Niebezpieczna obsesja

Przeczytałem tą książkę i wszystkie pozostałe. Wszystkie pobudzają ciekawość i zachęcają do czytania następnych. Jednak "Niebezpieczna obsesja" zadziałała inaczej, pobudziła wyobraźnię i wywołała u mnie obsesję. Zacząłem szukać w internecie obrazu - Kobieta z orchideą - i nie znalazłem. W zakończeniu książki że to fantazją literacką. Poczułem brak satysfakcji z przeczytania książki. Czasem zakończenia książek nie spełniają oczekiwań czytelnika ale w tym przypadku wywołało we mnie zawód. Opisy obrazu i wrażenia jakie wywoływał w bohaterach książki spowodowały że mam przed oczami ten obraz. Gdybym miał jakieś zdolności malarskie to bym go namalował. Zaraziłem tematem znajomych którzy malują obrazy i czekam. Wpadłem również na może szalony pomysł, może w swojej fantazji literackiej wybudziła by Pani Pana Courbeta i zmotywowała go do namalowania tego obrazu. Pewnie byłby piękny i w końcu usatysfakcjonował by moją ciekawość czytelnika. Powiem Pani że zaangażowałem wyobraźnię sztucznej inteligencji, opisałem jak potrafiłem najładniej i uzyskałem kilka obrazów. Są ładne ale nie wywołują takiego wrażenia jak ten z Pani książki. Proszę poradzić mi jak mam zaspokoić moją obsesję.

Czytelnik który lubi Pani książki.

Bardzo szybko ją przeczytałam. Lekkie pióro i historia, którą można przewidzieć już po kilku pierwszych stronach. Jest jednak ta ciekawość, czy faktycznie wszystko pójdzie po naszej myśli i w jakim momencie osoba obsesyjnie chora zaatakuje. Z pewnością nie ma tutaj ciągłego napięcia, bo zaczyna się dosyć spokojnie, gdzie nie widziałam większego zainteresowania treścią i nagle bum. Pojawiało się coś, co sprawiło, że byłam pobudzona. Później ponownie odejście od danego bohatera, przejście do innego, spokojna treść i bum. Wieści takie, które wywoływały podekscytowanie, bo były odklejone od rzeczywistości. I tak jest do końca książki, upadek i wzlot, upadek i wzlot. To też miało wpływ na to, że spodziewałam się później tego momentu ekscytacji i niczym według przepisu babci na sernika, który zawsze mi wychodzi, ten element następował.

Tematem książki jest obsesja i tyczy się ona miłości tak silnej, tak wytrwałej i nieopisanej, aż widzi się ją w miejscu, czy też w rzeczy, która w ogóle do postaci nie należy. Zatarte niegdyś obrazy powracają, jakby wyjęto je żywcem z przeszłości i usadzono obecnie. Chęć posiadania jest tak wielka, że nie można spocząć, dopóki nie osiągnie się wymarzonego celu. To nie jest zwykły kryminał. Praktycznie od początku do końca mamy silne powiązanie ze sztuką o której w drobniejszych szczegółach będzie można przeczytać. Niby sztuka jest wątkiem kluczowym, jednak te emocje i przemożna chęć posiadania jednego z dzieł sztuki najbardziej utkwiła mi w pamięci. Później zostanie przeprowadzone śledztwo, bo muszą odkryć kto, dlaczego i po co zrobił to, co zrobił, ale ja i tak widziałam myśli tego, którego ścigano. Bo niby popełnił czym zły, ale dla niego był zupełna odwrotnością, co też mogłam zrozumieć. Jedynie starał się dojść do niego po jak najprostszej linii, a ta wiadomo, że bywa krucha.

Ta książka uświadomiła mi, że każdy z nas może mieć swoje obsesje, jedni małe, drudzy duże i choć w pierwszej kolejności każda z nich może być zła, to jednak nie znając motywu jaki kieruje osobą obsesyjną, nie można wydawać osądów, bo nie zawsze mogą być sprawiedliwe. Wspaniała, polecam:-)

[RECENZJA]

NIEBEZPIECZNA OBSESJA

Autor: Małgorzata Rogala

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Premiera: 25.10.2023

Tom 3, seria: Czaplińska i Maciejka

Zosię Maciejkę i Michalinę Czaplińską mieliśmy okazję poznać w książce OSTATNI SKOK (tom 1) i przy okazji wziąć udział w pokazie akrobatyki cyrkowej. Później duet policjantek rozwiązywał sprawę zagadkowej śmierci Reginy Morawskiej w książce PRZERWANY POKAZ (tom 2). Teraz Autorka zabiera nas do Galerii Sztuki Skarabeusz na wystawę obrazów.

Główną „bohaterką” książki staje się KOBIETA Z ORCHIDĘ przepiękny obraz Gustave’a Couberta. Aktualnym właścicielem obrazu jest Paweł Kołodziejczyk. Mężczyzna jest bardzo mocno do niego przywiązany. Decyduje się jednak wypożyczyć go Florentynie i Leonowi Stawskim. Małżeństwo prowadzi Galerię Sztuki Skarabeusz i przygotowuje wystawę. Ozdobą wydarzenia ma być KOBIETA Z ORCHIDEĄ. Zjawiskowym obrazem zaczyna interesować się coraz więcej osób. Kilka z nich chciałoby posiadać go na własność. Wkrótce podczas pokazów, obraz zostaje uszkodzony przez nieznanego sprawcę. Dzieło zostaje przeniesione do pracowni konserwatorskiej, gdzie w noc sylwestrową zostaje skradzione. W pogoń za złodziejem rzuca się jedna z pracownic galerii. Co wydarzyło się dalej? Do sprawy włączają się nadkomisarz Czaplińska i sierżant Maciejka. Kobiety rozpoczynają śledztwo. Czy obraz uda się odnaleźć? Kto stoi za kradzieżą cennego dzieła? Jakie tajemnice skrywa najbliższe otoczenie? Czy można ufać pracownikom i rodzinie?

MIŁOŚĆ DO PIĘKNA BYWA ŚMIERTELNIE NIEBEZPIECZNA

Na co dzień nie do końca interesuję się sztuką, ale książki Małgorzaty Rogali pochłaniam za jednym podejściem. Już od samego początku zaczęłam przeczesywać internet w poszukiwaniu KOBIETY Z ORCHIDEĄ - czy mi się udało? Tego nie zdradzę, dowiecie się sami sięgając po książkę. Autorka w ciekawy sposób przedstawia Czytelnikom zakamarki sztuki i zakulisową działalność osób z nią związanych. W książce przytoczonych zostało wiele prawdziwych przykładów kradzieży dzieł sztuki. Małgorzata Rogala oprócz typowych dla kryminału wątków i motywów: kradzież, zabójstwo, śledztwo opisuje również relacje międzyludzkie, zagląda do serc i umysłów bohaterów, przedstawia motywy ich działania, źródła podejmowanych decyzji. Stawia przed Czytelnikami pytanie – DLACZEGO? – skłania do przemyśleń. Pokazuje, że ludzkie pragnienia nie mają granic, a człowiek by je spełnić jest w stanie zrobić wszystko. Jestem bardzo zaskoczona finałem tej historii, nie spodziewałam się, że to właśnie ta postać okaże się winna. Świetnie to wszystko Autorka wymyśliła i pokazała w zakończeniu jak wszystkie nitki pajęczej sieci połączyły się w całość.

Akcja książki rozpoczyna się na początku grudnia, wystawa w Skarabeuszu startuje 15.12, czyli dokładnie teraz. Pogodynka zapowiada opady śniegu, z radia cały czas płyną świąteczne hity, a bohaterowie przygotowują się do świąt Bożego Narodzenia i Sylwestra. Śledztwo prowadzone jest w styczniu. Jest to zatem książka idealna do przeczytania na aktualny zimowy czas. Książkowym smaczkiem dla wiernych fanów Autorki, będzie nawiązanie do poprzedniej części oraz mała wzmianka o Cyrku Oliwiera. W książkach Małgorzaty Rogali pojawiają się często piosenki, a tym razem mogliśmy przeczytać również fragmenty wierszy.

NIEBEZPIECZNA OBSESJA to kolejna wartościowa, przemyślana i dopracowana książka Małgorzaty Rogali. Kryminał ze sztuką w tle, który zaciekawi nie tylko miłośników malarstwa. Oprócz ciekawostek, ale też mrocznego świata dzieł sztuki Autorka pokazuje do czego zdolni są ludzie w obliczu swoich pragnień, zatrzymania tego co nieuchwytne i miłości. Zachęca Czytelnika do przemyśleń i refleksji. Zadaje pytania: Kto i co decyduje o tym, że malowidło zyskuje miano arcydzieła? Polecam i już teraz jestem bardzo ciekawa gdzie wraz z bohaterami wybierzemy się w kolejnej części tej serii.

Każda książka Małgorzaty Rogali jednakowo mnie zachwyca wyjątkowym i pięknym językiem, doskonale napisanymi dialogami, nieszablonową fabułą i oryginalnym rozwiązaniem intrygi. Urzeka kreacją postaci śledczych, którzy bez wyjątku są mi tak samo bliscy i chcę wraz z nimi, podążać po śladach przestępcy. W „Niebezpiecznej obsesji” prym wiedzie para Czaplińska i Maciejka. Sympatyczne, dociekliwe, błyskotliwe i pełne empatii policjantki, których nie sposób nie polubić i nie kibicować im w śledztwie. Duetowi nadkomisarz Michalinie Czaplińskiej i sierżant Zofii Maciejce z każdym kolejnym śledztwem współpracuje się coraz lepiej, bo wspaniale się uzupełniają i wciąż zadziwiają niekonwencjonalnym myśleniem.

Stawscy to ludzie zakochani w sztuce i gdy nadarza się okazja, kupują stary dom i zamieniają go w galerię, spełniając tym samym swoje marzenie. Przy galerii Stawscy założyli pracownię konserwatorską, w której pracuje ich córka Ada i jej wieloletnia przyjaciółka Natalia, dziewczyny oddane całym sercem swojej pracy.

Dom Stawskich był niesamowitym miejscem przemienionym w coś niezwykłego. Każde pomieszczenie wyposażone w taki sposób w przedmioty użytkowe, że panowała w nich idealna harmonia. Skarabeusz bardzo szybko stał się jedną z najmodniejszych galerii sztuki. W połowie grudnia małżonkowie organizują pierwszą wystawę, której najważniejszym i najcenniejszym eksponatem ma być obraz słynnego malarza wypożyczony z prywatnej kolekcji. Niestety tuż po wernisażu Florentyna Stawska stwierdza, że ktoś specjalnie uszkodził dzieło. Postanowiła więc przenieść je do pracowni konserwacji malarstwa i powierzyć jego renowację córce. Kilka dni później, gdy wszyscy świętują nadejście nowego roku, ktoś włamuje się do pracowni i kradnie cenne dzieło.

Śledztwo zostaje powierzone nadkomisarz Michalinie Czaplińskiej i sierżant Zofii Maciejce. Policjantki muszą rozwiązać nie tylko zagadkę kradzieży słynnego obrazu Gustave’a Courberta – Kobieta z orchideą, ale ująć sprawcę zabójstwa. Tropów i podejrzanych jest kilkoro, ale nie będzie śledczym łatwo trafić na właściwy ślad, bo szybko zdają sobie sprawę, że ludzie, by zdobyć upragnioną rzecz, są gotowi dosłownie na wszystko. Fascynacja łatwo może przerodzić się w niebezpieczną obsesję. Jednym wydaje się, że dzieło, które kiedyś zostało skradzione im przez nazistów, powinno wrócić do dawnego właściciela, innym, że kobieta z obrazu przypomina kogoś bliskiego i chcą mieć obraz za wszelką cenę u siebie, jeszcze innym, by spieniężyć kapitał i wejść w posiadanie obrazu niekoniecznie w legalny sposób.

Śledztwo zostaje powierzone nadkomisarz Michalinie Czaplińskiej i sierżant Zofii Maciejce. Policjantki muszą rozwiązać nie tylko zagadkę kradzieży słynnego obrazu Gustave’a Courberta – Kobieta z orchideą, ale ująć sprawcę zabójstwa. Tropów i podejrzanych jest kilkoro, ale nie będzie śledczym łatwo trafić na właściwy ślad, bo szybko zdają sobie sprawę, że ludzie, by zdobyć upragnioną rzecz, są gotowi dosłownie na wszystko. Fascynacja łatwo może przerodzić się w niebezpieczną obsesję. Jednym wydaje się, że dzieło, które kiedyś zostało skradzione im przez nazistów, powinno wrócić do dawnego właściciela, innym, że kobieta z obrazu przypomina kogoś bliskiego i chcą mieć obraz za wszelką cenę u siebie, jeszcze innym, by spieniężyć kapitał i wejść w posiadanie obrazu niekoniecznie w legalny sposób.

„Niebezpieczna obsesja” to rewelacyjnie napisany kryminał, przemyślany i wciągający, w którym prawda miesza się z fikcją literacką, tak perfekcyjnie, że wszystko przyjmuje się za pewnik. Całość uwieńczona niecodziennym i satysfakcjonującym finałem z jednym niejasnym akcentem na koniec.

„Niebezpieczna obsesja” to niecodzienna historia opowiadająca o kradzieży obrazu i ludziach, którzy w tę kradzież zostali wplątani. Opowieść o fascynacji i pożądaniu posiadania artefaktów, przekraczających granice przyzwoitości i prawa, o ludziach, którzy w pogoni za rzeczami, które są poza ich zasięgiem, gotowi są nawet zabić. Ta historia to mroczny i niebezpieczny świat sztuki, który z założenia powinien być piękny, ale niestety fascynację od obsesji dzieli bardzo cienka granica.

Autorka przy okazji historii kryminalnej, jak zawsze porusza ważne tematy dnia codziennego. Tym razem na tapet wzięła działania mediów, które zasłaniając się tym, że ludzie mają prawo wiedzieć, tworzą na siłę tanią sensację, byle im wzrosła ilość clickbeitów. Wiadomości wyrwane z kontekstu, często z rzeczywistością niewiele mają wspólnego i społeczeństwo zamiast prawdy otrzymuje zlepek informacji, które niepotrzebnie wprowadzają tylko zamęt.

Małgorzata Rogala także zgrabnie wplotła w fabułę wątek choroby dziecka. Przedstawia dylematy i decyzje zrozpaczonej rodziny, która nie ma środków, by ratować dziecko, podejmuje brzemienne w skutki decyzje, nie bacząc na konsekwencje.

Małgorzata Rogala oddała głos wielu postaciom, co zazwyczaj mi przeszkadza, bo nie potrafię poczuć więzi z żadną z nich, ale tym razem to w ogóle nie miało dla mnie znaczenia. Głównym bohaterem „Niebezpiecznej obsesji” jest bowiem sztuka i związane z kradzieżą obrazu zagadki. Kolorytu powieści dodają wspaniale opisane smaczki związane ze światem sztuki, mnóstwo wiedzy na temat świata sztuki, słynnych kradzieży obrazów, wieloletniego procederu handlu dziełami sztuki skradzionymi przez nazistów podczas drugiej wojny światowej. Znajduje się tu też sporo informacji o zdarzeniach dotyczących życia, twórczości i współpracy Courbeta z Cherubinem Patą. Chociaż w „Niebezpiecznej obsesji” prym wiedzie wielka sztuka, to nie zabraknie w niej zbrodni, wielkich namiętności, tęsknoty za utraconą miłością. Na uznanie zasługuje świetnie skonstruowana fabuła kryminalna spleciona ze światem sztuki oraz doskonałe portrety psychologiczne bohaterów. Jednym słowem mówiąc, jest to uczta literacka na najwyższym poziomie.

Kocham oglądać piękne obrazy, kocham czytać pięknie napisane książki, zatem „Niebezpieczna obsesja” zaspokoiła moje pragnienie obcowania z pięknem. Pani Małgorzata Rogala jest dla mnie niekwestionowaną mistrzynią polskich kryminałów bez rozlewu krwi i opisów brutalnych morderstw. Nie epatuje brutalnością i przemocą, ale za to przemyca mnóstwo swoich spostrzeżeń na temat otaczającej nas rzeczywistości. Jeśli ktoś lubi świetnie napisane kryminały bez rozlewu krwi z rozbudowanym tłem obyczajowym, to książki Małgorzaty Rogali idealnie trafią w jego gust.

"Niebezpieczna obsesja" to historia kryminalna, która rozgrywa się w świecie sztuki.

Bardzo podobało mi się że znajdowało się tutaj wiele różnych szczegółów dotyczących malarstwa, ciekawych informacji oraz przemyśleń odnośnie sztuki. Widać, że autorka przygotowała się do napisania tej książki. Uważam to za duży plus, gdyż sama historia na tym zyskuje. Znalazłam tutaj wiele interesujących informacji i ciekawostek.

Zwykle nie przepadam gdy autor oddaje głos wielu bohaterom, lecz tutaj zupełnie mi to nie przeszkadzało. Wiadomo, powoduje to, że czytelnik mniej przywiązuje się do postaci, jednak jeśli chodzi o zagadki to taki zabieg dodaje tajemniczości opowieści.

Książka chwilami trzymała w napięciu, byłam bardzo ciekawa co się wydarzy. Trudno było oderwać mi się od lektury. To naprawdę dobry tytuł, na pewno podsunę go mojej mamie - miłośniczce kryminałów. (A musicie wiedzieć, że jest ona dosyć wymagającą czytelniczką!)

To pozycja warta uwagi. Idealna na zimowe wieczory. Nie wiem jak dla was, ale dla mnie zbrodnia i zima to połączenie idealne.