Nie Anioł

"Nie anioł" Mieczysław Gorzka

Marcin Zakrzewski powrócił.

Nie jest tajemnicą, że Marcin Zakrzewski to jeden z moich ulubionych śledczych i za każdym razem, gdy pojawia się kolejna książka Mieczysława Gorzki to wypatruję w niej właśnie Zakrzewskiego.

Może nie ma takiej samej werwy jak w "Cieniach przeszłości", i mam wrażenie, że się trochę zestarzał, ale i tak lubię jego sposób bycia, indywidualizm i podejście do prowadzonych śledztw. No i to jego j-jasne. Ta książka Mieczysława Gorzki trafiła w mój gust idealnie.

I również tym razem autor mnie nie zawiódł. Postarał się o kolejne interesujące śledztwa, którymi zajmują się policjanci z wrocławskiej komendy. Już na wstępie mamy brutalne morderstwo ich dawnego kolegi, "Parola" Szawczaka, a tajemniczy Anioł Stróż ujawnia Zakrzewskiemu swoje zamiary. Rozkłada nad nim swoje ochronne skrzydła.

Ale czy na pewno?

Początek był może trochę zbyt powolny, ale z biegiem stron akcja nabierała tempa i trzymała w napięciu. Było tu to co lubię u Gorzki: dynamika, nowe tropy, zwroty akcji, zaskakujące zakończenie i wyraziste postaci. Marcin Zakrzewski, zawsze nieco kontrowersyjny i uparty, tym razem zmuszony był zmierzyć się z przeciwnikiem, który znał jego najgłębsze sekrety. Były też powroty do przeszłości. Pojawił się wątek sprzed lat, z czasów beztroskiej młodości Zakrzewskiego. Nie brak tu również głębszych przemyśleń nad ludzką naturą. Autor bardzo dobrze ukazał skomplikowane relacje między bohaterami, ich traumami i zmagania z własnymi demonami.

Co ja będę Wam więcej pisać.

Po prostu bierzcie i czytajcie!

Fajnie by było, gdybyście już znali choć trochę inne książki z Zakrzewskim, bo jest sporo nawiązań do jego przeszłości. I warto tę przeszłość poznać.

Witam moi drodzy, dziś będzie krótko i bez ściemy.

Początek trochę nudnawy, ale z biegiem stron akcja się rozkręca a już na samo zakończenie, sztos. Lubię Zakrzewskiego i to jego specyficzne podejście do pracy, jego sposób bycia i indywidualizm plasuje go na górze listy moich ulubionych literackich śledczych😉. Czyta się dobrze jak już przebrnie się jak już wspomniałam wyżej trochę nudnawy początek to świetna fabuła, traumy z przeszłości i nietuzinkowe postacie łączą książkę w świetną historię.

☕"Aniele Boży, Stróżu mój. Ty zawsze przy mnie stój." Ale czy na pewno? Dobrze jest mieć swojego anioła stróża? A co jeśli ten anioł chroni za bardzo i nie w ten sposób jak powinien?

📚 Motyw szaleńczego mordercy w książkach pojawia się dosyć często. Więc zaskoczyć tym szaleństwem to nie lada wyzwanie. Jednak Pan Mieczysław Gorzka zaliczył u mnie ten test celująco.

☕ "Nie aniołem" wracamy do komisarza Zakrzewskiego. I tu na wstępie podkreślam, że to nie jest kontynuacja serii, ale!

Ale znajomość wcześniejszych książek z tym bohaterem będzie dużym plusem. Jego losy z przeszłości niejednokrotnie były tutaj przytaczane.

📚Nie będę się rozwodzić nad kunsztem pisarza bo każdy kto przeczytał choć jedną książkę Pana Gorzki wie, że to klasa sama w sobie. Te książki bez względu na liczbę stron czyta się jednym tchem.

☕ Nie inaczej było tym razem. "Nie anioła" połyka się w całości. Jest świetnie napisana, akcja na początku powoli wprowadza nas w całą historię, by później pędzić jak szalona. Sama końcówka była tak naszpikowana zwrotami akcji czy też rozwiązaniami zagadek z początku, że trzeba było przy każdej kolejnej stronie brać głęboki wdech dla uspokojenia emocji.

📚 Autor wodzi czytelnika za nos i nie pozwala mu rozwiązać czytelniczego śledztwa. On od początku ma swój plan na tę fabułę. To jest genialna umiejętność pisarska!

☕ Nie chciałabym za bardzo poruszać tematu wątku głównego, żeby nikomu nie popsuć zabawy. Jednak to co muszę powiedzieć to to, że po raz kolejny widzimy jak duży wpływ na dorosłe życie mają traumy z dzieciństwa. Jak można zniszczyć psychikę dziecka, która nie może się odbudować nawet po wielu latach.

📚Kolejny plus dla Autora leci ode mnie, za wrzutki na tematy bieżące z rzeczywistości. Mam tu na myśli chociażby poruszoną kwestie związaną z pegasusem. Jak dla mnie takie nawiazania dodają smaczku tym historiom.

☕ "Nie anioł" mnie nie zawiódł. Zaspokoił wszystkie moje czytelnicze potrzeby. Oby tylko więcej takich książek.

📚 Czy 'koniec' naprawdę zwiastuje koniec z Zakrzewskim? Mam nadzieję, że nie. Bo mimo tego, że powoli robi się z niego komisarz zmierzający ku emeryturze, to jednak jest tak świetnie wykreowaną postacią, że z wielką przyjemnością przeczytała bym jeszcze co najmniej kilka historii z nim w roli głównej.

@intermission4reading

Dawny kolega nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego zostaje zamordowany na jednym z wrocławskich osiedli. Sprawcą zabójstwa okazuje się „Anioł Stróż”, który kontaktuje się ze śledczym, przekazując mu dziwną wiadomość, której skutkiem jest odsunięcie go od śledztwa. Jakiś czas później podczas napadu na hurtownię zostaje zastrzelony jeden z napastników i szybko okazuje się, że sprawy te są ze sobą powiązane. Zdeterminowany Zakrzewski nawiązuje potajemną współpracę z dziennikarką śledczą Julitą Skowrońską, by wspólnie z nią ustalić motyw działania i dopaść tajemniczego „Anioła Stróża”, którego nadkomisarz stał się chyba tak naprawdę celem…

„Nie Anioł” autorstwa Mieczysława Gorzki to książka nieco inna od pozostałych, w których główną rolę odgrywa niepokorny nadkomisarz Zakrzewski, gdyż w tym przypadku zarówno sprawca, jak i jego modus operandi są czytelnikowi szybko znane. Poza oczywiście jego prawdziwą tożsamością. Gorzka z typową dla siebie zręcznością odsłania kolejne elementy prowadzonego śledztwa, by nie raz i nie dwa wzbudzić w czytelniku wiele wątpliwości, by finalnie dać w jego ręce mocno zapadający w pamięć, świetny kryminał.

Sam autor twierdzi, że nie dowie się jak dobra jest jego książka, dopóki nie przeczyta jej Filip Kosior. Przeczytał i potwierdził tylko to, co było już znane właściwie od pierwszych stron- że „Nie Anioł” to rewelacyjny kryminał, będący jednocześnie pożeraczem wolnego czasu i znakomitym kompanem przy kubku mocnej czarnej kawy…

Współpraca z wydawnictwem Skarpa Warszawska.

Wiesz czym jest modus operandi? Spotkał_ś się kiedyś z takim pojęciem?

Modus operandi to pojęcie często używane w kontekście kryminalistyki do opisu charakterystycznych sposobów postępowania przestępców. Jest to jakby ich "podpis" w wykonaniu zbrodni. Ciekawostka: Czy wiesz, że badacze często wykorzystują analizę modus operandi do profilowania przestępców? Może to pomóc w zrozumieniu ich psychologii i złapaniu ich szybciej.

Bardzo ciekawe modus operandi zaserwował nam Mieczysław Gorzka w swoim najnowszym kryminale „Nie Anioł”. Jest to kolejna powieść o losach niepokornego nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, którego naprawdę bardzo polubiłam z poprzednich części.

Autor w typowy dla siebie sposób prowadzi Czytelnika przez zawiłe śledztwo, zręcznie odsłania jego kolejne elementy i nie raz, ani nie dwa prowadzi do takiego momentu, że Czytelnik zaczyna nabierać zwątpienia we wszystko czego do tej pory się dowiedział. Akcja jest dość dynamiczna, a modus operandi sprawcy znamy bardzo szybko. Pozostaje nam tylko z Zakrzewskim odkryć jego tożsamość co wbrew pozorom wcale nie jest takie łatwe, bo zagadka którą próbujemy rozwiązać z nadkomisarzem prawie do samego końca pozostaje nierozwiązana.

Bardzo mocną stroną kryminały są bohaterowie. Ich sylwetki są wyraźnie zarysowane i śmiało można powiedzieć, że są to ludzie z krwi i kości. Nie ważne czy jest to postać pierwszoplanowa, czy pojawia się ona na drugim, albo i nawet trzecim planie. Każdy potraktowany jest z tak samą pieczołowitą starannością, dzięki czemu momentami wydaje się jakbyśmy z boku przyglądali się prawdziwym osobom. Nikt nie jest idealny, każdy został doświadczony przez los, każdy radzi sobie różnie z problemami - narkotyki, alkohol, seks, zdrady… Gorzka nie koloryzuje, a ukazuje życie takim jakie jest.

Ze względu na to, że książkę czytałam, ale i słucham muszę wspomnieć także o świetnym lektorze jakim jest Filip Kosior. Jest to człowiek wręcz stworzony do czytania kryminałów i w pewnym momencie uznałam, że „Nie Anioł” nabiera zupełnie nowego wymiaru, gdy jest on czytany przez pana Filipa. Dlatego 3/4 książki po prostu przesłucham, bo głos lektora, jego dykcja, emocje które oddaje słuchaczowi sprawiły, że od książki nie mogłam się oderwać. Oczywiście wersję papierową także było mi ciężko odłożyć, ale… Pan Filip robi tutaj robotę!

„Nie Anioł” to genialny kryminał przykuwający uwagę nie tylko charyzmatycznym bohaterem, ale i ciekawą intrygą. Nie mogę się doczekać kolejnej książki Autora. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Tych, którzy znają postać nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego z poprzednich części, zapewne nie będzie trzeba zachęcać do sięgnięcia po "Nie anioła". Postać równie wyrazista, interesująca, co wkurzającą jednocześnie. 😉 Jego "j-jasne" doprowadzało mnie do szału.

Początkowo trudno było mi się wkręcić w historię. Pomysł na fabułę mi się spodobał, choć nie wciągnęła mnie ona tak mocno, jak inne książki autora.

Zwracacie uwagę na błędy w tekście? Samej zdarza mi się je popełniać, nie wspominając o licznych literówkach, ale ich nagromadzenie w druku, który przeszedł korektę, trochę mnie razi.

Być może to tylko moje odczucie, ale tempo akcji i napięcie, które zostały mocno podkręcone na koniec, mogłyby pojawić się wcześniej. Muszę jednak oddać, że zakończenie historii było naprawdę mocne! 🔥

"Nie anioł" nie jest moją ulubioną powieścią autora, ale czytało się ją całkiem dobrze i chętnie sięgnę po kolejne. 🙂

Anioł to czy nie anioł?

Może wąż?

Boa dusiciel, który

osacza,

czeka cierpliwie,

bezszelestnie porusza

i atakuje,

dusi,

a potem napawa się swoją siłą?

symbolem Anioła Stróża

historia ta wybrzmiewa,

bo krzywda w nim tak duża,

że umysł złem odziewa

dzieciństwa cierpienie jak burza

spaczony świat bólem owiewa

symbolem Anioła Stróża

opowieść ta zdumiewa

życia krąg zaklęty

trudna przeszłość wraca

może ten diabeł przeklęty

znów się ku niemu zwraca

w życiowej słabości odmęty

złośliwość swoją przywraca

życia krąg zaklęty

śmierć się w życiu zatraca

Szaleństwo i cierpienie.

Krzywda i ból.

Zniszczone dziecko.

Naznaczone traumą.

Okrutną, brutalną.

Szaleństwo rodzi się z cierpienia.

Jest jak „ nieprzebrane morze ”.

Nie ma w nim ratunku,

w nim tylko można zatonąć.

Nie da się przez nie „ przepłynąć na drugi brzeg ”.

Historia opowiedziana ogromną krzywdą młodego chłopca, która zostawiła w głowie ślad traumy. Nieprzenikniony, mocny ślad, który narodził psychopatyczny umysł i powołał do życia Anioła Stróża. Tego, który jest obroną, który z ogni piekielnych się wydostał i tego, który zadał śmierć.

Kolejny tom z nadkomisarzem Zakrzewskim to kryminalna rozkosz dla mojego czytelniczego serca. Niezmiennie styl pana Gorzki to zachwycająca eksploracja morderczego umysłu, prawda, która jest namacalna i bohater - „ twardogłowy ”, kierujący się swoimi zasadami i nieustępliwy. Polecam „ Nie anioła ” i całą serię z nadkomisarzem Zakrzewskim.

Współpraca reklamowa z @skarpawarszawska

Marcin Zakrzewski. Jak zawsze upierdliwy ze swoim charakterystycznym jjasne (które doprowadza mnie do szewskiej pasji ) i przepełnioną mrokiem duszą. No poprostu uwielbiam typa i cieszę się na jego powrót.

Brutalne morderstwo dawnego partnera Zakrzewskiego i tajemniczy telefon. Mężczyzna przedstawiający się jako anioł stróż informuje, że będzie on eliminował wszystkich wrogów Marcina, który automatycznie zostaje odsunięty od śledztwa. Ma sie on zająć w tym czasie serią napadów rabunkowych.

Podczas jednego z nich ginie napastnik. Czy obie te sprawy może coś łączyć?

Zaczyna się wyścig z czasem.

"(...) czasem teoria z praktyką rozmijają się w pewnym punkcie, który tak naprawdę jest zakłóceniem wprowadzonym do procedur z zewnątrz. To zakłócenie nazywa się polityka."

A to sprawy nie ułatwia... Po raz kolejny przeszłość upomina się o Zakrzewskiego. Tym razem za pośrednictwem osoby, która pragnie go chronić wykorzystując do tego jakże niekonwencjonalne metody.

Kochani książki autora biorę w ciemno i bardzo Wam polecam. choć "Nie anioł" to kolejny tom serii dla mnie Zakrzewskiego nigdy za dużo. Mnogość wątków wymaga skupienia, akcja nie zwalnia nawet na sekundę znani i lubiani bohaterowie i styl autora zapewniają komfort podczas lektury. Jestem również pod ogromnym wrażeniem jak bardzo doracowana jest warstwa psychologiczna. Wnikamy w umysł mordercy by przekonać sie po raz kolejny, ze każdy z nas ma swoje granice, których nie należy przekraczać.

Jedyne co mnie troszkę rozczarowało to brawura z jaką autor tworzył pewne sytuacje. Zabrakło tego realizmu tak dla niego charakterystycznego, a jak wiemy co za dużo to nie zdrowo.

Polecam czytajcie a ja już wyczekuję kolejnego tomu.

Nadkomisarz Marek Zakrzewski zostaje wezwany do morderstwa, okazuje się że martwy, to jego były kolega ,,Parol". W trakcie oględzin miejsca zdarzenia do nadkomisarza dzwoni morderca, podający się za jego Anioła Stróża. Jakiś czas później, podczas napadu zostaje zastrzelony jeden z złodziei, okazuje się że obie sprawy są ze sobą połączone. Mimo że Zakrzewski został od nich odsunięty, stara się je rozwiązać i odnaleźć tajemniczego Anioła Stróża, przeszłość znów nie daje o sobie zapomnieć.

Kim jest tajemniczy Anioł stróż? Dlaczego morduje?

Nadkomisarz Zakrzewski jest uparty i nieustępliwy, nie podaje się i zrobi wiele by odkryć kto nazwał się jego Aniołem stróżem.

Historia porusza trudne tematy jak chodźby choroba psychiczna czy molestowanie, akcja dzieje się szybko, nie ma w niej chwili na nudę. Żałuję że tak późno i dopiero od tego tomu zabrałam się za czytanie, muszę zabrać się za nią od pierwszych tomów, bo sporo mnie ominęło.

Są autorzy tak samo jak i bohaterowie do których się przyzwyczajamy bardzo ich lubimy i jak tylko się pokazuje nowa książka to bierzemy ją do ręki z czystą przyjemnością. Nie inaczej było i tym razem wrócił jedyny w swoim rodzaju nadkomisarz „trupia czaszka”.

Marcin Zakrzewski wiecznie upierdliwy, zrzędliwy i do tego to jego słynne „jjasne” nie ma sobie równych. Tym razem zostaje zamordowany jego dawny partner Gotard Szawczak (Parol), a Marcin obiera telefon od osoby, która przedstawia się jako jego Anioł Stróż i informuje go, że będzie eliminował osoby, które mu przeszkadzają i są jego wrogami. Oczywiście zostaje on odsunięty od śledztwa. Jednak morderstwo pod jedną z hurtowni rzuca nowe światło na całą sprawę i trzeba zacząć wszystko od początku, a tego już Marcin nie odpuści.

Super było ponownie wrócić na ulice Wrocławia razem z Kariną, Martą, Renatą, Burym oraz Górą tak dobrze już wszystkim znanych z poprzednich książek autora oraz poznać Nowego. Do tego sam Marcin jest nadal ten sam nieustępliwy, dążący do celu jednak widać, że zaczyna się zmieniać i widać, że jego żelazne zasady uległy zmianie już nie praca jest na pierwszym miejscu, a jego własna partnerka do której wraca po ciężkim dniu. Jest czas na pracę, ale i na odpoczynek. Do tego za Marcinem podąża jego przeszłość chociaż tym razem nie miał z tym za wiele wspólnego.

Książka intryguje już od samego początku, jest wartka akcje, tempo, nowe tropy, brak czasu na nudę i trzyma w napięciu, aż do ostatniej strony książki. Mamy mordercę na ulicy, kreta w policji i na dodatek dziennikarkę śledcza, która na tej sprawie chce się wybić.

Zakończenie sugeruje, że szybko nie spotkamy Marcina, jednak liczę na to, że powróci nie jeden raz Nas zaskoczy.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

“Nie Anioł” autorstwa Mieczysława Gorzka to thriller, który od samego początku przykuwa uwagę czytelnika. Gorzka, znany z umiejętnego kreowania intrygujących fabuł, tym razem serwuje nam historię pełną tajemnic i niespodziewanych zwrotów akcji.

Na jednym z osiedli we Wrocławiu dochodzi do morderstwa, którego ofiarą pada były kolega nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, znany jako “Parol” Szawczak. Sprawca zbrodni, nazywający siebie Aniołem Stróżem, nawiązuje kontakt z Marcinem i przekazuje mu tajemniczą wiadomość. Jednak nadkomisarz zostaje wykluczony z prowadzenia śledztwa. Nieco później, podczas napadu na hurtownię, ginie jeden z napastników. Okazuje się, że obie te sprawy są ze sobą niewytłumaczalnie powiązane. Zakrzewski, działając w tajemnicy, zaczyna współpracować z dziennikarką śledczą, Julitą Skowrońską, która posiada zadziwiająco dużo informacji na temat obu morderstw. Zakrzewski zaczyna podejrzewać, że za wszystkim stoi tajemniczy Anioł Stróż, ale nie jest pewien, kim on jest i jakie są jego motywy.

Gorzka zręcznie prowadzi czytelnika przez zawiłe ścieżki śledztwa, które nie jest pozbawione trudności. Autor skupia się na tym, co dzieje się w głowach bohaterów, a także na dialogach i akcji, co sprawia, że książka zdaje się czytać sama. Postacie są wyraźnie zarysowane i realistyczne - to ludzie z krwi i kości, nieidealni, na różne sposoby doświadczeni przez życie. Czasem radzą sobie z tym za pomocą alkoholu, czasem narkotyków, a czasem zdrady. Wszyscy bohaterowie są niezwykle autentyczni, niezależnie od tego czy pojawiają się na pierwszym czy drugim planie fabuły. Sama fabuła jest prowadzona dynamicznie, a zagadka, na którą próbują rozwiązać bohaterowie, niemal do samego końca pozostaje nierozwiązana.

“Nie Anioł” to solidny thriller, który z pewnością zasługuje na uwagę czytelników. Mieczysław Gorzka ponownie udowadnia, że jest marką samą w sobie i że jego książki gwarantują świetną lekturę. Mam nadzieję, że Autor opowie nam dalsze losy nadkomisarza Zakrzewskiego, który jest wyjątkowo charyzmatycznym i przykuwającym uwagę bohaterem.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od skarpawarszawska (współpraca reklamowa)🩷.

Są książki, które się czyta z przypadku, są takie, które się wybiera świadomie i takie, których się wypatruje z niecierpliwością. Tak właśnie było tym razem. Nie miałam wątpliwości, że nadkomisarz Marcin Zakrzewski powróci. Kwestią czasu było kiedy.

No i wrócił. Jak to on – w wielkim stylu, z przytupem i potężną dawką adrenaliny w prezencie. Mój okulista wydłubie mi oczy jak nic – dawno ich tak nie nadwyrężyłam przy czytaniu. Jak oślepnę, to wiedzcie, że to wina Mieczysława Gorzki – pisze tak dobre książki, że oderwać się nie sposób, nawet gdy oczy szczypią i łzawią. Dacie wiarę, że czytałam na zmianę jednym i drugim okiem? No nie szło odłożyć, nie szło…

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy