Naszyjnik z diamentową tęczą. Rodzina Lubawskich. Tom 2

Naszyjnik z diamentową tęczą" to kolejne piękne spotkanie ze znajomymi bohaterami, a jeszcze wspanialszy powrót do Jaskółki, do której wróciłam jak do domu.

Tu nie można się bowiem poczuć inaczej niż w rodzinnych stronach. Tu czytelnik czuje się wręcz mile widziany, ciepło przyjęty i dobrze ugoszczony, a gościnie tej towarzyszą smaki i zapachy degustowanych potraw.

Pachnie świeżo zaparzoną kawą, góralskim jadłem pełnym miłości i słodkościami lokalnej cukierni. Autorka potrafi tak malować słowem, tak oczarować czytelnika, że opisy w wyobraźni przekształcają się w realne obrazy, a kubki smakowe szaleją.

To samo dotyczy bohaterów i ich charakterystyki. Jawią się nam jako bliskie osoby, z którymi obcujemy na co dzień, rozmawiamy i z zainteresowaniem uczestniczymy w ich życiu. Jednych lubimy bardziej, inni doprowadzają nas do szewskiej pasji, a inni nadają kolorytu całej społeczności.

Mam tu na myśli Barbrę, która jest bardziej amerykańska niż rodowici mieszkańcy Stanów. Jej szalone usposobienie, temperament i język polsko-angielski zapewniają rozrywkę lepszą niż niejeden kabaret, a jej pojawienie się w tej powieści to był strzał w dziesiątkę. Kobieta dynamit, której wszędzie pełno, a obcowanie z tą wyrazistą bohaterką sprawia niezwykłą wręcz przyjemność i odmienia spojrzenie na świat. Ona inspiruje, motywuje do działania, ale i skłania do refleksji nad podejściem do życia.

Tu każdy z bohaterów ma swoje miejsce w sercu czytelnika albowiem są oni stworzeni z pasją, nadają tej powieści unikalny charakter.

Na uwagę zasługują również motywy góralskie, które dotyczą zastosowanej gwary, odrobiny folkloru, kodeksu moralnego i mentalności górali.

Całość splata się w historię wyjątkową, pełną rodzinnego ciepła, otulającą i niosącą nadzieję, że w każdym trudnym momencie życia można znaleźć rozwiązanie problemu, a bliscy pozostają wsparciem i opoką. Po każdej burzy przecież pojawia się słońce, a tęcza jawi się jak najpiękniejsza nagroda za trud.

Agnieszka Zakrzewska to Autorka dająca przestrzeń na cały wachlarz emocji, od uśmiechu po łzy wzruszenia, a każda Jej powieść to literacka perełka, dopracowana w każdym szczególe. Ta dylogia stanowi dla mnie dwa brylanty i po cichutku liczę, że w tajemnicy przed wszystkimi Autorka "szmugluje" kolejny diament, by po oszlifowaniu, wpleść go w kolejne biżuteryjne cacko... może tym razem stanie się zaręczynowym klejnotem?

Kto wie... Ale bardzo sobie tego życzę 🥰

NAJCENNIEJSZY KLEJNOT ŚWIATA

„Naszyjnik z diamentową tęczą” to skarbnica dobrych wartości, cenniejszych niż jakikolwiek klejnot. To historia, która pokazuje, że pomaganie, dobre nastawienie i wiara w ludzi potrafią zmienić życie na lepsze, a kłopoty stają się tylko mglistym wspomnieniem. To także przyglądanie się rodzinie, która potrafi w końcu wyciągnąć rękę na zgodę, a raz wtłoczone do głowy wartości pozostają z człowiekiem na zawsze. Znajdziemy tutaj także siłę, jaka tkwi we wspólnym działaniu i dążeniu do sprawiedliwości. Nie można przecież kochać biżuterii, która jaśnieje blaskiem, a jednocześnie samemu emanować złym światłem. Gdyby tak się stało, klejnoty byłyby rzeczywiście tylko szkiełkami chciwości i pozornego bogactwa.

Polecam – przekonajcie się, że każdy może zostać właścicielem bezcennego klejnotu, nie wydając na niego żadnych pieniędzy.

Wróćcie ze mną do Jaskółki, małego pomorskiego miasteczka. Nie byliście tu jeszcze? To ogromny błąd, ale do naprawienia...

W Jaskółce byłam już czytając pierwszy tom dylogii "Rodzina Lubawskich" od Agnieszki Zakrzewskiej. Tak mi sie tu spodobało, że postanowiłam wpaść raz jeszcze, a tu nadal dużo się dzieje. Józek Obrochta postanawia oświadczyć się Zosi, choć mieszkańcy miasteczka, wiedząc że temperamentny góral przybył tu za głosem serca, przekonani są, że wiąże swoje plany z Konstancją. Ta z kolei mocno angażuje się wraz z ciotką Janiną w rozwikłanie zagadki pewnego naszyjnika i dziejów rodziny Goldsteinów, przed wojną zamieszkujących kamienicę Lubawskich. Janka oczywiście jest też wierna swojej decyzji, że nie chce pracować jako jubiler, i wciąga się w słodki biznes, w który zainwestowała po powrocie z USA.

Jaskółka wydaje się być spokojnym miejscem, zamieszkałym przez przyjaznych i szczęśliwych ludzi. I ci ludzie właśnie nie wiedzą, że zza oceanu nadciąga do nich tornado... baaa tajfun- poszukująca idealnego czwartego męża Barbra Kozlowski.

I dość, więcej nie zdradzę. Ale mam nadzieję, że wzbudziłam Wasze zainteresowanie tą serią. A jest ona naprawdę fantastyczna i wciągająca, bo Agnieszka Zakrzewska umiejętnie zmieściła na jej stronach, ale też w tej małej miejscowości, prawdziwy tygiel oryginalnych i wyrazistych osobowości. Każda z postaci wnosi swój smaczek do lokalnej zbiorowości a Barbra dostarczyła emocji, którymi możnaby obdzielić nie tylko Jaskółkę, ale chyba całe Pomorze.

Nie wiem jak Agnieszka to robi, ale mimo tak wielu bohaterów, oraz wątków- tych głównych i również pobocznych, czytelnik nie da rady się pogubić. W "Naszyjniku z diamentową tęczą" znajdziecie trochę romantyzmu, odrobinę komedii, elementów tajemnicy sprzed lat, sekrety rodzinne, a przede wszytkim dużą dawkę przyjemności z czytania. Ta powieść pachnie kawą i cynamonkami, chwilami zalatuje też oscypkiem, a to wszystko otacza wiatr z zza oceanu nasycony american dream. W każdym razie na pewno nikt nie poskarży się na nudę.

Mocno polecam!

Agnieszka Zakrzewska w „Naszyjniku z diamentową tęczą” zaprasza nas ponownie do urokliwej, podszczecińskiej Jaskółki. To historia, która choć z pozoru wydaje się lekką opowieścią o małym miasteczku, skrywa w sobie głębię budzącą wzruszenie i wiarę w dobro. Autorka z wrażliwością kreśli plątaninę ludzkich losów, sprawiając, że od pierwszych stron czujemy się tam jak u starych, dobrych przyjaciół.

W centrum wydarzeń stoi rodzina Lubawskich, prowadząca wielopokoleniową pracownię jubilerską. Jednak to Janina, która po powrocie z Ameryki zamienia diamenty na zapach cynamonek w cukierni Miodowe Okno, staje się jedną z najciekawszych postaci. Jej determinacja, by wraz z bratanicą Konstancją rozwikłać zagadkę przedwojennego naszyjnika i odkryć losy rodziny Goldsteinów, nadaje fabule nostalgicznego, detektywistycznego rysu. Poszukiwanie prawdy o przeszłości miasteczka staje się dla bohaterek lekcją empatii i dowodem na to, że pamięć o historii jest wartością bezcenną.

Jaskółka tętni życiem dzięki barwnym postaciom drugoplanowym. Szalona Barbra Kozlowski, przybywająca prosto z Chicago w poszukiwaniu kolejnego męża, wnosi do opowieści ożywczy humor i szaloną energię. Kontrapunktem dla niej jest góral Józek Obrochta. Jego prostolinijność, wrażliwość i ślepa miłość do ambitnej, choć egocentrycznej Zosi, budzą szczere współczucie i sympatię.

Największą siłą historii Autorki jest Jej styl - niezwykle serdeczny, nieoceniający i pełen zr

ozumienia dla ludzkich słabości. Autorka pokazuje, że każdy z nas nosi w sobie tajemnice i bolesne przeżycia, które można jednak uleczyć bliskością drugiego człowieka. Tytułowy naszyjnik przestaje być tylko przedmiotem, a staje się symbolem honoru, szlachetności.

Ta wzruszająca dylogia, zostawia w czytelniku mnóstwo ciepła. To opowieść o tym, że najpiękniejsze światło nie bije od błyskotek, lecz z wnętrza ludzi, którzy potrafią bezinteresownie pomagać. Mam nadzieję, że jednak pojawi się kontynuacja…

Wydanie jest przepiękne, przypomina ni mniej ni więcej - klejnot! Barwione brzegi, cudnie barwiona wyklejka, delikatnie skrząca się okładka i kody QR wprawiające w ruch ilustracje - to majsersztyk!