dobrowolnie krew dla krwiopijców. Pewna noc zmienia jej życie całkowicie i zmuszona jest do ucieczki. Po drodze trafia na grupę ludzi poszukujących raju i lęku na okropność szerzącą się w ich świecie.

To Mroczna historia, której akcja dzieje się głównie nocą. Pełna niebezpiecznych stworzeń: w ściek leków, którym nie udało się zostać wampirami oraz wampirów. Alison żyje przerażającej, dystopijnej rzeczywistości, w której ludzkość jest mniejszością. Jednak w tej małej, ludzkiej społeczności wciąż tli się nadzieja na lepsze jutro i to pozwala im przetrwać. Czy istnieje możliwość życia w zgodzie międzygatunkowej?

Znajdziecie tutaj walkę o przetrwanie, będzie towarzyszyć ludziom w poszukiwaniu pożywienia, ale również będziecie świadkami wielu krwawych scen, bo krew tu jest wszędzie . Ciekawa propozycja fantasy.

Lubię motyw wampiryzmu, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po „Nieśmiertelne zasady” Julie Kagawa. Poznałam pióro Autorki w cyklu o smokach „Talon” oraz w pięknie wydanych niedawno przez Wydawnictwo Vesper dwóch pierwszych częściach cyklu „Żelazny Dwór” i dlatego byłam ciekawa, jak poradziła sobie z tym motywem. Jednego byłam pewna - że podeszła do niego nieszablonowo.

Autorka przyznaje, że początkowo nie chciała pisać o wampirach, uznając, że w literaturze zostało już o nich powiedziane wszystko. Na szczęście zmieniła zdanie, tworząc historię pełną mroku, dramatycznych wyborów i moralnych dylematów. Bo „Nieśmiertelne zasady” to niezwykłe spojrzenie na klasyczny motyw wampiryzmu osadzony w postapokaliptycznym świecie pełnym zarówno okrutnych, jak i heroicznych czynów.

Tu wampiry nie są chyłkiem przemykającymi nocą drapieżnikami, a panami, którym ludzie zobowiązani są oddawać należną część krwi. Niezarejestrowani zyskują wolność, ale tracą prawo do żywności i ochrony, przez co ich życie jest niekończącą się próbą przetrwania. Główna bohaterka, Allison Sekemoto żyje wbrew społecznemu systemowi marząc o wolności od wampirzej tyranii. Pewnej nocy walka o pożywienie zmienia się w walkę o życie, a dziewczyna musi zdecydować, czy umrzeć, czy zmienić się w to, czego najbardziej nienawidzi – wampira.

Autorka maluje ciemnymi barwami nie tylko świat pozbawiony jakiejkolwiek stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa, w którym wybór pomiędzy niewolniczym piętnem wampira, a głodem nakładającym równie silne kajdany niewiele zmienia, ale również to, co określa tożsamość człowieka i wampira. Czy można jednoznacznie określić kto tu jest dobry, a kto zły? Czy wystarczy chęć i wiara, by czynić dobro, gdy natura jest silniejsza i stoi w sprzeczności z naszymi wartościami?

Bardzo wiarygodne motywacje bohaterów i ich dylematy skłaniają do refleksji nad granicami człowieczeństwa, ale to dynamiczna akcja, która przenosi się z Obrzeży miasta na zupełnie nieznane i niebezpieczne tereny, gdzie największym zagrożeniem nie są ani ludzie, ani wampiry porywa bez reszty. To opowieść o świecie przerażającym, w którym nie brak okrucieństwa, cierpienia i zdrady, ale nawet w tym morzu beznadziei znalazło się miejsce na lojalność, miłość i marzenia. I na nadzieję właśnie. Liczę, że drugi tom cyklu „Krew Edenu” przyniesie jej znacznie więcej.

Ally zdecydowała. Wcześniej żyła jako Niezarejestrowana, osoba, która nie musi oddawać swojej krwi wampirom, ale też nie dostaje od nich pożywienia. Wraz ze swoją grupą radzili sobie, jak mogli, by tylko przeżyć. Pewnego razu jednak została zaatakowana przez wścieklaki. Niemalże umarła dostała propozycję: zostać wampirem czy odejść z tego świata. Po podjęciu decyzji nie została jednak z tym sama, ponieważ ktoś postanowił nad nią czuwać.

To historia o Ally. O świecie dystopijnym, w którym wampiry stworzyły coś na wzór państwa kontrolowanego. Ludzie są pożywieniem, robactwem, niczym. I właśnie tak są przez nich traktowani. A Ally powinna o nich zapomnieć. Teraz już nie jest jedną z nich. Ale czy naprawdę tak łatwo zapomnieć o przeszłości? Wyprzeć się swoich ideałów?

Cóż, to jest inna książka o wampirach, niż mam w zwyczaju czytać. Ma ciekawą konstrukcję świata i pokazuje odmienny świat wampirów. Brutalnych, bez sumienia, a nie seksownych krwiopijców. Tylko trochę mi brakowało w tej książce jakiegoś celu. Bo Ally po tym, jak została wampirem i przyłączyła się do grupy ludzi, właściwie nie do końca wiedziała, czego chce. A przynajmniej miałam takie wrażenie. Rozumiem, że musiała uciekać. Musiała przeżyć. Ale kurczę, no czegoś mi tam brakowało w tym wszystkim.

Przez całą książkę gdzieś tam irytowało mnie słowo „wampirka”, to taki niuans, ale chyba wolałabym, by określano Ally „wampirzycą”. „Wampirka”, jest za blisko określenia „wampirek”, które ma całkowicie inny wydźwięk znaczeniowy.

Nie rozumiem też decyzji o tłumaczeniu przez dwie osoby, nie jest to wytłumaczone fabularnie. Nie wpływa to zbytnio na mój odbiór książki, no ale widać tę różnicę nieco.

Sam język książki odbieram jako bardziej ten młodzieżowy i wydaje mi się, że do takich osób kierowana jest właśnie ta książka. Ja się chyba spodziewałam mocniejszego, jeszcze bardziej brutalniejszego świata. Ale rozumiem też, że Ally ma siedemnaście lat i stąd też wynika język narracji.

🩸🩸 Wydawnictwo Vesper przyzwyczaiło mnie już do tego, że wydają prawdziwe perełki literackie. Jedyny minus? Ich książki to zazwyczaj opasłe puchate misie! Każda lektura od nich to solidna cegiełka, która pochłania sporo czasu – choć muszę przyznać, że wciąga od pierwszych stron. Znudziły wam się historie o wampirach? A może jedyna wizja, jaka przychodzi wam na myśl, to Edward błyszczący jak wielkanocna pisanka? A co, gdybym powiedziała, że nadal da się napisać świetną książkę o wampirach – i to naprawdę genialną? Wiem, wiem, motyw wampirów przeszedł przez popkulturę wzdłuż i wszerz, ale czasem miło jest trafić na historię, która udowadnia, że wciąż można z tego tematu wyciągnąć coś nowego i świeżego.

🩸🩸 Wyobraźcie sobie postapokaliptyczny świat. Władzę nad wszystkim dawno przejęły wampiry, lecz są jednocześnie na tyle cwaniackie, że nie chcą wychylać sie na niebezpieczeństwo przez co przeważnie trzymają się miast. Co sprawia, że ludzie naprawdę spadli na samo dno łańcucha pokarmowego. A w tym wszystkim jest ona - Allison Sekemoto. Dziewczyna, która każdego dnia razem z resztą ludzi próbuje jedynie przetrwać. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy Allison w końcu dogania śmierć. Bohaterka nie chce się jednak poddać jej obięciom w skutek czego wybiera życie wieczne. Odradza się jako wampirzyca wiecie tylko w czym problem? Allison całą sobą nienawidzi wszystkiego, co wampirze lub wampirzopodobne

🩸🩸 Juli Kagawa zrobiła coś niesamowitego. Wykreowała świat postapokaliptyczny, w który idzie uwierzyć. Wszystko jest tu niesamowicie namacalne — bohaterowie którzy często mają różne ambicje i przekonania ścierają się w potyczkach życia raz za razem. Nie stoją również w miejscu wyciągają nauczki ze swoich działań i umieją planować przyszłość. To dlatego nie sposób im nie uwierzyć. To dlatego autorka z ogromną łatwością wciąga odbiorcę w świat swoich literackich wyobrażeń. Zwyczajnie chce się za nią podążać. Zobaczyć co wydarzy się na następnej stronie. Nie mogłam nie polubić Allison. Jest pewna siebie, mądra i do bólu ironiczna. Nie boi się walczyć o swoje mimo faktu, że na przestrzeni książki nie raz nie dwa popełni błąd. Mogę śmiało powiedzieć, że jak dla mnie to jedna z ciekawszych bohaterek YA tego sezonu.

ㅤ

🩸🩸 Tak kochani Nieśmiertelne zasady to znowu grubasek, ale ręczę, że jest on wart grzechu. Zwyczajnie nie będziecie się tu nudzić! Jeżeli macie ochotę na gęsty od klimatu, posępny świat, który może wam miejscami przypomnieć nieco ten z rodem japońskich animacji lat dziewięćdziesiątych ręcze, że będziecie zachwyceni. A wiecie co jest w tym absolutnie najlepsze? To dopiero pierwszy tom! AAAAAAAaaa! Naprawdę potrzebuję kolejnego !

„Nieśmiertelne zasady” to moje drugie spotkanie z twórczością Julie Kagawy, zawsze chciałam przeczytać więcej jej książek i bardzo ucieszyłam się, że mam ku temu okazję. Wampiry potrafią fascynować czytelników, zwłaszcza, że każdy z autorów ukazuje ich własną wizję i ból wiecznej egzystencji. Świat upada, aby przetrwać trzeba walczyć i znaleźć się w odpowiednim miejscu, albo stać się posiłkiem jednego z tych krwiożerczych osobników. Jak żyć w takim miejscu, gdzie miasto otacza Mur, a ty nie masz do niego wstępu? Nie każdy ma tyle szczęścia, życie na Obrzeżach nie należy do łatwych, a zdobywanie jedzenia jest coraz trudniejsze. Robisz wszystko, aby nie stać się posiłkiem tego silniejszego, gatunku, którego szczerze nienawidzisz. Czy uda się bohaterce przetrwać? Czy lekarstwo istnieje, czy jest jedynie dającym nadzieję mitem?

Główną bohaterką książki autorstwa Julie Kagawy pod tytułem „Nieśmiertelne zasady” jest Allison Sekemoto, to młoda kobieta, która próbuje przetrwać. Uwielbia czytać i jest silną, odważną dziewczyną, gardzi wampirami i kontrolą, jaką mają nad ludźmi. Wampiry stały się panami i należy im być posłusznym. Stworzyli własne systemy do życia, miasta, które przeistoczyli dla siebie, własnej przyjemności i egzystencji. Oferują schronienie, nie za darmo, ceną jest krew i przestrzeganie wprowadzonych zasad. Poza murami miasta nie jest bezpiecznie. Czy ocaleni powinni żyć z krwiopijcami, czy spróbować uciec i zostać rozszarpani nocą na kawałki? Allie i jej towarzysze nie chcą oddawać swojej krwi, dlatego warunki, w których żyją są okropne. Egzystując w taki sposób zawsze się ryzykuje, nie wszystko idzie tak, jak powinno, pewnej nocy dziewczyna staje przed trudnym wyborem, co by nie wybrała spotka ją śmierć. Wybierając przetrwanie, zaakceptowała to, czego najbardziej nienawidziła - bycie wampirem. Robi wszystko, aby nie być taką jak oni, odmawia picia krwi i stania się potworem. Czy jej się to powiedzie? Czy ludzie zyskają jakieś szanse na ocalenie?

„Nieśmiertelne zasady” to historia, która jest całkowicie oryginalna i kreatywna. Wciągnęła mnie od samego początku i po prostu musiałam ją skończyć. Byłam tak pochłonięta czytaniem, że nawet nie zauważyłam upływu czasu. Otrzymujemy w niej wspaniałą bohaterkę, zniszczony świat oraz wampiry. Czy można chcieć więcej? Jest przerażająca, fantastyczna i ukazuje wspaniałą opowieść. Allie skradła moje serce, postanowiła, że woli być krwiopijcą niż martwą, była realistką. Dopiero po śmierci udało jej się odkryć swoje prawdziwe człowieczeństwo. Allison jako człowiek była „zwierzątkiem”, przepełniona buntem i gniewem istotą z silnym instynktem przetrwania i marzeniem o byciu kimś więcej, kiedy przeistoczyła się w wampira stała się inna. Dokonuje świadomego wyboru, jest wyrozumiała, bezinteresowna. Myślę, że jako młody wampir była jeszcze przywiązana do istot ludzkich, a nie postrzegała ich jedynie jako pożywienia. „Nieśmiertelne zasady” mają w sobie świeżość, intrygująca, fabułę, złoczyńcy byli odrażający, sceneria była idealna, czego więcej można chcieć? Budowa świata jest niesamowita, Julie Kagawa napisała jeden z najlepszych opisów postapokaliptycznych światów, jakie ostatnio czytałam. Uwielbiam bohaterów, ich słabości i mocne strony, które sprawiają, że stają się wielowymiarowi.