Nie wolno mi kochać Ciebie. Przewrotny los. Tom 1

„Nie wolno mi kochać Ciebie” to moje kolejne spotkanie z twórczością Anny Karpińskiej, której pióro jest niezwykle lekkie i przyjemne w odbiorze. Autorka po raz kolejny zachwyciła mnie swoją powieścią i świetnie zapowiadającą się serią, na której kontynuację już z niecierpliwością wyczekuję!

Tadeusz Kornacki jest pisarze, a swoją koleją powieść postanowił napisać w klimatycznej wiosce pod Łodzią. To właśnie tam poznaje Zosię, nastoletnią córkę gospodarzy, z która wdaje się w płomienny romans. Pisanie powieści dobiega jednak do końca, a mężczyzna wraca do swojego życia, żony i syna. Zosia zostaje porzucona, jednak po namiętnym romansie z pisarzem pozostaje jej pamiątka. Kobieta rodzi córkę Helenkę, o której jednak nie informuje jej ojca, który zostawił ją, nigdy więcej się nie odzywając!

Helena w dorosłym życiu zostaje pisarką, znajduje miłość życia – Janka. Gdy dziewczyna przyprowadza do domu wybranka, wraz z jego rodzicami Zosia orientuje się, że jej córka związała się ze swoim przyrodnim bratem.

Miłość, która nie powinna się nigdy zdarzyć, tajemnica, która pociągnie za sobą w życiu trudne konsekwencje. Trzy pokolenia kobiet, które mamy okazje poznać w powieści, mierzą się w życiu z konsekwencjami zakazanego uczucia oraz tajemnicy, która nigdy nie miała ujrzeć światła dziennego. Historia, która wciąga od pierwszej strony, intryguje i ciekawi, nie dając odłożyć się na bok, póki nie dowiemy się, co los przygotował dla nich w dalszej kolejności.

Piękna, poruszająca historia, w której zdecydowanie nie brakuje emocji. Styl autorki, który powoduje, że kartki przewracają się same, a my nie wiedząc, kiedy docieramy do ostatniego zdania. Zakończenie, którym autorka sprawiła, że czytelnik najchętniej od razu sięgnąłby po kontynuację! Mam nadzieję, że autorka nie każe nam zbyt długo czekać!

Bardzo polecam ten tytuł, szczególnie kobietom, bo myślę, że to właśnie w żeńskim gronie ta powieść odnajdzie najszersze grono odbiorców!

Czy miłość to przeznaczenie? Czy ukochany/ukochana to druga połówka jabłka?

Młodziutka Zosia zakochuje się w 40 -letnim pisarzu, którzy przyjeżdża na wakacje do jej rodziców. Tadeusz jest żonaty i ma syna, o czy początkowo nie wie Zosia. Letni romans kończy się boleśnie a jej owocem jest Helena. Po latach Helenka poznaje miłość swoje życia. Mężczyzna okazuje się jej przyrodnim bratem. Związek zostaje zerwany. Dziewczyna ukrywa, że jest w ciąży. Rodzi Danusię, które rzuca kolejne wyzwanie przeznaczeniu.

Życie potrafi spłatać nam niezłego figla a przeznaczenie zawsze upomni się o swoje. Zosia, Helena oraz Danusia to niezwykłe bohaterki, których los nie oszczędził. Podarowałam im wielką miłość, górnolotne uniesienia i zachęcił do zuchwałych marzeń aby potem brutalnie sprzątnąć im to wszystko sprzed nosa. Boleśnie zranione kobiety szybko biorą się z życiem za bary i walczą o szczęśliwą przyszłość swoich córek.

Powieść pełna jest złożonych emocji, głęboko skrywanych tajemnic oraz zaskakujących zwrotów akcji. Bohaterowie dokonują trudnych wyborów, mierzą się z nieszczęściami, kochają, realizują swoje pasje.

Lubię sagi rodzinne, kocham książki gdzie pełno jest tajemnic sięgających swymi korzeniami w daleką przeszłość w związku z tym „Nie wolno mi kochać Ciebie” bardzo przypadła mi do gustu. Wątpię trochę w przedziwne zbiegi okoliczności, które spowodowały spotkanie się rodzeństwa, ale życie jest nieprzewidywalne więc kto wie. Ciekawe jestem co wydarzy się w kolejnym tomie.

Książka w moim mniemaniu jest troszkę kontrowersyjna, ale też na swój sposób wzruszająca. To słodko - gorzka historia o zakazanej miłości, która w oczach innych, w ocenie społeczeństwa, mogłaby być potępiana lub nawet niezgodna z zasadami moralnymi. Uczucie, które ze względu na niesione komplikacje wymaga także ogromnej porcji ryzyka, a to nie zawsze może się opłacać. Emocjonalny konflikt, który jest sednem tej trudnej miłości, tworzy silne napięcie, które napędza narrację. Bohaterowie tej historii dość często zmagają się z intensywnymi uczuciami zawodu, bólu, winy, strachu, czy też żalu. Autorka wciąga czytelnika w fabułę, która rozgrywa się na przestrzeni kilku dekad. Wielkie brawa należą się pisarce za tak różnorodną kreację bohaterów, których albo się pokocha, albo znienawidzi. Byli tak różni, ale idealnie pasowali do tej historii. Były momenty, w których mnie irytowali swoim zachowaniem, ale później robili coś co sprawiało, że szybko zapomniałam o tej irytacji.

Anna Karpińska napisała bardzo dobrą, wciągająca powieść, od której nie sposób się oderwać. Jest to książka pełna refleksji o kobietach, ich sile, trudnych decyzjach oraz konsekwencjach pewnych wyborów. Wiele momentów może zaskoczyć. Mnie najbardziej podobała się walka bohaterów o samych siebie. Bo choć każdy popełnia błędy, to najważniejsze jest, jakie wnioski z nich się wyciągnie, by wykorzystać je, aby stać się kimś lepszym.

Pierwszy tom cyklu sprawił, że nabrałam ochoty na kolejną część o intrygującym tytule " Czy kiedyś wyjdzie słońce". Mam nadzieję, że znów przeniosę się w pełną sekretów przeszłość i poznam postacie, którym będę kibicować, by odnalazły spokój ducha.

[Współpraca reklamowa Wydawnictwo Proszynski]

Pod koniec lat sześćdziesiątych znany pisarz, Tadeusz Kornacki, przyjeżdża na do podłódzkiej wsi, by dokończyć swoją najnowszą książkę. Tam poznaje Zosię, córkę właścicieli letniska.Ich relacja szybko się rozwija i przeradza w romans. Ale to co ich łączy nie ma szans,pisarz ma żonę i syna. W końcu Tadeusz wyjeżdża, jednak ich wakacyjna przygoda nie pozostaje bez konsekwencji. Zosia rodzi córkę, Danusię, która po wielu latach przyprowadza do domu Janka, syna Tadeusza. Młodzi planują przyszłość, nieświadomi powiązań między swoimi rodzinami.

“Nie wolno mi kochać Ciebie” to pierwsza książka Anny Karpińskiej po którą sięgnęłam. To historia rodzinna i jednocześnie pierwszy tom serii “Przewrotny los”. Choć to typowa powieść obyczajowa, jej ciężka fabuła sprawia, że skłania do refleksji. Autorka przedstawia historię trzech kobiet, która zatacza koło. Każda z nich musi zmierzyć się z zakazaną miłością i skrywanymi od lat sekretami. Babcia i matka Danusi muszą stawić czoła przeszłości, która powraca za sprawą najmłodszej z nich. Fabuła bardzo mnie wciągnęła. Autorka pokazuje jak błędy i tajemnice z przeszłości mogą wpływać na przyszłość całej rodziny.

Młodzieńcza, wakacyjna miłość Zofii zmieniła życie nie tylko jej, ale także jej córki Heleny oraz wnuczki Danusi.

Źle ulokowane uczucia, fascynacja dużo starszym, żonatym mężczyzną sprawiły, że Zofia zaszła w ciążę, jednak nie udało jej się skontaktować z ojcem dziecka. Spotyka go ponownie dopiero po wielu latach, gdy Helena pragnie przedstawić swojego ukochanego. Okazuje się, że ów mężczyzna jest najprawdopodobniej przyrodnim bratem córki Zofii.

Historia lubi się powtarzać, ale czy kobiety z rodziny Zofii mają aż tak wielkiego pecha, że każda z nich zakochuje się niewłaściwych mężczyznach?

Autorka bardzo ciekawie splata losy bohaterów wprowadzając do ich życia tajemnice, niedopowiedzenia, zbiegi okoliczności oraz co rusz podrzucając pod ich nogi coraz cięższe kłody.

Sytuacja będąca fabułą powieści sama w sobie jest mało realna, ale ta historia daje do myślenia. Chociażby nad istotą szczerej rozmowy, dążeniem do odkrywania prawdy, która skrzętnie skrywana może zrujnować życie.

Jest to opowieść o nieszczęśliwej, skomplikowanej miłości, poświęceniu oraz o tym, iż tajemnice z przeszłości prędzej czy później wyjdą na jaw.

"Nie wolno mi kochać ciebie" to początek dobrze zapowiadającej się wielopokoleniowej sagi. Książkę tę czyta się błyskawicznie, nie tylko ze względu na ciekawą, wciągającą fabułę ale też dzięki Autorce i jej wrażliwości oraz lekkości do kreślenia fascynujących losów bohaterek.

Polecam i czekam na II tom.

Trzy pokolenia kobiet, Zosia, Helena i Danusia. Wszystko zaczęło się od wakacji w latach sześćdziesiątych, kiedy to młoda Zosia zauroczona i zafascynowana znanym pisarzem wplątuje się w romans, którego owocem jest córka Helena, o której Tadeusz nie ma pojęcia. Może i udałoby się nadal utrzymywać w tajemnicy prawdę, gdyby Helena nie przedstawiła jej swojego narzeczonego oraz jego ojca...kilkadziesiąt lat później sytuacja ponownie się powtarza, a młodzi nie chcą tak łatwo się poddać.

Książka o tym jak błędy, a może nie tyle błędy co miłość i zatajenie prawdy mają wpływ na dalsze pokolenia. Jak ciężko odkręcić coś co już się wydarzyło, jak praktycznie niemożliwym staje się pozbycie uczucia miłości do drugiej osoby, ze względów moralnych. Historia o niejakim fatum ciążącym na kobietach z jednego rodu. Powtarzanie tego samego schematu i tych samych błędów. Tajemnice mające wpływ na losy innych.

Powieść czytałam z wielką ciekawością. Podoba się mi przeplatanie narracji tych trzech kobiet, pokazywanie sytuacji z ich perspektyw, zmagania każdej z nich z konsekwencjami własnych i nie tylko własnych, decyzji. Ale też walka o swoje szczęście, dobro najbliższych i głęboka więź z przyjaciółkami - chociaż tu węszę zdradę.

Jest to początek serii Przewrotny los, pasujący idealnie do całej fabuły powieści i z niecierpliwością wypatruje kolejnego tomu. Bardzo dobrze napisana, nie pozwalająca na chwilę oddechu, bo non stop coś się dzieje i wciągająca literatura obyczajowa.

Pod koniec lat 60 XX wieku w pewnej podłódzkiej wsi znany pisarz wynajmuje domek letniskowy, by złapać natchnienie przy pisaniu nowej powieści. W trakcie swojego pobytu Tadeusz Kornacki wdaje się w romans z Zosią - córką gospodarzy. Owocem tego lata będzie Helena, którą Zosia urodzi i będzie musiała wychować bez biologicznego ojca, który po swoim wyjeździe zerwał kontakt.

Po niespełna trzydziestu latach Helena zapragnie wziąć ślub z Jankiem, który okaże się… jej bratem. Zdruzgotana Hela postanawia rozstać się z ukochanym, jednak czeka ją jeszcze jedna niespodzianka, bowiem okaże się, że jest w ciąży. Postanawia urodzić dziecko i samodzielnie je wychować.

Wraz z upływem lat okaże się, że historia potrafi zaskakiwać, bo znów zatoczy koło i wstrząśnie życiem bohaterek.

„Nie wolno mi kochać ciebie” to wzruszająca i niespieszna historia o nieszczęśliwych miłościach oraz o tym, jak przeszłość może nas dopaść w najmniej spodziewanym momencie.

Główne bohaterki zmagają się z trudami życia codziennego, dzielnie znoszą przeciwności losu i z każdego niepowodzenia starają się wyjść obronną ręką. Jednak gdy w grę wejdą uczucia tak obezwładniające jak prawdziwa miłość… nic nie będzie proste ani oczywiste. Zosia, Helena i Danusia będą musiały zmierzyć się z własnymi emocjami, ludzkimi oczekiwaniami oraz niespodziewanymi sytuacjami, które spotkają je po drodze. W grze o miłość, gdy porywy serca przesłaniają racjonalne argumenty rozumu, możliwe jest wszystko.

Historia stworzona przez Annę Karpińską wyzwala w czytelniku ogromne emocje. Śmiało stwierdzę, że ta powieść emocjami stoi, jest nimi wypełniona po brzegi niczym pączek najlepszym nadzieniem. Lektura „Nie wolno mi kochać ciebie” była dla mnie ogromną przyjemnością, choć traktuje o sprawach trudnych i rozrywających serce. Delektowałam się każdym rozdziałem, każdym zdaniem i słowem.

Cierpiałam razem z bohaterkami, kibicowałam im i wspierałam, choć nie każda decyzja w mojej ocenie była prawidłowa. Jednak - jak to w życiu bywa - każdy kreuje swoją rzeczywistość i musi się zmierzyć z konsekwencjami swoich decyzji.

Dzięki swojej prawdziwości główne bohaterki szybko zdobywają sympatię czytelnika, a to wyłącznie sprzyja uczuciu współczucia, gdy spotykają je przykrości i trudności. Helena, Danusia i Zosia to postaci, które przypominają kobiety, które znamy - nasze babcie, mamy, siostry, ciotki czy kuzynki - dlatego wczucie się w historię przychodzi z niebywałą łatwością.

Pozytywnemu odbiorowi historii pomaga również pióro autorki, która z niebywałą lekkością i wrażliwością kreśli losy bohaterek, przeplata je ze zwykłą codziennością, która w zależności od czasów, w których przyszło żyć kobietom, znacznie się różni. A to tak bardzo przypomina realia naszego życia.

„Nie wolno mi kochać ciebie” to wspaniała historia, która dostarczy Wam ogromnych emocji, a one grają tu ogromną rolę. Nie zabraknie wzruszeń, ale również tych pięknych momentów wypełnionych szczęściem i dobrem. Przez tę powieść się płynie jak obłok po niebie i zdecydowanie nie można odmówić jej lekkości i ogromnej wrażliwości. Jest pięknie, jest prawdziwie do bólu i ja jestem po prostu zachwycona. Ostatnio ukochałam sobie takie zwykłe-niezwykłe historie, które trafiają prosto do mojego serca i zagnieżdżają się w nim na zawsze. Z niecierpliwością wypatruję kolejnego tomu, ponieważ jeszcze wiele zostało do wyjaśnienia i wprost nie mogę się doczekać poznania dalszego ciągu historii.

Helena to córka Zofii i matka Danusi. Historia tych trzech kobiet jest dość skomplikowana. Ale autorka przedstawia ją tak by nie pogubić w czasie je poznawania.

Zofia gdy była młoda zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie, który miał już rodzinę. Z tego romansu narodziła się Helena. Po latach z kolei ona zakochała się w Janku, w synie Tadeusza i swoim bracie. Również zaszła w ciąże i tym razem jej córka przyprowadza do domu Zbyszka, syna Janka.

W sumie nie wiem co myśleć o tej książce. Z jednej strony dwie linie czasowe i narracja z perspektywy różnych bohaterów sprawiło, że książkę czytało mi się wspaniale. Uwielbiam poznawać przeszłość bohaterów i wpływ dawnych wydarzeń na teraźniejszość. Ale miłość do swoich braci w każdym pokoleniu to już za wiele.

„Nie wolno mi kochać ciebie” to pierwszy tom „Przewrotny los”. Jest to książka, w której buzuje od emocji. Dla mnie nieco skrajnych. Z jednej strony czułam smutek, tego co spotkało te 3 kobiety, a z drugiej strony cały czas czułam, że jest to historia za bardzo nieprawdopodobna i ciągnięcie tego samego tematu przez pokolenia zaczęło mnie drażnić.

Nie mniej jednak zachęcam poznać tę historię. Ma ona to coś w sobie co sprawia, że sama sięgnę po kolejny tom.

Czy można wygrać z przeznaczeniem, jeśli serce mówi co innego? Zastanawiałeś(aś) się kiedyś, jak jedna decyzja, jeden romans, może wpłynąć na całe pokolenia? 💬 Anna Karpińska w swojej książce „Nie wolno mi kochać ciebie” zadaje to pytanie, a odpowiedź jest równie złożona, co poruszająca.

Historia zaczyna się w końcu lat 60., kiedy to znany pisarz Tadeusz Kornacki, przyjeżdża na letnisko w malowniczej wsi pod Łodzią. Zatrzymuje się u gospodarzy, gdzie poznaje osiemnastoletnią Zosię. Coś, co miało być zwykłym, wakacyjnym romansem, nieoczekiwanie zamienia się w wydarzenie, które na zawsze zmieni życie tej młodej dziewczyny. Zosia zakochuje się w Tadeuszu, a ich chwilowa namiętność prowadzi do konsekwencji, które będą miały wpływ na przyszłość trzech pokoleń kobiet. Miłość, która nie miała prawa zaistnieć, wywołuje wielki wstrząs – Zosia zostaje matką, a córka Heleną dorasta, by odkryć, że jej los splótł się z rodziną pisarza, Tadeusza. Kiedy związek matki Heleny z Jankiem staje się realny, jej życie wywraca się do góry nogami – tajemnice wyjdą na jaw, a młodsze pokolenie nie będzie mogło uniknąć fatum, które rzekomo skazuje je na powielanie błędów przeszłości.

Karpińska tworzy powieść pełną emocji, które przewijają się przez strony jak nieustanny nurt rzeki. To historia pełna tajemnic, które chowały się przez lata, tylko po to, by nagle zburzyć pozorny spokój i otworzyć nową drogę w życiu bohaterów. Autorka nie boi się pokazać trudnych tematów, niejednoznacznych postaw i prawdy, której lepiej nie znać. Przeżywamy razem z bohaterkami ich radości i rozczarowania, a emocje są tak żywe, że trudno uwierzyć, że to tylko fikcja.

Trzy pokolenia kobiet, każda z własnym bagażem doświadczeń, w które wpleciona jest miłość – zarówno ta spełniona, jak i ta zakazana. Zosia, Helena i Danusia to postacie, które mimo wszystkich przeciwności losu nie poddają się, nie rezygnują z walki o miłość, nawet gdy wydaje się ona niemożliwa. To książka, która zmusza do refleksji nad tym, jak nasze decyzje rzutują na życie innych, jak trudne wybory kształtują naszą przyszłość i dlaczego czasami nie możemy iść za głosem serca.

Czy miłość zawsze musi kończyć się tragedią? Czy możemy uciec przed naszym przeznaczeniem, czy raczej musimy się z nim zmierzyć? Karpińska świetnie uchwyciła tę niepewność, tworząc powieść, która porywa, zaskakuje i wciąga do ostatniej strony. Tajemnice, które skrywają bohaterowie, zderzają się z brutalną rzeczywistością, w której serce i rozsądek nie zawsze idą w parze.

„Nie wolno mi kochać ciebie” to książka, która zmusza do zadawania sobie trudnych pytań o życie, miłość, tajemnice i konsekwencje. Prowadzi przez skomplikowane ścieżki ludzkich uczuć, a jej zakończenie, choć nieoczywiste, pozostawia w sercu lekki niedosyt. Po prostu czekam na ciąg dalszy. Jak potoczą się losy Danusi i Zbyszka? Co przyniesie następne pokolenie? Po tej książce trudno nie chcieć poznać odpowiedzi.

Polecam każdemu, kto pragnie zanurzyć się w historię pełną emocji, dramatów i nieoczekiwanych zwrotów akcji. To powieść, która skradnie serce i nie da o sobie zapomnieć przez długi czas.

Jaka to piękna, a zarazem dramatyczna historia! Zła decyzja z przeszłości kładzie się cieniem, na szczęściu trzech kobiet. Babki, matki, córki. Emocje aż buzują! Czytelnik z jednej strony czuje, że życie bohaterów "jakoś się układa", a z drugiej strony (gdzieś tam na dnie serduszka) wie, że powinno być inaczej!!! Że zasługują na szczęście i spełnienie. Że od zawsze byli sobie przeznaczeni! Cierpi się i kocha razem z nimi i CZEKA (!),żeby łaskawa autorka (piszę to z dużym szacunkiem dla pani Anny Karpińskiej) pozwoliła w jakiś magiczny sposób tym poranionym duszom się spotkać!

Co to była za podróż!

Książka idealna na walentynkowy czas, a na dodatek można ją podrzucić mami i babci!

GORĄCO POLECAM i dziękuję wydawnictwu za możliwość zapoznania się z tekstem przed oficjalną premierą!