Nie nasza godzina

Czuję się obdarta ze skóry, oblana błotem i zdeptana szpilkami, przejechana walcem. Kto pisze takie książki!? Przecież w trakcie czytania i po nim nie można opanować nerwów, ciśnienie mi skakało, puls wariował i rozpacz chodziła jak cień czekając aż znajdę się na wprost słońca, by móc we mnie wniknąć. Ja rozumiem książki, gdzie jest napięcie, wciągnięcie i westchnięcie, ale tu było ogromne przegięcie! Ja nawet nie wiem gdzie podziały się resztki mojego ciała, bo wciąż ich szukam, tak tą historię przeżywam. Nawet betalok sobie nie radzi, a melisa jest tylko zeszłorocznym wspomnieniem. W moim życiu były tylko dwie książki, które mnie tak załatwiły. Dwa tomy Anny Dąbrowskiej Zamień mnie w krzyk i teraz ta. Na okładce z przodu powinno być dodane, że osobom z chorym sercem przed przeczytaniem zaleca się konsultację z lekarzem i recenzentkami, którzy wykluczą lub potwierdzą możliwy zawał serca, serio.

,, Chcesz być z kobietą, z którą nie chcesz być(...) Chcesz mnie, nie chcesz, chcesz, ale nie chcesz."

Ta książka przebiła moje ukochane batoniki Dare, a byłam pewna, że nigdy nic mi większej przyjemności smakowej nie sprawiło. Nawet kawa Late z podwójną pianką się jej nie równa. Naprawdę, aż nie wiem co mam o niej napisać. Słowa, jakie mi się z nią kojarzą, to przekręt, zakład, niedozwolona i nieakceptowana miłość zmieszana z najpiękniejszą drugą połówką jaką można sobie wymarzyć. Pieniądze, zwrócenie uwagi, płomień, pożądanie, oddzielenie mózgu od ciała, rozpacz, namiętność, walka, stan między lawą a urwiskiem. Nie powiem wam nic więcej, sami do tego dojdziecie, bo nie ma nic najgorszego i najpiękniejszego zarazem jak zakazane uczucie. Opisane piórem z najwyższą delikatnością, starannością i twórczym, wielce prawdopodobnym scenariuszem, które życie napisało dla wielu z nas. Po lekturze możliwa huśtawka nastroju, łącząca radość ze łzami, nerwami, rozpaczą, depresją i euforią w jednym. Czytając ją ryzykujesz wszystko i nic, zależy jakie wyznajesz wartości i ile wart jest dla ciebie dzień następny. Brak słów...

Za takie książki powinno się karać! Oczywiście to żarty, ale zryczałam się jak nie wiem kto. Nie znałam opisu, bo autorkę znam z poprzednich książek. Przyznam że spodziewałam się innej historii, a dostałam bombę emocjonalną, która wywarła na mnie olbrzymie wrażenie. Kochani całkiem serio dla tej książki warto zarwać noc, warto poświęcić chwilę, lecz nie nadaje się dla osób poniżej 18. roku życia :p przez sceny erotyczne, ale jest ich mało, więc na spokojnie. Uprzedzam, że jak dotrwasz do końca może pojawić się pewnego rodzaju przemyślenia na temat tego, co posiadamy, kim jesteśmy albo nad, czym warto się zastanowić.

Historia tych bohaterów może przytrafić się każdemu, więc warto przeczytać i przypomnieć sobie, że to, kim jesteśmy, co robimy jest tylko chwilą na tym świecie. Nie traćcie czasu na bezsensowe kłótnie, sprzeczki, obwinianie się, kto jest gorszy/lepszy. Standardowo zachęcam do zapoznania się z opisem na stronach czytelniczych, no chyba że tak jak ja bierzesz w ciemno, bo lubisz odkrywać co przyniesie dana pozycja. Historia zawarta, która przypomniała mi co mam, miałam i co mogę mieć lub stracić. Mogłabym napisać wiele zdań umoralniających takich chwytających za serce, ale to niczym jest w porównaniu z tym, co przeczytasz. Autorka ma niezwykły talent do poruszania pewnej struny w nas samych, że masz ochotę zatrzymać się i przeanalizować własne życie, ale oczywiście na plus dla nas, naszych bliskich.

Dziękuję losowi za tę książkę. Przekaże ją innym, bo o takich książkach warto mówić czy pisać albo wspominać. Cieszę się, że książka dostępna jest w wersji elektronicznej i właśnie dla takich pozycji ogromnie sobie gratuluję, że dałam się przekonać do audiobooków, bo mnóstwo książek nie byłoby skończonych. W aplikacji Audioteka możecie posłuchać tej historii, która jak wcześniej napisałam zachwyci was i spowoduje, że będziesz płakać.

Laura jest przekonana, że tym razem nie zamieni swojej znajomości internetowej w zupełnie realną. Stworzyła sobie idealny obraz Pawła, w trakcie trwania ich znajomości. Zdążyła się do niego przyzwyczaić, a nawet coś więcej i boi się, że idealna bańka mydlana pęknie, jeśli przy pierwszym spotkaniu jej wyobrażenie ulegnie zmianie. Jednak niespodziewanie to on kończy znajomość, a ona... postanawia wyjść ze strefy komfortu i odnaleźć swojego ukochanego. Prawda, którą przypadkiem poznaje, jest jak strzał w policzek. Tych dwoje zna się na wylot, a jednak Laura czuje, że to wszystko było niesmacznym żartem i niepotrzebym zawirowaniem w jej życiu. Tylko czy napewno?

Czy można zbudować tak silną relację z mężczyzną, którego nigdy się nie widziało?

Albo może znało, ale nigdy nie podejrzewało, że mógłby się podawać za osobę, którą wcale nie jest.

------

"Nie nasza godzina" to książka, która wyciśnie z ciebie dosłownie wszystkie emocje. Autorka zaczęła od delikatnego i tajemniczego wprowadzenia nas w świat Laury i Pawła, ale z każdą kartką zrzucała na nas emocjonalne bomby przepełnione bólem, strachem i ogromną miłością do tego, co w życiu najcenniejsze. Mamy tutaj trudną, ale piękną i wartościową miłość oraz ogromne problemy rodzinne, na które nie możemy mieć niestety wpływu. Niech opis książki was nie zwiedzie, bo to nie jest kolejny romans z idealnym i słodkim zakończeniem. Jestem przekonana, że chusteczki będą Ci potrzebne, bo jest to historia, która niestety mogłaby przydarzyć się nam w prawdziwym życiu i niejednej rozerwałaby serce na kawałki.

Laura od roku utrzymuje wirtualną znajomość z Pawłem. Zwykły flirt z czasem przeradza się w większą zażyłość i kobieta decyduje się na spotkanie w realu. Niestety mężczyzna okazuje się nie do końca tym, za kogo się podawał.

Los boleśnie doświadcza bohaterów, którzy w obliczu bezsilności poszukują ukojenia w ramionach drugiej osoby.

To opowieść o trudnych wyborach i walce serca z rozumem. Konfrontacja miłości rodzicielskiej z partnerskim uczuciem. Euforię miłosnych uniesień burzy ogromny strach, który z czasem przeradza się w dojmujący żal i niemal fizyczny ból. Jestem przekonana, że zakończenie wyciśnie łzę u niejednego czytelnika.

"Nie nasza godzina" to nie jest zwykły romans. To historia trudnej miłości, która obrała sobie zły moment by zaistnieć. A może przewrotnie, to najlepsze co spotkało bohaterów...

Przekonajcie się sami.

Polecam!

Laura to nauczycielka, uczy w szkole podstawowej. Kocha swoją pracę, jest oddana i stara się najlepiej przekazywać wiedzę. Jednocześnie jest samotna, bo gdy skończą się zajęcia w szkole kobieta wraca do pustego mieszkania. Nie za bardzo imprezuje, a w jej życiu nie ma jakiegoś przystojniaka...ale czy na pewno? W pewnym sensie kobieta pozostaje z kimś w relacji, a może bardziej w kontakcie... Laura od dłuższego czasu utrzymuję swoją internetową znajomość z Pawłem. Stają się sobie coraz bardziej bliscy, otwierają się... Jednak kobieta nie ma w planach spotkać się z mężczyzną, bo boi się, że wtedy wszystko między nimi się popsuje...

Jednak życie, postanawia postawić na swoim i kobieta staje twarzą w twarz z Pawłem .. Tego to się Laura na pewno nie spodziewała... Jest w szoku gdy widzi mężczyznę .. i cóż od tego momentu wszystko zaczyna się komplikować .. i jednocześnie zaczyna się walka o miłość..

Brzmi lekko? Zwyczajnie? Może i tak, ale uwierzcie mi że tak nie jest... Jestem w szoku zwrotów akcji, tajemnic, a nawet tego jak mężczyzna walczy o miłość mimo wszystko, mimo tego co teraz dzieje się w jego życiu... On ponad wszystko szuka swojego szczęścia... Nie jest to łatwe, bo poznał Laurę a właściwie... Spotkał się z nią osobiście w najgorszym momencie życia ... Jakim? Nie mogę Wam zdradzić... Jednak oprócz miłości, tajemnic, poszukiwania siebie jest tutaj wątek choroby dziecka... 💔. I to poruszyło mnie najbardziej... Bo tego kompletnie się nie spodziewałam.. Uważam nawet, że w obliczu tragedii jaka się dzieje w życiu tych ludzi, ich miłość była aż cukierkowa... Nierealna... Ale to zdecydowanie nie przeszkadza w odbiorze tej historii... Wręcz przeciwnie, czyni ją wyjątkową!

Koniecznie sprawdźcie ten tytuł!

„Czasem życie pisze nam trudne scenariusze. Trudniejsze niż moglibyśmy przypuszczać, że przetrwamy. Człowiek jednak nie wie, ile jest w stanie znieść, dopóki nie stanie nad przepaścią, nad którą popchnęło go życie.”

Czy niewinne kłamstwo może zmienić się w coś, z czego nie będziemy umieli zrezygnować, a do tego odmieni nasze życie?

Można by powiedzieć, że Laura ma wszystko, co sprawia, że jest szczęśliwa. Jest nauczycielką z pasją, kocha podróżować i jest w związku, tylko że w wirtualnym. Uważa, że nie spotkała do tej pory mężczyzny, który by jej po kilku minutach nie rozczarował, a wirtualna znajomość, która trwa od roku z Pawłem, jest bezpieczna i nie musi bać się kolejnego rozczarowania. Tylko gdy przychodzi moment, w którym postanawia w końcu zaryzykować i spotkać się z nim, okazuje się, że teraz to on zaczyna jej unikać i prawda o tym, kim jest, Paweł wychodzi na jaw. Ale na taką prawdę Laura nie była przygotowana, a tym bardziej na uczucia, jakie się w niej zrodziły oraz to, co miało nadejść.

„Żyjmy tak, by niczego nie żałować.”

Bo nie da się zrezygnować z miłości, która uszczęśliwia, ale są niekiedy sprawy ważniejsze niż własne szczęście. Trzeba zmierzyć się z trudnościami, jakie los dla nas przygotował, bo właśnie wtedy okazuje się, ile drzemie w nas siły i jak wiele jesteśmy, w stanie znieść. Ale najważniejsze w tym również jest to, by mieć u swojego boku ukochaną osobę, która pomoże i najważniejsze po prostu będzie przy nas. Czytając tę książkę, nie raz mierzyłam się ze smutkiem, złością, łzami, bólem, kłamstwem i niezrozumieniem tego, dlaczego coś takiego spotyka dzieci. Do tego jedno małe kłamstwo sprawiło, że bohaterowie pokochali się, ale nie można budować szczęścia, gdy wie się, że dziecko umiera. Laura okazała się wielkim wsparciem dla niego w tych najcięższych chwilach. Ta historia jest przesiąknięta emocjami, które przelewają się na czytelnika, sprawiając, że odczuwa się wszystko to, co przeżywają bohaterowie w danej chwili. Autorka stworzyła niesamowitą historię, która wzrusza, ale i sprawia, że zaczynamy się zastanawiać nad swoim życiem i tym, co jest dla nas najważniejsze.

Laura jest nauczycielką w szkole podstawowej. Jej pasją są samoloty i podróże po całym świcie. Uwielbia po ciężkim tygodniu wsiąść do samolotu i polecieć na weekend do innego państwa, poznać jego kulturę, mieszkańców. Dodatkowo od roku Laura pisze z Pawłem, mężczyzną poznanym przez internet. Przyjaciółka zarzuca jej, iż nie chce spotkać się z nim twarzą w twarz, ponieważ nie jest on atrakcyjny wizualnie, jedynie dobrze się im rozmawia, a Laura boi się kolejnego rozczarowania i odrzucenia. Kobietę niepokoi dodatkowo postawa jednego z ojców jej podopiecznych, ponieważ wzbudza w niej emocje, jakich nie powinien.

"Nie nasza godzina" to książka opowiadająca o ogromnych uczuciach, które pojawiają się w najmniej odpowiednim do tego momencie. Miłosny trójkąt, kłamstwo, śmiertelna choroba, dziecko, pasja i szukanie samego siebie to główne wątki tej historii. Ani Lura, ani nikt inny nie był w stanie przewidzieć, w jakim kierunku potoczą się losy bohaterów. Początek nie przygotowuje czytelnika na nadchodzące zawirowania, a możecie mi wierzyć, dzieje się bardzo dużo. Rozpoczynając lekturę pierwszego rozdziału, miałam zupełnie inny pomysł na to, jak autorka poprowadzi akcję. O ile początkowe wydarzenia można było przewidzieć, to dalsze rozdziały zaskakiwały odbiorcę. Miłość ojca, którą czytelnik ma okazję obserwować na dalszych kartach książki jest ogromną przeciwwagą do tego jaką postawę sugeruje nam autorka początkowo. "Nie nasza godzina" pełna jest sprzeczności, ale w dobrym znaczeniu tego określenia. Należy pamiętać o tym, że nie zawsz to co widzimy, lub ktoś nam sugeruje musi okazać się prawdą.

Książkę czyta się bardzo szybko, z zaangażowaniem. Chciałabym wspomnieć, że autorka porusza w niej trudne, bolesne i ogromnie silne emocje, w związku z czym, czytelnicy wrażliwi powinni o tym pamiętać sięgając po historię Laury. "Nie nasza godzina" podobała mi się. Napisana jest lekko, wzbudza w czytelniku zaangażowanie i zaciekawienie co do dalszych losów bohaterów. Bardzo zainteresował mnie wątek rodziców Laury, zarówno ojca, który podjął się ogromnie trudnego zadania, jakim jest samotne rodzicielstwo oraz matki głównej bohaterki, która stanowi zupełne przeciwieństwo ojca. Wątek nie jest bardzo rozbudowany, a mimo to zaciekawił mnie.

Z czystym sumieniem mogę Wam polecić "Nie naszą godzinę". Mam nadzieję, że wzbudzi w Was równie silne emocje jak we mnie.

Laura od ponad roku koresponduje z Pawłem. Oboje poznali się na portalu randkowym i utrzymują kontakt wirtualny. Pomimo tego, że często rozmawiają ze sobą przez telefon, to nie spotkali się jeszcze w realu, na co mocno naciska Paweł. Gdy w końcu Laura decyduje się na krok do przodu i zgadza się na spotkanie, Paweł się dystansuje. Co takiego kryje się za tym? Na czym finalnie oprze się ich relacja?

Jacy fajni są bohaterowie tej powieści!! Ludzie tacy prawdziwi, realni, których los połączył w nieodpowiednim czasie i rzucił niezłą kłodę pod nogi. Główny bohater - oj może zawrócić w głowie, natomiast bohaterka to taka dziewczyna, którą lubi się od samego początku z dużą porcją empatii w sobie. Teksty, którymi rzucał mężczyzna, sprawiały nieraz uśmiech na twarzy. Nie chcę tu jednak za dużo zdradzać i psuć wam tej radości odkrywania tejże historii 😉.

Ewelina Dobosz od swojej pierwszej historii rozkochała mnie w swojej twórczości, czego nigdy nie ukrywałam❤️. Na tę historię czekałam z utęsknieniem i mogę wam powiedzieć: SZTOS!!! Wiecie po czym poznać, że książka jest świetna? Można poznać po tym, że trzyma w napięciu i zapewnia wachlarz emocji czytelnikowi. Ta właśnie mi to zafundowała. Pochłonęła mnie ta historia na maksa, sprawiając że raz się śmiałam, raz zapartym tchem wręcz gryzłam paznokcie (czego nigdy nie robię 😅), by tym zakończeniem mnie po prostu rozwalić! Tak, końcówka sprawiła, że ja wręcz wyłam i wcale nie przesadzam. Było wciągająco, pożądliwie, namiętnie, tragicznie i rozpaczliwie. Autorka stworzyła piękną i zarazem ogromnie przejmującą historię, taką bardzo na czasie. Naprawdę polecam każdemu ją poznać, by móc zrozumieć, ile czasami człowiek ma w życiu szczęścia oraz docenić naprawdę to, co się ma i cieszyć się życiem! Uważam, że to póki co najlepsza książka autorki (choć umówmy się, inne też są super 😉).

Laura pracuje w szkole prywatnej, a czas wolny często spędza w powietrzu. Uczy młodsze dzieci i naprawdę się w to angażuje. Kocha podróże, uwielbia latać samolotami i robi to naprawdę często. Od jakiegoś roku w jej życiu jest pewien mężczyzna, jednak nie jest to standardowa znajomość. Z Pawłem poznali się przez Internet i tam mieli pozostać. To ona zadecydowała, że nie będzie żadnych spotkań, że nie poznają się osobiście. Jednak po pewnym czasie coś sprawiło, że zmieniła zdanie. Zapragnęła, aby ta znajomość przerodziła się w coś normalnego, realne tylko nie spodziewała się, że mężczyzna nie jest z nią do końca szczery. Chociaż Paweł początkowo zrobił tak, że do spotkania nie doszło, ona jest kobietą upartą i osiągnęła swój cel. To nie było jednak spotkanie pełne przytulań i czułych słówek, a to, co odkryła Laura, mocno ją zszokowało. Na dodatek zauważa pewne zmiany w zachowaniu jednej ze swoich uczennic i to nie koniec problemów, jakie na nią spadną. Życie kobiety diametralnie się zmieni, wkroczy w nią miłość, która nie powinna się pojawić, która przyniesie wiele bólu. Co takiego się stanie? Kim okaże się Paweł? Jakie tajemnice odkryje Laura?

Wiem, że zarys historii jest bardzo skromny, jednak tym razem nie mogę zdradzić wam nic więcej. Tę książkę po prostu trzeba samemu odkrywać. Strona po stronie odkrywać historię, jaką napisała autorka. Tylko nie liczcie na lekki romans, bo zdecydowanie tego nie dostaniecie (a dokładniej jest to romans, jednak to tylko namiastka tego, co w niej znajdziecie). To książka, która mnie „przeczołgała” emocjonalnie, o której nie zapomnę chyba nigdy. Opowiada o miłości i jej różnych obliczach, jednak nie tylko (o czym jeszcze musicie już sami odkryć podczas czytania).

Akcja w książce sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły mnie zaskoczyć. Czyta się ją szybko, mnie mocno wciągnęła, a emocje, które czułam podczas czytania, były ogromne i pozostały nawet po skończeniu ostatniej strony.

Główną bohaterką jest Laura. To kobieta, która spełnia się w pracy, ma swoje pasje, marzenia i dąży do ich spełnienia. Jest osobą twardo stąpającą po ziemi, empatyczną, przyjacielską, taką, na którą inni mogą liczyć. Osobiście ją polubiłam.

„Nie nasza godzina” to książka, do której potrzebny jest zapas chusteczek i świadomość, że ogromne emocje będą nami targały. To książka, którą moim zdaniem zdecydowanie warto przeczytać i z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu -Mama, żona - KOBIETA

Pisaliście kiedyś z kimś w sieci? Czuliście, że osoba po drugiej stronie ekranu jest z Wami szczera? Czy nie kreuje się na kogoś innego niż w rzeczywistości? Jak wiemy, portale randkowe są niezbyt dobrym miejscem do poznania drugiej połówki. Bardzo łatwo można kogoś oszukać, podszyć się pod inną osobę. Ale i prawdziwa miłość też ma szansę zaistnieć. 

Tematyka, jaką znajdziemy na kartach książki, może być przytłaczająca, a jednocześnie bardzo życiowa i ekscytująca. Czytamy z wielkim zaangażowaniem i drżeniem serca, wyczekując na to, jak ta historia się skończy.

Spotkamy tu między innymi wątek choroby z wszystkimi jego konsekwencjami. Fragmenty te nie należą do łatwych do przebrnięcia dla czytelnika. Mimo tej ciężkości osobiście lubię takie tematy, gdyż są częścią naszej codzienności. Czułam bezsilność, złość i strach bohaterów w zmaganiach z chorobą czy cierpieniem dziecka. W mojej głowie ciągle pojawiało się pytanie: dlaczego? Jednak przede wszystkim książka ta zmusiła mnie do zastanowienia się nad moim życiem i zadania sobie pytania: jak ja bym się zachowała na miejscu bohaterów?

Zetknięcie się z chorobą, śmiercią i stratą burzy nasze poukładane życie, poczucie bezpieczeństwa i spokój. W tym miejscu ważne jest wsparcie, rozmowa i pomoc najbliższych. Dzięki nim dużo łatwiej jest znieść ból, cierpienie i tęsknotę.

To również książka o rodzinie, przyjaźni, miłości, poczuciu odrzucenia, zranieniu i utracie zaufania. O tkwieniu w relacji dla dobra innych, ukrywaniu swoich prawdziwych uczuć i pragnień. Tylko jak długo można to robić? O różnych rodzajach walki -  tej pomiędzy rozumem a sercem i tej o szczęście i miłość. O podejmowaniu trudnych i niełatwych decyzji w dobrej wierze. Jednak tu niestety każdy wybór będzie wydawał się niewłaściwy.

Bohaterowie są poddawani wielu próbom i wyzwaniom, jakie zsyła na nich los. Prym w tej historii wiodą kłamstwa, ból i poczucie niesprawiedliwości. Ogromnie frapowało mnie to, czy para głównych bohaterów będzie miała swój happyend? Spodziewałam się innego zakończenia, a otrzymałam coś zgoła przeciwnego. Muszę przyznać, że takie było najwłaściwsze. Życie ma to do siebie, że nie zawsze układa się tak, jak byśmy tego chcieli. Mimo to powinniśmy starać się chwytać każdą chwilę.

Narracja powieści prowadzona jest z punktu widzenia damsko-męskiego. Ewelina Dobosz doskonale równoważy cięższe tematy i melancholię odpowiednio dobranym humorem oraz sporą dawką smacznego erotyzmu.

"Nie nasza godzina" to niepozorna, niebanalna, wzbudzająca skrajne emocje powieść o trudnej miłości, która pojawiła się niespodziewanie w nieodpowiednim momencie. To książka, która wzrusza, smuci, ale daje też nadzieję. Kim okazał się Paweł? Czy będą razem z Laurą? Sprawdźcie sami!

Z piórem Eweliny Dobosz miałam już styczność, a jej książki bardzo mi się podobały, dlatego nie miałam żadnych oporów, by przeczytać jej kolejną powieść.

Gdy tylko zobaczyłam, że "Nie nasza godzina" ma swoją premierę, wiedziałam, że muszę koniecznie ją przeczytać. I to jak najszybciej. Z wielkim entuzjazmem przysiadłam do jej przeczytania, gdy tylko trafiła w moje ręce.

Cała fabuła książki zaczęła się bardzo niepozornie, dopiero później autorka zrzuciła na nas wielką bombę emocjonalną. Bardzo podobało mi się w jakim kierunku została poprowadzona akcja. Widać, że autorka wszystko przemyślała i dopracowała, a sam pomysł jest bardzo oryginalny.

Myślę, że większość z was ta historia urzeknie i chwyci za serducho, a niektórzy pewnie uronią też łzę.

"Nie nasza godzina" jest opowieścią o trudnej miłości, która pojawiła się w mało odpowiednim momencie. Bohaterowie musieli zmierzyć się z nieuleczalną chorobą dziecka, byli poddawani wielu próbom i niesprawiedliwościom.

Jak zakończy się historia Laury i Aleksandra? Tego musicie dowiedzieć się sami. Polecam!

Myślałam, że to historia miłosna jak jedna z wielu, banalna, lekka

i przyjemna. Nie spodziewałam się, że pojawią się łzy, a tematyka zawarta w książce może być przytłaczająca, a zarazem bardzo życiowa i ekscytująca.

Laura jest nauczycielem z powołania, jej charyzma przyciąga nie tylko dzieci, ale i ich rodziców. W wolnej chwili lata w różne miejsca świata, bo to daje jej odprężenie. Czy ten sposób na nudę ma swoje podłoże psychologiczne? Laura przez internet poznaje pewnego mężczyznę i choć fotografia którą jej przesłał nie pociąga ją fizycznie to i tak wspólne tematy się nie kończą co bardziej zbliża i daje nadzieję by stworzyć coś trwałego w rzeczywistym świecie.

Paweł ukrywa pewną tajemnicę i choć bardzo dobrze mu się rozmawia z Laurą to pojawia się pewna przeszkoda. Czy mężczyzna wyzna prawdę? Czy związek oparty na kłamstwie może przetrwać?

To nie jest sielankowa historia, wzbudziła we mnie bardzo dużo skrajnych emocji. Niektóre sprawy są tematami tabu, niewiele osób zgodziłoby się na takie warunki. Tu znajdziemy dojrzałe podejście do sprawy. Dobro innych ponad swoje wygórowane ambicje i marzenia. Pokazuje, że prawdziwa miłość przezwycięży wszystko, a szczera rozmowa jest fundamentem. Będą lekkie radosne momenty, ale nie ominie nas melancholia, która wzbogaca książkę, dzięki temu możemy zastanowić się nad swoim życiem i zadać sobie pytania a ja jakbym się zachowała/ zachował? Polecam zagłębić się w treść, bo niesie za sobą dużo pozytywnej energii.

Chciałam uchwycić ostatnie promienie słońca i skorzystać z odchodzącego lata, żegnając je lekturą lekką, przyjemną i odpowiednią na jedno leniwe popołudnie. Zdecydowałam się więc na propozycję Eweliny Dobosz, która podbija serca wszystkich polskich romantyczek, choć na mojej półce zagościła po raz pierwszy. Wybór okazał się w pełni trafiony! Okazało się bowiem, że to książka z przesłaniem, która porwała mnie od pierwszych stron.

Na początku muszę pochwalić styl autorki. Lekkość miesza się tutaj z zaangażowaniem a dialogi przekazują równie dużo co odpowiednio wplecione opisy. Wszystko więc wydaje się być na swoim miejscu, odpowiednie detale budują tło dla losów głównej bohaterki a my nie czujemy się obciążeni niepotrzebnymi dodatkami. Ta opowieść z założenia miała mówić o ważnych tematach, ale z naciskiem na dużą swobodę, więc całość czyta się w oka mgnieniu a losy postaci szybko stają się nam bliskie.

Laura nie potrafi znaleźć swojego miejsca w świecie. Uczy w prywatnej szkole i czerpie z tego nie małą radość, ale wciąż czuje, że czegoś jej brakuje. Dlatego od roku zatapia się w wirtualnym świecie, który oferuje jej możliwy romans. Poznała tam bowiem mężczyznę wymarzonego, który wydaje się spełnieniem jej wszystkich marzeń. Jednak Paweł nie wszystko jej powiedział, zataił fakt, który postawił na szali ich znajomość. Laura postanowiła się od niego odsunąć, ale nie spodziewała się, że będzie to aż tak trudne.

Muszę przyznać, że fabuła okazała się równie pomysłowa co życiowa. Bardzo łatwo jest wejść w skórę Laury i zrozumieć jej oczekiwania czy nawet rozczarowanie światem, bo każdy w mniejszym lub większym stopniu liczy przecież na szczęśliwe zakończenie. Tutaj tego nie było, kobieta bowiem czuła, że jest na krawędzi i dopiero wielkie uczucie miało ją uratować. Okazało się jednak, że wszystko było kłamstwem (choć może jednak nie do końca) a wątek romantyczny nabrał zupełnie innego wydźwięku ciekawiąc czytelnika, owszem, ale również udowadniając mu, że najważniejsze to przede wszystkim żyć w zgodzie z samym sobą.

"Nie nasza godzina" to ciekawe spojrzenie na ludzkie potrzeby, oczekiwania oraz niespełnione plany. Każdy z nas do czegoś dąży, każdy poszukuje zrozumienia a także drugiej połówki, która da nam wsparcie oraz zapewni poczucie bezpieczeństwa. Jednak nie zawsze dostajemy to czego oczekujemy. Warto otworzyć oczy, bo często to co oczywiste umyka nam w natłoku obowiązków a Ewelina Dobosz w swojej romantyczno-obyczajowej książce idealnie pokazuje jak ważne jest, by chwytać każdą chwilę.

Lektura zapowiadała się na niezobowiązujący romans, a tymczasem czytelnik otrzymał coś więcej. Mimo iż przeważa tutaj romans, to na przód wysuwa się również pewien dość poważny wątek – nie chcę spojlerować, bo jest to coś istotnego. Mogę Was jednak zapewnić, że z jego powodu uronicie niejedną łzę. Autorka przeczołga Was emocjonalnie.

W "Nie nasza godzina" autorka podjęła się trudnego tematu. Nie wyobrażam sobie pisać o czymś tak rozrywającym serce. I chociaż książka może wydawać się na początku trochę morally grey to z czasem wszystko staje się jasne i klarowne. Bohaterowie zostali przez autorkę przeturlani ostro po meandrach życia.

.

Laura, nauczycielka młodszych klas nie ma ochoty wystawiać swojego serca na męskie niezdecydowanie i jego złamanie. Pozostaje więc w wirtualnej relacji, by móc chronić siebie. Wie, że nigdy nie spotka się w realnym świecie z Pawłem, więc pozwala sobie na odrobinę szaleństwo od czasu do czasu. Poza tym kocha latać i weekendy najczęściej spędza na zagranicznych budżetowych wypadach. Po pewnym czasie w jej życie w burzliwy sposób wkrada się Aleksander, którego obecna sytuacja jest bardzo słaba i nie pozwala na angażowanie się w jakiekolwiek relacje. Jest nieszczęśliwy, smutny, rozszarpany emocjonalnie przez życie. Coś jednak nie pozwala mu odsunąć się od kobiety, która staje się dla niego heroiną, od Laury. Czy dwoje ludzi na trudnym etapie swojego życia będzie w stanie przetrwać i otrzymać coś dobrego, czy może jednak to właśnie nie ich godzina? Autorka wyjaśnia wszystko w boleśnie brutalny sposób.

.

Historia dla ludzi o mocnych nerwach. Wiem, że wiele osób lało na tej książce łzy. Nie dziwię się, trudno się czyta o czymś tak tragicznym. Autorka robi to dobrze. Idealnie wyważyła tragizm i szczęście. W pewnym sensie pokazuje, że szczęścia nie da się spodziewać, przychodzi ono niespodziewanie, nawet gdy bardzo go nie chcemy. Polecam i jestem ciekawa Waszych opinii.

Recenzja

Współpraca reklamowa/barterowa z @wydawnictwoamare

Premiera 12.09.2023 r.

„Nie nasza godzina” – Ewelina Dobosz

Losy dwójki bohaterów, które splatają się w nie tym czasie co powinny. Miłość, ból, cierpienie, walka o to co ważne.

Laura poznała fanatycznego faceta przez Internet, lecz boi się z nim spotkać twarzą w twarz. Ogólnie to odważna kobieta, która pracuje jako nauczycielka. Kocha swoją pracę, maluchy, ale też jest tym zmęczona. Pragnie miłości, ale boi się po nią sięgnąć. Jednak kiedy podejmuje ten krok, zaczyna się w jej życiu prawdziwe wariactwo. Zagradza się na potajemny związek, chociaż pragnie normalności. Umie zrozumieć wiele rzeczy, ale czasem ją przerastają. Oddala się wtedy, ale wystarczy jedno spojrzenie, kilka zdań i już ulega. To taka jej cecha, bo parę razy to się jej zdarza. Czasem ta przypadłość irytuje, ale głownie pokazała się ze strony empatycznej i bardzo wyrozumiałej. Umie być wsparciem wtedy kiedy ktoś mocno tego potrzebuje.

Główny bohater to czarujący, wyrozumiały i intensywny facet. Jego życie nie jest usłane różami, pomimo mnóstwa pieniędzy, nie może zrobić tego czego by chciał najbardziej w świecie. Walczy całym sercem o tych których kocha. Pokazuje również swoje wrażliwe oblicze, nie wstydzi się łez. Niestety w niektórych sytuacjach jego zachowanie (moim zdaniem) jest nie na miejscu. Nie mogłabym tak jak on iść do łóżka, gdy bliska osoba gdzieś tam cierpi. Intymne zbliżenie nie zawsze powinno być rozwiązaniem. ( Nie chcę mówić o co chodzi, bo wtedy wszystko by się wydało.)

To co ich łączy jest mocno skomplikowane. Na ich drogach stoi wiele przeszkód. Nie wszystkie da się pokonać, ale oni uparcie będą próbować. Nie poddają się, chociaż to co się w ich życiu wydarza jest trudne i to bardzo. Nie wszystkich ich zachowania były dla mnie zrozumiałe, ale z drugiej strony to ich życie. Każdy z nas inaczej by się w takich sytuacjach zachował. Jednak czuć, że połączyło ich prawdziwe uczucie, które nie raz jej ranione tak mocno, że aż krwawi serce.

Autorka porusza bardzo trudny temat, który na samą myśl mocno boli, a co dopiero gdy staje się on prawdą. Nie chcę zdradzać o co chodzi, bo zbyt wiele ważnych rzeczy bym wtedy wyjawiła. A to taka kwintesencja tego co się tam dzieje. Poruszenie tego tematu powodowało łzy i wielki smutek oraz cierpienie. Bolało mnie serce za każdym razem, kiedy pojawiał się ten problem.

Autorka wylała na strony książki wiele emocji. Każda z nich albo łamie serce albo je buduje. Odczuwałam wszystko dwa razy mocniej. Czasem się zirytowałam albo nie byłam w stanie zrozumieć, ale ogólnie wszystko było skomponowane tak, że czytanie szło mi szybko i gładko.

Pióro autorki polubiłam już dawno, więc wiedziałam, że się nie zawiodę.

8/10

„- Tak. To nie nasza godzina- potwierdziłam”.

Laura od roku flirtuje z tajemniczym Pawłem. Mimo, że mężczyzna nalega na spotkanie, kobieta za każdym razem rezygnuje. Gdy w końcu decyduje się na ten odważny krok odkrywa przerażającą prawdę…

Z tego co widziałam to ludzie podzielili się na dwa obozy. Jedni stwierdzili, że zakończenie ich zmiażdżyło i trudno się im teraz podnieść, a drudzy po prostu się wzruszyli lub nie zrobiło to na nich większego wrażenia. I to, i to jest ok. Nie ma co się kierować zdaniem innych osób. Wszystkich nie da się zadowolić. Jeśli chodzi o moje skromne zdanie to jestem w gronie tych drugich osób. Zakończenie było trudne, ale domyśliłam się, że może się to wszystko tak skończyć, może dlatego nie zalałam się łzami jak niektórzy.

Dobrze wykreowani bohaterowie- co w ogóle mnie nie dziwi, poruszane tematy: śmierci, rodziny, ogromnych pieniędzy, przyjaźni. Trochę pikanterii… Już nie raz pisałam, ale lubię w książkach Eweliny to w jaki sposób opisuje zbliżenia. Jakkolwiek to brzmi one nie są wulgarne! Są bardzo dobrze i „smacznie” opisywane. Co jeszcze? Mnóstwo wyborów, wyrzeczeń i walki… Dzieje się tutaj sporo i z każdym kolejnym rozdziałem pojawia się coraz więcej pytań, a zegar tylko tyka… tik… tak… tik… tak…

Nawiasem mówiąc jeśli chodzi o tajemnice jaką skrywał Paweł, to mój nos detektywa zbyt szybko się domyślił o co chodzi- ale! Nie odebrało to radości z czytania.

Tak naprawdę nie mam się tutaj do czego przyczepić. Ten kto zna i lubi pióro Eweliny będzie zadowolony. Ja uwielbiam jej książki, bo one czytają się same.

Czekam na więcej, a Wam jak zawsze polecam tę książkę i poprzednie dzieła autorki. Polecam bo warto- jeśli jak ja jesteście fanami romansów.

Współpraca barterowa.

Urzekająca piękną okładką.

Portretująca gorzki smak decyzji, które decydują o dalszym losie.

Obrazująca trudne do pokonania uczucie.

Obnażająca żal po stracie bliskiej osoby.

"Nie nasza godzina" to książka, która niemal od pierwszych stron mnie porwała. Oczarowała, zafascynowała, ale też złamała serce. Można powiedzieć "ot, historia jakich wiele", ale to nieprawda. Ta historia, chociaż wcale się tego po niej nie spodziewałam, totalnie mnie przeczołgała. Zatem, jeśli zdecydujecie się po nią sięgnąć, koniecznie przygotujcie chusteczki.

Laura jest nauczycielką i przyjaciółką, ale przede wszystkim jest kobietą. Samotną kobietą, która potrzebuje miłości. Od jakiegoś czasu, wymienia wirtualne wiadomości z Pawłem. Mężczyzna ją fascynuje, dlatego postanawia przenieść ich znajomość na wyzszy level. Pragnie poznać Pawła osobiście. Kiedy robi mu niespodziankę i staje w progu jego domu, okazuje się, że mężczyzna nie jest do końca tym za kogo się podawał. Laura nie kryje rozczarowania. Pragnie zakończyć tę znajomość, jednak nie jest to wcale takie proste, jakby się mogło wydawać. Bo chociaż Paweł ją oszukał, to zdążyło między nimi zaiskrzyć.

Jednak czy to wystarczy, by kontynuować tę znajomość?

A może Paweł ukrywa dużo więcej?

"Nie nasza godzina" to naprawdę świetna powieść, którą czyta się jednym tchem. Laura nie raz znajduje się na tak zwanym życiowym zakręcie, nie raz staje przed trudnymi do podjęcia decyzjami.

Miłość, jaka pojawia się między nią i Pawłem, nie jest łatwa i zostanie wystawiona na wiele prób.

Czy z każdej z nich wyjdą obronną ręką?

Czy miłość wystarczy, by zapomnieć o pierwszym, dość przykrym wrażeniu?

Ewelina Dobosz stworzyła niebanalną historię. Laura i Paweł grają w niej pierwsze skrzypce, lecz pojawia się tutaj także urocza, niewinna dziewczynka - Zoja. I to ona skradła moje serce. I to jej historia, to moje serce totalnie roztrzaskała...

Nie chcę Wam zdradzać szczegółów, zatem napiszę tylko jedno - CZYTAJCIE!!!

Jestem pewna, że książka "Nie nasza godzina" zachwyci i wzruszy wszystkie romantyczne duszyszki (i nie tylko) 🥰

Serdecznie polecam 😘

"Życie jest tylko chwilą. Nie analizujmy tego, co będzie albo nie będzie. Warto zaryzykować. /.../ Niczego nie żałuj. Nadrabiaj. Naprawiaj, kochaj do upadłego, ale nigdy nie żałuj".

Każda miłość zasługuje na szansę, nie odwracaj się od niej plecami, wysłuchaj i staw nieuniknionemu czoła. Wtedy przekonasz się czy ta miłość jest ci pisana.

Laura jest nauczycielką, uwielbia pracę z dziećmi oraz podróże samolotem. W przestworzach czuje się wolna jak ptak. Jednak nie tylko to zaprząta jej myśli, jest pewien wirtualny mężczyzna. Internetowa znajomość z Pawłem przechodzi na wyższy poziom. Laura pragnie spotkania, chociaż okropnie się go boi, złe przeczucie jej nie opuszcza. Okazuje się, że Paweł nie był z nią do końca szczery. Zataił ważne informacje, które zraniły kobietę. Urwanie kontaktu nie jest takie proste. Dlaczego? To już sami musicie się przekonać.

Książka ma piękną szatę graficzną, która przyciągnęła mój wzrok. Już na samym początku mówię wam, historia znajdująca się w środku jest cudowna, smutna i piękna, skradła moje serce najpierw łamiąc je na pół, by później je poskładać. Rzadko zdarza się, że płaczę czytając, lecz z tą powieścią przegrałam. Początek zapowiadał się monotonie, życie i codzienność kobiety, jej leki i pragnienia. Lecz czym dalej tym historia nabierała barw i rozpędu. Internetowa znajomość, później spotkanie w realu, które rozczarowuje i wprawia w osłupienie. Ucieczka i czekanie na nieuniknione. Lecz czy da się uciec od prawdziwej miłości? Oczywiście, że nie! Nie chce wam za dużo zdradzać więc jeszcze tylko dodam, że w tej historii jest bardzo mądra, cudowna, śliczna osóbka, Zoja, którą pokochacie od pierwszej strony. Nie zasłużyła na to, co ją spotkało. Gorąco polecam wam tę książkę z pewnością nie będziecie mogli odłożyć jej na później. Przyprawi was o szybsze bicie serca, zasmuci, doprowadzi do łez oraz pokaże czym jest prawdziwa, bezinteresowna miłość, która w godzinie próby nie odwróci się plecami, ale ściśnie za rękę i będzie do końca przy tobie.

Ta książka złamała mi serce. Jeżeli planujecie ja przeczytać, to sięgnięcie po nią świadomie. Porusza bardzo trudny temat, szarpie dusze i posypuję solą.

Laura jest nauczycielką w prywatnej szkole. W wolnym czasie korespodnuje z Pawłem, mężczyzną poznanym przez internet. Kiedy niewinny flirt, zmienia się w coś, o co warto zawalczyć, postanawia siew nim spotkać. Spotyka jednak zawód i rozczarowanie, bo mężczyzna nie był z nią do końca szczery. Powiedzenie, że "świat jest mały" sprawdza się w tym przypadku. Przynajmniej tak pomyślała Laura w pierwszym momencie. Mężczyzna okazał się nie być taki całkiem obcy.

To co dzieje się po załączeniu światów tych dwojga, wychodzi poza strefę komfortu.

To opowieść o miłości. O uczuciu bardzo trudnym, które nie miało szansy się rozwinąć w czysty, przyjemny sposób. Nie była mu podana beztroska. Wiązało się bólem, współczuciem, brakiem perspektyw, wielką niewiadomą.

To historia o rodzinie, która się rozpada, jednak walka o nią trwa do samego końca.

Najważniejszy jednak jest wątek rodzicielstwa. Miłości bezwzględnej, cierpiącej i jakże bolesnej. Rzucającej na kolana nawet największych graczy. Niemożliwym do wyobrażenia w życiu rodzica jest ból, który spotyka się z bezsilnością.

Autorka podkreśla, że nie warto skupiać się na rzeczach błahych. Warto cieszyć się każdym dniem, doceniać ludzi, których wokół siebie mamy. Żyć chwilą i nie trzymać się na siłę relacji, które tylko ranią.

Dziękuję za tę historię.