Rubinowa akwarela

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Do sięgnięcia po powieść "Rubinowa akwarela" zachęcił mnie interesujący opis i piękna klimatyczna okładka. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Mi zapoznanie się z historią bohaterów zajęło jeden wieczór i muszę przyznać, że z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam ich losy. Fabuła została w intrygujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w świetny i bardzo autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi problemami, a także zdarza im się popełniać błędy, dlatego tak łatwo jest się z nimi utożsamić w wielu kwestiach. Razem z bohaterami przeniosłam się do malowniczej Holandii gdzie dzięki niesamowicie pobudzającym wyobraźnię opisom udało mi się zobrazować przed oczami pola tulipanów i poczuć ten niepowtarzalny kwiatowy aromat, aż zapragnęłam jechać do kwiaciarni i kupić sobie kilka tulipanów, żeby móc chłonąć na żywo ich zapach. Autorka w piękny sposób przedstawiła tutaj miłość bohaterów do roślin, a w szczególności właśnie do barwnych kwiatów jakimi są tulipany, muszę przyznać, że nie wiedziałam wcześniej jak wiele jest odmian tego gatunku. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać kilkoro bohaterów - ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmagają każdego dnia, jakie wydarzenia wpłynęły na ich życie, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Nie ukrywam, że jedni przypadli mi do gustu bardziej, inny mniej, ale dzięki temu ta historia stała się jeszcze bardziej autentyczna. Jest to powieść wielowątkowa, a ja z przejęciem czytałam kolejne jej strony, by kartka po kartce zacząć stopniowo odkrywać tajemnice bohaterów. Nie brakuje kłamstw, niedomówień, intryg czy zazdrości, które wywołują wiele mieszanych odczuć i jednocześnie idealnie równoważą się z tymi zdecydowanie bardziej pozytywnymi aspektami. Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich. Skupia się w głównej mierze na przedstawieniu relacjach rodzinnych, które bywają przeróżne. "Rubinowa akwarela" to emocjonująca, miejscami poruszająca i wartościowa powieść o pasji, poszukiwaniu siebie i swojego miejsca w życiu, więziach rodzinnych, trudnych wyborach, w także przyjaźni i miłości, zarówno tej do kwiatków jak i tej do drugiego człowieka. Miło spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki. Polecam!

Czy ktoś z Was miał kiedyś możliwość znaleźć się na wielkim polu tulipanów? Ja nie kojarzę, w mojej okolicy znajdują się uprawy róż i to też pięknie wygląda. Jednak takie ogromne pole tulipanów to musi być na żywo ekscytujący widok. Co roku mam u siebie na podwórku naprawdę piękne okazy, przywiezione jeszcze z Holandii, jednak jest tego niewiele.

Dzięki Agnieszce Zakrzewskiej moja wyobraźnia miała możliwość znacznie rozwinąć się w tulipanowym temacie. Autorka, która od wielu lat mieszka w Holandii, kolejny już raz zabiera nas do tego kraju, na kartach swojej powieści. Szczerze mówiąc zanim zaczęłam czytać, to nie miałam nawet namiastki obrazu o czym jest ta historia, ponieważ, po ostatnio przeczytanych powieściach autorki biorę wszystko w ciemno.

Mała wioska Lisse pod Amsterdamem, na której znajdują się dwie sąsiadujące ze sobą plantacje tulipanów. Rodzina de Klerk, Jaap i Mathilde, ekscentryczna seniorka rodu Hendrika oraz najmłodsza Richella, zwana Ellą. To właśnie w niej wszyscy pokładają nadzieję, że przejmie rodzinną działalność, firmę Orange Bouquet. Tej młodej pannie jednak w głowie zupełnie coś innego, zatraca się w fotografii, chciałaby pracować w znanym modowym piśmie. Aktualnie w związku z mężczyzną z branży finansowej.

Obok sąsiedzi Sylwan i jego nowa, charakterna żona Chiara Penningsowie, dorosłym syn Ridder, który od dzieciństwa przyjaźni się z sąsiadką Ellą.

Kolejny wątek to Beata, która trafiła do Holandii, za miłością, jej syn Jakub Jansen, młody zdolny florysta, zakochany w Marii, malarce, artystycznej duszy, która wciąż nie może odnaleźć siebie.

Historia wielowątkowa, jest tu wielu bohaterów. Początek książki szedł mi przez to zdecydowanie wolniej, trochę minęło, zanim się wciągnęłam w tą historię. Jednak potem, kiedy wszystko zobrazowało się w mojej głowie, chciałam czytać szybciej i więcej. Wątki powoli zaczynają łączyć się w ciekawą całość. Autorka odsłania przed nami karty stopniowo, dawkując nam tajemnice bohaterów. A tych stworzyła w swej powieści wyjątkowo wyrazistych. Albo ich polubisz, albo wręcz przeciwnie. Okazuje się, że wielu ma swoje „za uszami”.

To ciepła historia obyczajowa, z wątkami miłosnymi. Autorka wiele poświęca tu relacjom rodzinnym, które bywają bardzo różne, a temat tak naprawdę bliski każdemu z nas. Będzie tu również kilka związków, miłości szalone, od pierwszego wejrzenia, a czasem i pierwszego znielubienia, ale czy wszystkie są na całe życie? Czy na pozorach da się zbudować dobrą i trwałą relację? Autorka w piękny sposób zmusza nas do refleksji, na to byśmy rozejrzeli się wokół siebie. Czasami gonimy w poszukiwaniach, a to czego najbardziej potrzebujemy może być na wyciągnięcie ręki.

𝗧ulipany w listopadzie? Dlaczego nie? Może właśnie teraz potrzebny jest zastrzyk pozytywnej energii w postaci pięknych kwiatów i ciepłej, wspaniałej powieści, która rozgorzeje serce.

Za oknem mamy już jesień, pada, jest zimno i ponuro, nastroje minorowe, dlatego tak się cieszę, że właśnie teraz trafiła w moje ręce książka niezwykła, pełna bukietów tulipanów. Powiało wiosną, za którą już tęsknię. Ta książka zadziałała na mnie jak najlepsza terapia, spa i spotkanie z dobrymi przyjaciółmi razem wzięte. „Rubinowa akwarela” kusi przepiękną okładką i niesamowitą historią, którą można ogrzać zziębnięte serce, jak gorącą aromatyczną herbatką.

Moim zdaniem ta książka jest wyjątkowa, nietuzinkowa, magiczna. „Rubinowa akwarela” to historia pełna kwiatów i zapachów, przesycona kolorami, zapachami, emocjami, i pozytywną energią. Akcja powieści głównie dzieje się w kraju, w którym tulipany traktuje się jak dobro narodowe, gdzie te kwiaty są bardzo popularne. To nie tylko ważny produkt, ale też symbol. Gdy mówimy o tulipanach, nieodzownie kojarzą nam się one z Holandią. To kraj, gdzie, co roku sadzi się miliony tulipanów w tysiącach najróżniejszych odmian, a ich barwne kobierce można podziwiać na hektarach pól uprawnych. Przez wieki tulipany stały się inspiracją dla wybitnych twórców, zarówno w literaturze, jak i w filmie.

Dwie farmy kwiatowe sąsiadujące ze sobą, od lat zajmujące się hodowlą tulipanów. Najstarsza w okolicy Orange Bouquet, na której czele stoją Jaap i Mathilde de Klerk i Flowerbulbs, której właścicielem jest Sylvan Pennings. Jaab jest oderwanym od rzeczywistości marzycielem, specjalizującym się w tworzeniu nowych odmian tulipanów, za to jego żona Mathilde twardo stąpa po ziemi i zajmuje się finansami farmy. Sylvan Pennings, to dobry i ułożony człowiek, któremu w prowadzeniu farmy pomaga syn z pierwszego małżeństwa Ridder, oddany całym sercem farmie. Niestety druga żona Sylvana Chiara ma zakusy na bycie celebrytką. Pomimo że obaj mężczyźni przyjaźnią się od lat i mówią sobie o wszystkim, to nadejdzie moment, gdy ta wspaniała przyjaźń zostanie wystawiona na próbę.

Jaab de Klerk i Sylvan Pennings od lat ramię w ramię zajmują się hodowlą tulipanów i stali się potentatami tulipanowymi nie tylko w Holandii, ale także na całym świecie. Doskonale się rozumieją i dzielą wiedzą, aż do chwili, gdy w tę przyjaźń wkraczają ich żony, które postanowiły działać na własną rękę, chociaż każda z innego powodu. Bardziej na tym, by zaistnieć, zależy Chiarze Pennings, której nie chodzi o farmę, czy splendor dla męża, bardziej o chęć zaistnienia w biznesie kwiatowym, bycia publicznie rozpoznawalną. Doprowadza do tego, że dawni przyjaciele przestają sobie ufać, a Chiara jeszcze podsyca tę niezdrową sytuację.

Jaab dobroduszny i łatwowierny człowiek nie dostrzega, że nad jego głową gromadzą się czarne chmury. Obie kobiety zaszkodzą jego interesom, chociaż każda w inny sposób i z innych powodów. Przychodzi jednak moment, kiedy przyjaźń Jaaba i Sylvana zostanie ostatecznie wystawiona na próbę i wtedy okazuje się, że wieloletnia zażyłość mężczyzn jest ponad wszystko. W trudnej sytuacji finansowej jednego, drugi bez wahania wyciągnie do niego rękę. W tamtej chwili okaże się, że przyjaźń i więzy krwi znaczą więcej niż tytuły i zaszczyty, czy też chęć podążenia własną drogą, jak to chciała uczynić Richella de Klerk.

Równolegle śledzi się losy charakternej panny Richelli de Klerk, której marzeniem jest praca fotografa dla największych modowych pism i Jakuba Jansena, syna Polki i Holendra pary archeologów. Jakub od dziecka zakochany jest w kwiatach i jako dorosły mężczyzna realizuje swoje marzenia, otwiera własną kwiaciarnię i zostaje florystą. Tych dwoje poznaje się przypadkiem, w nietypowych okolicznościach, a potem ponownie spotyka na polu, gdy Jakub przypadkiem wjeżdża traktorem na zagon tulipanów. Pałają do siebie wzajemną niechęcią i nie zamierzają więcej wchodzić sobie w drogę. Los bywa jednak przewrotny i sprawi, że ta para kolejny raz znów się spotyka i to w momencie, gdy oboje znajdują się na życiowym zakręcie. Narzeczony Richelli okazał się wyrachowanym cwaniaczkiem, a na drodze ukochanej Jakuba stanął mężczyzna z przeszłości.

Losy trzech rodzin, które wzajemnie się przeplatają okraszone są wiedzą na temat 18 odmian tulipanów, tylu ile rozdziałów liczy książka. Bohaterowie powieści mają swoje wzloty i upadki, ale w tej historii króluje przede wszystkim miłość. Miłość do ziemi, kwiatów, ale najważniejsza jest ta, która nierozerwalnie łączy członków rodziny. Ta, która nigdy nie zawiedzie, bo kiedy trzeba, wszyscy stają za sobą murem. Wspaniale przedstawiona bezwarunkowa miłość pomiędzy dziadkami a wnukami. Rozmowy Richelli z jej babcią nie mają sobie równych. Są przepełnione miłością, szacunkiem i zawierają sporo mądrości życiowej.

Babcia Hendrika była mądrą kobietą i wiedziała, że Richella prędzej czy później i tak wróci do swoich korzeni. Richella marzy, by w życiu robić zupełnie coś innego, jednak zamiłowanie do tulipanów zaszczepione przez babcię ciągle w niej kiełkuje. Pomimo pewnej ułomności dziewczyna kocha i czuje tulipany jak mało kto. Jakuba miłości do kwiatów nauczyła w dzieciństwie jego polska babcia, a gdy dorastał na holenderskiej ziemi, powoli tę miłość przekuwał w życiową pasję i nie ma sobie równych w tym, co robi.

Poszczególni bohaterowie tej powieści są niczym barwne kwiaty. Każdy inny, ze swoimi marzeniami, zaletami i wadami. Za serce chwytają wspaniale przedstawione relacje między wnukami a dziadkami. To ten szacunek i miłość do seniorek nieoczekiwanie połączy dwójkę bohaterów, które początkowo nie było sobą zachwycone. „Rubinowa akwarela” to wspaniała historia o więziach rodzinnych, miłości, pasjach, życiowych wyborach, tajemnicach, przedstawiana w wielobarwnych bukietach skomponowanych z emocji. Tych dobrych i tych złych.

Po tej cudnej historii, wspaniałej i magicznej podróży wśród przepięknych tulipanów, zapomina się jak szaro i buro jest na zewnątrz. Ta historia rozgrzewa serce niczym najlepszy grzaniec, otula duszę jak najcieplejszy kocyk, dodaje energii i nadziei, że po burzy zaświeci słońce, a po przykrych zdarzeniach nadejdą te dobre.

Przepiękna historia opowiadająca o tym, co w życiu jest najważniejsze. Pasja i oddanie się pracy to jedno, a więzi rodzinne i miłość to drugie. Co znaczą sukcesy, zdobyte tytuły, gdy nie ma z kim tej radości dzielić. O tym, że miłość w życiu człowieka pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie, i o tym, jak pozory często mylą i nie wszystko jest zawsze takim, jakie się wydaje. Przyjaźń i miłość zawsze dadzą radę i pociągną zagubionego człowieka w stronę słońca albo w stronę pól pełnych pięknych kolorowych tulipanów.

„Rubinowa akwarela” to przecudna przygoda czytelnicza, wspaniała podróż do Holandii, na którą mam nadzieję kiedyś wybrać się w rzeczywistości i na własne oczy przekonać się, jak piękne są krajobrazy, które w książce autorka odmalowała słowami. I zrealizować moje marzenie, które od dawna jest w moim sercu, by zobaczyć coroczną pełną barw i zapachów Paradę Kwiatów.

“Najważniejsze, żeby wkładać w swoją pracę całe serce. Nieważne, czy to kwiaty, fotografia, czy lepienie garnków. To zawsze przynosi efekty".

Richella de Klerk przez wszystkich nazywana jest Ellą, wychowała się w niewielkiej holenderskiej wiosce niedaleko Amsterdamu. Dziewczyna pomaga rodzicom, którzy prowadzą niewielką kwiatową farmę. Jednak jej myśli i marzenia skierowane są w zupełnie inną stronę. Od zawsze jej pasją była i jest fotografia i to z nią wiąże swoją przyszłość. Jakub Jansen ma polsko-holenderskie pochodzenie. Wiele trudu kosztowało go zrealizowanie marzeń, którym była własna kwiaciarnia. Jego pasją od zawsze była florystyka, tworzy piękne, niepowtarzalne bukiety. Zakochany w Marii planuje wspólną przyszłość. Niestety złośliwy los lubi płatać figle.

Kwiaty, ich piękno, zapach, subtelność są obecnie w całej powieści. Z ogromną ciekawością przeniosłam się do świata wykreowanego przez autorkę i bardzo dobrze mi tu było. Akcja powieści toczy się niespiesznie i intryguje. Fabuła ciekawie utkana, dopracowana w każdym szczególe, niesie emocje. Pani Agnieszka ma niesamowicie lekkie, płynne, barwne, naturalne pióro. Z łatwością oddaje emocje, jakie stają się udziałem naszych bohaterów. A ci zajmująco ukazani, wielobarwni, intrygujący, złożone, charakterne osobowości. Razem z nimi przemierzałam ich kręte życiowe ścieżki, z całego serca im kibicowałam.

Niezwykle klimatyczna, chwilami finezyjna, zaskakująca opowieść. O marzeniach, które czasami tak trudno spełnić, o pasji, o trudnej codzienności, chwilach tych pełnych radości i tych smutnych, trudnych. Silne więzi, tajemnice i konflikty rodzinne. Odwaga i siła potrzebna, by odrzucić rodzinną spuściznę i ruszyć do przodu własną drogą. O miłości, która przychodzi niespodziewanie i jest w stanie pokonać wszystkie przeciwności losu. Spora, ciekawa dawka wiedzy o uprawie tulipanów.

Wzruszająca opowieść, przez którą się płynie. Pasja, poszukiwanie własnej drogi, miłość, konflikty rodzinne, a w tle prawdziwe tulipanowe imperium. I to cudowne wydanie niezmiennie mnie zachwyca. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Richella zwana Ellą wychowała się w malowniczej wiosce pod Amsterdamem. Jej rodzice Jaap i Mathilde prowadzą najstarszą w okolicy farmę kwiatową Orange Bouquet. Ella nie podziela jednak rodzinnej pasji i nie ma zamiaru kontynuować rodzinnej tradycji, a jej marzeniem jest praca fotografa. Przypadkowe spotkanie powoduje, że jej droga krzyżuje się z Jakubem, który spełniając swoje największe marzenie – zostaje florystą i otwiera kwiaciarnię. Do tego ma Marię, u której boku chce spędzić życie. Niestety los bywa przewrotny, a życie bohaterów nie układa się tak jak sobie zaplanowali. Jaką rolę w życiu Elli odegra Jakub?

„Rubinowa akwarela” to pełna kwiatów opowieść o miłości i więzach rodzinnych. Niezwykle plastyczne opisy działają na wyobraźnię powodują, iż bez problemu możemy się przenieść na pola pełne tulipanów by poczuć ich zapach i poznać ich odmiany. Autorka w niezwykle ciekawy sposób przemyca wiedzę o uprawie, rodzajach tulipanów i pracy plantatora. Nie brakuje tu również emocji, rodzinnych tajemnic, dylematów, pasji, walki o własne marzenia czy poszukiwaniu własnej drogi. To opowieść, która otula ciepłem i dobrem. Pokazuje jak ważne jest wsparcie najbliższych nam osób ale też jak nie doceniamy tego co mamy. To wielowarstwowa opowieść która czaruje od pierwszych stron. Bohaterowie są interesujący i nietuzinkowi. Mają swoje marzenia i pasje, popełniają błędy przez co można się z nimi utożsamiać. Zdecydowanie polecam tą wartościową i barwną powieść.