Czerń rubinu

Luiza jako dziecko widziała przeróżne rzeczy, które odbiegały od normalności. Czuła, że jest inna, że to coś musi znaczyć... Mówiła o tym rodzicom, lecz oni uznali, że to tylko dziecięce mrzonki. Im częściej wracała do tego tematu, tym bardziej zastanawiała się, co z nią jest nie tak... W końcu zaczęła brać różne leki przepisane od psychologa i to wszystko, co widziała, znikło...

Teraz studiuje psychologię, a nocami dorabia w klubie jako kelnerka. Do czasu... Przeszłość zaczyna się do niej dobierać. Mijając ludzi na ulicach, po raz kolejny dostrzega czarne oczy i tatuaże, które nagle pojawiają się na ich ciałach. Czuje, że zaczyna wariować... Traci kontakt z rzeczywistością, a dni jej umykają. Aż pojawia się on. Dawid Drwal, który postawą i całym sobą przypomina jej wojownika. Luiza jeszcze nie wie, że tak naprawdę wcale się nie myli. Tak samo jak nie wie, że za krótką chwilę, wszystko, w co wierzyła, pryśnie jak bańka mydlana. Że tak naprawdę to, co nazywała omamami, okaże się czymś innym... A mężczyzna, którego poznała, wywróci jej cały świat do góry nogami...

Książka od początku kusiła mnie swoim opisem i tą cudowną okładką. Byłam jej bardzo ciekawa i liczyłam na dobrą lekturę. Nie zawiodłam się ani trochę! Co prawda na początku miałam mętlik w głowie, gdy bohaterka traciła pamięć, aczkolwiek ten zabieg bardzo mi się spodobał! Czytałam coraz bardziej zaciekawiona i nagle wątek się urywał. Jednak nie przeszkadzało mi to, a jeszcze bardziej intrygowało i zachęcało do sięgania po książkę, gdy tylko miałam chwilę. A niestety marzec był ciężkim miesiącem dla mnie i przez to, naprawdę musiałam liczyć na to, że znajdę przynajmniej kilka minut, by móc zanurzyć się w lekturze. Każda chwila, którą spędzałam z książką w ręku, dawała mi wytchnienie i pozwalała uciec od problemów w świat bohaterów.

Historia Luizy, jej przeszłość i teraźniejszość była dla mnie wielką tajemnicą, którą chciałam jak najszybciej poznać. Jednak nie było tak łatwo, gdyż Autorka cały czas wplatała w karty powieści coraz to więcej wątków. Akcja goniła akcję, ciągle coś się działo i jak już myślałam, że przynajmniej część rzeczy się ułoży, tak nagle pojawiał się kolejny zwrot akcji. Kolejna niewiadoma i masa pytań, które mnożyły się z każdym rozdziałem. I tak im bliżej końca, tym więcej odpowiedzi, na które tak długo czekałam. Jednak nie wszystkie wątki zostały zamknięte, co to, to nie. Teraz z niecierpliwością będę czekać na drugi tom, którego premiera powolutku się zbliża.

Co najbardziej spodobało mi się w książce? Z pewnością wątek wampirów i wilkołaków, które uwielbiam oraz to, co było najważniejsze w tej książce. Mianowicie mieszanka ludzi z różnych wymiarów, czyli Mrocznych, Widzących, Wojowników i Wiernych. Cudowna kreacja, ciekawi bohaterowie o przeróżnych umiejętnościach, którzy fascynowali mnie coraz bardziej! Nie zapominajmy o dwójce głównych bohaterów, którzy od początku skradli moje serce! Oj tak, a zwłaszcza Dawid, niebezpieczny i seksowny wojownik! Z pewnością będę wyczekiwać dopełnienia historii, z którą spędziłam mile czas.

Dziękuję wydawnictwu novaeres za egzemplarz tej świetnej książki oraz Autorce, za to trzymanie mnie w niepewności przez jej większą część.

Nadszedł ten moment kiedy przeczytałam książkę erotyczną. Mimo, że na okładce widnieje iż jest to fantasy to zdecydowanie można spokojnie dodać do tego etykietkę erotyka. O jakiej książce mowa? "Czerń rubinu" autorstwa Klaudii Max. Jest to debiut autorki i moim zdaniem bardzo udany.

Luiza Dot jest obecnie na studiach z psychologii. Z każdą stroną poznajemy ją coraz lepiej. Ma ona przebłyski wizji, których nie rozumie. Jej życie się komplikuje gdy zostaje zaatakowana i tajemniczy mężczyzna ją ratuje. Wkrótce okazuje się, że jest ON jej przyszłym promotorem. Dawid Drwal prowadzi zajęcia, na które Luiza uczęszcza na studiach. Ich znajomość powoli przeradza się w coś więcej i Luiza dowiaduje się iż jest Widzącą, zaś jej ukochany Wojownikiem. Dawida dręczą koszmary z przeszłości. Oboje są niezwykle niebezpieczni a razem tworzą zabójczy duet. Przychodzi im wspólnie zmierzyć się z Mrocznymi. Czy uda im się rozwikłać tajemnice i uratować ich Wymiar przed wojną? Komu zależy na konflikcie pomiędzy Wojownikami a Mrocznymi? Czy uda im się pogodzić z przeszłością i ułożyć życie na nowo?

Jeśli choć trochę zaintrygował Was ten opis to zachęcam do sięgnięcia po książkę i odnalezienia w niej odpowiedzi na te pytania.

Opis książki bardzo mnie zaciekawił i mimo podejrzeń po zerknięciu na okładkę co może skrywać, bez dłuższego zastanawiania się po nią sięgnęłam. Zdecydowanie nie zawiodłam się! Powieść jest bardzo ciekawie napisana i cała fabuła wciągająca. Nieoczekiwane odkrywanie kolejnych kart z tajemnicami bohaterów i przeplatanie się wielu wątków dodaje zdecydowanie książce atrakcyjności. Świat wykreowany przez autorkę jest niezwykle ciekawy i przemyślany. Mimo znanych nam fantastycznych stworzeń dostajemy wielowymiarowy świat oraz ciekawą koncepcję pochodzenia Wojowników czy Widzących. Jest to książka zdecydowanie dla miłośników romansów.

Jestem bardzo ciekawa kolejnych książek autorki a tą z czystym sumieniem Wam mogę polecić bo świetnie się przy niej bawiłam.

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję bardzo wydawnictwu Novae Res.

Dzisiaj przychodzimy do was z recenzją książki o nieco innej tematyce 😉 Tym razem fantastyka wymieszana ze sporą dawką akcji i romansu, pisana w formie narracji osoby trzeciej. Czy ktoś ma ochotę na tajemniczą fabułę, odbiegającą od popularnej mafii? chociaż bójek, dominacji i pokazów siły z pewnością wam nie zabraknie🔥

Rozpoczynając Czerń Rubinu towarzyszymy głównej bohaterce Luizie. Młoda dorosła, mająca problemy od dzieciństwa z własną osobowością. Przez całe dotychczasowe życie jej codzienności towarzyszył strach, niepewność i dziwne przeczucie, że to co widuje, pomimo, że nikt po za nią nie widzi dostrzeganych rzeczy jest prawdziwe. Autorka szczególnie na początku, chociaż umiejętnie utrzymuje to odczucie niemalże do samego końca książki – stworzyła postać Luizy jako chodzącą zagadkę, bombę zegarową. Razem z Dawidem Drwalem stanowią jeden wielki znak zapytania, chociaż o mężczyźnie dowiadujemy się o wiele więcej poznając go jako starszego od niej faceta, opiekuńczego i mocno zaangażowanego w dowódctwo swoimi poddanymi, prawdziwego wojownika, stającego się nie tylko mentorem Luizy ale kimś znacznie więcej. Zanim to się stanie bohaterowie, długo pozostawiają nas w ekscytującym oczekiwaniu.

Sięgając po fantastykę najbardziej zachwyca nas uczucie, że w tej historii może wydarzyć się dosłownie wszystko. I tak właśnie było i tym razem. W książce odnajdziecie wiele nieznanych wam pojęć jak postacie „Wiernych”, wojowników, spotkacie się również z Wilkołakami oraz Wampirami, a na ulicach można spotkać również i demony. Całość dodatkowo została ubarwiona w dość mocno przemyślane pojęcie jak „Wymiary” różnych światów. Autorka bez cienia wątpliwości bardzo dobrze przeanalizowała i wykreowała fabułę książki zasypując nas mnóstwem pomysłów, zawiłych akcji i zagadek.

„Przypomniała sobie zimne spojrzenie, gdy stał nad ciałem Mrocznego. Walczymy na trzy fronty. Dzisiejszy incydent wymierzony był w Dawida. Poprzedni w Luizę. Reszta w ich świat.”

Czerń Rubinu jest debiutanckim tytułem, który docenimy z pewnością za wybudowanie prawdziwie odczuwalnego mrocznego klimatu, który bywał przełamywany dzięki poczuciu humoru przyjaciółek jak i miłosnych uniesień między Luizą oraz Dawidem. Osoby uwielbiające ciągłą akcję w literaturze, z pewnością również będą zadowoleni, natomiast my mamy niestety parę uwag, które pozostawiły lekki niedosyt. I nie mówimy tutaj o zakończeniu, ponieważ takie powinno być stanowczo zabronione… nie można w takiej niepewności zostawiać swoich czytelników! Wracając do elementów książki, mamy wrażenie, że mimo doskonale przemyślanych wątków fabularnych, książka momentami gnała na zabój przez co łatwo jest się pogubić. Wydaje nam się, że historia mogła być z czystym sumieniem podzielona nawet na dwa czy trzy tomy a dzięki temu moglibyśmy uspokoić fabułę nie gnając na zabój dając się powoli oswajać z co i rusz nowo poznanymi faktami, których autorka przygotowała dla nas całe mnóstwo. Spotkanie głównych bohaterów oraz ich relacja była tak bardzo podniecająca pod kątem chemii, która aż iskrzyła gdy ta dwójka znajdowała się obok siebie, natomiast mimo tak silnego naładowania… nie znalazło ono ujścia. Mówiąc wprost – prosimy o odważniejsze gorące sceny, które nie zostaną urwane w kulminacyjnych momentach próbując odciągnąć nas od wywołanych motyli w brzuchu 😁 Chętnie sięgniemy po kontynuację, a Wam również polecamy zapoznać się bliżej z tytułem ponieważ w tej różnorodności, każdy odnajdzie coś dla siebie 🙂

Klaudia Max „Czerń rubinu” ❤️

„Zakochałam się w kimś, do kogo nie mam prawa czuć czegokolwiek.”

Luiza Dot to dwudziestosześcioletnia studentka psychologii, która pracuje w klubie nocnym. Pewnego razu na swojej drodze spotyka Dawida Drwala. Mężczyzna jest bardzo przystojny i od razu wpadł dziewczynie w oko. Jednak nie spodziewa się, że będzie jej wykładowcą. Jak ujarzmić zakazane pożądanie? Co gorsza, przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Rodzice chcieli ją umieścić w zakładzie psychiatrycznym, ponieważ widziała to, co przeciętny człowiek nie jest w stanie dostrzec, i słyszała to, czego nie powinna słyszeć.

„Była na sto procent pewna, że jego piwne oczy rozbłysły czernią tak głęboką jak studnia bez dna. Tak samo jak Dawida.”

Czy siły nadprzyrodzone istnieją, czy dziewczyna popada w obłęd?

„I było coś jeszcze gorszego, co może postawić na szali jej życie. Kompletnie nie przejmowała się tym, że ten mężczyzna może okazać się jej zgubą.”

Jak rozwinie się relacja Luizy z Dawidem? Czy mają szansę na romans i wspólną przyszłość?

„Przy Dawidzie czuła się bezpieczna. Co było dziwne, ponieważ już od dawna nie potrzebowała ochrony. Jednak podświadomie wiedziała, że jeden niepokojący odgłos, jedno uderzenie i zerwałby się na równe nogi, osłaniając ją własnym ciałem. Co z kolei było jeszcze większym wariactwem.”

„Objęła go. Wtuliła twarz w ciepłe ciało Dawida, a ON — jakby to była najnormalniejsza rzecz pod słońcem, jakby robili to milion razy, jakby ich ciała były dopasowane do siebie — odwzajemnił pokazane uczucie.”

Jestem pod ogromnym wrażeniem stylu i kreatywności. Gdyby nie polskie imiona, to mogłabym pomyśleć, że jest to twór zagranicznej autorki. Umiejętne połączenie świata ludzkiego ze światem nadprzyrodzonym okraszone dozą namiętności. Akcja biegnie swoim tempem. Luiza nie zdaje sobie sprawy, jaka siła w niej drzemie. Dawid wspiera ją w każdym działaniu. Wojna, która toczy się między wymiarami. Rodzą się też pytania, na które odpowiedzi zapewne znajdziemy w kontynuacji.

„Czerń rubinu” przypomniała mi te wszystkie książki, które czytałam dwanaście lat temu. Wywołała u mnie lawinę wspomnień. 🤗

Siedemset stron bardzo dobrej lektury. Polecam! 😀😃

Niekoniecznie wszystko w życiu musi być takie, jak je pozornie postrzegamy, gdyż niektóre zdarzenia wymykają się nam z przyjętych naukowych ram. Niekiedy nadprzyrodzone umiejętności albo zjawiska tłumaczymy sobie przemęczeniem albo chorobą psychiczną, ale czy naprawdę zawsze tak jest? Raczej odpowiedzi na to nigdzie nie znajdziemy i sami musimy wybrać drogę rozumowania.

Zarys fabuły

W książce spotykamy Luizę młodą studentkę psychologii, która pracuje w klubie nocnym, jako kelnerka. Życie dziewczynie zaczyna się powoli układać do momentu, aż na jej drodze stanął Dawid. Mężczyzna spodobał się Luizie, który dodatkowo okazał się jej wykładowcą. Bohaterka zaczęła coraz częściej go spotykać, co poskutkowało rozterkami wewnętrznymi, gdyż nieetyczny byłby romans ze swoim wykładowcą. Na domiar złego duchy przeszłości zaczęły powracać, bowiem jako mała dziewczynka leczyła się psychiatrycznie po tym, jak widywała nadprzyrodzone zjawiska. Obecnie zaczęła dostrzegać u innych chwilowe zmiany kolorów oczu między innymi na czerwone, a także słyszała głosy. Luiza myślała, że wariuje, ale czy na pewno to co widzi jest wytworem jej wyobraźni? Dawid tak naprawdę jest wojownikiem mającym misję do spełnienia. Czego dowie się Luiza? Co dalej z uczuciem do Dawida? Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? O tym w książce „Czerń rubinu” autorstwa Klaudii Max.

Luiza

Książka dzięki nadzwyczajnej bohaterce, jaką jest Luiza staje się bardzo ciekawa, a zarazem stawia człowieka w pewnym dylemacie. Otóż pozycja jest świetnym wymysłem literackim autorki, ale to, że ludzie widzą różne rzeczy i uważa się ich za obłąkanych jest, jak najbardziej prawdziwe. Takie osoby, jak Luiza potrzebują wsparcia, zrozumienia, akceptacji, a także głębszych uczuć, jakimi z wzajemnością darzyła Dawida. Większość społeczeństwa wierzy w te, czy inne zjawiska, więc Luiza staje się przykładem takich osób. O dalszych losach jej i Dawida nie chcę wspominać, dlatego, że za wiele bym zdradził, a to czytelnik ma poznać ten wspaniały świat fantasy. Natomiast czytając początek dotyczący Luizy na myśl przyszła mi moja koleżanka, która zmaga się z podobnymi problemami i trzymam kciuki, że kiedyś wyda książkę o tym, co ją spotkało, ale nie będącą fantasy, tylko prawdziwą autobiografią.

Odczucia

Na początek chcę ostrzec czytelników żeby nie czytali opisu, który moim zdaniem owszem zachęca do lektury, ale też może za dużo zdradzić i ewentualny efekt zaskoczenia będzie mniejszy, niż być powinien. Sam pisząc zarys fabuły starałem się podać tyle ile potrzeba, a jednocześnie nie wspominać za dużo. Gabaryt książki nie powinien nikogo przerażać, bo w tym przypadku mamy dużo akcji i mało opisów dzięki czemu nikt nie będzie się nudzić. Moim zdaniem książka za sprawą pojawiających się uczuć jest połączeniem romansu z fantasy. Czytelnicy nieobcujący na co dzień z tym gatunkiem dzięki tej pozycji mają możliwość polubienia go i po lekturze przekonają się, że czasem warto sięgnąć po takie książki, bowiem w tym przypadku autorka wpadła na świetny pomysł połączenia naszego świata z tym nadzwyczajnym, dzięki czemu historia zawarta w niej jest nam bliższa i wywołuje w nas szereg różnych emocji.

Podsumowanie

Książkę czytało mi się płynnie dzięki doskonałemu stylowi pisarskiemu autorki, a także dlatego, że byłem pod wpływem niepewności o dalsze losy bohaterów, gdyż akcja to istny rollercoaster zdarzeń i zlepek różnorakich uczuć począwszy od miłości, wsparcia, a skończywszy na zazdrości i nienawiści. Niebawem ujrzymy kolejną część historii dwójki tych bohaterów i mam nadzieję, że równie dużo się wydarzy, co w tym przypadku. Okładka pasuje do treści lektury i przykuwa wzrok odbiorcy. Gorąco polecam książkę wszystkim czytelnikom pragnącym poznać niecodzienny obraz dwojga bohaterów zmagającymi się z wrogami czyhającymi na ich życie z nutą romansu w tle.

‘Czerń Rubinu’ jest książką z gatunku fantasy połączonego z romansem. Dodatkowo jest to debiut literacki Klaudii Max i powiem Wam, że dla mnie jeden z lepszych, jakie miałam okazję czytać. Sięgając po tą historię nie miałam wrażenia, że czytam debiut, ale dzieło doświadczonej autorki, która do perfekcji doprowadziła swoją historię. Po tej lekturze mam przeczucie, że wyobraźnia autorki nie ma granic i to już powinno Wam wystarczyć za najlepszą rekomendację.

Jestem wręcz zachwycona tę książką. Styl pisania autorki jest niezwykle przyjemny, historia dopracowana i bardzo wciągająca, co jest ważne przy tak obszernej pozycji. Widać i czuć, że autorka bardzo dokładnie przemyślała każdy szczegół i wywarło to na mnie wielkie wrażenie. Książkę czytało mi się przyjemnie i bardzo szybko – co było dla mnie największym zaskoczeniem, gdyż jest to dość obszerna pozycja...no dobra jest to wręcz cegła. Niech was jej grubość nie odstraszy, gdyż ta historia tak wciąga, że w zawrotnym tempie się ją kończy. W tej książce niczego nie można być pewnym. Zagadka goni zagadkę, a jak już coś się wyjaśni to zaraz autorka zaskakuje czytelnika kilkoma tajemnicami. Nie ma co, Klaudia potrafi trzymać czytelnika w napięciu i pobudzać jego ciekawość. Podczas lektury nie ma miejsca na nudę, a to dzięki fabule i dynamicznej akcji, ale bez obaw, bez trudu się w niej odnajdziecie.

Na uwagę zasługują również bohaterowie, których jest naprawdę dużo. Tutaj było moje kolejne zaskoczenie, że pomimo ogromnej ich ilości nie czułam się przez nią przytoczona. Prawdopodobnie dlatego, że żadna z postaci nie pojawiała się bez przyczyny. Każda wnosiła do historii coś innego, a zarazem istotnego dla fabuły. Naprawdę jestem pod wielkim wrażeniem jak autorka to wszystko pochwytała. tworzyła wręcz idealnych bohaterów do tej historii. Główna postać, Luiza, to chodząca skrajność i istna zagadka, którą chce się bliżej poznać oraz rozwiązać. David to mężczyzna idealny. Mogłabym bardzo długo ich wychwalać, oraz całą resztę bohaterów, ale lepiej jak sami ich poznacie. Zostaje jeszcze zakończenie, cóż, zostawiło mnie ono ze szczęką na podłodze, niedosytem i niedowierzaniem. Autorka sprawiła, że muszę, po prostu muszę sięgnąć po kolejną część! Tylko jak ja dam radę wytrzymać do premiery? Nie jestem aż tak wytrwała i chciałabym na już wiedzieć co się stało.

O tej książce mogłabym pisać bardzo długo, ale lepiej jak sami po nią sięgniecie, by odkryć jej każdą tajemnicę oraz wątek romansu, którego specjalnie nie poruszałam. Z całego serca Wam ją polecam i nie tylko fanom fantasy. Po lekturze mam wrażenie, że każdy, dosłownie każdy znajdzie w tej książce coś dała siebie.

„𝓒𝔃𝓮𝓻ń 𝓻𝓾𝓫𝓲𝓷𝓾”

Lubicie sięgać po powieści fantasy? Jaki tytuł polecacie?

Ja dopiero, kiedy pogrążyłam się w lekturze „Czerń rubinu” zdałam sobie sprawę z tego, jak bardzo tęskniłam za tym gatunkiem. Kiedyś zaczytywałam się w fantastyce bez pamięci, później niestety zeszła ona na dalszy plan.

Luiza Dot studiuje psychologię. Nie przypadkowo wybrała ten właśnie kierunek. Chce zrozumieć, to co się z nią dzieje, a czego nikt nie potrafi wyjaśnić. Od dziecka bowiem nawiedzają ją koszmary, pojawiają się w głowie obrazy, których nie rozumie, widzi w ludziach, to czego nie dostrzegają inni. Leczyła się, chodziła na terapie, przebywała w Ośrodku, niestety w niczym jej to nie pomogło.

Objawy nasilają się gdy na uczelni pojawia się nowy wykładowca. Kim jest Dawid Drwal i czemu Luiza ma wrażenie, że już go gdzieś widziała?

„Czerń rubinu” jest debiutem literackim Klaudii Max. Czy udanym? Oczywiście, że tak. Bardzo pozytywnie mnie ta książka zaskoczyła. Wyobraźnia autorki nie ma granic.

Od samego początku wrzuceni zostajemy w wir wydarzeń, które zaskakują i nie rzadko szokują do tego stopnia, że szczęka opada. Ciekawa fabuła i dynamiczna akcja nie pozwalają na nudę. Dodatkowo Klaudia ma przyjemny, lekki styl pisania przez co książkę czyta się wyśmienicie. Przygotujcie się na to, że biorąc do ręki tę powieść, conajmniej trzy doby zostaną wymazane z waszego życiorysu 🤭

„Czerń rubinu” liczy sobie siedemset stron. Wyobraźcie sobie jakie akrobacje wyprawiałam czytając tę książkę, gdy ręce mdlały, a ciekawość nie pozwalała jej odłożyć. Ale dałam radę, kto jak nie ja? 💪

Było już, co nieco o fabule teraz wypadałoby pochylić się nad bohaterami. Przyznaję, że początkowo przeraziła mnie ich ilość.😱 Nie potrzebnie. Fakt, postaci w książce jest sporo, ale każda ma jakiś cel, każda wynosi do historii coś nowego, istotnego.

Luiza... człowiek zagadka. Dziewczyna o wielu twarzach. Popadająca ze skrajności w skrajność. Z jednej strony odważna i waleczna (uwielbiam opisy walk Luizy), z drugiej wystraszona i płochliwa. Raz nieśmiała, a za chwilę bezwstydna. To nie jest złe. Dzięki temu postać Luizy jest szalenie interesująca. Z nią nie można się nudzić. 😉

Dawid...obiekt westchnień nie tylko Luizy, Olki czy Teresy. Dziewczyny, które czytały książkę są zachwycone tym facetem. Autorka do szufladki z napisem „Dawid Drwal” powkładała chyba wszystkie cechy jakie idealny facet powinien mieć. Nie będę ich tu wypisywać. Chętnych do poznania Drwala zapraszam do lektury😜

Czytając ostatnie strony książki nie wiedziałam czy mam udusić autorkę, czy cieszyć się bo wszystko wskazuje na to, że to nie koniec historii. Po głębszym zastanowieniu doszłam do wniosku, że jednak daruję Klaudii Max życie i z niecierpliwością będę wyczekiwać kontynuacji.

Gratuluję autorce wspaniałego debiutu a was zachęcam do lektury.

Luiza od zawsze czuła się „inna”, widziała i słyszała coś, czego inni nie. Nie jednokrotnie to ściągało na nią kłopoty, dlatego pomimo sprzeciwu rodziny postanowiła studiować psychologię, aby móc pomóc nie tylko sobie, ale również innym. Życie dzieli między mieszkaniem, uczelnią, a pracą w klubie nocnym. Niestety nie znajduje sposobu na zrozumienie co się z nią dzieje, a na dodatek wszelkie dziwne „objawy” zaczynają się pogłębiać.

Pełnego dnia poznaje Dawida, nowego wykładowcę na uczelni. Ich relacja dość szybko się rozwija, chociaż dziewczyna nie do końca rozumie pewne zachowania mężczyzn. Jakie tajemnice skrywa Dawid? Kim tak naprawdę jest Luiza? Co połączy tych dwoje? Jakie zadanie na nich czeka?

Książka nie należy do cieniutkich, a wręcz przeciwnie, ma prawie 700 stron, a mimo to czytało się ją naprawdę szybko. Na dodatek działo się w niej tyle, że ciężko było ją odłożyć, chociażby na chwilę. Historia ciekawa, pełna tajemnic, magicznych stworzeń, niebezpieczeństw, walki i wiele więcej. Akcja bardzo szyba, z wieloma zaskakującymi zwrotami.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani i to zarówno ci pierwszoplanowi, jak i ci drugoplanowi.

Luiza jest młodą kobietą, która co prawda od zawsze czuła, że jest „inna”, jednak prawda, jaka na nią spadła mocno ją zaskoczyła i zmieniła jej dotąd poukładany świat. To bohaterka, która czasami działała zbyt impulsywnie, uciekała od problemów, była bardzo wrażliwa, jednak kiedy było trzeba, potrafiła okazać się silna i niebezpieczna. Nie zawsze podobały mi się jej decyzje, jednak ogólnie ją polubiłam.

Dawid jest wojownikiem i dowódcą, mężczyzną tajemniczym, seksownym, opiekuńczym. To bohater, którego zdecydowanie polubiłam.

„Czerń rubinu” jest debiutem, który mnie mocno zaskoczył i to w pozytywny sposób. Według mnie książka jest ciekawa, wciągająca i warta przeczytania. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Ach, te debiuty !

Sięgacie po debiuty? Lubicie po nie sięgać i odważyć się zaufać nowym pretendentom do miana pisarza? Ja sięgam po debiuty, bo czemu nie, czasem uda się trafić na perełkę i na autora, który ma talent. Ale czasem po lekturze zostaje roczarowanie i niesmak. Tak było w przypadku "Czerni rubinu", no niestety.

Poznajemy tu życie Luizy Dot, z pozoru normalnej dziewczyny, która studiuje psychologię, pracuje w klubie jako kelnerka. Okazuje się jednak, że Luiza zmaga się z koszmarami z dzieciństwa, a na dodatek zauważa, że trauma powraca. Od dziecka bowiem główna bohaterka widziała i słyszała więcej od zwykłych śmiertelników. Gdy myślała, że się z tym uporała, głosy i znaki powracają.

Dawid Drwal, to najpotężniejszy Wojownik, który nagle pojawia się w życiu Luizy i nieźle w nim namiesza. Oczywiście połączy ich gorące uczucie(no naprawdę nikt się tego nie spodziewał), i razem będą musieli stanąć do walki ze złem i je pokonać, by uchronić swoje światy przed zniszczeniem.

Opis zapowiadał ciekawą historię, fantastyczną historię, a dostałam zlepek Zmierzchu i Buffy, postrach wampirów. Główna bohaterka jest ciągle w tarapatach, z których wyciąga ją Drwal bądź któryś z jego kompanów. Autorka stara się kreować ją na odważną i nieznającą strachu ani bólu, ale marnie jej to wychodzi, dla mnie Luiza jawi się jako mało rozsądna, bezmyślna dziewczyna, która przyciąga kłopoty jak magnes. No i oczywiście Dawid, superbohater, który dla swojej ukochanej zrobi wszystko, nawet zginie. Czy my już o tym gdzieś nie czytaliśmy?

Poza bohaterami, którzy działali mi na nerwy, irytowała mnie akcja książki, która ciągnęła się niemiłosiernie. Praktycznie przez jedną trzecią powieści nic się nie dzieje. Poznajemy tryb życia bohaterki, uczelnia-praca-dom, niby miewa ona jakieś wizje, migreny, dziwne oderwania od rzeczywistości, ale w żaden sposób nie intryguje to czytelnika na tyle, by czytać z ciekawością dalej. W książce panuje też straszny chaos, nie ma rozgraniczeń między kolejnymi scenami, czy to poprzez gwiazdeczki na stronie, czy poprzez sprawny opis. Momentami gubiłam się w akcji, która przeskakiwała tak nagle, że nie wiedziałam w końcu o czym w danej chwili czytam. Podobnie jest z dialogami, które są w dziwny sposób zapisane, czytelnik w pewnym momencie nie wie, który bohater co mówi i do kogo. Za dużo niepotrzebnych opisów, powolna akcja, niesatysfakcjonujące wprowadzenie w świat przedstawiony, szczególnie ten paranormalny. Pomysł na fabułę jest nawet ciekawy, choć ginie w natłoku innych rzeczy, gdyby bardziej skupić się na wątku fantastycznym, a zrezygnować z romantycznego, których jest już przesyt w tego typu książkach, gdyby książkę odchudzić, wyrzucić zbędne rzeczy, które są zapychaczami stron, nadać akcji tempa, przeredagować całość i popracować nad bohaterami i całym wątkiem romantycznym(albo zrezygnować z niego w ogóle) by nie byli tacy wtórni, to być może ten debiut czytałby się lepiej i nie irytował aż tak. Ja rozumiem, że to pierwsza książka autorki, oby kolejne tomy, bo tak wynika z zakończenia tego, były bardziej dopracowane i lepsze, po prostu lepsze.

"Czerń rubinu" to książka dla lubiących fantasy, a także dla czytelników cierpliwych, i dla tych, którym nie przeszkadzają podobieństwa do innych książek czy seriali. Ja jestem rozczarowana i zirytowana, ale zanim wyjdzie drugi tom, może mi przejdzie i po niego sięgnę, by zobaczyć jak rozwinęła się autorka i jej kunszt pisarski, w końcu wypadałoby znać całą serię, zresztą jak to mówił Gadulix z "Asterix i Obelix kontra Cezar": "Lubię skończyć, to co zacząłem. Lepiej wtedy śpię", ja także lubię kończyć serie, które zaczęłam.

A wy, czytaliście "Czerń rubinu"? Macie ją w planach? Piszcie koniecznie !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Novae Res.

Po tej lekturze jestem w lekkim szoku i nie bardzo wiem od czego zacząć. Wiem, najlepiej od początku.

Ta powieść jest z gatunku fantasy, jednak zupełnie różni się od znanych mi do tej pory książek. Przeczytawszy prolog przepadłam z kretesem i ciężko było mi się oderwać od tej niezwykle pasjonującej i jakże ciekawej lektury. Po mimo, że jest dosyć obszerna objętościowo, to proszę nie zrażajcie się, bo historia w niej zawarta jest genialna, pełna dynamizmu i tak wciągająca, że będziecie jak zahipnotyzowani.

Od pierwszych stronic naszpikowana jest sensacją, wartkimi i zaskakującymi wątkami oraz tajemniczą aurą, która nie opuszcza aż do finałowych kart. Przypadł mi do gustu pomysł autorki na wplecenie świata z innych wymiarów w nasz, rzeczywisty.

Ogromną zaletą tej powieści są bohaterowie, którzy są wspaniale wykreowani, charakterni, zadziorni, z wadami, popełniający błędy. Postaci drugoplanowe nie ustępują tym pierwszoplanowym, dzięki czemu uatrakcyjniają tę historię.

Muszę wam powiedzieć, że nudą tu nie wieje, ta opowieść wręcz kipi od wciąż nowych przygód i zdarzeń, z którymi co rusz mierzy się Luiza z Dawidem.

Dziewczyna z pozoru jest zwykłą studentką, pracującą w klubie. Jednak pod maską spokoju i dystansu do otoczenia ukrywa pewne zdolności, których początkowo i ona nie jest świadoma. To co widzi, wyczuwa i doświadcza zrzuca na chorobliwą wyobraźnię. Wkroczenie w jej życie trochę starszego, nieziemsko przystojnego mężczyzny, trochę namiesza w jej życiu, ale i otworzy oczy na to co od dziecka próbowano w niej zatrzeć. Od tej chwili, nic już nie jest takie same, a jej osobowość zmienia się i ewoluuje.

Kim tak naprawdę jest Luiza i co oznacza bycie Widzącą? Dlaczego profesor Drwal stara się ją za wszelką cenę chronić i jaką mroczną tajemnice skrywa? Jakie konsekwencje poniesie Dot, gdy odkryje w pełni swoje zdolności? Czy zapobiegnie wojnie i morderstwom, które są coraz częstsze?

Przyznam się wam szczerze, że pokochałam główne postaci, oddałam im serce i duszę oraz mocno im kibicowałam. Pikanterii tej historii dodawały naprawdę namiętne sceny erotyczne, które były przedstawione gustownie i bez przesadnej wulgarności.

Jestem pod ogromnym wrażeniem przeczytanej książki i polecam ją wam z całego serca. Mimo, że sięgacie na co dzień po inne gatunki, to zapewniam, że tutaj znajdziecie kawał dobrej i intrygującej lektury, która zwłaszcza teraz, w te długie wieczory uprzyjemni wam czas. Przeżyjecie niesamowite przygody, walkę dobrych z Mrocznymi, odczujecie ból, rozpacz, ale także niszczącą chęć zemsty.

Emocje i natłok pytań nie opuszczą was do samego zakończenia, a i wtedy nie zaznacie spokoju, bo pisarka urwała w takim momencie, że aż mnie ścięło z nóg i nie mogę się pozbierać. Mam nadzieję, że na poznanie dalszych losów nie dane mi będzie zbyt długo czekać, bo oszaleję. Moja ciekawość osiągnęła szczyty zenitu i nie odpuści tak łatwo.

Klaudio z całego serca gratuluję udanego debiutu i fantastycznego pomysłu na książkę. Jak dla mnie jest to świetna lektura, która dostarczyła mi tego wszystkiego czego szukam w tego typu powieściach. Podziwiam za pracę i serce jakie włożyłaś w to dzieło. Zapewniam, że doceniam Twój kunszt i proszę o więcej takich pasjonujących książek.

Kochani, nie zwlekajcie. Sięgnijcie po „Czerń rubinu” i sami przekonajcie się, czy przypadnie waszym gustom czytelniczym. Polecam gorąco!!!

„To ciało jest przyzwyczajone do bólu. Jeśli nie chcesz, bym cierpiała, skup się bardziej na mojej duszy”.

🖤🖤🖤

Koszmary z dzieciństwa to tylko preludium do prawdziwego dramatu.

🖤🖤🖤

„Czerń rubinu” to debiutancka książka autorstwa Klaudii Max. Jest to także dość obszerna lektura, gdyż liczy sobie prawie siedemset stron. Jednak wbrew pozorom czyta się ją dość sprawnie i szybko.

Jak dla mnie jest to dość zaskakujący debiut. Książka jest z gatunku fantasy i to, co mi się najbardziej podobało to to, iż autorka nie bała się słów. Było dużo opisów, ale nie jakoś mocno przesadzonych. Czytając, wiec różne wątki nie czułam, że czegoś by mi brakuje, co niestety przy debiutach miało często miejsce.

Jednak momentami samej akcji było (nie wierzę, że to piszę) odrobinę za dużo. Po prostu końcówka tak gnała i tyle się działo, że można było złapać się za głowę, gdyż ciężko było nad wszystkim nadążyć.

Także pojawił się moment, kiedy byłam zupełnie zdezorientowana. Na przykład z samego początku wydawało się, że nasza główna bohaterka Luiza będzie na pozór normalną dziewczyną jednak z ukrytymi zdolnościami, które będzie dopiero odkrywać. Wszystko na to zapowiadało, aż tu nagle jakby autorka w trakcie pisania zmieniła zdanie i uczyniła z niej prawdziwą fajterkę, która nieźle potrafi skopać tyłek. Było to nieco dezorientujące, ale nie będę ukrywać, że mi się podobało.

Pozostali bohaterowie również byli dość dobrze wykreowani. Osobiście bardzo polubiłam Marcela i Sandrę i z chęcią przeczytałabym coś z ich perspektywy.

Także uprzedzę, ale tak by, dużo nie zdradzić autorka lubi, trochę komplikować co wiąże się z tym, że w tej książce nie możecie być pewni niczego ani nikogo.

Koniec końców uważam, że ta pozycja jest naprawdę dobra, nieidealna oczywiście, ale z bardzo dużym potencjałem. Widać ile serca pisarka poświęciła tworząć tę historię i szczerze jestem, naprawdę ciekawa jak dalej potoczą się losy bohaterów i na ile Klaudia rozwinie się w swojej twórczości.

Gorąco wam polecam.

RECENZJA 💥

Dziękuję @klaudiamax_autor za egzemplarz do recenzji ❤

Ta książka jest zupełnie inna od wszystkich jakie czytałam.Dzieje się tu tyle, że momentami moje myśli szalały. Pierwszy raz zetknęłam się z fantastyką i cieszę się, że trafiłam właśnie na tę książkę❤

Luiza jest cichą i skromną studentką. Niczym się nie wyróżnia na pozór. Mieszka ze swojąprzyjaciółką Sandrą. Dodatkowo pracuje jako kelnerka w klubie nocnym. Jest jednak coś, co sprawia, że różni się od swoich rówieśników. Widzi rzeczy, których inni nie dostrzegają... Czerwone oczy, znikające tatuaże... Czuję się coraz gorzej psychicznie z tym czego doświadcza. Co się z Nią dzieje?

Pewnej nocy w pracy poznaje Dawida, który okazuje się być Jej nowym wykładowcą. Wkrótce tych dwoje coś zaczyna łączyć. Mężczyzna okazuje się też mieć jakiś sekret i pewne umiejętności, których zwykły śmiertelnik nie jest w stanie posiąść.

Są jednak pewne rzeczy, które skazują ich uczucie na porażkę. Wiele przeciwności losu, które spotkają na swej drodze wprawi czytelnika w nie małą konsternację.

Ich relacja nie jest prosta lecz jedno za drugim skończyłoby w ogień. Cudownie się czytało jak ich relacja się rozwija.

💥Kim jest Luiza?

💥Dlaczego ma takie nienaturalne zdolności?

💥Kim jest Dawid i czemu od początku chce chronić Luizę?

Cudowny debiut! Fenomenalny! ❤Zakończenie wbiło mnie w fotel i sprawiło, że miałam łzy w oczach 😭 Ja już chce kolejna część ❤Polecam te ksiazke każdemu! Bez względu na to, czy lubicie fantastykę, czy nie! ❤Świetna historia, w której każdy odnajdzie samego siebie❤