Niebo nad Kilimandżaro

Charlotte dociera do Afryki, miejsca, w którym chce spełnić swoje marzenia. Tylko czy będzie jej to dane? Jednym z nich jest zobaczenie góry Kilimandżaro. Czy do niej dotrze? Niestety nie jest to kontynent przyjazny dla podróżników, a w szczególności białych kobiet. Jednak ona nie zamierza się poddać. Pokonuje kolejne przeciwności losu, brnie do wyznaczonego sobie celu. Jednak nadejdzie moment, w którym będzie musiała podjąć decyzję, od której wiele zależy. Jaką? Czy podejmie właściwą? Śmierć męża nie pomaga, jednak na jej drodze pojawi się Max. Mężczyzna pokaże jej, czym jest miłość, jednak ich szczęście nie będzie trwać długo. Dlaczego? Jakie niespodzianki szykuje dla niej jeszcze ten piękny, a jednocześnie niebezpieczny kontynent? Z czym będzie musiała się zmierzyć? Czy da sobie radę? Czy spełni swoje marzenia?

Historia, jaką znalazłam w książce, uważam za ciekawą. Autorka przeniosła mnie do Afryki i to w naprawdę udany sposób. Dosłownie „czułam” jej klimat i zdecydowanie mi się to podobało.

W książce dość dużo się dzieje, a to sprawiło, że przeczytałam ją w jeden wieczór. Czytało się ją szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje.

Główną bohaterką jest Charlotte. To kobieta z wielkimi marzeniami, a jednocześnie silna. Nie poddaje się, kiedy los po raz kolejny rzuca jej kłody pod nogi, tylko podnosi się i idzie dalej. Ja ją polubiłam.

„Niebo nad Kilimandżaro” to ciekawa propozycja na letnie wieczory. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Charlotte dała się poznać jako kobieta niezwykła i bardzo nowoczesna jak na swoje czasy. Podczas gdy jej rówieśniczki z oddaniem pielęgnują ognisko domowe ona marzy o Afryce i skryciu się w cieniu Kilimandżaro. Mimo, że tego nie planowała, towarzyszy jej mąż, który nieco narozrabiał i przypuszczam, że chce odpokutować swoje winy a także otoczyć Lotte opieką, której ta będzie potrzebować. Odniosłam wrażenie, że tym razem naprawdę coś zrozumiał i dlatego pozwoli jej na podejmowanie własnych decyzji. Pomimo osiągnięcia celu podróży, życie wciąż bardzo boleśnie doświadcza młodą kobietę, nie dając jej nawet momentu na oddech.

W skrytości afrykańskiej ziemi czają się niebezpieczeństwa, na które Lotte nie była przygotowana. Z drugiej strony myślę, że nawet gdyby wiedziała co ją czeka jej decyzje byłyby takie same. Niezmiennie podziwiam ją za siłę i ducha walki. Z odwagą wymyka się z ram ograniczeń jakie w tym czasie nakładano na kobiety. Żyje jak tak chciała żyć a jeśli czuje, że czas na zmiany po prostu wprowadza je w życie. Jest kobietą niezłomną, szczególnie po tym wszystkim co ją spotkało i w jakich okolicznościach straciła miłość swojego życia. Ale ona wciąż ma dla kogo co rano otwierać oczy, wciąż jest ktoś kto potrzebuje jej uwagi i miłości.

Anne Jacobs za każdym razem barwnie opisuje nam afrykańską kulturę oraz zwyczaje. Nie pomija również istnienia plemion, które rządzą się własnymi zasadami a w historii Lotte również znajdują swój udział. Jako biała kobieta jest także niemałą atrakcją na tak bardzo nieznanej ziemi. Muszę również wspomnieć o plantacji Maxa von Rodena, która stała się zarówno dla mnie jak i Lotte oazą w tym obcym świecie. Miejscem do którego każda z nas chce wracać i do którego obie czujemy sentyment. Przede mną trzeci tom i jestem bardzo ciekawa jak w obecnej sytuacji potoczą się losy młodej marzycielki.

🏵 "Niebo nad Kilimandżaro" autorstwa Ann Jacobs to kontynuacja losów bohaterów poznanych w książce "Sen o Kilimandżaro".

🏵 Charlotte wraz z mężem i kuzynką zaczyna nowe życie w Afryce. Jej małżeństwo nie jest tym o czym kobieta marzyła, jednak los szykuje dla niej kilka niespodzianek.

Kobieta ma marzenie, aby wyruszyć z karawaną w kierunku Kilimandżaro i udaje jej się je spełnić. Jednak po drodze czeka na nią masa niebezpieczeństw.

Czy Charlotte spełni swoje marzenia i odnajdzie szczęście?

🏵 Jest to niezwykle klimatyczna powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w Afryce. Przyznam, że ta część podobała mi się bardziej niż pierwsza, i byłam mile zaskoczona, jak bardzo mnie wciągnęła. Myślę, że to z powodu miejsca akcji a mianowicie Afryce, ponieważ moim marzeniem jest kiedyś tam pojechać. Bardzo podobały mi się opisy przyrody i krajobrazu, i tu autorka zrobiła naprawdę świetną robotę malując nam nie tylko obraz Afryki, ale i jej mieszkańców.

Pokazała nam, jak piękny jest ten egzotyczny kraj, ale jak może być niebezpieczny.

W tej części więcej się dzieje, a nasza bohaterka na swojej drodze spotka mnóstwo przeszkód. Los jej nie oszczędza, ale dzięki swojej determinacji kobieta pcha do przodu, i pomimo porażek nie poddaje się. Uwielbiam takie silne kobiece postaci w książkach, które pokazują, iż pomimo ograniczeń są w stanie pokonać wszystkie przeciwności losu.

Spędziłam z tą książką miły wieczór, i aż żal mi było ją kończyć.

Jeśli lubicie książki obyczajowe pełne emocji, oraz barwnych opisów przyrody, to polecam Wam przeczytać tą książkę.

„Niebo nad Kilimandżaro” jest kontynuacją losów Charlotte Ohlsen przedstawionych w poprzedniej powieści Anne Jacobs „Sen o Kilimandżaro”.

Charlotte jest młodą kobietą, pragnącą podróżować do najodleglejszych zakątków świata, a nade wszystko chcącą zobaczyć Kilimandżaro. Wraz z karawaną przemierza dalekie odległości, spełnia swoje marzenia, niejednokrotnie naraża się na bardzo niebezpieczne okoliczności. Jednak czy w życiu chodzi tylko o spełnianie własnych marzeń i pragnień? Mimo, iż Charlotte dotarła tam gdzie chciała, nie oznacza to, że może czuć się kobietą spełnioną, żyjącą w spokoju i pełnej harmonii. Los niejednokrotnie doświadcza ją najgorszymi wyzwaniami, często tragicznymi w skutkach kryzysami, poddającymi w wątpliwość to, co dotychczas udało jej się osiągnąć.

Bez wątpienia przełom wieków XIX i XX nie był łatwy dla kobiet, które dopiero zaczynały walczyć o swoje prawa. Były poniżane, niedopuszczane do głosu, wykorzystywane, zwłaszcza białe kobiety w krajach afrykańskich, żyjące wśród dzikich zwierząt oraz równie nieokrzesanych plemion. Charlotte jest postacią odważną, silną, niestrudzoną w swym postępowaniu, przedstawiona jako marzycielka, dążąca do realizacji swoich planów i pragnień. W swym życiu doświadczyła wielu łamiących serce strat, ale nie dała się złamać, nie poddała się w poszukiwaniu własnego szczęścia i ukojenia.

„Niebo nad Kilimandżaro” to ciekawie zaprezentowana powieść opisująca przepiękne krajobrazy, nie naruszone jeszcze przez człowieka. Początkowo ciężko mi było „wgryźć” się w fabułę tej książki, wszystko ze względu na wolne, monotonne, momentami wręcz ślimacze tempo rozgrywanej akcji. Zdarzyło się kilka nagłych zrywów, jednak istota tej powieści leży w jej subtelności, żmudnym procesie jakim jest realizacja marzeń, a także w dostarczanych refleksjach i wartościach.

Polecam, lecz warto najpierw zapoznać się ze „Snem o Kilimandżaro”.