Niech żyje zło

Lubicie wychodzić ze swojej strefy komfortu i czytać książki, po które być może nigdy byście nie sięgnęli? Ja zdecydowanie tak i dlatego bardzo często wybieram tylko na podstawie okładki, nie czytając w ogóle opisu, nie sprawdzając nawet gatunku. Można odkryć perełki, a także to, że lubimy też inne zupełnie powieści.

Rae, główna bohaterka, jest nieuleczalnie chora. To jeden z powodów, dla których fantazjuje często o światach fantastycznych i postaciach, które według niej zawsze mają w nich łatwiejsze życie, są piękniejsze, a nade wszystko mogą zrobić coś więcej... jak chociażby znaleźć lekarstwo na chorobę, której w rzeczywistości wyleczyć się po prostu nie da. Więc, kiedy trafia do świata ze swojej ulubionej serii i może wyruszyć po kwiat, który miałby ją uleczyć, nie waha się ani chwili...

Ale takie krainy są też pełne niebezpieczeństw, a trafienie do niej nie oznacza, że jest się dobry bohaterem, bo można też być tym złym. Mimo woli.

Bardzo ciekawy pomysł na fabułę i jak się okazuje wykonanie także na najwyższym poziomie. Choć to nie jest debiut autorki, a kilka książek już na swoim koncie ma, to mam wrażenie, że dopiero teraz wypłynęła na głębokie wody i pozwoliła wyobraźni się rozpędzić.

Wszystko dzieje się bardzo szybko i mimo, że książka ma ponad czterysta stron, to w pewnym momencie miałam ochotę powiedzieć, że to znów cienka powieść, gdzie mogłoby być tego tekstu jednak więcej. Cóż, okazało się, że po prostu tak wciąga, że traci się poczucie czasu podczas czytania.

Głównej bohaterki nie da się nie lubić. Wpasowuje się w różne sytuacje. Te trudniejsze i te łatwiejsze, ale przede wszystkim ma poczucie humoru, którym potrafi naprawdę zaskoczyć. I tym samym powoduje, że jest to opowieść, którą śmiało można sprezentować osobom chorym, bo nie jest przygnębiająca, a bardzo podnosząca na duchu.

To jedna z tych książek, przy których się ogromnie zdziwiłam, że można jeszcze stworzyć coś nowego, innego, a przy tym przekazać między wierszami całe mnóstwo ważnych wartości. Za okładką kryje się cudowna historia!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem StoryLight.

Wyobraź sobie, że zamiast w dobrze znanym miejscu, budzisz się w świecie swojej ulubionej książki, pełnej magii, niebezpieczeństw i skomplikowanych wyborów. Dodatkowo okazuje się, że postać, którą masz się stać, nie jest ani niewinną bohaterką, ani kimś, kto mógłby naprawić wszystko dookoła. Teraz to od ciebie zależy czy życie bohaterki, skończy się tak, jak było jej to pisane, czy spróbujesz odwrócić jej los? Stojąc przed wyborem, wykonasz krok ku śmierci czy życiu z Cesarzem?

Kontynuując tegoroczną podróż po fantastyce, nie mogłabym zapomnieć o tytule, który zainteresował mnie sobą, gdy tylko pojawił się w zapowiedziach. Nietypowy koncept i obietnica mrocznej historii w świecie, gdzie bohaterom z góry przypisane są role dobra lub zła, zapowiadały coś wyjątkowego. Dodatkowo główna bohaterka, śmiertelniczka, która zostaje wplątana w skomplikowaną grę o życie – zarówno swoje, jak i postaci, której rolę musi odegrać, obok tak zapowiadającej się historii, nie sposób przejść obojętnie.

Fantastyka w swoim gatunku rządzi się swoimi indywidualnymi prawami, nawet w kwestii stylu pisania. Tym trudniejsze staje się, to gdy książka przy tym odbiega od pewnych schematów fabularnych. Sarah Rees Brennan doskonale jednak oddaje to czym jest dobra fantastyka, skupiając się zarówno na detalach, jak i na zachowaniu lekkości i płynności. Wykreowana atmosfera jest pełna tajemnicy i magii, a narracja nie tylko opowiada historię, ale pozwala czytelnikowi zanurzyć się w niej, stając się jego rzeczywistością.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Życie bywa niesprawiedliwe, złe rzeczy potrafią dotknąć każdego, nawet te najbardziej niewinne istoty. Nie ma żadnej reguły, mniejszej bądź większej. Egzystencja bywa jedną wielką niewiadomą. Często uciekamy od zmartwień, problemów, tego, co nas przeraża i boli do świata książek, gdzie rzeczywistość można kreować poprzez przeczytane słowa, siłą umysłu. Nawet jeśli to trwa tylko chwilę. „Niech żyje zło” to nowa książka autorki, której książki już udało mi się czytać. Fabuła tej do mnie przemawiała, bo kto nie lubi książek, gdzie bohaterka je uwielbia i nawet gatunek się pokrywa? No właśnie, bohaterka Sarah Rees Brennan ma jeszcze jedną słabość, a mianowicie uwielbia antagonistów z książek fantasy. Ty także, prawda?

Główną bohaterką książki autorstwa Sarah Rees Brennan pod tytułem „Niech żyje zło” jest Rae, młoda dziewczyna, która nie ma w życiu lekko. Myśli, że jej życie się skończyło, kiedy jej choroba powoli pochłania resztki sił, a dni spędza w szpitalnym łóżku. Nieuleczalna choroba daje jej się we znaki, najchętniej zmieniłaby się w czarny charakter jednej z ukochanych historii, bo oni mają to, czego jej potrzeba, nie cofną się przed niczym robiąc to w niesamowitym stylu. Marzy o tym, by móc odzyskać siły i wyzdrowieć. Czasami marzenia się spełniają, można dostać szansę na ich realizację. Rae budzi się w pałacu znajdującym się nad piekielną przepaścią. Królestwo bliskie wojny, znajdzie tam niebezpieczne bestie, Wiecznego Cesarza i dziwnych dworzan. Kogo przyjdzie jej odgrywać? Z pewnością nie będzie należała do grzecznych dziewczynek, jako Lady Rahela szybko zjedna sobie sojuszników, tylko czy uda jej się przetrwać?

„Niech żyje zło” zawiera przygodę, ale przyjmuje niuansowe podejście do narracji i archetypów postaci. Z czarnymi charakterami i bohaterami testującymi granice swojej moralności, nie jest typową powieścią fantasy. Opowiada o młodej kobiecie umierającej na raka, która dostaje szansę na uratowanie własnego życia, aby tak się stało musi przenieść się do świata swojej ulubionej serii książek. Nagle w silnym, krągłym ciele, którego nigdy nie miała, rozkoszuje się możliwością bycia niegodziwą. Rae straciła tak wiele z powodu swojej choroby, jest odizolowana, zła i ma bardzo mało opcji, ale mając szansę na życie, chwyta się jej w dramatyczny sposób. Jest po prostu kobietą próbującą ukształtować własną historię, przetrwać w świecie, który jej nie chce. „Niech żyje zło” wciąga czytelnika w podróż Rae ze świata rzeczywistego do Eyam. Uwielbiam moralnie szare postacie, które balansują na granicy między dobrem a złem, znajdziecie ich tutaj pod dostatkiem. W książce można odkryć pewną zależność, że w przeciwieństwie do naszego świata, złoczyńcy mogą być tacy mroczni, ponieważ nie mieli wyboru stać się inni, a bohaterowie uważani za krystalicznych, ponieważ zbyt często i łatwo zwracamy uwagę na pozory nie spoglądając głębiej.

🌹🌹 Hahaha… Mam wrażenie, że Niech żyje zło to idealny przepis na absolutnie doskonałą powieść fantasy. Wszystko za sprawą motywu, który jest bliski sercu każdej miłośniczki książek czy bibliofila. W końcu kto z nas choć przez chwilę nie marzył o tym, by przenieść się do świata swojej ulubionej powieści? Spotkać charyzmatycznego złoczyńcę, przemierzać magiczne krainy, zostać jeźdźcem smoków... Lista takich pragnień mogłaby ciągnąć się w nieskończoność. Ale uwaga! Sarah Rees Brennan idzie o krok dalej w tych fantazjach. Jej bohaterka, Rae, ma co prawda możliwość spełnienia tego niezwykłego marzenia, jednak nie zostaje dzielną protagonistką – wręcz przeciwnie. Zostaje mrocznym złoczyńcą całej opowieści. I wiecie co? To jest po prostu genialne!

🌹🌹 Rae, jako bohaterka, to postać pełna sprzeczności. Z jednej strony bawi swoimi sarkastycznymi komentarzami, z drugiej – zmaga się z sytuacją, która wymaga od niej przejęcia roli antybohaterki i świadomość tego z jakiego punktu zaczyna. Zostaje rzucona w sam środek intryg i konfliktów, które, choć osadzone w magicznym świecie, wydają się niepokojąco bliskie naszemu codziennemu życiu. Świat stworzony przez Brennan zachwyca szczegółowością ale i odwagą w nieszablonowym bawieniu się tropami literackimi.

🌹🌹 Jednym z najmocniejszych punktów powieści był dla mnie humor. Autorka z wdziękiem żongluje ironią, pozwalając czytelnikowi śmiać się nawet w najmroczniejszych momentach. Jednocześnie Brennan nie boi się poruszać trudniejszych tematów – od kwestii moralności po tożsamość. Rae musi zmierzyć się z tym, kim jest, oraz z oczekiwaniami zarówno otoczenia, jak i samej siebie.

🌹🌹 Niech żyje zło to powieść, która bawi, porusza i skłania do refleksji. Sarah Rees Brennan udowadnia, że fantasy to gatunek pełen potencjału – zarówno do opowiadania pasjonujących historii, jak i do prowadzenia subtelnego dialogu z czytelnikiem. To idealna lektura dla tych, którzy kochają magię, humor i nieoczywiste rozwiązania. Jeśli marzycie o książce, która jednocześnie rozbawi Was i zmusi do myślenia, sięgnijcie po tę pozycję. Rae nie jest typową bohaterką, ale właśnie dlatego pozostaje w pamięci na długo.

ㅤ

🌹🌹 W skrócie: Sarah Rees Brennan nie tylko ożywia magię, ale i daje jej zupełnie nową twarz. Polecam z całego serca!

Dzisiaj mam dla Was fantastyke z nutką romantasy ale taką dość nietypową.

Rae jest śmier*elnie chora, ostatnia nadzieja tkwi w magicznym kwiecie, który znajduje się... w krainie opisanej w serii książek, które Rae czytała z siostrą.

Dzięki tajemniczej kobiecie, dziewczyna przenosi się do świata wykreowanego w opisanym przez Anonima uniwersum Czas żelaza.

Spotkać swoje ulubione postacie? Bajka!

Tylko czy Rae na pewno dobrze wszystko rozumie?

Czy wcielając się w postać Lady Raheli, która miała zostać stracona, zmieni fabułę?

Początkowo szybko mnie wciągnęła ta historia, z mnogością postaci, kreacją świata i nutką magii.

Później był moment, w którym fabuła się nieco dłużyła by znów przyspieszyć i dodać dramatyzmu.

Ciężko mi uwierzyć, że Rae nie zwróciła uwagi na prawdziwego przyszłego Cesarza, na mój gust dobrze zdawała sobie sprawę, wszak postać ta wykazywała nienaturalne zdolności a także bardzo pociągała Rae.

Domyśliłam się dużo wcześniej tego niż ona bo ona musiała zostać postawiona przed faktem dokonanym, by dostrzec swój błąd.

To, co mi najbardziej przeszkadzało, to częsty zwrot "złoczyńczyni" no nie potrafię się przyzwyczaić do niego a występowało nad wyraz często to słowo.

Całość ma ciekawy pomysł, coś, z czym jeszcze się nie spotkałam w przypadku fantastyki, czyli złoczyńcy wychodzą na prowadzenie i wbrew pozorom nie są tacy źli, jakby się mogło wydawać.

A może jednak są?

Przyznam, że mimo dużej ilości postaci i lekkiego chaosu czytało mi się książkę dobrze chociaż na pewno nie jest to pozycja, która by nas pochłaniała i nie dało się od niej oderwać, wprost przeciwnie, nie miałam podczas przerw tego uczucia, że muszę poznać ciąg dalszy jak to bywa w przypadku innych książek.

Całościowo jest to ciekawa kreacja, fajny pomysł na fabułę ale zabrakło mi tego pazura, tego efektu wow.

Okej, jestem na TAK! 🔥🔥🔥 w tej powieści dostajemy perspektywę złoczyńcy, czyli coś, co zdecydowanie lubimy 😈 Książka jest zabawna, przedstawia pewne motywy z zupełnie innej perspektywy i to jest taki powiew świeżości w dobrze znanej nam już fantastyce. Bardzo podoba mi się motyw, że nasza bohaterka uwielbia czytać książki. Możemy sobie tylko wyobrazić jakby to było wpaść w wir historii, o których tylko się czyta! Dynamizm akcji sprawia, że ciężko jest się oderwać i zdecydowanie jest to pozycja obowiązkowa dla osób, które kochają fantastykę, ale potrzebują w końcu czegoś innego, napisanego z innej perspektywy, z dużą dawką dowcipu 😍

*współpraca reklamowa*

Przyznać się kto lubi wszystkie złe charaktery, psychopatów i innych złoli? Ja osobiście od zawsze mam do nich słabość. Tutaj właśnie do głosu dochodzą ci źli, opowieść napisana z innej perspektywy, niejednoznaczna i całkowicie różna od standardowych książek gatunku fantasy.

Rae cierpi na śmiertelną chorobę. Dziewczyna chwilową odskocznię znajduje w książkach fantasy, przy czym ma ogromną słabość do złoczyńców, z którym czuje się powiązana. Rae dostaje szansę, żeby powrócić do zdrowia, musi tylko odnaleźć magiczny kwiat. Dziewczyna zostaje wepchnięta do świata swojej ulubionej powieści, jako negatywna postać, ma wielu wrogów i musi starać się o wiele bardziej niż przypuszczała. Świadoma tego co dzieje się w fabule książki, stara się ją nieco zmienić, tak aby zarówno jej postać jak i ona sama zdołały przeżyć. Znajduje sprzymierzeńców i realizuje swój plan.

Pomysł na fabułę jest genialny, to coś czego chciałby niemal każdy fan fantastyki, żeby znaleźć się w ulubionym magicznym miejscu, razem z główną bohaterką, wchodzimy do takiego świata, poznajemy postacie, mamy wpływ na ciąg wydarzeń ale przede wszystkim można trafić na swojego ulubieńca.

Powieść naprawdę wciąga, dostajemy trochę naszej rzeczywistości w fantastycznym świecie. Dialogi są genialne, często powodowały u mnie wybuchy śmiechu. Fabuła bardzo ciekawa, choć momentami była nużąca, przez środek powieści jakoś ciężko było mi przebrnąć, właśnie ze względu na monotonną fabułę, niektóre wątki mam wrażenie były wprowadzone na siłę, a niektóre nie wnosiły nic nowego. Za to na końcówce naprawdę sporo się działo. Zakończenie jest totalnym zaskoczeniem, ja dosłownie nie wiedziałam co się tam wydarzyło, i jeszcze przez dłuższą chwilę musiałam się nad tym wszystkim zastanowić.

Ogólnie jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki, pomysł genialny, choć wykonanie ma drobne mankamenty. Cieszę się, że ktoś w końcu docenił negatywne postacie bo bez nich nie ma dobrej historii. Intryguje, zmusza do myślenia oraz wzbudza szereg emocji. Kawał dobrej fantastyki.

*olilovesbooks2*

Rae umiera. Chemioterapia nie przynosi pozytywnych skutków a ciało dziewczyny jest wycieńczone ciągłą walką o przetrwanie. Gdy tajemnicza kobieta oferuje jej szanse na przeżycie i przygodę wszechczasów, tylko głupi by odmówił.

Kiedy dziewczyna budzi się w ciele Lady Raheli w świecie na krawędzi wojny, pełnym potworów, magii, knujących dworzan i uroczych rzezimieszków nic nie może jej powstrzymać przed ruszeniem do ataku. Rae zawsze uwielbiała złoczyńców, ich mroczny styl i celne riposty, teraz gdy ma okazję wcielić się w jedno z nich, nie będzie się wahać. Czeka na nią kwiat ratujący życie i spiski, które same się nie uknują. Pierś do przodu i… Niech żyje zło!

No i mamy to! Epicka opowieść o świecie, w którym wreszcie to zło ma szansę odnieść sukces i święcić triumfy zamiast pokornie odchodzić w mrok, gdy dobro bryluje na salonach. Rae jako złoczyńczyni doskonale planuje swoje ruchy i zapewne wszystko poszło by idealnie, gdy nieco uważniej słuchała swojej siostry… A tak, intrygi musi prząść od ręki. Gdy plan za planem wydają się sypać coraz bardziej spektakularnie bohaterka musi zebrać się w sobie. Na horyzoncie majaczy nagroda za wszelkie złe czyny i nikt nie może stanąć jej na przeszkodzie do odzyskania zdrowia i dawnego życia. Tylko co jeśli zło zamiast czarnej przywdzieje szarą pelerynę a z bezimiennego tłumu, który nic nie znaczy, nagle zaczną odrywać się postacie, za które chce się walczyć?

Przyznaję się, że nie spodziewałam się wrażenia, jakie zrobi na mnie ta książka. Niech żyje zło to istna niespodzianka i choć zaczynałam czytanie z lekkim zwątpieniem dotyczącym „poziomu” to kończyłam absolutnie zachwycona plot twistem, ignorując wszelkie potknięcia.

Tłumaczenie i korekta pozostawiają sporo do życzenia, tego nawet nie próbuję ukrywać – w pewnym momencie mój poziom irytacji sięgnął takiego punktu, że zaopatrzyłam się w angielskojęzyczny ebook, żeby sprawdzić, czy to tłumaczka sobie nie poradziła, czy autorka zaszalała. Wyszło na to pierwsze, choć i Sarah Rees Brennan dorzuca tu swoje trzy grosze, tworząc w zdaniach konstrukcje tak karkołomne, że trzeba przeczytać je ze trzy razy, by ich sens do nas dotarł.

Jednak cała ta kawalkada drobnych pomyłek traci na znaczeniu, gdy na pierwszy plan wysuwa się historia złoczyńców, którym wreszcie ktoś postanowił dać głos. Ja osobiście byłam zachwycona tym jak toczy się akcja i sposobem w jaki autorka kreuje główną bohaterkę. Bądź, co bądź dziewczynę bardzo młodą i niedoświadczoną a jednak szalenie inteligentną, sprytną i przebiegłą, która nie waha się wykorzystać okazji, jeśli taka się nadarza.

- Oczywiście jak przy większości tak pełnych emocji książek, zdążyłam „nabawić się” ulubieńca i bardzo przeżywałam jego los –

Pozostaje wciąż zafascynowana tą opowieścią i z utęsknieniem czekam na kolejny tom, żeby dowiedzieć się czy złu uda się zwyciężyć i jak potoczą się losy Rae, Kobry i Klucza.

Niech żyje zło!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Insignis

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Ależ to było dobre! Biorąc tę książkę do ręki, nie do końca wiedziałam czego spodziewać się po ty tytule. I muszę przyznać, że zaskoczyła mnie ona bardzo na plus.

Rae to dziewczyna, która cierpi na nieuleczaną chorobę. Chciałaby zmienić swój los. I pewnego dnia otrzymuje taką szansę. Przenika do świata swojej ulubionej serii, gdzie może odnaleźć kwiat, który ją uleczy. Budzie się w krainie swojej ulubionej postaci – Wiecznego Cesarza. Kraina ta pełna jest niebezpiecznych bestii i knujących dworzan. Odkrywa również, że ona sama nie jest pozytywną bohaterką, a wręcz przeciwnie. Jest złoczyńczynią.

Bardzo spodobał mi się pomysł na tę książkę. Nie jeden raz czytałam o walce o swoje królestwo. Ale raczej nie przenosiłam wraz bohaterem do jakieś powieści. Mocną stroną tej książki są bohaterowie. Autorka świetnie ich wykreowała. Potrafią oni dostarczyć wiele emocji. Ich zabawne dialogi rozśmieszały mnie do łez.

Sarah Rees Brennan stworzyła ciekawy świat. Pełno w nim niebezpieczeństw, intryg, spisków i walk o władzę. I jeśli szukacie właśnie takiej książki to bardzo polecam tę.

Niech żyje zło to książka z rodzaju jakiej dawno nie czytałem. Bawiąca się konwencją klasycznego fantasy, przewracając ją kompletnie i stwarzając tym samym coś nowego, a przynajmniej rzadko spotykanego, bo pomysł, by za głównych bohaterów uczynić złoczyńców wszelkiej maści nieczęsto trafia do naszych rąk. Opowieść wciąga totalnie i zgodzę się z opinią, którą przeczytałem, że jest jakiś przymus w czytaniu tej książki, nieważne jakby się miała zakończyć musimy poznać jej finał. To pierwsza powieść autorki skierowana do dorosłego czytelnika i trzeba przyznać, że to bardzo udany debiut. Można by powiedzieć, że jest to książka o książkach, o woli życia, albo o naturze fikcji. Tak naprawdę nie jest ważne jak zakwalifikujemy Niech żyje zło, bo czeka nas z nią nie lada przygoda i to jest najważniejsze. Książka bowiem dostarcza niesamowitej porcji rozrywki, nie będąc wolna od bardziej głębszych refleksji. Do tego podane jest to wszystko z ogromnym humorem i ironią, co tylko ułatwia lekturę i czyni ja jeszcze lepszą. Widać tu, że autorka puszcza oko do czytelnika i się z nim bawi, ale tylko dla jego dobra, bo chodzi o jego satysfakcję z obcowania z takim tekstem. Opowieść Sarah Rees Brennan może spokojnie konkurować i zająć wysokie miejsce w rankingach na najlepsze fantasy, jakie można było przeczytać w odchodzącym już powoli 2024 roku. Naprawdę w pełni na to zasługuje. Ta książka to prawdziwa uczta literacka. Oryginalna, nieszablonowa i wnosząca coś nowego, świeżego do trochę skostniałego już gatunku. Dla mnie rewelacja. Serdecznie polecam!!!

Za książkę dziękuję @wydawnictwostorylight

NIECH ŻYJE ZŁO to powieść poświęcona złoczyńcom, na którą czekałam z niecierpliwością. Miałam wobec niej ogromne oczekiwania i niestety, ale autorka nie do końca im sprostała. Ale po kolei.Pomysł na historię jest niebanalny - nasza główna bohaterka ciężko choruje i dostaje szansę na wyzdrowienie, jeśli tylko odnajdzie pewien kwiat. Ale haczyk polega na tym, że znajduje się on w świecie z jej ulubionej książki, do którego dziewczyna ma się przenieść. I jak ten zamysł bardzo mi się podoba, tak już opowiedzenie tego przez autorkę zaczyna kuleć. Niestety nie czułam tego - pojawia się postać nie wiadomo skąd i rzuca propozycję. Do tego sformułowanie "ulubiona książka" bohaterki zostało podkoloryzowane, bo nie do końca to wszystko tak wygląda. Zakończenie też niestety zdawało mi się niedopracowane. Rae przenosi się do świata z książki i okazuje się, że jest tam tą złą siostrą, która za chwilę ma być stracona. I ten pomysł mi się podobał, bo dziewczyna tak jak ja jest fanką złoczyńców. Z bycia złym robi niezłe show, jednocześnie tworząc swoją "ekipę żmij", próbując pozostać przy życiu i zaplanować akcję dotarcia do kwiatu. Wątek zmieszania realnego świata z fikcyjnym rodzi również masę nawiązań do współczesnej popkultury, które wypadają całkiem zabawnie. Pojawia się też masa postaci drugoplanowych, z intrygującym Kluczem na czele. Tyle fajnych elementów, dlaczego więc nie jestem zadowolona z lektury? Nie czułam tego klimatu i niestety ale męczyłam się podczas czytania. Tak jakby zebrano ciekawe wątki i motywy, ale nie udało się ich opowiedzieć w taki sposób, bym wkręciła się w historię i nie mogła się od niej oderwać. Z całych sił próbowałam polubić się z opowieścią, bo naprawdę ma wiele zalet, ale niestety się nie udało. Nietypowy pomysł na fabułę, ale niestety trochę potknięć przy wykonaniu i nie do końca wykorzystany potencjał.W moim przypadku miłości nie było, ale kto wie, może Wam spodoba się bardziej.

Amanda.Says

Psychopaci, złoczyńcy i wszelakie czarne charaktery – lubisz ich w literaturze? 💬

Ja wręcz uwielbiam! Dlatego, gdy tylko zobaczyłam książkę „Niech żyje zło” autorstwa Sarah Rees Brennan, wiedziałam, że będzie to lektura idealna. I wiesz co? Nie pomyliłam się!

Pomysł na fabułę jest genialny (chociaż początkowo może wydawać się dramatyczny, bo główna bohaterka, Rea, cierpi na śmiertelną chorobę, a jej czas się kończy) i został bardzo ciekawie rozegrany. Wraz z Reą przenosimy się do magicznego świata z jej ulubionej książki, gdzie dziewczyna staje się jednym z czarnych charakterów i musi odnaleźć kwiat, który pozwoli jej wyzdrowieć. Nie jest to jednak łatwe, bo mimo że Rea zna fabułę, szybko okazuje się, że historia żyje własnym życiem i mocno różni się od tego, co dziewczyna czytała.

Historia stworzona przez Sarah Rees Brennan naprawdę wciąga. Rea to cudowna i świetnie wykreowana postać. W roli Lady Raheli spiskuje, kombinuje, walczy o przetrwanie i przede wszystkim stara się udowodnić, że nawet czarne charaktery zasługują na szczęśliwe zakończenie. Bywały jednak momenty, kiedy odnosiłam wrażenie, że autorka wplatała pewne wątki na siłę, a inne przeciągała, przez co stawały się nużące. Na szczęście końcówka była tak zaskakująca i świetnie skonstruowana, że całkowicie wynagrodziła mi te drobne niedociągnięcia.

„Niech żyje zło” to naprawdę dobra powieść, pomimo kilku jej mankamentów. Osobiście rzadko sięgam po fantastykę, ale sposób, w jaki połączono tutaj świat fantastyczny z rzeczywistym, bardzo mi się spodobał i wzbudził we mnie mnóstwo emocji. Gdy wczytasz się głębiej w tę książkę, odkryjesz w niej drugie dno, które zmusi Cię do poważniejszych przemyśleń.

Polecam!

K.