Nie ma świętych. Grzesznicy. Tom 1

Sophie Lark wie jak napisać powieść, w której miłość naznaczona zostanie skrajnymi emocjami. Otwiera przed nami drzwi do mrocznego świata gęstych uczuć i do samego końca trzyma w napięciu, by zachwycić w finale i pozostawić apetyt na kontynuację.

Znam pióro autorki nie od dziś i wiem, że potrafi pisać romantyczne historie w niezwykle plastyczny sposób. Jej książki pełne są niezapomnianych wrażeń oraz intensywnych rozgrywek pomiędzy bohaterami, którzy sami nie wiedzą jaką drogę obrać w stronę szczęścia. Tym samym czytelnik od początku czuje się zaangażowany w fabułę, z rosnącym napięciem przerzuca kolejne strony i nie pozostaje obojętny na wydarzenia związane z losami postaci, których profile psychologiczne śmiało możemy rozkładać na czynniki pierwsze. Powyższa lektura cechuje się wszystkim co dobre w twórczości autorki, zaznacza jej wyobraźnię oraz plastyczny styl, dzięki czemu proza romantyczna w jej rękach nabiera konkretnych kształtów.

Historia o artystach mających wielkie inspiracje. Pokazująca obraz zawodu w niekoniecznie jasnych barwach. Marzenia o świetlanej karierze łączą się z trudami dnia codziennego a kolejne problemy nie ułatwiają podążania wyznaczoną drogą. A jednak w tym wszystkim odnalazły się dwie silne osobowości przyciągające się niczym magnes, które krążyły wokół siebie w tańcu niezrozumienia oraz błędnie interpretowanej nienawiści. Ona upadła na samo dno. On nawet nie zrobił kroku, by ją uratować. Gdy przetrwała zaczął mieć na jej punkcie obsesję. I tak rozpoczęła się zabójcza przygoda.

Fabuła to pomieszanie z poplątaniem. Trochę romansu, trochę scen wyłącznie dla dorosłych, dramat, tragedia i sensacja w jednym. Dzięki temu ciągle coś się dzieje, akcja jest dynamiczna a bohaterowie nietypowo próbują radzić sobie z wyzwaniami jakie czekają na nich w tej rozgrywce. Autorka żonglując skrajnymi emocjami i nie od razu zdradzając wszystkie atuty postaci pozwoliła nam zakosztować domysłów oraz postrzegać Marę i Cole'a jako po części obłąkanych. Zabrakło mi jeszcze mocniejszych wrażeń jeśli chodzi o mroczne sceny, ale i tak uważam, że historia pod względem analizy sylwetek, ich złożoności oraz psychoanalizy zasługuje na pochwałę. Pożądanie miesza się z potrzebą kontroli oraz rywalizacji a sztuka ukazuje różne poglądy na przeszłość czy teraźniejszość, nawiązując do traum przeżytych w czasie dorastania. Ta opowieść ma zatem sporo do powiedzenia, więc warto wczytać się pomiędzy jej podstawową treść.

"Nie ma świętych" to wstęp do serii, której zdecydowanie warto poświęcić swój wolny czas. Dobrze napisana historia z subtelnym przesłaniem, która angażuje naszą wyobraźnię oraz pozwala rozłożyć sylwetki bohaterów na czynniki pierwsze. Idealna na leniwe popołudnie, pozwalająca oderwać myśli od codziennych obowiązków, bogata w emocje, zaskoczenia oraz intensywne tempo dzięki któremu nim się obejrzymy będziemy zamykać ostatnią stronę.

Współpraca reklamowa

Cole Blackwell, Alastor Shaw. Dwóch wielkich artystów walczących ze sobą w galeriach sztuki. Ich nienawiść jest głęboka, a emocje przeobrażają w zabójstwa… Mara jest przypadkiem, który rzucony Blackwellowi pod stopy nieodwracalnie zmieni jego życie.

Boże kochany jakież to było cudowne!!!!!

Już teraz podkreślę, że jest to na prawdę gorący dark romans. W skali bezwstydności ma najwyższy poziom i w pełni zasłużony.

To było moje pierwsze spotkanie z piórem tej autorki, ale to było na prawdę boskie.

Shaw jest typowym wrzodem na tyłku, zadrą, której nie możecie wyciągnąć, ale pasuje mu ta rola.

Mara to ciekawa postać, zacięta i waleczna co udowadnia wielokrotnie. Mimo niektórych niejasnych mi cech lub decyzji lubię ją. Podobała mi się jej zadziorność i chęć utarcia nosa dla Cole’a.

No i Pan Blackwell. Jego postać jest wręcz perfekcyjna. Dosłownie chodząca kalkulacja. Jego charakter jest na prawdę świetnie zbudowany. A jego wewnętrzne rozterki, które wywoływała Mara były tak… namacalne.

Bardzo podoba mi się motyw obsesji jaką dostaje. I pokusiłabym się o stwierdzenie, że autorka zdecydowanie lepiej oddała wspomnianą obsesję Cole’a na punkcie Mary niż H.D. Carlton odtworzyła obsesje Zade’ na punkcie Addeline. I nie żartuję. Tutaj jest to tak dokładnie opisane, tak precyzyjnie stworzone, że gdy sobie wyobrażam ten motyw widzę go właśnie tak. Cole nie mógł jeść, spać, spał w budynku obok bezustannie obserwując Marę. Wiedział o niej wszystko. Co było jednocześnie popieprzone i cudowne.

Pierwszy raz skorzystałam z playlisty autorki i czytałam z muzyką, ale cholercia, to było niezwykłe doświadczenie, zdecydowanie będę korzystać z tego częściej.

Ja tej książki nie pochłonęłam, nie wciągnęłam jak gąbka wodę, ja po prostu w nią wsiąkłam. W cały świat stworzony przez autorkę przez co nagle, książka po prostu się skończyła. Zamknęłam ją z bólem serca, pragnieniem dalszego czytania i potrzebą wiedzy o tym, co będzie dalej.

To zakończenie zostawiło we mnie pustkę, którą uzupełni tylko i wyłącznie kolejny tom, na który będę niecierpliwie czekać każdego dnia.

Ten dark robi dokładnie to co ma robić. Przekracza granicę, pcha nas dalej w odmęty swojego gorącego mroku. Jest po prostu boski.

Każdy fan tego gatunku po prostu musi poznać tę książkę. Fabuła jest ciekawa, emocjonująca i dobrze poprowadzona, że nie wyobrażam sobie, abyście jej nie przeczytali.

Przed wyborem przeczytajcie motywy i ostrzeżenie, a jeśli po tym stwierdzicie, że to wcale was nie zniechęca to śmiało sięgajcie. Będziecie się świetnie bawić, gwarantuję.

Osobiście już wiem, że sięgnę po nią jeszcze nie raz i to zanim jeszcze zostanie wydany drugi tom bo na prawdę chcę to przeżyć jeszcze raz. I wy też będziecie chcieli.

Czytaliście? Macie w planach? Koniecznie dajcie znać.

🤍🤍🤍