Necrovet. Pielęgnacja zwierząt (nie)ożywionych

Trudno nie uśmiechać się na myśl o nowej powieści Joanny W. Gajzler, ponieważ autorka jest gwarancją dobrej zabawy, niezapomnianej przygody oraz mnóstwa pozytywnych atrakcji, które idealnie poprawiają humor.

Na początku zacznijmy od chronologii, którą warto zachować. Co prawda każdy tom koncentruje się wokół nowych wydarzeń, jednak w tle przewijają się detale, które połączoną w jedną całość budują znacznie lepszy obraz. Osobiście odsyłam Was zatem do nadrobienia zaległości, ale jednocześnie zapewniam, że nie pożałujecie swojego wyboru, ponieważ autorka pisze niezwykle plastycznie, obrazowo, z naciskiem na konkretne uczucia, więc bardzo szybko angażujemy się w treść czy utożsamiamy z bohaterami. Wykorzystany potencjał, dobry pomysł oraz płynnie połączone ze sobą motywy łączą się w działającą na wyobraźnię akcję pełną współczesnych wartości.

Zrębki witają świąteczną atmosferę, gdy pojawia się śnieg i pierwsze mrozy. Niestety nikt nie spodziewał się gości wprowadzających niekontrolowany chaos. Na strychu zamieszka nietypowa współlokatorka, przyjedzie Ada, kuzynka Bastiana a majestatyczne szadhawary pokażą swoje prawdziwe oblicze. A w lecznicy życie toczy się dalej: kolejni pacjenci stanowić będą wyzwanie dla Izabeli, ale kto, jeśli nie ona, zdoła ich wszystkich postawić na nogi?

Fabuła zachwyca na wielu płaszczyznach. Z jednej strony doskonale bawimy się w gronie charyzmatycznie wykreowanych bohaterów, z drugiej czytamy pomiędzy wierszami o konkretnych wartościach. Śmiech i dobra zabawa łączą się z tematyką depresji, trudnych relacji czy poszukiwania własnego miejsca w świecie a miłość do zwierząt przebija się przez fabułę z wyjątkową mocą. Autorka po raz czwarty stanęła na wysokości zadania budując kompletną całość z dynamicznym wydźwiękiem, prezentując przed nami pomysłowy świat przedstawiony blisko osadzony tuż obok realnego życia i sięgając po mistyczne istoty otwarte na wprowadzenie zamętu. Na przestrzeni ponad trzystu stron efektywnie podążamy tropem wyzwań oraz oryginalnego zamieszania z poplątaniem popuszczając wodze fantazji mogąc doskonale zrozumieć oddanie Izabeli, która pokazuje nam jak wielkie serce mają ci, którzy oddani są zwierzętom.

"Necrovet. Pielęgnacja zwierząt nie(ożywionych)" trzyma poziom swoich poprzedniczek i ponownie otwiera przed nami możliwość dobrej zabawy. Dużo emocji, ciekawej treści a także bohaterów, których losy nie są nam obojętne łączy się w nowej, ekscytującej przygodzie. Joanna W. Gajzler skrupulatnie realizuje swój pomysł wiedząc doskonale na którym kroku zaskoczyć, a kiedy indziej sięga po więcej wzruszeń, by nieustannie udowadniać o swojej kreatywności. Jej seria idealnie sprawdzi się jako czasoumilacz po ciężkim dniu, rozładuje napięcie, otuli ramionami a z kubkiem gorącej herbaty w dłoni zapewni komfort maksymalny. Polecam!

Powoli do Zrębek zbliżają się święta. Tylko do Bastiana i Florki zamiast Mikołaja przychodzi kuzynka fauna, a na poddaszu zagnieżdża się nowa, niespodziewana współlokatorka. Za to w lecznicy nie ma nudy, ciągle coś się dzieje. Pojawiają się na przykład płochliwy lagopus, niezwykle niebezpieczny tarask i wiele innych stworzeń. Po pracy Florka zaczyna się uczyć się nekromancji, choć nie jest to proste. Jak przebiegną święta w Zrębkach? Czego nowego nauczy się główna bohaterka? Jakie kolejne stworzenia przestąpią próg gabinetu weterynaryjnego?

Nawet nie wiem co mam powiedzieć. Ta seria to dla mnie totalny comfort read! Na wieść o każdej kolejnej części cieszę się, jak małe dziecko w Boże Narodzenie. O poprzednich tomach wypowiadałam się niejednokrotnie i naprawdę ją uwielbiam. Jest w niej tyle miłości do zwierzaków, empatii i niesprawiedliwości świata, że to niepojęte dla mnie. Cokolwiek bym nie powiedziała o tej historii, to i tak mam wrażenie, że to będzie i tak za mało.

Kolejna część to kolejne wyzwania dla postaci. Bohaterowie muszą stawić czoła nowym pacjentom. Dodatkowo w życiu prywatnym też u nich nie najlepiej. Każdy z nich musi zmierzyć się z własnymi problemami, trudnościami i słabościami. Każdy z nich się zmienia, otwiera przed bliskimi i próbuje nowych rzeczy.

W tej części u bohaterów widać największą przemianę. Dorastają, otwierają się i coraz bardziej ufają swoim współpracownikom. To naprawdę świetne, że postacie się rozwijają, zmieniają i nie stoją w miejscu. Florka przeżywa trochę większy kryzys, ale nie poddaje się i stara zmagać z napotkanymi przeszkodami.

Nie chciałabym się za bardzo rozpisywać, bo to jednak już czwarta część i mogę coś zdradzić osobom, które jeszcze jej nie znają. Jednak to seria urocza, pełna ciepła, dobroci, ale też smutna, momentami niesprawiedliwa i przykra. Jeżeli jeszcze nie mieliście okazji się z nią zapoznać, to zdecydowanie warto, nie zawiedziecie się!